โต้วหลัว วิญญาณยุทธ์ของข้าคือเรือบรรทุกเครื่องบินตอนที่11

บทที่ 11: วิญญาจารย์วงแหวนเดียวที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์! ความน่าสะพรึงกลัวของทักษะวิญญาณพันปีและกระดูกวิญญาณผสานกัน!

พี่น้องไห่โปนั้นโหดเหี้ยมไร้ความปรานี พวกเขาใช้พั่งซงและลูกน้องอีกคนเป็นกระสอบทรายมนุษย์แล้วโยนใส่เย่ปิง

ส่วนพวกเขาสองพี่น้องกำลังเตรียมใช้ทักษะผสานวิญญาณยุทธ์

"ระวัง!"

ในที่สุดชาวประมงบางส่วนในบริเวณใกล้เคียงก็ได้สติและร้องตะโกนด้วยความตกใจ

การต่อสู้ระหว่างเย่ปิงกับพี่น้องไห่โปเมื่อครู่นี้รวดเร็วมากจนทำให้ทุกคนประหลาดใจ

แต่ตอนนี้ความดีใจเพิ่งจะก่อตัวขึ้นก็กลับกลายเป็นความกังวล

แม้ว่าพวกเขาอยากจะช่วย แต่ก็ถูกพลังวิญญาณอันแข็งแกร่งที่ปล่อยออกมาจากพี่น้องไห่โปและเย่ปิงผลักถอยกลับไป

แม้แต่ชาวประมงที่แข็งแกร่งที่สุดก็ไม่สามารถต้านทานพลังนี้ได้

ถึงแม้จะไม่มีเสียงเตือนจากชาวประมง เย่ปิงก็ยังคงต้องทุ่มสุดตัวอยู่ดี

เย่ปิงเคยเห็นทักษะผสานวิญญาณยุทธ์ของพี่น้องไห่โป "พายุทอร์นาโดวารีต้องห้าม" มาก่อน

มันต้องมีพลังเทียบเท่าวิญญาจารย์สี่วงแหวนเป็นอย่างน้อย กุ้งมังกรลายทองคำพันปีเคยรับการโจมตีนั้นมาแล้ว แต่ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส ซึ่งนั่นทำให้เขามีโอกาสฆ่ามันได้ เย่ปิงไม่ต้องการที่จะเผชิญหน้ากับทักษะผสานวิญญาณยุทธ์นี้โดยตรง

"พวกเจ้าถอยไป!"

หลังจากเย่ปิงตะโกนเสียงดัง เขาก็สูดหายใจเข้าลึกๆ และแทนที่จะถอยกลับ เขากลับพุ่งไปข้างหน้าเพื่อเผชิญหน้ากับพั่งซงที่ทั้งเตี้ย ดำ และอ้วน เขาเอียงตัวไปด้านข้าง ใช้แรงจากการโจมตีของฝ่ายตรงข้าม และใช้ไหล่ของเขาดันพั่งซงไปทางคนอีกคนหนึ่ง

สมาธิหลักของเย่ปิงอยู่ที่การระดมพลังวิญญาณของเขา

"ถึงแม้พลังวิญญาณของข้าจะถึงระดับ 20 แล้ว แต่ข้าก็เป็นเพียงวิญญาจารย์วงแหวนเดียว และพลังวิญญาณของข้าก็มีจำกัด"

"ทักษะวิญญาณพันปีใช้พลังวิญญาณมหาศาล ข้าอาจมีแรงพอที่จะโจมตีได้เพียงครั้งเดียว!"

เย่ปิงวิเคราะห์สถานการณ์อย่างเยือกเย็นและรวดเร็วในใจ และระดมพลังวิญญาณอย่างสุดกำลัง!

พรึ่บ!

