เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 178: ซากปรักหักพัง (1)

ตอนที่ 178: ซากปรักหักพัง (1)

ตอนที่ 178: ซากปรักหักพัง (1)


ภายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืนเรือก็ค่อยๆหยุดและทีมก็กระโดดขึ้นไปบนโขดหิน แสงที่มาจากท้องฟ้าไม่ได้ทำให้พื้นที่สว่างขึ้นและพวกเขาแทบจะมองไม่เห็นอะไร

เมลิสซ่าก้าวลงบนเศษหินและมองไปทั่วเกาะ มีเพียงสิ่งเดียวที่เห็นได้ในสายตาเธอก็คือเนินเขาสูงสีดำที่ไม่มีต้นไม้แม้แต่ต้นเดียว พื้นที่นั้นปกคลุมไปด้วยเงามืดที่ดูลึกลับ

"ทุกคนระวังตัวไว้ นี่เป็นดินแดนขององค์กรพ่อมดขนาดกลาง ข้าคิดว่ามีกับดักมากมายอยู่รอบๆดังนั้นระวังให้ดี" เมลิสซ่าแนะนำ

พ่อมดคนอื่นๆอีกสี่คนกระโดดลงไปที่ชายหาด มีฝุ่นสีเหลืองกลบเศษหินสีดำ

เคอร์แมนกระโดดลงจากก้อนหินอย่างง่ายดาย อินเฟ้นเดินไปที่ด้านข้างของเขา

"ข้าไม่รู้ว่าทำไมเมลิสซ่าถึงเชิญเจ้าเข้าร่วมทีมแต่ข้าหวังว่าเจ้าจะสามารถพิสูจน์ได้ว่าเจ้าจำเป็นสำหรับภารกิจนี้" อินเฟ้นพูดเสียงเบา

"มีปัญหาอะไร" เคอร์แมนขมวดคิ้ว "มันไม่ใช่การตัดสินใจของเจ้าว่าข้ามีค่ากับทีมหรือไม่ โอ้ เดี๋ยวก่อนสิ เจ้าเป็นคนที่เชิญขั้นแก๊สที่อ่อนแอเข้าร่วมทีมนี่"

"ข้ามั่นใจว่าเขาจะทำผลงานได้ดีในภารกิจและข้าเชื่อว่าเขาจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง" อินเฟ้นยิ้ม "เขาไม่ใช่พ่อมดขั้นแก๊สที่อ่อนแอ"

เขาหันกลับไปและจากไป

"เจ้าแน่ใจเรื่องนี้หรือ"

เคอร์แมนหรี่ตา

ทันใดนั้นเขาก็หันไปและเดินไปทางแองเจเล่

"พ่อมดกรีน"

แองเจเล่ขมวดคิ้วและถอยออกไปเล็กน้อย เขาต้องการที่จะรักษาระยะห่างที่ปลอดภัยจากชายคนนี้

"เจ้าต้องการอะไร"

เคอร์แมนจ้องไปที่แองเจเล่

"พ่อมดอินเฟ้นไว้ใจเจ้ามากแต่ข้าต้องการทำให้แน่ใจว่าเจ้าสามารถมีส่วนร่วมกับทีมได้"

เสียงของเคอร์แมนดังและทุ้ม

"เจ้าจะยอมรับคำท้าทายของข้าไหม เพียงแค่เจ้ากับข้า ผู้แพ้จะต้องออกจากภารกิจและยอมรับว่าเขาไร้ค่า"

เคอร์แมนยิ้มเยาะ

แองเจเล่หรี่ตา เห็นได้ชัดว่าเคอร์แมนไม่ชอบอินเฟ้นและถูกยั่วยุบางอย่างดังนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะท้าทายแองเจเล่เพื่อต่อสู้ อย่างไรก็ตามแองเจเล่จำเป็นต้องพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อที่จะไม่เปิดเผยตราของเขาและระเบิดหัวใจที่นี่ การใช้เพียงเชี่ยวชาญโลหะไม่สามารถรับประกันได้ว่าเขาจะเป็นผู้ชนะ เคอร์แมนมีประสบการณ์ในทางปฏิบัติมากมายและเขาก็เป็นพ่อมดขั้นของเหลว

