บทที่ 2 : ตำนานสีทอง!
บทที่ 2 : ตำนานสีทอง!
บทที่ 2 : ตำนานสีทอง!
ภายในห้องมืดแคบของเรือพาณิชย์ที่ถูกกลุ่มโจรสลัดอัลบีด้าปล้นชิง
เด็กหนุ่มร่างเตี้ยผมสีชมพู สวมแว่นหนา ยืนเข็นถังไม้โอ๊กด้วยสีหน้าหวาดหวั่น เขาถูกโจรสลัดสามคน ผอม อ้วน และผิวคล้ำ ขวางทางไว้ไม่ให้ไปไหน
“คราวนี้ได้ของมีประโยชน์มาแฮะ ไอ้ขี้ขลาดโคบี้ ฉันกำลังหิวน้ำพอดีเลย”
โจรสลัดผอมแสยะยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์
“อ-อันนั้นมันเป็นของที่ปล้นมาให้กลุ่มโจรสลัดนะ ถ้าคุณอัลบีด้ารู้เข้า พวกเราตายแน่...”
โคบี้พูดด้วยเสียงสั่นเครือ สายตาเต็มไปด้วยความกลัว
“ถ้าไม่ให้เธอรู้ก็จบแล้วนี่ จริงมั้ยล่ะโคบี้?”
โจรสลัดผิวคล้ำยิ้มกว้าง แววตาแฝงอันตราย
“ชะ-ใช่ครับ คุณพูดถูก...”
เมื่อถูกข่มขู่ โคบี้ก็รีบเปลี่ยนสีหน้าเป็นประจบประแจง
“ดูฉันเปิดมันให้ดูก็แล้วกัน!”
โจรสลัดอ้วนกำหมัดแน่น เตรียมจะใช้กำลังงัดถังไม้โอ๊ก
ปัง!
ทันใดนั้นเอง ฝาถังไม้โอ๊กก็ถูกชกกระเด็นออกมา หมัดสองข้างพุ่งกระแทกคางโจรสลัดอ้วนอย่างจัง จนเจ้าตัวทรุดฮวบลงกับพื้นหมดสติ
“อ๊า! หลับเต็มอิ่มเลย!!!”
เด็กหนุ่มสวมหมวกฟางโผล่ออกมาจากถังไม้โอ๊ก อ้าปากหัวเราะร่า
“ใครวะ?!”
โจรสลัดผอมกับผิวคล้ำที่เหลือ ตกใจสุดขีด
“หือ? หลับอยู่ตรงนี้ได้ไง เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก”
เด็กหนุ่มหมวกฟางมองโจรสลัดอ้วนที่นอนแน่นิ่งด้วยความสงสัย
“ก็เพราะแกนั่นแหละ!”
สองโจรสลัดแยกเขี้ยวใส่
“ไอ้เด็กเวร แกคิดว่าคนเป็นโจรสลัดแล้วจะมาหาเรื่องเล่นๆ งั้นเหรอ!”
โจรสลัดอ้วนชักดาบออกมาขวางหน้าหมวกฟาง
“มีเนื้อกินมั้ย? ฉันหิวแล้ว”
เด็กหนุ่มหมวกฟางไม่สนใจคำขู่ หันไปถามโคบี้ที่กำลังยืนตะลึง
“ฟังที่คนอื่นพูดบ้างสิวะ!”
โจรสลัดผอมตะโกนลั่น
“ถ้าเป็นแบบนี้ แกไปตายซะ ไอ้เด็กเปรต!”
โจรสลัดอ้วนฟาดดาบใส่เด็กหนุ่มหมวกฟางด้วยความโมโห
“หืม?”
เด็กหนุ่มหมวกฟางหันขวับ เตรียมจะสวนกลับ ทันใดนั้น...
ปัง!
พลังหมัดมหาศาลกระแทกโจรสลัดอ้วนกระเด็นลอยไปชนผนังเรือ เสียงกระดูกหักดังน่าขนลุก ก่อนร่างจะทรุดลงแน่นิ่งไร้เสียง
“แก...แก...!”
โจรสลัดผอมคนสุดท้ายตัวสั่น มองผู้ชายหน้าตาหล่อเหลา ที่เพิ่งปรากฏตัวด้วยความหวาดกลัว
“อะ...อะ...”
โคบี้เองก็ยืนตัวแข็ง มองภาพตรงหน้าด้วยความตกใจสุดขีด
แค่หมัดเปล่าๆ ก็อัดโจรสลัดอ้วนจนสลบเหมือด เสียงกระดูกแตกชัดเจนขนาดนั้น
แรงขนาดนี้ น่ากลัวยิ่งกว่าตอนอัลบีด้าใช้กระบองเหล็กซะอีก!