เรือรบสีเงินขาวปรากฏขึ้นอีกครั้ง มันยาวเพียงสองฟุตและกว้างเท่าฝ่ามือ แต่กลับแผ่รัศมีความแข็งแกร่งและทนทานอันเป็นเอกลักษณ์ของวิญญาณยุทธ์สายอาวุธที่ทรงพลัง

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง วงแหวนวิญญาณสีม่วงเพียงวงเดียวของมัน เมื่อเย่ปิงใช้กำลังทั้งหมดเพื่อเปิดใช้งาน มันแทบจะสูบพลังวิญญาณทั้งหมดของเขาออกไปและปลดปล่อยทักษะวิญญาณของเขา!

ปะทะก้ามเหล็ก!

ภายใต้การกระตุ้นของทักษะวิญญาณ ดาดฟ้าเรือบรรทุกเครื่องบินที่เดิมเคยเรียบตรงกลับกลายเป็นแหลมคม ราวกับปลายก้ามของกุ้งมังกร หรือหัวกระทุ้งบนหัวเรือรบในยุคกลาง!

ส่วนของดาดฟ้าหัวเรือที่เชื่อมต่อกับท้องเรือกลับกลายเป็นคมกริบราวกับใบมีดและชี้ไปข้างหน้า!

ความเร็วในการเปิดใช้งานทักษะวิญญาณพันปีนั้นช้ากว่าทักษะวิญญาณร้อยปี

ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยระดับการบำเพ็ญเพียรของเย่ปิง เขาจึงเป็นเหมือนม้าตัวเล็กที่ลากรถคันใหญ่ และความเร็วก็ยิ่งช้าลงไปอีก

อย่างไรก็ตาม ทักษะผสานวิญญาณยุทธ์ก็ใช้เวลา ใช้พลังงาน และใช้พลังวิญญาณมากเช่นกัน ในขณะที่เย่ปิงเปิดใช้งานทักษะวิญญาณของวงแหวนวิญญาณวงแรกของเรือบรรทุกเครื่องบิน ทักษะผสานวิญญาณยุทธ์ "พายุทอร์นาโดวารีต้องห้าม" ของพี่น้องไห่โปก็เสร็จสมบูรณ์เช่นกัน!

พายุหมุนน้ำขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นบนชายหาด ราวกับสว่านประหลาด มันเจาะร่องลึกสองเมตรบนชายหาด และพุ่งเข้าหาเย่ปิงอย่างรวดเร็ว!

ทรายและหินปลิวว่อนไปตามทาง และพายุหมุนน้ำก็ผสมกับโคลนทรายกลายเป็นธารโคลนขุ่น ซึ่งเพิ่มพลังทำลายเข้าไปอีก!

หัวใจของเย่ปิงสั่นสะท้าน เขาไม่ต้องการเผชิญหน้าโดยตรง แต่สุดท้ายเขาก็หลีกเลี่ยงไม่ได้!

เขาขบฟัน คำรามลั่น บีบเค้นพลังวิญญาณหยดสุดท้ายออกมา และเปิดใช้งานกระดูกวิญญาณลำตัวของเขาอีกครั้ง!

พรึ่บ!

ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน กระดูกวิญญาณและวงแหวนวิญญาณที่มีต้นกำเนิดเดียวกันเกิดเสียงสะท้อน ทำให้พลังของเย่ปิงเพิ่มขึ้นอีกครั้ง!

เขาใช้ไหล่ของเขารองรับเรือบรรทุกเครื่องบินยาวสองฟุต พลังจากร่างกาย วิญญาณยุทธ์ กระดูกวิญญาณ และทักษะวิญญาณของเขารวมกันเป็นหนึ่งเดียว และพุ่งเข้าหาพายุทอร์นาโดน้ำที่สูงกว่าสิบเมตรและหนาเท่าถังเก็บน้ำ!

ตูม!

