ตอนที่ 221: ซื้อ (2)

"เจ้ารู้ว่าทำไมข้าถึงอยากซื้อเธอ เธอมีนมพอสำหรับเกรซลูกของข้า แต่หินเวทมนต์สองก้อนหรือ เจ้ากำลังขอมากเกินไป"

"ตามจริงมันไม่ได้สูง สัตว์เลี้ยงของท่านจะใช้ทาสอย่างน้อยห้าคนต่อเดือน มีทาสมนุษย์ไม่มากนักที่มีนมพอข้างนอกนั่น หลายคนตายระหว่างการเดินทางและเราได้รับคำสั่งที่นำพวกเธอมาให้ท่าน...."

"ข้าได้ทำธุรกิจกับเจ้ามาหลายปีแล้ว...."

แองเจเล่เดินจากไป ไม่มีข้อมูลที่มีค่าในบทสนทนา

เขารู้ว่าตลาดค้าทาสเป็นตลาดที่โหดร้ายแต่แนนซี่รู้สึกอึดอัดเพียงแค่เข้าในโถง แม้ว่าเธอจะรู้ว่าทาสถูกปฏิบัติอย่างไรแต่เธอก็ยังต้องการทำอะไรบางอย่างให้พวกเขา

แองเจเล่เดินข้างหลังบริกรหญิงอย่างช้าๆ

มีกรงนับไม่ถ้วนถูกแสดงอยู่ทั้งสองด้านของทางเดิน ทาสส่วนใหญ่ภายในเป็นมนุษย์และเมอร์โฟล์ค

มีกลิ่นดอกไม้แปลกๆในอากาศ มันรู้สึกเหมือนพวกเขากำลังปกปิดกลิ่นเหม็นที่มาจากทาสในกรง

แองเจเล่ยังคงสงบ เขากระซิบว่าเขาต้องการอะไรกับบริกรหญิง

บริกรหญิงพยักหน้าและพาพวกเขาไปพื้นที่ที่เงียบที่มีกรงน้อยกว่าหลังจากที่เลี้ยวตรงมุม

มีพ่อมดหลายคนกำลังเดินไปรอบๆพยายามที่จะหาทาสที่พวกเขาต้องการ จำนวนทั้งหมดของกรงที่นี่มีประมาณเจ็ดสิบกรง

พ่อมดที่นี่กำลังคุยกันเสียงเบา

ทาสส่วนใหญ่ภายในกรงแก่และส่วนที่เหลือก็เป็นวัยกลางคน

"พวกเขาเป็นทาสที่มีทักษะเฉพาะ ท่านสามารถหาพ่อครัว ช่างตีเหล็ก ผู้เชี่ยวชาญสมุนไพรและคนสวนได้ที่นี่"

"หาคนที่เก่งมาให้ข้า" แองเจเล่ให้หินเวทมนต์ระดับกลางกับบริกรหญิง

เธอดูตื่นเต้นขณะที่เธอจับหินเวทมนต์อย่างระมัดระวัง

"แน่นอน ข้าจะนำคนที่เก่งที่สุดมาให้ท่าน"

"ข้าต้องการหาคนสวนด้วยตัวเอง ข้าจะไปเจอกับเจ้าที่ทางเข้า ไม่ต้องรีบ" ชิวาพูด

"ตกลง" แองเจเล่พยักหน้า

แองเจเล่และแนนซี่ใช้เวลากับทาสที่บริกรหญิงแสดงให้พวกเขา มีพ่อครัว คนสวน คนขับรถม้า ช่างตีเหล็ก ผู้เชี่ยวชาญสมุนไพรและลูกเรือ หินเวทมนต์ที่เขาให้บริกรหญิงได้ผลเป็นอย่างดี

แองเจเล่เลือกทาสทั้งหมด 18 คนโดยแต่ละอาชีพมีสามคน ส่วนใหญ่แข็งแรงและได้รับการฝึกฝนเป็นอย่างดี พวกเขาสามารถอยู่ในโนล่าได้มากกว่าสิบปีหลังกินยาพิเศษที่พ่อค้าทาสทำขึ้น