แม้ว่าแองเจเล่จะเรียนรู้สูตรการบีบอัดพลังงานและใช้เวลาส่วนใหญ่ทดลองบนเรือเขาก็ยังไม่แน่ใจว่าเขาจะชนะเคอร์แมน

พลังคาถาของแองเจเล่นั้นสูงกว่าแต่ก่อนแต่การใช้วิธีบีบอัดพลังงานจำเป็นต้องใช้พลังจิตอย่างมาก พวกเขาอยู่ใกล้ซากปรักหักพังและเขาไม่อยากเสียพลังจิตของเขา นอกจากนี้มันยังไม่มีเวลาให้เขาฟื้นฟู

"ข้าไม่สนใจ" แองเจเล่ตอบเสียงเบา

อินเฟ้นมองมาที่เขา "มันเป็นเพียงการทดสอบ ยอมรับคำท้า"

ชายชราเบเล็มหัวเราะ "เจ้าเป็นพ่อมดมืดใช่ไหม ทำไมเจ้าถึงยอมแพ้"

เมลิสซ่ายืนโดยไม่ได้พูดอะไรแต่เธอก็สนใจการต่อสู้เช่นกัน อิซาเบลไม่ได้แสดงสีหน้าอะไร ดูเหมือนว่าเธอไม่ได้กังวล

ผู้ติดตามได้ตื่นแล้ว พวกเขากระโดดไปที่ชายหาดด้วยเช่นกัน พวกเขาถูกดึงดูดด้วยการสนทนาของแองเจเล่และเคอร์แมน

ทีมได้เรียงรายอยู่ข้างๆทั้งสอง

"ไม่ต้องห่วง นี่เป็นเพียงแค่การทดสอบ ข้าจะไม่ทำร้ายเจ้า" ดวงตาสีเขียวของเคอร์แมนจ้องที่แองเจเล่ "นอกจากนี้เจ้าต้องแสดงให้เห็นว่าเจ้าสามารถทำอะไรได้ เจ้าเป็นเพียงพ่อมดขั้นแก๊สในทีมเนื่องจากคนอื่นๆไม่ได้มา ถ้าเจ้าต้องการแบ่งรางวัลกับเราเจ้าต้องยอมรับคำท้า"

เขาเอนตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย "นอกจากนี้ถ้าเจ้าขี้ขลาดจริงๆเจ้าก็สามารถอยู่บนเรือได้ในขณะที่ส่วนที่เหลือทำภารกิจต่อไป เจ้าคิดว่าอย่างไร"

เคอร์แมนหันไปหาอินเฟ้นและยิ้มเยาะ

แองเจเล่ตระหนักได้ว่าเคอร์แมนกำลังยั่วยุอินเฟ้นแต่เขากลัวเบื้องหลังของอินเฟ้นและตัดสินใจที่จะยุ่งกับแองเจเล่แทน ดูเหมือนว่าพ่อมดที่มีคุ้นเคยกับตระกูลของอินเฟ้น

แองเจเล่มองไปรอบๆ พ่อมดที่เฝ้าดูการโต้เถียงอยากรู้ว่าเขาแข็งแกร่งแค่ไหน

"งั้นมาเริ่มกันเถอะ"

เขาเห็นเข็มสีเขียวพุ่งเข้ามาหาหน้าอกของเขาเมื่อเขาพูดจบ

เข็มพุ่งด้วยความเร็งสูงผ่านอากาศ

ติ๊ง

โล่เงินก่อตัวขึ้นข้างหน้าแองเจเล่และป้องกันการโจมตี มีประกายไฟขณะที่เข็มโดนโล่ที่อยู่ข้างหน้า

แองเจเล่แทบจะไม่มีเวลาตอบโต้และการลอบโจมตีของเคอร์แมนเกือบจะประสบความสำเร็จ

[ระวัง! ตรวจพบภัยคุกคาม! ค่าสถานะของเป้าหมาย: ความแข็งแกร่งมากกว่า 20 ความว่องไวมากกว่า 15 ความอึดมากกว่า 17 ระยะปลอดภัย 15 เมตร....]