“นายเป็นใคร? แข็งแกร่งดีนี่ ทำไมถึงช่วยฉันล่ะ?”
เด็กหนุ่มหมวกฟางยิ้มกว้างโชว์ฟันขาว
“ลูอัน เป็นผู้โดยสารบนเรือลำนี้ พวกโจรสลัดพวกนี้มาปล้นเรือ ฉันก็เลยมาช่วยเคลียร์ให้สิ้นซาก”
ลูอันมองเด็กหนุ่มหมวกฟางที่โด่งดัง มังกี้ดี.ลูฟี่ พร้อมรอยยิ้ม
อืม...ตัวเป็นๆ
จากนั้นเขาหันไปมองโคบี้ เจ้าหนุ่มจอมขลาดที่กำลังหดตัวอยู่มุมห้องเหมือนไอ้ตลก
ในที่สุด...ก็เจอจนได้
มุมปากลูอันยกยิ้มน้อยๆ
“ลูอัน? ฉันคือมังกี้ดี.ลูฟี่! ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ!”
ลูฟี่ยิ้มกว้างอย่างเป็นกันเอง
“ฝากตัวด้วยเช่นกัน”
ลูอันตอบพลางยิ้มกลับ
“ว๊ากกก!!!”
ระหว่างที่ลูอันกับลูฟี่ทักทายกัน โจรสลัดผอมคนสุดท้ายก็หวีดร้องลั่น รีบอุ้มเพื่อนที่สลบสองคนวิ่งหนีไปอย่างไม่คิดชีวิต
“ไม่ดีแล้ว! ถ้าพวกนั้นไปตามพวกโจรสลัดคนอื่นมา พวกนายโดนฆ่าแน่!”
โคบี้ร้องเตือนด้วยความตระหนก
“ฉันหิวนะ...”
ลูฟี่ไม่ได้สนใจโคบี้เลย เอามือลูบท้องตัวเอง
“พอดีฉันมีของกินที่เตรียมไว้จากงานเลี้ยงอยู่บ้างนะ มีเนื้อด้วย นายชอบมั้ย?”
ลูอันยิ้มพลางหยิบอาหารที่เตรียมไว้ล่วงหน้าออกมา
“เนื้อ!!!”
ลูฟี่ตาวาวเป็นประกาย พอเห็นอาหารก็ลงมือกินอย่างเอร็ดอร่อยทันที
“ลูอัน นายเป็นคนดีสุดยอดเลย!”
ลูฟี่พูดพลางเคี้ยวเนื้อไปด้วย ยิ้มแฉ่ง
ลูอันหัวเราะเบาๆ
ให้ลูฟี่กินข้าวด้วยกัน มิตรภาพแบบนี้ ไอ้ตลกอย่างโคบี้ไม่มีสิทธิ์ได้รับหรอก
ลูอันหันไปมองลูฟี่ ในใจก็คิด
“เปิดดูข้อมูล”
แสงสีทองสว่างวาบขึ้นทันที
ข้อมูลของลูฟี่ :
– ร่างกายเหนือมนุษย์ (ระดับม่วงเข้ม)
– ฮาคิราชันย์ (ยังไม่ตื่นพลัง) (ระดับทองอ่อน)
– สายสัมพันธ์ยิ่งใหญ่ (พิเศษ)
– เทพสุริยัน (ระดับทองสุด)
– ผลปีศาจโกมุโกมุ【พรางตัว】(ม่วงเข้ม)【ผลฮิโตะฮิโตะสายโซออนในตำนานรูปแบบนิกะ (ยังไม่ตื่นพลัง) (ทองสุด)】
ร่างกายเหนือมนุษย์ (ม่วงเข้ม) :
ร่างกายที่เหนือกว่าคนธรรมดา สามารถดูดซึมสารอาหารเสริมแกร่งได้อย่างรวดเร็ว กำลังมหาศาล เป็นแหล่งพลังงานอย่างดีให้กับพลังของผลปีศาจ (ข้อมูลประเภทร่างกายจะพัฒนาได้ตามศักยภาพของเจ้าของ)
ฮาคิราชันย์ (ยังไม่ตื่นพลัง) (ทองอ่อน) :
คุณสมบัติจักรพรรดิที่หาได้หนึ่งในล้าน! ไม่สามารถฝึกฝนได้ด้วยตนเอง ต้องตื่นขึ้นโดยธรรมชาติ หากเริ่มควบคุมได้ จะสามารถปล่อยแรงกดดันมหาศาลจนศัตรูอ่อนแอสลบ
หากก้าวหน้า จะใช้ฮาคิราชันย์พันเกี่ยว (ทองเข้ม)
และหากควบคุมได้สมบูรณ์ จะใช้ฮาคิราชันย์พันเกี่ยวอย่างแท้จริง มีบารมีครองท้องทะเล (ทองสุด)