หลังจากที่ทุกอย่างเสร็จสิ้นแองเจเล่ก็บอกบริกรหญิงให้พาเขาไปหาผู้หญิง

มีพ่อมดมากมายที่ตรวจสอบพื้นที่ที่มีหญิงสาวกักขังไว้

มีแถวกรงมากกว่าสิบแถวและในแต่ละแถวมีพ่อมดสี่ถึงห้าคนกำลังคุยกับทาสสาวพร้อมกับบริกรหญิง

"มีกรงสามประเภทที่แตกต่างกันที่นี่ แบบแรกคือเด็กผู้หญิงที่มีสภาพร่างกายที่ดีและพวกเธอก็อายุต่ำกว่าสิบปี แบบที่สองคือหญิงสาวที่มีร่างกายธรรมดาและพวกเธอก็อายุต่ำกว่า 15 ปี"

"และแบบที่สาม....พวกเธออายุต่ำกว่า 18 ปีแต่ร่างกายของพวกเธอไม่แน่นอน แบบไหนที่ท่านต้องการตรวจสอบ"

บริกรหญิงได้แสดงท่าทีดีขึ้นหลังจากที่ได้รับหินเวทมนต์จากแองเจเล่ หินเวทมนต์ระดับกลางหนึ่งก้อนมันมากกว่าเงินเดือนประจำปีของเธอดังนั้นเธอจึงตัดสินใจที่จะรับโอกาสนี้

"ข้าจะดูไปเรื่อยๆ" แองเจเล่ตอบและเดินไปที่แถวแรกทางด้านขวา

ภายในกรงโลหะสีเข้มมีเด็กผู้หญิงอายุประมาณเจ็ดถึงแปดปี บางคนพยายามอยู่ห่างจากพ่อมดที่เดินไปใกล้ๆและบางคนก็ดูสิ้นหวัง แองเจเล่เห็นเด็กผู้หญิงหลายคนจ้องมองเขาอย่างอยากรู้อยากเห็นและบางคนกำลังงีบภายในกรง

"ข้ามาที่นี่เพื่อหาเด็กสาวที่สามารถฝึกเป็นแม่บ้านที่ฉลาด อายุน้อยจะดีกว่ามิฉะนั้นพวกเธออาจจะตายในช่วงเวลาที่ข้ากำลังทำวิจัยอยู่ในห้องทดลอง" แองเจเล่พูดขณะที่เขาเดิน

"ท่านไม่ต้องกังวล ทาสทุกคนที่นี่ได้กินแก่นของเซเบอร์น้ำเงิน" บริกรหญิงเดินไปที่กรงหนึ่งทางด้านซ้ายและแตะที่มัน

"ยกตัวอย่างเช่นเด็กผู้หญิงในกรงเหล่านี้จะมีอายุประมาณ 8 ปี สิบปีให้หลังพวกเธอจะหยุดโตเมื่อพวกเธออายุถึง 18 ปี พลังงานชีวิตของพวกเธอจะระเบิดออกและป้องกันไม่ให้พวกเธอตายจากรังสีที่แข็งแกร่ง บางคนสามารถอยู่ได้นานกว่า 20 ปี"

แองเจเล่มองไปทางซ้ายขณะที่เขาได้ยินคำอธิบาย

ภายในกรงมีเด็กผู้หญิงสองคนนั่งอยู่บนพื้น รูปลักษณ์ของพวกเธอเหมือนกันและเสื้อผ้าที่พวกเธอสวมดูสกปรก ผิวหนังของพวกเธอเรียบเนียนและยืดหยุ่น แองเจเล่พบผมสีดำยาวของพวกเธอที่ดูสวย

