บทที่ 1 เทพราชาชุดดำ ข้าคือผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลวายร้าย!

บทที่ 1 เทพราชาชุดดำ ข้าคือผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลวายร้าย!

เขตแดนสวรรค์ลึกลับ ทวีปเทียนหนาน

จงโจว ณ ตระกูลกู่แห่งเทพราชา

ในสถานที่ผนึก ชายหนุ่มรูปงามในชุดคลุมยาวสีดำก้าวออกมาจากแหล่งกำเนิดเทพที่ส่องแสงริบหรี่

"เฮ้อ! จักรพรรดิผู้นั้นยังไม่แก่ชราลงอีกหรือ?"

"พลังกดดันนี่มันน่ากลัวเกินไป แหล่งกำเนิดเทพของตระกูลกู่ถูกใช้จนหมดแล้ว หากข้าไม่สามารถทะลวงสู่ขอบเขตกึ่งปราชญ์ได้ อายุขัยของข้าคงจะหมดลงเป็นแน่!"

"โลกนี้มันก็ช่างประหลาดนัก ให้ข้าทะลุมิติมายังโลกแห่งนี้ พร้อมกับพรสวรรค์อันล้ำเลิศ ให้ข้ามีพรสวรรค์ในการบรรลุสู่ขอบเขตจักรพรรดิ แต่กลับมีคนบรรลุเป็นจักรพรรดิไปแล้ว แถมยังตั้งกฎบ้าๆ บอๆ ว่ายุคหนึ่งจะมีจักรพรรดิได้เพียงคนเดียว..."

ชายชุดดำพึมพำ

เขาคือบรรพบุรุษของตระกูลกู่ กู่เต้าเสวียน

และยังเป็นเทพราชาชุดดำผู้โด่งดังแห่งทวีปเทียนหนานในอดีต

[ติ๊ง! ตรวจพบว่าอายุขัยของจักรพรรดิใกล้สิ้นสุด ยุคสมัยใหม่กำลังจะมาถึง ระบบคืนกำไรไร้เทียมทานเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการ!]

[ขอแสดงความยินดีกับท่านที่ได้รับ "ชุดของขวัญสำหรับมือใหม่"!]

เสียงแจ้งเตือนเย็นเยียบดังขึ้นในหัว

และมีฉากกั้นแสงสีฟ้าอ่อนปรากฏขึ้นตรงหน้ากู่เต้าเสวียน ทำให้เขารู้ได้อย่างชัดเจนว่า เขาได้เปิดใช้งานระบบแล้ว

"เวรเอ๊ย!!!"

"ระบบเวรตะไล เจ้าเพิ่งจะมาเอาป่านนี้ เจ้ารู้ไหมว่าข้าต้องอยู่อย่างไรมาหลายหมื่นปี?"

กู่เต้าเสวียนกล่าวอย่างโกรธเคือง

เขาทะลุมิติมายังโลกแห่งนี้ ตั้งแต่เริ่มต้นก็มีร่างแห่งวิถีโดยกำเนิด การบ่มเพาะพลังและการทะลวงขอบเขตเป็นเรื่องง่ายเหมือนกินข้าวและดื่มน้ำ

แม้ว่าจักรพรรดิในปัจจุบันเพิ่งจะบรรลุเป็นจักรพรรดิได้ไม่ถึงหมื่นปี แต่การบ่มเพาะพลังของเขาก็ยังสามารถทะลวงได้อย่างง่ายดาย โดยไม่ได้รับผลกระทบจากการกดขี่ของกฎแห่งจักรพรรดิ

ในช่วงเวลาเพียงไม่กี่ร้อยปี เขาก็ทะลวงสู่ขอบเขตราชันย์ได้

ในขณะที่ผู้แข็งแกร่งระดับนักบุญจำนวนมากกำลังผนึกตัวเองไว้ในแหล่งกำเนิดเทพ เพื่อรอคอยการมาถึงของยุคสมัยใหม่ ด้วยขอบเขตราชันย์ของเขา เขาจึงเป็นหนึ่งในกลุ่มคนที่แข็งแกร่งที่สุดในทวีปเทียนหนาน