มันเหมือนกับหินก้อนใหญ่ที่ตกลงไปในทะเลสาบที่สงบนิ่ง หรือเหมือนคลื่นที่ซัดเข้าหาก้อนหินบนชายฝั่ง เกิดเสียงดังสนั่นและน้ำกระเซ็นไปทั่ว

ในแง่ของพลังวิญญาณทั้งหมด ทักษะผสานวิญญาณยุทธ์ของพี่น้องไห่โปนั้นเทียบได้กับของวิญญาณปรมาจารย์ และย่อมเหนือกว่าโดยธรรมชาติ

ในขณะที่สัมผัสกัน วิญญาณยุทธ์เรือบรรทุกเครื่องบินและเย่ปิงต่างก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจากแรงกระแทก และเกือบจะถูกซัดกระเด็นไป!

อย่างไรก็ตาม เหตุผลที่วิญญาณปรมาจารย์มีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในด้านพลังการต่อสู้ก็เพราะว่าเขาสามารถเพิ่มวงแหวนวิญญาณพันปีได้!

ดังนั้น วิญญาณปรมาจารย์จึงถือเป็นวิญญาจารย์ระดับกลางและสามารถเลี้ยงดูตัวเองได้แล้ว สำนักวิญญาณยุทธ์จึงไม่ให้เงินอุดหนุนจำนวนมากอีกต่อไป

เย่ปิงกำลังเปิดใช้งานทักษะวิญญาณพันปี ดังนั้นพลังของเขาจึงมีความเข้มข้นมากกว่าโดยธรรมชาติ!

ยิ่งไปกว่านั้น เขาเปิดใช้งานกระดูกวิญญาณของเขาโดยอาศัยร่างกายที่แข็งแกร่งอยู่แล้ว

เมื่อเขาระเบิดพลังทั้งหมดออกมา เขาก็เหมือนกระทิงที่ดันรถเข็น ดันวิญญาณยุทธ์เรือบรรทุกเครื่องบินที่แข็งและแหลมคมที่หัวเรือเหมือนขวานที่จามเข้าไปในต้นไม้ ดันลึกเข้าไปเรื่อยๆ!

พายุหมุนน้ำนั้นหนาเท่าถังเก็บน้ำและมีเส้นผ่านศูนย์กลางเกือบสองเมตร

วิญญาณยุทธ์เรือบรรทุกเครื่องบินสีเงินขาวถูกทำให้งดงามอย่างยิ่งโดยวงแหวนวิญญาณพันปีสีม่วง แต่มันยาวเพียงสองฟุตและถูกกลืนหายไปอย่างรวดเร็วโดยพายุหมุนน้ำ!

ทันทีหลังจากนั้น แม้แต่เย่ปิงที่กำลังดันเรือบรรทุกเครื่องบินก็หายตัวไป

หากคนสมัยใหม่เห็นฉากนี้ พวกเขาจะต้องตกตะลึงอย่างแน่นอน การใช้เรือบรรทุกเครื่องบินเป็นเรือกระทุ้งและใช้คนดันมันเป็นเรื่องที่แปลกประหลาดอย่างยิ่ง

สีหน้าของพี่น้องไห่โปเปลี่ยนเป็นน่าเกลียดอย่างรวดเร็ว ราวกับว่าเขากำลังท้องผูก

ไม่สิ มันเหมือนกับค้อนถูกยัดเข้าไปในทวารหนัก ทำให้ใบหน้าแดงก่ำ

ฟุ่บ!

ไม่นานหลังจากนั้น ท่ามกลางความกังวลและความคาดหวังของทุกคน พายุหมุนน้ำก็ระเบิดออกทันทีเหมือนลูกโป่งที่ถูกเจาะ น้ำและพายุที่อยู่ข้างในก็พุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว สาดน้ำไปทุกทิศทุกทาง

พี่น้องไห่โปส่งเสียงครวญคราง ใบหน้าของพวกเขาซีดขาวราวกับกระดาษ ถึงกับเลือดกำเดาไหล ร่างกายโซซัดโซเซ และศีรษะของพวกเขาแทบจะระเบิดออก

การใช้วิธีที่รุนแรงและตรงไปตรงมาเช่นนี้เพื่อทำลายทักษะผสานวิญญาณยุทธ์ย่อมก่อให้เกิดความเสียหายจากการสะท้อนกลับอย่างรุนแรงต่อพวกเขาทั้งสอง!

