ตอนที่ 23 ความเปลี่ยนแปลงของเนื้อเรื่อง
ตอนที่ 23 ความเปลี่ยนแปลงของเนื้อเรื่อง
แจ้งเตือนข่าวสารโลก เนื่องจากเป็นผู้ต้องสงสัย โปรดรายงานตัวที่เมืองหลวงอาณาจักรเชอร์ฟาภายใน 12 ชั่วโมง มิฉะนั้นจะเข้าสู่เนื้อเรื่องที่แตกต่างไป
แจ้งเตือนข่าวสารโลก เนื่องจากเป็นผู้ต้องสงสัย โปรดรายงานตัวที่เมืองหลวงอาณาจักรเชอร์ฟาภายใน 6 ชั่วโมง มิฉะนั้นจะเข้าสู่เนื้อเรื่องที่แตกต่างไป
แจ้งเตือนข่าวสารโลก เนื่องจากเป็นผู้ต้องสงสัย โปรดรายงานตัวที่เมืองหลวงอาณาจักรเชอร์ฟาภายใน 1 ชั่วโมง มิฉะนั้นจะเข้าสู่เนื้อเรื่องที่แตกต่างไป
เวลาแจ้งเตือนสิ้นสุดลง เนื่องจากกุญแจแห่งสงครามไม่อยู่ในเมืองหลวง ยุติ ‘สงครามโลก’ เนื้อเรื่องหลักสุดพิเศษของอาณาจักรเชอร์ฟา Buff สงครามสิ้นสุด โลกเข้าสู่ช่วงสงบสุข
ราชวงศ์อาณาจักรเชอร์ฟาประกาศจับ เงินรางวัล: หนึ่งล้านเหรียญทอง ข้อหา: ขโมยกุญแจแห่งสงคราม
ได้รับฉายา : ความเป็นไปได้ในการถูกสังเกตจากหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายที่ประกาศจับลดลง 5%
พลเมืองเชอร์ฟาขอบคุณที่คุณขัดขวางสงคราม ฉายา: ชาวเชอร์ฟาเลื่อมใสเพิ่มเป็นเลเวล 2
แพะรับบาปเพิ่มเป็นเลเวล 2 ค่ารับบาป 0/3,000
แพะรับบาปเพิ่มเป็นเลเวล 3 ค่ารับบาป 0/7,000
แพะรับบาปเพิ่มเป็นเลเวล 4 ค่ารับบาป 0/15,000
แพะรับบาปเพิ่มเป็นเลเวล 5 ค่ารับบาป 0/25,000
ทำเควสต์พิเศษ “ขัดขวางสงคราม” สำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ 0 เงิน 0 ได้รับเครื่องมือ : ตาชั่งสงครามแห่งความเที่ยงธรรม
ฉายา : ผู้ยุติสงคราม มีโอกาส 3% ที่จะขัดขวางการโจมตีของอีกฝ่าย
ตาชั่งสงครามแห่งความเที่ยงธรรม: เครื่องมือจำนวนจำกัด สามารถใช้ต่อสู้กับกองทัพที่มีพลังการรบเท่ากันทั้งสองฝ่ายเท่านั้น หากฝ่ายหนึ่งไม่มีกองทัพที่สู้รบได้ ฝ่ายนั้นจะทำให้ผู้ใช้ตาชั่งเข้าสู่สถานะไม่อาจทลาย หากฝ่ายนั้นเป็นศัตรู สงครามจะสิ้นสุด เงื่อนไขการใช้งาน : ผู้ถูกโจมตีสามารถใช้ได้เท่านั้น หากเปิดใช้จะไม่สามารถยกเลิกได้จนกว่าสงครามสิ้นสุด
ผมลืมตาด้วยความเจ็บปวด สิ่งแรกที่เห็นไม่ใช่เพดาน แต่เป็นหน้าต่างแสดงข้อมูลที่ลอยอยู่กลางอากาศ
เดิมทีร่างกายก็เจ็บปวดจนไม่ไหวแล้ว มองเห็นข่าวสารบนหน้าต่าง ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าทั้งร่างกายและจิตใจได้รับการโจมตีเป็นสองเท่า
ผมรู้ว่าหลังจากได้รับฉายาแพะรับบาปจะเจอเรื่องแบบนี้ตลอด แต่ว่า...จู่ๆ ก็ถูกคนอื่นใส่ไว้ในประกาศจับก็กวนใจผมอยู่ดี
แกคิดว่าฉันอยากกลายเป็นจ้าวแห่งโจรสลัด1เหรอ?