เขากวาดล้างทวีปเทียนหนาน ไม่เคยพ่ายแพ้ จนกระทั่งค่อยๆ มีฉายาว่า เทพราชาชุดดำ

แต่หลังจากทะลวงสู่ขอบเขตราชันย์ เขาก็ไม่สามารถทะลวงต่อไปได้

เนื่องจากเขาถูกกฎแห่งจักรพรรดิของโลกนี้เล็งเป้าหมาย กดขี่การบ่มเพาะพลังของเขาไว้อย่างแน่นหนาในขอบเขตราชันย์

เขาจนปัญญา จึงจึงทำได้เพียงเลียนแบบผู้แข็งแกร่งระดับนักบุญเหล่านั้น ผนึกตัวเองไว้ในแหล่งกำเนิดเทพ รอคอยให้จักรพรรดิผู้นี้แก่ชราและสิ้นชีพ

หลายหมื่นปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว แหล่งกำเนิดเทพเพียงน้อยนิดของตระกูลกู่ก็ถูกเขาใช้ไปจนหมด

แต่จักรพรรดิผู้นี้ก็แค่ใกล้จะหมดอายุขัย ยังไม่ตาย

แต่เขาสามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจนว่า การกดขี่ของกฎแห่งจักรพรรดิที่มีต่อเขานั้นลดน้อยลง การบ่มเพาะพลังของเขามีทีท่าว่าจะทะลวงได้

เพียงแต่ อายุขัยของเขาก็ใกล้จะหมดลงแล้ว อายุขัยของขอบเขตราชันย์นั้นสั้นเกินไป แม้ว่าจะมีแหล่งกำเนิดเทพช่วยชะลอการไหลของอายุขัย แต่จักรพรรดิหนึ่งองค์มีอายุขัยถึงแสนปี

เขาแทบจะทนรอตั้งแต่จักรพรรดิผู้นี้ยังหนุ่มแน่นจนกระทั่งแก่ชรา หากตระกูลกู่ไม่มีแหล่งกำเนิดเทพอยู่บ้าง เขาก็คงจะตายไปตั้งแต่เมื่อหมื่นปีก่อนแล้ว

โชคดีที่สวรรค์ไม่ทอดทิ้งคน ระบบที่มาช้าก็ยังดีกว่าไม่มา

กู่เต้าเสวียนถามระบบด้วยความดีใจ: "ระบบ บอกมาสิว่าเจ้าทำอะไรได้บ้าง!"

[ติ๊ง! ระบบนี้มีชื่อว่า ระบบคืนกำไรไร้เทียมทาน ฟังก์ชันหลักคือการคืนกำไร!]

[ท่านสามารถมอบสมบัติ เคล็ดวิชา อาวุธเทพ หรือสมบัติจากสวรรค์และโลกให้กับอัจฉริยะในตระกูลของท่าน แล้วท่านจะได้รับผลตอบแทนที่คุ้มค่าต่างๆ ท่านสามารถใช้บัตรเพิ่มอัตราการคืนกำไร เพื่อรับผลตอบแทนเป็นสมบัติ เคล็ดวิชา อาวุธเทพ หรือสมบัติจากสวรรค์และโลกในมูลค่าที่สูงขึ้น!]

[วิธีการรับบัตรเพิ่มอัตรา ท่านจะได้รับดวงตาแห่งสวรรค์ ท่านสามารถใช้ดวงตาแห่งสวรรค์เพื่อดูบทละครชีวิตของทุกคน ตราบใดที่ท่านเปลี่ยนแปลงบทละครของพวกเขา ท่านก็จะได้รับรางวัลเป็นบัตรเพิ่มอัตรา!]

[หมายเหตุ: สิ่งที่ท่านมอบให้ จะสามารถคืนกำไรได้เฉพาะสิ่งของประเภทเดียวกันเท่านั้น!]

[หมายเหตุ: ระบบนี้มีสิทธิ์ในการตีความทั้งหมด!]

"ให้ตายสิ! ดูบทละครชีวิตได้ แถมยังคืนกำไรเป็นสมบัติได้อีก..."