และ ณ จุดที่พายุหมุนน้ำหายไป วิญญาณยุทธ์เรือบรรทุกเครื่องบินของเย่ปิงก็หายไปเช่นกัน

มีเพียงเขายืนอยู่ที่นั่นในเสื้อผ้าที่ขาดรุ่งริ่ง ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยเลือด ราวกับว่าเขาถูกหั่นเป็นชิ้นๆ ดูน่าสยดสยอง!

ทักษะผสานวิญญาณยุทธ์ที่เทียบได้กับของวิญญาณอวุโสนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะทนทาน และเพียงพอที่จะฉีกสัตว์วิญญาณที่มีชีวิตอยู่มาหลายร้อยปีออกเป็นชิ้นๆ ได้อย่างง่ายดาย!

อย่างไรก็ตาม เย่ปิงได้รับการปกป้องจากกระดูกวิญญาณลำตัวของเขา ดังนั้นบาดแผลที่เขาได้รับจึงเป็นเพียงผิวเผินและไม่ร้ายแรง

หลังจากที่ร่างกายได้รับบาดเจ็บ แม้จะไม่มีพลังวิญญาณกระตุ้น กระดูกวิญญาณลำตัวก็จะกระตุ้นตัวเองโดยสัญชาตญาณและโดยอัตโนมัติเพื่อช่วยเย่ปิงซ่อมแซมบาดแผล

ยิ่งไปกว่านั้น เย่ปิงยังค้นพบว่าความเชื่อมโยงของเขากับกระดูกวิญญาณลำตัวนี้ใกล้ชิดยิ่งขึ้น

ก่อนที่เขาจะมีเวลาได้สัมผัสมัน เขาก็บังคับตัวเองให้พุ่งเข้าหาพี่น้องไห่โป

เย่ปิงดูเหมือนเต็มไปด้วยบาดแผล เลือดผสมกับน้ำทะเลและโคลน และเขาดูอยู่ในสภาพที่น่าสังเวชมาก แต่มันล้วนเป็นบาดแผลผิวเผิน

ในทางตรงกันข้าม พี่น้องไห่โปที่ดูเหมือนจะไม่เป็นอะไร กลับมีพลังวิญญาณหมดสิ้นและได้รับผลสะท้อนกลับ วิญญาณยุทธ์และศีรษะของพวกเขารู้สึกบวมและเจ็บปวดอย่างยิ่ง และพวกเขาไม่มีแรงที่จะต่อสู้อีกต่อไป

พั่งซง ซึ่งถูกเย่ปิงซัดกระเด็นไปก่อนหน้านี้ หันหลังกลับและวิ่งหนี

แขนขวาที่หลุดของเขาแกว่งไปมาด้านหลังขณะที่เขาวิ่งอย่างรวดเร็ว

มีเพียงลูกน้องอีกคนหนึ่งคือหลี่เจียเจียเท่านั้นที่ยังคงภักดีต่อหน้าที่ เขาลากคนละคนในแต่ละมือและวิ่งหนีไปพร้อมกับพี่น้องไห่โป

"หยุดพวกมัน!"

"ตีพวกมัน! ตีพวกไร้ยางอายพวกนี้ให้ตาย!"

"ทุกคน มาช่วยกัน! เร็วเข้า เร็วเข้า!"

เมื่อเห็นเช่นนี้ ชาวประมงก็ตื่นเต้นและวิ่งกรูเข้ามาพร้อมกับตะโกนโห่ร้องพร้อมกับฉมวก มีดยาว ตะขอเกี่ยว อวนหาปลา ไม้พาย และเครื่องมืออื่นๆ