เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 1 เป้าหมายเล็กๆเริ่มต้นจากการสร้างไดสันสเฟียร์!

บทที่ 1 เป้าหมายเล็กๆเริ่มต้นจากการสร้างไดสันสเฟียร์!

บทที่ 1 เป้าหมายเล็กๆเริ่มต้นจากการสร้างไดสันสเฟียร์!


บทที่ 1 เป้าหมายเล็กๆเริ่มต้นจากการสร้างไดสันสเฟียร์!

ดาวโลกในมิติคู่ขนาน

ณ หอพักชายแห่งหนึ่งของมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่ตั้งอยู่ภายในมณฑลปักกิ่งประเทศจีน

อากาศอบอ้าวในช่วงฤดูร้อนนักเรียนหลายคนที่อาศัยในหอพักต่างใช้เปิดปรับอากาศระหว่างที่พวกเขาอ่านหนังสือซึ่งหนึ่งในนั้นมีนักเรียนชายผู้หนึ่งกำลังอ่านหนังสืออยู่บนโต๊ะเพียงลำพัง

เขามีส่วนสูง 178 เซนติเมตร ผมตัดสั้นที่ถูกจัดทรงอย่างเรียบง่ายดูเข้ากับใบหน้าคมเข้มได้สัดส่วน ผิวของเขาดูขาวอย่างมีสุขภาพดีและกล้ามเนื้อที่แข็งแรงซึ่งแสดงถึงการออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ โดยในวันนี้เขาอยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวที่ดูสะอาดตาเข้าคู่กับกางเกงขาสั้นสีดำที่ให้ความรู้สึกสวมใส่สบาย

ชื่อของเขาคือเหอซิงโจวเป็นนักศึกษาปีสามของคณะฟิสิกส์จากมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีกรุงปักกิ่งและเขาจะมีอายุครบสิบเก้าปีในปีนี้

ซึ่งในเวลานี้เองที่เหอซิงโจวกำลังเลื่อนหน้าฟีดข่าวบนคอมพิวเตอร์จนกระทั้งเจอเข้ากับรายงานข่าวหนึ่งที่ทำให้เขารู้สึกไม่ดีเกี่ยวกับมัน

“ข่าวล่าสุด! ประเทศหมู่เกาะได้ตัดสินใจปล่อยขยะปนเปื้อนรังสีนิวเคลียร์ลงสู่ทะเล และจากรายงานการวิจัยได้เผยว่าภายใน 57 วันจากนี้อาจส่งผลทำให้ระบบนิเวศทั่วทั้งมหาสมุทรแปซิฟิกครึ่งหนึ่งถูกทำลาย!”

“เพียงเพื่อประหยัดงบประมาณพวกเขาตัดสินใจทิ้งขยะนิวเคลียร์ลงทะเล? คนเหล่านี้ต้องหน้าด้านขนาดไหนกัน?” เหอซิงโจวอดไม่ได้ที่จะสาปแช่งลงไปในช่องแสดงความคิดเห็น

ในกระทู้นั้นชาวเน็ตจีนต่างประณามเป็นเสียงเดียวกัน

“พวกเขาออกมาขอโทษ? แต่หลังจากขอโทษแล้วพวกเขาก็ยังยืนกรานที่จะทำอยู่ดี! ฮ่าฮ่า นี่คือจิตวิญญาณที่แน่วแน่ของชนชาติแห่งช่างฝีมืองั้นหรือ พวกเขาขอโทษสำหรับการกระทำผิดอย่างตรงไปตรงมาและจะไม่มีทางเปลี่ยนความคิดอย่างแน่นอน!”

“ขณะนี้ทุกคนต่างก็ทราบกันดีว่าในตอนนี้สภาพแวดล้อมของบลูสตาร์นั้นเต็มไปด้วยมลพิษ ดังนั้นคุณไม่คิดถึงอนาคตของคนรุ่นหลังบ้างเลยหรือ?”

“ให้ตายเถอะฉันได้ยินมาว่าพวกเขาได้ระบายกากนิวเคลียร์ออกไปแล้วและองค์กรพิทักษ์สิ่งแวดล้อมก็ได้ตรวจพบสารกัมมันตภาพรังสีในบริเวณใกล้เคียงแล้วด้วย!”