สายสัมพันธ์ยิ่งใหญ่ (พิเศษ) :
มีสายสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกวันพีช เมื่อเผชิญวิกฤตถึงตาย จะเปลี่ยนร้ายกลายเป็นดี
ถ้าเผชิญสถานการณ์สิ้นหวัง จะสุ่มเรียกเอฟเฟกต์ เช่น หมัดเพลิงโพโตกัส ดี. เอส ปรากฏตัว
หมัดเหล็ก มังกี้ดี.การ์ป วีรบุรุษแห่งกองทัพเรือ ปรากฏตัว
ผู้นำกองทัพปฏิวัติ มังกี้ดี.ดราก้อน ปรากฏตัว
กลุ่มโจรสลัดผมแดงแชงค์สครบทีม ปรากฏตัว(ข้อมูลพิเศษนี้ไม่สามารถพัฒนาได้)
เทพสุริยัน (ทองสุด):
นักรบแห่งแสงสว่าง ผู้มอบความหวังให้ผู้คน ตราบใดที่ยังมีความหวัง จะลุกขึ้นสู้ได้เสมอ ไม่มีวันยอมแพ้
ผลปีศาจโกมุโกมุ【พรางตัว】(ม่วงเข้ม)【ผลฮิโตะฮิโตะสายโซออนในตำนานรูปแบบนิกะ (ทองสุด)】：
ผลปีศาจสายพารามีเซีย ผลโกมุโกมุ (ม่วงเข้ม) แท้จริงคือผลปีศาจในตำนาน ผลฮิโตะฮิโตะสายโซออนในตำนานรูปแบบนิกะ (ทองสุด)
ตำนานสีทอง!
โอ้โห...นี่มันสเตตัสสุดหรูอลังการจริงๆ
แม้จะรู้อยู่แล้ว แต่ลูอันก็ยังอดตาร้อนไม่ได้
นี่ยังเป็นลูฟี่ที่เพิ่งออกทะเลด้วยซ้ำ
ถ้าเทียบกับโจรสลัดทั่วๆ ไป เรียกได้ว่าคนละระดับเลย
เทพสุริยัน (ทองสุด)?
ลูอันมองข้อมูลนี้อย่างใช้ความคิด
นี่คือข้อมูลระดับทองสุดเดียวที่ลูฟี่เปิดใช้งาน
ส่วนอย่างผลฮิโตะฮิโตะสายโซออนในตำนานรูปแบบนิกะ (ทองสุด)
หรือฮาคิราชันย์พันเกี่ยว (ทองสุด) ยังไม่ปลุกขึ้นมา
เทพสุริยัน (ทองสุด):
ตราบใดที่ความหวังไม่ดับ ก็จะลุกขึ้นสู้ได้อีกครั้ง แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ
ถึงว่าตอนสู้กับไคโดในต้นฉบับ ลูฟี่ถึงได้ลุกขึ้นสู้ได้เรื่อยๆ ไม่ว่าจะล้มกี่ครั้ง
ลูอันเข้าใจในทันที นี่มันบัฟระดับบั๊กชัดๆ
แต่พอเห็นข้อมูล “สายสัมพันธ์ยิ่งใหญ่ (พิเศษ)”
ต่อให้รู้เนื้อเรื่องล่วงหน้า ลูอันก็ยังรู้สึกอึ้ง
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นข้อมูลพิเศษแบบนี้
ว่าแล้วเชียว...นี่มันผจญภัยของพระเอกสามยุค! แถมยังมีบัฟกลุ่มโจรสลัดผมแดงแชงค์สมาให้ทั้งทีม
ต่อให้สู้ลูฟี่ไม่ได้ ถ้าไปจนมุมจริงๆ แล้วบัฟนี้ถูกปลุก
การ์ป ดราก้อน แชงค์สโผล่มาพร้อมกัน
ขนาดหนวดขาวยุคทองยังมีสิทธิ์โดนกดให้คุกเข่าเลย
แต่เป้าหมายของลูอันไม่ใช่ลูฟี่...
แต่คือ...
“นาย...ก็เป็นพวกกลุ่มโจรสลัดอัลบีด้าเหมือนกันสินะ”
ลูอันหันไปมองโคบี้ เจ้าตัวตลกที่ภายหลังถูกขนานนามว่าราชาหนีทัพ กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