กู่เต้าเสวียนมองดูคำแนะนำของระบบก็เข้าใจในทันที

คำแนะนำง่ายๆ ทำให้กู่เต้าเสวียนเข้าใจถึงความแข็งแกร่งของระบบนี้

การดูบทละครชีวิตนี่มันสนับสนุนให้เขาไปแย่งชิงโอกาสของคนอื่นไม่ใช่หรือ?

นำโอกาสของคนอื่นมาให้ลูกหลานในตระกูล แล้วตัวเขาก็รับโอกาสที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิมที่ได้รับจากการคืนกำไร

"ฮ่าฮ่า! ดูเหมือนว่าข้าจะมีหวังบรรลุเป็นจักรพรรดิแล้ว!"

กู่เต้าเสวียนกล่าวด้วยความรู้สึก

จักรพรรดิในปัจจุบันนั้นแข็งแกร่งเกินไป ในตอนนั้นเขาแค่แสดงพรสวรรค์ที่แข็งแกร่งเกินไป ผลก็คือถูกเขาเล็งเป้าหมาย ใช้กฎแห่งจักรพรรดิกดขี่การบ่มเพาะพลังของเขา ทำให้เขาติดอยู่กับขอบเขตราชันย์ ไม่สามารถทะลวงได้

แม้ว่าจะมีแหล่งกำเนิดเทพอยู่ เขาก็เกือบจะถูกบั่นทอนจนตาย

ความแค้นนี้เขาจะไม่ลืม

กู่เต้าเสวียนเก็บซ่อนความแค้นนี้ไว้ในส่วนลึกของหัวใจ เขาไม่อยากถูกจักรพรรดิตาเทพผู้นั้นรับรู้ได้ มิฉะนั้น ก่อนที่เขาจะเตรียมตัวตาย เขาอาจจะลงมือกับตัวเอง ซึ่งจะไม่ดีแน่

"ตรวจสอบบทละครชีวิตของตัวเองก่อนดีกว่า!"

กู่เต้าเสวียนกล่าว

จากนั้นก็เรียกแผงระบบออกมา

[ชื่อ: กู่เต้าเสวียน]

[การบ่มเพาะ: ขอบเขตราชันย์ (เก้าชั้น)]

[เคล็ดวิชา: เคล็ดเทวะเทียนเหยียน (ระดับนักบุญชั้นสูง), เคล็ดอักษรเคลื่อน (ขาดวิ่น/ระดับจักรพรรดิ), เคล็ดอักษรผู้ (ขาดวิ่น/ระดับจักรพรรดิ), เคล็ดอักษรต่อสู้ (ขาดวิ่น/ระดับจักรพรรดิ), วิชากระบี่มังกรแท้ (ระดับสวรรค์ชั้นต่ำ)........]

[ร่างกาย: ร่างแห่งวิถีโดยกำเนิด, ดวงตาแห่งสวรรค์]

[ดวงชะตา: ตัวร้ายแห่งโชคชะตา, บรรพบุรุษตัวร้าย]

[บทละครชีวิต: เนื่องจากถูกจักรพรรดิในปัจจุบันเล็งเป้าหมาย ทำให้การบ่มเพาะไม่สามารถทะลวงได้ ในที่สุดก็สิ้นอายุขัยและตาย!]

กู่เต้าเสวียนมองดูบทละครชีวิตของตัวเอง สีหน้าของเขาดูมืดมน

นี่คือการตายที่น่าเศร้า หากไม่มีการแทรกแซงของระบบ ผลลัพธ์สุดท้ายของเขาก็จะเป็นเช่นนี้

"คิดถึงข้าผู้เป็นวีรบุรุษแห่งยุค มีโชคชะตาไร้ผู้ใดเทียบทาน แม้แต่เก้าเคล็ดลับยังสามารถพบเจอได้ถึงสามอย่าง แต่กลับไม่คิดว่ากลับถูกจักรพรรดิในปัจจุบันเล็งเป้าหมาย!"

"จักรพรรดิตาเทพ....... หวังว่าท่านจะไม่ตายเร็วเกินไป ข้ายังอยากจะไปแก้แค้นท่านอยู่นะ!"