เสียงจักรกลของชิปดังก้องในหัวของแองเจเล่

'อะไรวะเนี่ย....ความแข็งแกร่งของเคอร์แมนมากกว่า 20'

 

โล่เงินข้างหน้าแองเจเล่ถูกเจาะในขณะที่เขากำลังคิด

เข็มสีเขียวหยุดชั่วครู่และเริ่มพุ่งมาหาแองเจเล่อีกครั้ง

แองเจเล่ก้าวถอยหลังทันทีเมื่อเข็มสีเขียวถูกโล่หยุด เขายกมือขึ้นและสร้างมีดสีดำยาว เขาพยายามหยุดเข็มด้วยการใช้ปลายมีด

แคร๊ก

มีดสีดำแตกเป็นเสี่ยงๆ

ฟึบ

เข็มได้พุ่งผ่านทางซ้ายของแองเจเล่ มันเปลี่ยนเป็นจุดแสงสีเขียวและหายไปในอากาศ

แองเจเล่ยังคงถอยกลับแต่รองเท้าของเขาอยู่ในทะเลแล้ว เขาเงยหน้าขึ้นและเห็นเคอร์แมนห่างจากเขามากกว่าสิบเมตร

เขากำลังหายใจอย่างหนักและหน้าอกของเขาก็กำลังสูบฉีด

สถานที่นี้เงียบโดยสมบูรณ์ พ่อมดคนอื่นๆตกใจหลังจากที่เห็นทักษะของเคอร์แมน

การโจมตีที่เรียบง่ายของเคอร์แมนเกือบจะทำให้พ่อมดขั้นแก๊สตาย พ่อมดที่นี่มีสีหน้าจริงจัง พวกเขาทุกคนรู้แล้วว่าเคอร์แมนแข็งแกร่งแค่ไหนผ่านเข็มสีเขียวแปลกๆ

แองเจเล่หรี่ตาอีกครั้งและจ้องไปที่เคอร์แมน

'ค่าสถานะของชายคนนี้สูงกว่าแกรนด์อัศวิน เขาเป็นสัตว์ประหลาดแบบไหนกัน.....ความแข็งแกร่งของช้างเรืองแสงคือ 8 และความอึดของมัน 15.....ฮาร์แลนด์แห่งเลนน่อนเป็นแกรนด์อัศวินที่มีชื่อเสียงและเขามีความแข็งแกร่งเพียง 8.2........เคอร์แมนนี้ต้องเป็นพ่อมดต่อสู้ระยะใกล้ที่ร่ายเวทมนต์ใส่ร่างกายของเขาด้วยคาถาเฉพาะหรือ....'

แองเจเล่มีความคิดมากมายในใจแต่เขายังสังเกตความเคลื่อนไหวของเคอร์แมนอย่างระมัดระวัง

เคอร์แมนดูตกใจ "น่าประทับใจ ข้าไม่ได้คาดหวังว่าเจ้าจะหลบการโจมตีได้ พ่อมดเกือบครึ่งที่ข้าฆ่าตายด้วยคาถานี้ อินเฟ้นไม่ได้เชื่อใจเจ้าอย่างไร้เหตุผล"

เขาค่อยๆยกมือขวาขึ้นและดึงดาบปลายโค้งออกมาจากชุดคลุมยาวสีเขียวของเขา(ดาบที่ตัวใบดาบจะตรงยาวเกือบครึ่งและปลายใบดาบจะโค้งขึ้น)

ดาบปลายโค้งมีความกว้างเท่าแขนของมนุษย์และใบดาบเรียบเหมือนกระจก

ชี่

มีคลื่นแก๊สสีเขียวตรงดาบปลายโค้ง

"ทุกคนอยู่ห่างจากเขา" ทันใดนั้นเมลิสซ่าก็ตะโกน

พ่อมดและผู้ติดตามก็แข็งแกร่งพอที่จะรู้สึกถึงลมหายใจแห่งความตายรอบๆดาบปลายโค้ง

"มันเป็นอาวุธต้องสาป....เจ้าต้องฆ่าพ่อมดที่อยู่ระดับเดียวกับเจ้าเพื่อรวบรวมคำสาปขณะที่พวกเขากำลังตายและตั้งใจที่จะสร้างอาวุธเช่นนี้.....ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมเจ้าถึงแข็งแกร่ง" เมลิสซ่าอธิบายเสียงเบา เธอจ้องไปที่ดาบปลายโค้งด้วยสีหน้าจริงจัง