เด็กผู้หญิงสองคนก้มหน้าลง พวกเธอกลัวพ่อมดที่จ้องพวกเธอจากนอกกรง

"ท่านคิดว่าอย่างไรนายท่าน พวกเธอมาจากเกาะที่ชื่อว่าทรายป่าในทะเลอัญมณี ผู้ที่อาศัยอยู่บนเกาะถูกกำจัดโดยพ่อมดจากโนล่าเพราะพวกเขาปล้นเรือพ่อมดมาหลายปี พ่อแม่ของพวกเธอตายระหว่างการต่อสู้และพวกเธอฉลาดมาก ท่านไม่ต้องสอนพวกเธอบ่อยๆ"

"ฟังดูเหมือนพวกเธอจะกลายเป็นแม่บ้านที่เยี่ยมยอด" แองเจเล่พยักหน้าเล็กน้อย "ถ้างั้นข้าจะเอาพวกเธอ"

เขาโยนหินเวทมนต์ระดับกลางอีกก้อนให้บริกรหญิงเพื่อเป็นทิป

"เด็กผู้หญิงสองคนนี้เท่าไหร่"

"ท่านได้ให้ข้ามามากพอแล้ว" บริกรหญิงตอบกลับอย่างสุภาพ "ข้าจัดหักราคาของทาสจากหินเวทมนต์ที่ท่านให้ทิปข้า มันเหลือให้ข้ามากมาย"

"ดี ไม่โลภ ข้าชอบเจ้า เจ้าชื่ออะไร"

"คีช่าค่ะนายท่าน ชื่อของข้าคือคีช่า" บริกรหญิงยิ้ม "ถ้าท่านต้องการอะไรอีกท่านสามารถที่นี่ได้ ในอนาคตเพียงแค่บอกพวกเขาว่าท่านกำลังมองหาข้า"

"เอารูนสื่อสารของเจ้ามา" แองเจเล่ขบริมฝีปาก

เมื่อคีช่าได้ยินคำพูดของเขาเธอก็พยักหน้าอย่างรวดเร็ว

หลังจากที่ให้รูนสื่อสารแก่แองเจเล่เธอก็ก้าวไปด้านข้างและพูดว่า "นายท่าน ท่านอาจจะไปตรวจสอบทาสที่ท่านเพิ่งซื้อ ข้าจะแสดงให้ท่านเห็นที่ห้อง"

เธอโบกมือให้บริกรหญิงอีกคนจากนั้นผู้หญิงคนนั้นก็เดินมาทางพวกเขาและเปิดกรง

แองเจเล่เดินตามคีช่าผ่านทางเดินและก้าวเข้าไปในประตูด้านข้าง

ห้องมีขนาดเล็กและโล่งมีขนาดประมาณเท่าเตียง

พื้นเป็นสีขาวและผนังถูกทาด้วยสีเหลืองอ่อน

คีช่าและแนนซี่รออยู่นอกห้อง

หลังจากผ่านไปหลายนาทีเด็กผู้หญิงสองคนก็ถูกผลักเข้าไปในห้องโดยบริกรหญิงและประตูก็ถูกเธอล็อคทันที

แองเจเล่ยืนอยู่ตรงกลางห้องและต้องที่เด็กผู้หญิงสองคน

"มานี่ ข้าต้องตรวจสอบร่างกายของเจ้า"

เด็กผู้หญิงสองคนรู้ว่ามันเป็นโอกาสที่พวกเธอจะออกจากกรงทาส นอกจากนี้แองเจเล่ยังดูเหมือนคนดี

เด็กผู้หญิงที่มีผมยาวกว่าคว้ามือของอีกคนและเดินไปหาแองเจเล่อย่างช้าๆ

แองเจเล่ก้มตัวและดึงชุดออกจากเด็กผู้หญิงข้างหน้าทำให้เห็นร่างกายที่เรียบเนียนของเธอ เธอจ้องเข้าไปในดวงตาของแองเจเล่ขณะที่เธอจับมือเด็กผู้หญิงอีกคนแน่น มันดูเหมือนว่าเธอไม่ได้อายเลย

"เจ้ามีคู่ดวงตาที่สวย" แองเจเล่พยักหน้าเล็กน้อยและยืดหลังตรงจากนั้นเขาก็ดึงของผู้หญิงอีกคนออก