“เดล นายเป็นยังไงบ้าง? เอ๊ะ เขาล่ะ?”
ลุกขึ้นมองไปรอบๆ รอบด้านเต็มไปด้วยซากขยะ นอกจากเศษซากที่ดูเหมือนเป็นโรงพยาบาลแล้ว ยังมีบางอย่างที่ดูเหมือนเศษซากของโต๊ะบ้าง เก้าอี้บ้าง เครื่องลายครามบ้าง แก้วบ้าง
“ซวยแล้ว คงไม่ได้เข้าสู่เนื้อเรื่องมหัศจรรย์อะไรหรอกนะ? พวกแยกกับเพื่อนร่วมทีมอะไรพวกนี้...เฮ้อ ไม่ใช่หรอกมั้ง?”
เพิ่งพูดจบ ผมก็มองเห็นเดล
ไม่สิ พูดแบบนี้ก็ไม่ถูก น่าจะเป็นส่วนหนึ่งของเดล
ร่างกายครึ่งล่างของเดลถูกกำแพงที่ถล่มลงมาบดจนกลายเป็นเศษเนื้อ และการแสดงออกของใบหน้าก็ดูค่อนข้างดุร้าย ดวงตาก็ราวกับปลาทองที่ตายแล้ว
ทว่า...
ถึงจะพูดแบบนี้ ร่างกายของเดลกลับค่อยๆ กลายเป็นเศษผลึกแก้วลอยขึ้นไปด้านบน ร่างกายก็ค่อยๆ หายไป
เฮ้ยๆๆ ไอ้หมอนี่...หนีออกจากดันเจี้ยนด้วยวิธีนี้มันผิดกฎนะ! หลังจากถูกไอ้หมอนี่ลากเข้ามาก็กลายเป็นคนถูกประกาศจับ ยิ่งไปกว่านั้นยังไม่รู้วิธีออกไปอีก...ตายออกไปไม่นับเป็นวิธีนะ...
ทว่า...
เพ่งมองดูรอบๆ ก็รู้สึกว่าไม่มีทางออกไปได้เลย ยิ่งไปกว่านั้น...รู้สึกว่ามอนสเตอร์ของที่นี่จะเลเวลสูงมากอีกด้วย
แล้ว AOE2 ของทางผมก็จบไปแล้ว แล้วยังตายด้วยวิธีแบบนี้อีก ช่างเป็นโศกนาฏกรรมชัดๆ
ร่างกายของเดลสลายไปอย่างสมบูรณ์ ตอนนี้ ผมก็สังเกตเห็นสิ่งของบางอย่างอยู่ในตำแหน่งของร่างเขาก่อนหน้านี้
หยิบขึ้นมาดู...
ผมก็สาปส่งบรรพบุรุษสิบแปดชั่วโคตรของเดลทันที
สิ่งของสีน้ำเงิน คล้ายกับกุญแจหรือเครื่องมือ...และเพื่อยืนยัน ผมเลยกดไปที่คุณสมบัติบนสิ่งสิ่งนี้
กุญแจแห่งสงครามคือกุญแจที่เปิดกลไกลึกลับในดันเจี้ยนใต้เมืองหลวง มีชิ้นเดียว ไม่อาจทำลายได้
...
ดูท่าแล้ว ไม่ว่าสิ่งสิ่งนี้จะเป็นยังไงก็คงเป็นของที่อันตรายอยู่ดี กลไกลึกลับเหรอ? มันอะไรกัน? กันดั้มเหรอ? ไม่สิ ของแบบนั้นไม่น่าปรากฏขึ้นได้ หรือจะเป็นระเบิดนิวเคลียร์? ของแบบนั้นก็ไม่น่าเป็นไปได้หรอก...
ทว่า...