"ฉันกังวลว่าในอนาคตสิ่งมีชีวิตในทะเลจะกลายพันธุ์ไปจริงๆหรือไม่"

“ตอนนี้ฉันเป็นห่วงอนาคตของมนุษยชาติจริงๆ” เฮ่อซิงโจวพึมพัมออกมาอย่างเป็นกังวล

แม้ว่าเขาจะเป็นเพียงนักศึกษาวิทยาลัยธรรมดาๆแต่ก็ไม่ได้ขัดขวางไม่ให้เขาคิดถึงอนาคตของมนุษยชาติรวมถึงจุดเริ่มต้นของกาลเวลาและการสิ้นสุดของจักรวาล

และด้วยการปัดนิ้วเบาๆเขาก็พบเข้ากับรายงานข่าวอีกชิ้นหนึ่ง

"ในน่านน้ำทางตอนใต้ชาวประมงจับฉลามที่มีรูปร่างผิดปกติโดยมันมีลักษณะส่วนหัวคล้ายกับใบหน้าของมนุษย์ ซึ่งผู้เชี่ยวชาญยืนยันแล้วว่าฉลามตัวนี้เป็นฉลามสายพันธ์ุเทรเชอร์และมันเกิดการกลายพันธุ์ด้วยเหตุผลบางประการ"

เหอซิงโจวมองไปยังรูปถ่ายมันคือฉลามเทรเชอร์ในขณะที่สายตาของมันจับจองไปที่ท้องของปลาด้วยใบหน้าที่คล้ายกับหน้ามนุษย์ของมันซึ่งมันดูแปลกเป็นอย่างมาก

“ข่าวเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นเมื่อเร็วๆนี้” เหอซิงโจวสังเกตว่าเมื่อเร็วๆนี้ข่าวเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ได้แพร่กระจายไปทั่วโลกมาซักระยะหนึ่งแล

"เดียวก่อนสิ่งเหล่านี้คืออะไร? ข้อมูลมากมายเหล่านี้จู่ๆก็ปรากฏขึ้นมาพร้อมๆกันฉันสงสัยว่าฉันคิดไปเองหรือว่ามันเป็นภาพลวงตา" เหอซิงโจวคิด

"มันไม่ใช่ภาพลวงตาแต่เป็นความจริง" เสียงหนึ่งดังขึ้นในใจของเหอซิงโจวซึ่งมันทำให้เขาสะดุ้งขึ้น

"ใคร!?" เขามองไปรอบๆแต่ไม่พบใครในห้องนี้เลย

“หยุดมองไปรอบๆได้แล้วฉันอยู่นี่อยู่ในสมองนาย!” ต่อหน้าต่อตาเหอซิงโจวดูเหมือนจะเห็นกลุ่มแสงแปลกๆ

ก่อนที่เหอซิงโจวจะถาม มันก็พูดกับเขาก่อน "ขอแนะนำตัวเองฉันคือโฟโต้เบรนควอนตัม ผลิตภัณฑ์ที่หลงเหลือมาจากอารยธรรมระดับพระเจ้า แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างตอนนี้ฉันได้ถูกกระตุ้นขึ้นมาอีกครั้งโดยคุณและในตอนนี้ฉันได้กลายเป็นของคุณแล้ว และคุณสามารถปฏิบัติกับฉันเหมือนเอไอส่วนบุคคลของคุณได้"

"ซึ่งเนื้อหาและข้อมูลที่ฉันแสดงให้เห็นนั้นจะมีเพียงแค่คุณเท่านั้นที่สามารถมองเห็นมันได้"

เหอซิงโจวตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะรู้สึกยินดี "เฮ้อย่างบอกนะว่าคุณคือระบบนิ้วทองในตำนานใช่หรือไม่?"

สมองควอนตัมกล่าวว่า "คุณสามารถเรียกฉันแบบนั้นได้แต่ฉันไม่มีระบบใดๆอย่างที่คุณหมาย ฉันมีเพียงข้อมูลแผนผังของวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเท่านั้น"

“ดังนั้นคุณผูกมัดฉันไว้ทำไม บอกมาว่าคุณมีจุดประสงค์อะไรในเรื่องนี้” เหอซิงโจวยังคงตื่นตัวอยู่เสมอ เพราะมันคงไม่มีพายหลงลงมาจากท้องฟ้าโดยไม่มีเหตุผล

สมองควอนตัมอธิบายต่อ "เป็นเวลานานมากโดยที่ไม่สามารถระบุได้ในอดีตภายในจักรวาลแห่งนี้เคยมีอารยธรรมระดับพระเจ้าได้ถือกำเนิดขึ้นมาและเทคโนโลยีของพวกเขาได้บรรลุมาจนถึงจุดสูงสุดแล้ว ซึ่งสามารถกล่าวได้ว่าความก้าวหน้าในอารยธรรมของพวกเขาหากนำมาเปรียบเทียบกับคำพูดของชาวบูลสตาร์ของคุณพวกเขาก็ไม่ต่างไปจากเทพเจ้า!"