"ไปรอบๆ" เขาสั่งเสียงเบา

เด็กผู้หญิงข้างหน้าปล่อยมือและหมุน ร่างกายของเธอยอดเยี่ยมและสะอาด

"ไม่มีรอย ไม่มีบาดแผล เยี่ยม อ้าปากและยื่นลิ้นออกมา"

หลังจากที่แองเจเล่พูดเด็กผู้หญิงก็อ้าปากเพื่อแสดงให้แองเจเล่เห็นลิ้นของเธอ มันเป็นสีชมพูและปกติ นอกจากนี้ฟันของเธอก็ขาว มันดูเหมือนว่าเธอทำความสะอาดก่อนที่จะถูกส่งมาที่ห้อง

"ยกแขนขึ้นและ...."

หลังจากผ่านไปประมาณสิบนาทีแองเจเล่ก็ตรวจสอบเด็กผู้หญิงทั้งสองคนเสร็จ เขาบอกให้พวกเธอสวมชุดและออกจากห้อง

แนนซี่และคีช่ากำลังรออย่างอดทนอยู่นอกประตู

"พวกเธอสะอาดและมีสุขภาพดีตามที่เจ้าสัญญา ถ้าทุกอย่างไปได้ดีพวกเธอจะมีชีวิตอยู่ได้อย่างน้อย 15 ปี" แองเจเล่พยักหน้า

เขาต้องการฝึกพวกเธอเป็นแม่บ้านเพื่อให้แนนซี่สามารถหลุดพ้นจากงานบ้านได้ เด็กผู้หญิงสองคนนั้นฉลาดและไม่มีคาถาติดตามใดๆฝังภายในร่างกายของพวกเธอ พวกเธอยังดูดีและมีสุขภาพดี

"ข้าจะเอาทั้งสอง ไปกันต่อเถอะ" แองเจเล่ปรบมือ "นอกจากนี้หาชุดดีๆให้พวกเธอใส่ พวกเธอจะถูกส่งไปที่ของข้าได้อย่างไร"

"เราจะจัดรถม้าฟรีกับคนขับรถม้า พวกเขาจะกลับไปกับท่าน ไม่ต้องกังวลเรื่องนี้"

"ฟังดูดี" แองเจเล่พยักหน้าอีกครั้ง เขาพอใจกับสิ่งที่เขาได้รับจากบ้านประมูลทาส

คีช่าพาเด็กผู้หญิงสองคนไปที่รถม้า แองเจเล่กลับไปที่ทางเข้าพร้อมกับแนนซี่และเห็นชายชราชิวารอพวกเขาอยู่

"เป็นอย่างไรบ้าง พบสิ่งที่เจ้าต้องการไหม" เขาถามเสียงเบา

"ใช่" แองเจเล่ตอบ

วิชาหยุดชั่วครู่และพูด "ข้ารู้สึกอึดอัดกับการซื้อพวกเขาจริงๆ ทาสเหล่านั้นไม่ได้รับการปฏิบัติอย่างดี"

"ท่านใจดีเกินไป" แองเจเล่ยิ้ม

"อย่างงั้นหรือ" ชิวาดูเหนื่อย

"อย่าคิดมากเกินไป" แองเจเล่ขบริมฝีปาก "นั่นเป็นวิธีการของโลกใบนี้ ผู้อ่อนแอจะถูกควบคุมโดยผู้ที่แข็งแกร่ง" เขากะพริบตา

"ถ้าคนที่อ่อนแอต้องการเปลี่ยนแปลงชีวิตของพวกเขาพวกเขาจะต้องทำให้ขึ้นไปอยู่ด้านบน ท่านรู้สึกเศร้ากับพวกเขาเพราะท่านมีพลังพอที่จะเปลี่ยนโชคชะตาของพวกเขา"

ชิวาเปิดปากเล็กน้อยแต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา

"ไปกันเถอะ"

แองเจเล่เดินผ่านชิวาและหายตัวไปในเงามืดในทางเดิน