"ฮ่าฮ่า เจ้าอาจจะเป็นเพียงคนเดียวที่นี่ที่รู้ว่าข้าได้อาวุธจากทีไหน"

เคอร์แมนยิ้มและหันดาบปลายโค้ง

มีใบดาบอีกสองใบปรากฏขึ้นที่ด้านขวาและด้านซ้ายของด้าม มันปกคลุมไปด้วยแก๊สสีเขียวด้วยเช่นกัน

เคอร์แมนเริ่มเหวี่ยงดาบปลายโค้งด้วยมือขวา

อาวุธเปลี่ยนเป็นพัดลมหมุนและแองเจเล่ได้ยินเสียงลม

เขาไม่รู้ว่าเขาจะตอบโต้การโจมตีต่อไปอย่างไร

แองเจเล่มักจะใช้การโจมตีกายภาพ อย่างไรก็ตามเคอร์แมนเป็นพ่อมดต่อสู้ระยะประใกล้ ค่าสถานะและอุปกรณ์ของเขาดีกว่ามาก

แองเจเล่ปิดการใช้งานสนามพลังโลหะของเขาหลังจากที่โล่โดนเจาะ เขาตระหนักได้ว่าเขาสามารถทำเช่นนั้นได้หลังจากที่พลังจิตของเขาถูกบีบอัด วิธีการบีบอัดพลังจิตสามารถช่วยเขาในการควบคุมเชี่ยวชาญโลหะได้อย่างมาก

ซีโร่เตือนเขาขณะที่โล่ล้มเหลวในการปิดกั้นเข็มและเขาต้องยกเลิกการใช้งานสนามพลังเพื่อป้องกันความเสียหายทางพลังจิต

เขาจะต้องตายหรือได้รับบาดเจ็บถ้าสนามพลังโลหะของเขาถูกทำลายอย่างสมบูรณ์ ความเสียหายต่อพลังจิตของเขาจะทำให้เขาไม่สามารถร่ายคาถาสร้างความเสียหายใดๆได้

คาถาพิเศษคือเหตุผลที่ว่าทำไมพ่อมดถึงแข็งแกร่งแต่มันก็จะกลายเป็นจุดอ่อนของพวกเขาหากสนามพลังถูกทำลายโดยฝ่ายตรงข้าม

แองเจเล่กำลังพิจารณาถึงการใช้ตราหรือระเบิดหัวใจเนื่องจากความแข็งแกร่งของเคอร์แมนมากกว่า 17 คาถาสร้างความเสียหายพื้นฐานคงจะไม่ได้ผลกับเขา

"เจ้าพร้อมไหม"

เคอร์แมนหัวเราะและหายไป มีรูเล็กๆทิ้งไว้ตรงสถานที่ที่เขาเคยยืน

มีเงาสีเขียวปรากฏตัวข้างแองเจเล่และโจมตีเขาอย่างแรง

ตูม

ทั้งสองแลกเปลี่ยนการโจมตีและตกลงไปในทะเลด้วยกัน พวกเขาห่างจากฝั่งประมาณห้าหรือหกเมตร

พวกเขาค่อยๆจมลงไปในทะเลที่กำลังแช่แข็ง

ใบหน้าของแองเจเล่เปลี่ยนเป็นสีแดง ลวดลายปีกบนฝ่ามือซ้ายของเขากำลังส่งคลื่นไปรอบตัวเขาอย่างเงียบๆ

เขาคว้าไปที่แขนขวาของเคอร์แมนและดาบปลายโค้งต้องสาปที่เกือบจะตัดเอวของเขา

'คลื่นพลังงานจากตราทำให้การโจมตีของเคอร์แมนไขว้เขว.....ข้าควรจะเปิดใช้งานอย่างเต็มที่......นี่มันใกล้เกินไป.....'

แองเจเล่จดจ่ออยู่กับแขนขวาของเคอร์แมน

มันแข็งแกร่งมากจนแองเจเล่แทบจะไม่สามารถจับแขนไว้ได้

ของเหลวโลหะเงินเริ่มออกมาจากผิวหนังของแองเจเล่ มันปีนขึ้นไปบนแขนขวาของเคอร์แมนและเริ่มแข็งตัว

จบบทที่ ตอนที่ 178: ซากปรักหักพัง (1)

คัดลอกลิงก์แล้ว