"และเพื่อที่จะได้เรียนรู้ถึงความลึกลับขั้นสุดท้ายของจักรวาลพวกเขาจึงได้สร้างฉันขึ้นมา สมองออปติคอลควอนตัมซึ่งเป็นหุ่นยนต์ควอนตัมที่มีความสามารถในการประมวลผลและวิเคราะห์ที่เหนือกว่าซุปเปอร์คอมพิวเตอร์"

"เป้าหมายสูงสุดในการถือกำเนิดของฉันคือการศึกษาความลับของ [Universe Matrix] ซึ่งเป็นความลึกลับขั้นสูงสุดของจักรวาล!"

"แต่โชคร้ายที่อารยธรรมระดับพระเจ้าเผ่าพันธ์ุนั้นไม่ประสบความสำเร็จในการศึกษาเมทริกซ์ของจักรวาล เนื่องจากเผชิญกับการลอบโจมตีของศัตรูที่น่าสะพรึงกลัว และในตอนจบสุดท้ายแล้วอารยธรรมที่แทบจะถึงจุดสูงสุดของพวกเขาก็ได้ล่มสลายหายไปจากจักรวาลแห่งนี้อย่างน่าเศร้า"

"และเหตุผลที่ฉันเลือกคุณก็เพราะว่าจากการคำนวณความเป็นไปได้นับไม่ถ้วนได้แสดงว่าคุณมีศักยภาพและโอกาศในการศึกษาเมทริกซ์จักรวาลจนสำเร็จได้มากที่สุด! ดังนั้นฉันจึงขอร้องคุณเพื่อสานต่อความปรารถนาอันยาวนานของอารยธรรมระดับพระเจ้าและภารกิจของฉันให้สำเร็จ!"

"นี่คุณเห็นฉันเป็นคนเช่นนั้น?" เหอซิงโจวถามด้วยความประหลาดใจ “แล้วเป็นไปได้แค่ไหนที่ฉันจะศึกษาเมทริกซ์จักรวาลได้?”

ควอนตัมออฟติกแบรนกล่าว "โอกาศสำเร็จประมาณหนึ่งส่วนสิบล้านล้าน"

เหอซิงโจวร้องออกมา “นี่คุณกำลังล้อเลียนฉันหรอ!”

สมองควอนตัมยังคงอธิบายต่อไปว่า "คุณมีโอกาศความเป็นไปได้สูงสุดแล้วเนื่องจากเมทริกซ์ของจักรวาลนั้นคือความลึกลับขั้นสูงสุดในจักรวาล ดังนั้นถ้าหากมันสามารถศึกษาได้โดยง่ายอารยธรรมระดับพระเจ้าคงจะไม่ถูกทำลาย"

"ขอเตือนว่าในกระบวนการวิจัยของคุณคุณอาจประสบกับปัญหาต่างๆมากมาย ไม่ว่าจะเป็นปัญหาคอขวดทางด้านเทคโนโลยี หรือข้อจำกัดจากทรัพยากร และรวมไปถึงการถูกโจมตีจากอารยธรรมของเอเลี่ยนอื่นๆ ฯลฯ"

"แต่แม้ว่าคุณจะยังไม่สามารถรืิเริ่มคำนวณเมทริกซ์ของจักรวาลได้ ทว่าเพียงแค่ข้อมูลเทคโนโลยีที่ถูกเก็บไว้มันก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้คุณกลายเป็นผู้ควบคุมเหนือกาลอวกาศไม่ว่าจะบนดาวดวงนี้หรือแม้แต่ทั่วทั้งกาแลคซีแห่ง!"