กู่เต้าเสวียนตัดสินใจในใจ

แต่สิ่งที่ทำให้กู่เต้าเสวียนประหลาดใจมากก็คือ เขาผู้มีโชคชะตาแข็งแกร่งเช่นนี้ กลับเป็นตัวร้ายงั้นหรือ!?

เพียงแต่เขาไม่เข้าใจว่า ทำไมหลังจากตัวร้ายแห่งโชคชะตาแล้ว ถึงยังมีดวงชะตาของบรรพบุรุษตัวร้ายอีก?

กู่เต้าเสวียนรู้สึกสงสัย

ในเวลานี้

มีเสียงดังสนั่นขนาดใหญ่ดังมาจากภายนอก

กู่เต้าเสวียนขมวดคิ้ว เขาจ้องมองออกไปภายนอกผ่านข้อห้ามซ้อนทับ

"เกิดอะไรขึ้น?"

"ทำไมปราณวิญญาณธาตุไฟในอากาศถึงเข้มข้นขนาดนี้?"

กู่เต้าเสวียนกล่าวด้วยความไม่เข้าใจ

ทันใดนั้น สายตาของเขาก็มาหยุดอยู่ที่ลานกว้างของตระกูลกู่อย่างรวดเร็ว  แล้วเขาก็เข้าใจถึงสาเหตุ

"เป็นเช่นนี้นี่เอง นี่คือการต่อสู้ครั้งใหญ่ของลูกหลานตระกูลกู่หรือ?"

"ตระกูลกู่ของข้าในวันนี้ กลับให้กำเนิดปีศาจเช่นนี้ได้ ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ ไม่สิ......."

กู่เต้าเสวียนเพิ่งจะชื่นชมได้ไม่กี่คำ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปในทันที สายตาจ้องเขม็งไปที่ร่างเงาหนุ่มที่เหยียบอยู่บนความว่างเปล่า มีเปลวไฟวิญญาณแห่งสวรรค์และโลกสามสายล้อมรอบ

"คนผู้นี้ไม่ใช่คนของตระกูลกู่......."

"น่าสนใจ......"

ในสายตาของกู่เต้าเสวียน แผงหน้าต่างหนึ่งปรากฏขึ้นในสายตาของเขา

[ชื่อ: เซียวฝาน]

[การบ่มเพาะ: ขอบเขตทะเลปราณ (เก้าชั้น)]

[ร่างกาย: กระดูกจักรพรรดิเผาสวรรค์]

[ดวงชะตา: 《จักรพรรดิอัคคี》]

[บทละครชีวิต: เดินทางมายังตระกูลกู่เพื่อทำตามสัญญาสิบปีและได้รับชัยชนะ แต่เนื่องจากระหว่างทางมาได้สังหารศิษย์ของตระกูลกู่โดยไม่มีเหตุผล ผู้เฒ่าของตระกูลกู่จึงขอให้เขาให้ความร่วมมือในการสืบสวนความจริง แต่เนื่องจากไม่ให้ความร่วมมือ จึงก่อความวุ่นวายในตระกูลกู่ ด้วยความช่วยเหลือจากนิ้วทองคำของตนเอง จึงออกจากตระกูลกู่ หลบหนีเข้าไปในเทือกเขาสัตว์อสูรหมื่นตัว และได้รับไฟวิญญาณหมื่นอสูร!]

[นิ้วทองคำ: วิญญาณที่เหลือของกึ่งปราชญ์ (ปัจจุบันสามารถแสดงความแข็งแกร่งได้เพียงขอบเขตธรรมะชั้นหนึ่ง!)]

[กระดูกจักรพรรดิเผาสวรรค์: กระดูกที่บรรจุวิถีแห่งไฟ สามารถเสริมความแข็งแกร่งให้ตนเองได้โดยการกลืนกินเปลวไฟวิญญาณแห่งสวรรค์และโลก เปลวไฟพิสดาร เปลวไฟเทพ และเปลวไฟอื่นๆ อย่างต่อเนื่อง ทุกครั้งที่กลืนกินเปลวไฟชนิดหนึ่ง จะสามารถเสริมสร้างรากฐานของตนเองได้ เปลวไฟที่กลืนกินยิ่งแข็งแกร่ง ขอบเขตการเสริมสร้างก็จะยิ่งใหญ่!]