สรุปแล้วก็เป็นเพราะสิ่งสิ่งนี้ที่ทำให้ผมกลายเป็นคนถูกประกาศจับ! ยิ่งกว่านั้นมันเรื่องตั้งแต่เมื่อไหร่แล้วล่ะ! ดูจากหน้าต่างแจ้งเตือน มันเป็นเรื่องเมื่อ 12 ชั่วโมงก่อนแล้ว ตกลงข้างนอกเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่!
แต่ดูจากสถานการณ์เมื่อกี้ ถ้าผมตายไปที่นี่ กุญแจดอกนี้จะไม่ตกอยู่ตรงนี้เหรอ? รู้สึกว่าสิ่งสิ่งนี้คงเป็นเครื่องมือที่สำคัญมากสินะ ถ้าหายไปคงเสียดายแย่
ผมโยนกุญแจเข้าไปในแหวน แล้วหยิบก้อนหินก้อนหนึ่งขึ้นมาจากพื้น
โยนขึ้นไปด้านบน ก้องหินก็ตกลงบนพื้นอีกครั้ง แล้วเด้งไปทางหนึ่ง
เอาล่ะ ไปทางนี้แล้วกัน
สิบนาทีต่อมา
ผมก็กำลังวิ่งหนีด้วยความเร็วที่สุดในชีวิต
ใช่แล้ว เป็นการวิ่งที่เร็วที่สุดในชีวิตแน่นอน เพราะผมรู้สึกว่าผมวิ่งจนเท้าของผมจะลอยแล้ว
แน่นอนว่าสิ่งที่ทำให้ผมวิ่งอย่างเสียสติได้ขนาดนี้มีไม่มาก หรือก็แปลว่า ข้างหลังของผมมีสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวยิ่งกว่าผมกำลังไล่ตามผมอยู่
หันหน้ากลับไปมอง…มันก็ดูน่ากลัวจริงๆ!
ถึงจะบอกว่าไม่ใช่มอนสเตอร์ แต่ว่า...มันลอยอยู่กลางอากาศ เป็นหุ่นยนต์ที่แขนทั้งแปดข้างเต็มไปด้วยเลื่อยไฟฟ้าอันแปลกประหลาด บวกกับเลื่อยไฟฟ้าส่วนล่างสุดของร่างกาย ทำให้รู้สึกว่าการสู้กับมอนสเตอร์แบบนี้ไม่มีโอกาสชนะเลย
Kite? แช่แข็งมัน? คุณคิดว่าผมไม่เคยลองเหรอ? ธนูน้ำแข็งยิงโดนมัน เจ้านี่เสีย HP แค่นิดเดียวก็เด้งออกแล้ว ปราสาทน้ำแข็งมันก็สามารถพุ่งผ่านได้เลยทันที!
ไม่ต้องลองแล้วล่ะมั้ง? ถูกไอ้สิ่งนี้ฟันสักครั้งคงถูกส่งไปที่วิหารทันทีแน่!
ใช่แล้วๆ อันที่จริงเพราะเลเวลแบบนั้นแหละที่เป็นเหตุผลพื้นฐานที่สุดที่ผมตัดสินใจหนี
หุ่นยนต์แผนกทำความสะอาดรุ่นทดลองรุ่นสาม เลเวล 25 7,999,427/8,000,000
ของแบบนี้มองยังไงก็เอาชนะไม่ได้! เฮ้ย! เลเวลนี่มันสูงเกินไปแล้ว! ผมลงมากี่ชั้นกันแน่เนี่ย!
บอกว่ามีแค่สามชั้นไม่ใช่เหรอ?
แล้วทำไมวิ่งมานานขนาดนี้แล้วยังไม่เห็นจุดสิ้นสุดเลย...นี่มันที่ไหนกันแน่เนี่ย
ช่างมันแล้ว ยังไงก็หนีไว้ก่อน...
ผมไม่อยากโดนฆ่านี่!
1 พูดถึงเรื่อง One Piece อนิเมะของประเทศญี่ปุ่น
2 ย่อมาจาก Area of Effect ใช้เรียกสกิลที่แสดงผลเป็นวงกว้าง