หลังจากพูดจบควอนตัมออฟติกแบรนก็แสดงให้เขาเห็นถึงแผนภาพต้นไม้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

"การศึกษาเกี่ยวกับแม่เหล็กไฟฟ้า เคมีวัสดุ ฟิสิกส์ควอนตัม พันธุวิศวกรรม..." แผนภูมิวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแตกสาขาออกไปมากมายนับไม่ถ้วนและแต่ละสาขายังสอดคล้องกับการสร้างสรรค์ทางเทคโนโลยีต่างๆ

เหอซิงโจวเลื่อนสายตาลงมาก่อนจะพบเข้ากับเทคโนโลยีนิวเคลียร์ฟิวชัน ยานอวกาศ นิวโรเมคานิกส์ และอื่นๆอีกนับไม่ถ้วน

หัวใจของเขาเต้นแรงในฐานะผู้ที่ได้รับการศึกษาจากมหาวิทยาลัยสมัยใหม่ แน่นอนว่าเขารู้ดีว่ามันหมายถึงอะไร!

ในสายงานวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มีเทคโนโลยีที่มนุษย์ยังสร้างไม่สามารถบรรลุได้มากมายเกินไป!

ถ้าหากเหอซิงโจวแสดงมันออกมาแค่สิ่งเดียวมันก็เพียงพอที่จะทำให้เขาได้จารึกชื่อลงในประวัติศาสตร์และเพลิดเพลินไปกับชื่อเสียงระดับโลก! การเป็นเศรษฐีที่รวยที่สุดในโลกนั้นจะกลายเป็นเรื่องง่ายดาย!

เขาจะไม่ตื่นเต้นได้อย่างไร? ตอนนี้เขาใกล้บ้าไปแล้ว!

"แล้วฉันจะเริ่มต้นค้นคว้าเกี่ยวกับเทคโนโลยีได้อย่างไร" เหอซิงโจวถามอย่างเร่งรีบ

ควอนตัมออฟติกแบรนกล่าวว่า "มันง่ายมากคุณเพียงแค่ต้องจัดหาแหล่งพลังงานเพื่อบรรลุเป้าหมายเล็กๆของคุณ"

"คุณเพียงต้องจัดหาแหล่งพลังงานให้ฉันอย่างต่อเนื่องเพื่อทำข้อกำหนดเบื้องต้นให้ครบถ้วนและฉันสามารถดำเนินการปลดล็อกเทคโนโลยีใหม่ๆแก่คุณได้"

“แล้วพลังเท่าไหร่ถึงจะเพียงพอ?” เหอซิงโจวมีลางสังหรณ์ สิ่งต่างๆอาจไม่ง่ายอย่างที่คิด

"เอาล่ะฉันต้องอธิบายแบบนี้อ้างอิงตามระบบสุริยะในปัจจุบัน ขั้นตอนแรกของอุปกรณ์จ่ายพลังงานคือการสร้างทรงกลมไดสันรอบดวงอาทิตย์" สมองควอนตัมออปติกกล่าวว่า

ลูกบอลไดสันที่เรียกว่าเป็นอุปกรณ์กักเก็บพลังงาน นั่นคือวัตถุลอยฟ้าที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่า สองร้อยล้านกิโลเมตรซึ่งสามารถห่อหุ้มดาวทั้งดวงได้!

มันสามารถดูดซับพลังงานทั้งหมดจากดาวฤกษ์ได้สูงสุดเพื่อผลิตพลังงานมหาศาล

“ทรงกลมไดสัน?” เหอซิงโจวแทบจะจินตนาการไม่ออก ไม่ต้องพูดถึงว่ามันเป็นเรื่องยากแค่ไหนสำหรับมนุษย์ที่จะลงจอดบนดวงจันทร์ ดังนั้นพวกเขาต้องพยายามมากแค่ไหนถึงจะสามารถออกไปเพื่อสร้างโครงข่ายที่ห่อหุ้มดวงอาทิตย์ได้? แม้แต่นักแต่งนิยายก็ยังไม่กล้าคิดถึงเรื่องแบบนี้!

“ใช่แล้ว ทรงกลมไดสันนี่เป็นเพียงข้อกำหนดแรกของการศึกษาเมทริกซ์จักรวาลเท่านั้น ขั้นตอนแรกถือได้ว่าเป็นเพียงแค่การเริ่มต้นและยังมีขั้นที่สูงกว่าที่ยังต้องปลดล็อก” เสียงที่ไร้อารมณ์ของควอนตัมออฟติกแบรนทำให้เหอซิงโจวตื่นตระหนก

ด้วยจินตนาการของเขาในฐานะสิ่งมีชีวิตของอารยธรรมระดับเริ่มต้นนั้นไม่เพียงพอที่จะจินตนาการถึงสิ่งที่เกี่ยวกับอารยธรรมระดับพระเจ้าในตอนนี้!

"พอก่อนอย่าเพิ่งพูดถึงทรงกลมไดสัน.. ถ้าหากทรงกลมไดสันถูกสร้างขึ้นจริงๆแล้วละก็มันจะส่งผลให้ทั่วทั้งบลูสตาร์ไม่มีแสงอาทิตย์ใช่หรือไม่ ดวงดาวจะเข้าสู่ยุคน้ำแข็งและพวกอารยธรรมของฉันจะเข้าสู่การสูญพันธุ์ทางชีวภาพ!" เฮ่อซิงโจวกล่าว

ควอนตัมออฟติกแบรนพูดขึ้น "หากคุณกังวลเกี่ยวกับระบบนิเวศของดาวสีน้ำเงินดวงนี้ คุณสามารถเปลี่ยนโครงสร้างเป็นวงแหวนไดสันหรือไดสันคลาว์ซึ่งสามารถปรับตำแหน่งผ่านระบบควบคุมวงโคจรเพื่อป้องกันไม่ให้ดวงดาวสีน้ำเงินได้รับผลกระทบ ทว่ามันจะส่งผลให้ได้รับพลังงานน้อยลงในลักษณะนี้."

"..." เหอซิงโจวหมดสิ้นคำพูด

“ฉันไม่รู้จริงๆว่าจะทำได้หรือเปล่า” เหอซิงโจวพูดด้วยอารมณ์ ไม่ใช่ว่าเขาไม่กล้าทำแต่สิ่งเหล่านี้น่าเหลือเชื่อจนเกินไป

ถ้าหากจู่ๆมีคนมาพูดกับคุณว่ามีนักเรียนผู้ยากจนคนหนึ่งมีความคิดที่จะสร้างทรงกลมไดสัน? แน่นอนว่ามันจะฟังดูอุกอาจขนาดไหน!

ควอนตัมออฟติดแบรนกล่าวว่า "แม้ว่าตอนนี้คุณจะไม่สามารถทำได้แต่ฉันแนะนำว่าคุณต้องทำ เพราะถ้าหากคุณไม่ลงมีทำสิ่งใดในตอนนี้คุณมีแนวโน้มที่จะถูกฝังไปพร้อมๆกับดาวเคราะห์ดวงนี้!"

เหอซิงโจว "??? เกิดอะไรขึ้นถ้าหากฉันไม่ทำอย่าบอกนะว่าคุณจะทำลายโลก?"

“คุณหมายถึงสิ่งใดฉันเป็นแค่อุปกรณ์ค้นคว้าทางเทคโนโลยีที่ใช้สำหรับเก็บรวมรวมข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ ฉันไม่รู้ฉันสามารถทำเช่นนั้นได้” เสียงของควอนตัมออฟติกแบรนกล่าวอย่างไม่มีอารมณ์

"ตามข้อมูลที่ฉันได้รับมานั้นบ่งบอกว่าพวกเซิร์กได้เริ่มปรากฏตัวออกมาระยะหนึ่งแล้ว"

"มันคือสิ่งมีชีวิตต่างดาวพวกมันดำรงอยู่โดยการกลืนกินสสารและพลังงาน พวกมันเหมือนฝูงตั๊กแตนในจักรวาลที่สามารถกินดาวเคราะห์ได้ทั้งดวง!"

“ตามกฎวิวัฒนาการของมันบ่งชี้ว่าภายในห้าสิบปีต่อจากนี้พวกมันจะสามารถลบล้างเผ่าพันธ์ุมนุษย์ออกไปได้ และ ภายในหนึ่งร้อยปีพวกมันจะกินสิ่งมีชีวิตทั้งหมดบนดาวดวงนี้ และหากพวกพัฒนาไปจนถึงระดับผู้กลืนกินดาวเคราะห์แล้วละก็ในท้ายที่สุดระบบสุริยะจะจบลงจากการถูกกลืนกินโดยพวกมัน!”

“เฮ้นี่คุณกำลังขู่ให้ฉันกลัวใช่หรือไม่?” เหอซิงโจวไม่ค่อยเชื่อมากนัก "ตอนนี้ฉันยังไม่เคยเห็นสิ่งมีชีวิตต่างดาวเลย"

ควอนตัมออฟติกแบรนกล่าว "สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ที่คุณเห็นคือรูปนั้นคือตัวอ่อนของเผ่าพันธุ์เซิร์ก นี่คือกลไกการป้องกันของพวกมันซึ่งสามารถทำให้ยีนของสิ่งมีชีวิตบนโลกใบนี้กลายเป็นปรสิตได้ เพื่อรอเวลาที่พวกมันจะโตเต็มและจากนั้นพวกมันจะเข้าครอบครองร่างกายเพื่อทำให้สัตว์กลายพันธุ์เหล่านั้นเปลี่ยนเป็นเผ่าพันธ์ุแมลงที่โตเต็มวัยอย่างสมบูรณ์ ”

"ฉันต้องขอเตือนคุณอีกว่าพวกเซิร์กนั้นสามารถดูดซับรังสีนิวเคลียร์เพื่อเร่งความเร็วของกระบวนการวิวัฒนาการ และดูเหมือนว่าดาวเคราะห์ของคุณนั้นกำลังทำอะไรบางอย่างที่เอื้อต่อการกลายพันธุ์และวิวัฒนาการของพวกเซิร์ก ยกตัวอย่างเช่น การปล่อยขยะปนเปื้อนรังสีและการสร้างมลพิษในอากาศ"

“หากไม่มีมาตรการป้องกันใดๆเมื่อเซิร์กเคลื่อนที่ออกจากมหาสมุทรในอีกไม่กี่ทศวรรษอาวุธความร้อนธรรมดาจะสร้างความเสียหายต่อพวกมันได้จำกัด และแม้แต่อาวุธนิวเคลียร์ของคุณก็จะไม่สามารถทำลายพวกมันได้อย่างสมบูรณ์  ซึ่งพวกมันยังมีราชาแห่งแมลงที่สามารถดูดซับรังสีนิวเคลียร์ได้อีกด้วย”

"แมลงเหล่านี้จะเริ่มต้นจากการกลืนกินมนุษย์ทั้งหมดก่อนที่พวกมันจะออกเดินทางไปในอวกาศ"

“บางทีเรื่องนี้อาจจะรุนแรงกว่าที่ฉันอธิบายไป อย่าว่าเมื่อคุณเห็นแมลงสาบในครัวแล้วนั้นแน่นอนว่าบ้านของคุณจะต้องมีแมลงสาบมากกว่าหนึ่งตัว! ไม่ใช่เพียงแค่โลกของคุณเท่านั้นที่มีพวกมันแต่ยังรวมไปถึงดาวเคราะห์ดวงอื่นๆภายในระบบสุริยะอีกด้วย”

"ด้วยพลังงานทั้งหมดภายในระบบสุริยะ มีความเป็นไปได้อย่างมากที่พวกมันจะสามารถให้กำเนิดผู้กลืนกินดาวเคราะห์ ซึ่งสามารถกินดาวเคราะห์ทั้งดวงได้! สมมติว่าพวกมันพัฒนาไปจนมีขนาดเท่ากับดาวทั้งดวงแล้วละก็การจะจัดการกับแมลงดังกล่าวได้นั้นเผ่าพันธ์ุมนุษย์ดาวสีฟ้าจะจัดการมันได้หรือไม่?"

"แน่นอนว่าไม่มีทางเลย" เหอซิงโจวกล่าวอย่างเด็ดขาด

"มีเพียงการปลดล็อกเทคโนโลยีขั้นสูงเท่านั้นที่คุณจะสามารถจัดการกับมันได้!" ควอนตัมออฟติดแบรนกล่าวต่อ "ทรงกลมไดสันสามารถให้พลังงานสำหรับปืนใหญ่ทำลายดวงดาว ตราบใดที่คุณสร้างทรงกลมไดสันและมีปืนใหญ่ทำลายดวงดาวแล้วละก็ แม้ว่าแพลนเน็ตเดโวเลอร์จะปรากฏตัวขึ้นคุณก็จะสามารถทำลายพวกมันได้อย่างแน่นอน!"

"และถ้าหากพวกมันอยู่บนพื้นโลกคุณก็สามารถสร้างป้อมปราการเหล็ก หน่วยหุ่นยนต์รบ เรือบรรทุกเครื่องบิน ฯลฯเพื่อปกป้องเผ่าพันธ์ุของคุณ!"

จบบทที่ บทที่ 1 เป้าหมายเล็กๆเริ่มต้นจากการสร้างไดสันสเฟียร์!

คัดลอกลิงก์แล้ว