ตอนที่ 158: ผลที่ตามมา (1)

ถ้าไม่มีตราฮาร์ปี้แองเจเล่ก็จะไม่ชนะการต่อสู้กับคาเลลโล่ได้ง่ายเช่นนั้น มันจะมีปัญหามากกว่านี้ถ้าคาเลลโล่หลบหนีสำเร็จ

ตราได้เปลี่ยนผลของการต่อสู้ มันช่วยทำให้แองเจเล่โจมตีคาเลลโล่ด้วยลูกไฟเล็กได้โดยตรง คาถาบางตัวไม่สามารถติดตามศัตรูได้โดยอัตโนมัติ

แองเจเล่ตรวจสอบสภาพร่างกายของเขาอีกครั้งและหลับไป เขาไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนหลังจากที่เขาตื่นขึ้นมา

แองเจเล่ลุกขึ้นออกมาจากเตียงในขณะที่ถูขมับของเขา ในที่สุดเขาก็มีเวลาตรวจสอบสภาพแวดล้อม

ห้องตกแต่งด้วยเครื่องประดับสีเทา ลำแสงสีทองของดวงอาทิตย์ที่อบอุ่นได้ส่องผ่านกระจกหนา

เขามองเห็นซากศพทั้งสองที่มุม

แองเจเล่เอานาฬิกาคริสตัลออกมาและตรวจสอบเวลา แต่เขาตระหนักได้ว่ามันไม่ใช่ห้องโดยสารของเขา เขามาอยู่ในห้องไหนก็ไม่รู้

เรือนั้นเงียบจนเขาไม่ได้ยินแม้แต่คลื่นของทะเล

มีกลิ่นเลือดไหลเวียนอยู่ในอากาศภายในห้อง

แองเจเล่ลุกขึ้นยืน เขาเดินไปที่ศพและดึงร่างของพ่อมดออกมา มีบาดแผลลึกอยู่ตรงหน้าอกของเขาและชุดคลุมสีขาวของเขาก็โชกไปด้วยเลือด

เขาตรวจสอบเข็มขัดของพ่อมดและพบกระเป๋าหนังสีขาว มันเต็มไปด้วยอุปกรณ์

แองเจเล่ขยับมือไปที่อกขวาและพบกระเป๋าที่ซ่อนอยู่ภายชุดคลุม

เขาฉีกกระเป๋าและโยนไปบนเตียงก่อนที่เขาจะเตะศพพ่อมดทิ้งไป จากนั้นเขาก็คว้าไปที่ร่างของแม่มด

เธอดูอายุน้อยประมาณยี่สิบปี ผิวของเธอนั้นยืดหยุ่นและเรียบเนียนแต่ใบหน้าของเธอดูธรรมดา พ่อมดส่วนใหญ่มีวิธีพิเศษของพวกเขาที่ทำให้ตัวเองดูอ่อนกว่าวัยดังนั้นแองเจเล่จึงไม่ทราบว่าจริงๆแล้วผู้หญิงคนนี้อายุเท่าไหร่

แองเจเล่คว้ากระเป๋าของเธอที่เข็มขัดก่อนและเริ่มค้นชุดคลุมของเธอ

ของที่มีค่าที่เขาพบมีเพียงสร้อยคอสีดำที่คอของเธอ

แองเจเล่ขมวดคิ้วและโยนศพทิ้งไป

ทันใดนั้นเขาก็หรี่ตาและพบอะไรแปลกๆ

เขาจับร่างของเธอและรีบเอาชุดคลุมของเธอออก

แองเจเล่เห็นเกราะหนังสีขาวภายใต้ชุดคลุมของเธอ ชุดคลุมปกคลุมไปด้วยรูปแบบเงินที่ซับซ้อนและด้วยเหตุบางอย่างเธอไม่ได้สวมชุดชั้นในใดๆ

เขาพบแถวปุ่มด้านข้างของเกราะและปลดล็อคมันอย่างรวดเร็ว เกราะเงินตกลงไปที่พื้นหลังจากที่มันถูกปลด

แองเจเล่หยิบมันขึ้นมาและเริ่มสังเกตรูปแบบด้วยความตื่นเต้น

"น่าสนใจ....บางทีคาเลลโล่อาจจะพยายามขโมยชุดเกราะนี้..." แองเจเล่เดา

เกราะได้รับการออกแบบพิเศษสำหรับให้ผู้หญิงแต่แองเจเล่ก็ยังมีความสุขที่เขาพบสมบัติ

"แสงแห่งทอร์ เกราะอกในตำนานที่มีเวทมนต์อนุภาคพลังงานน้ำ นี่เป็นอุปกรณ์เวทมนต์ที่น่าเหลือเชื่อ....."

ทันใดนั้นแองเจเล่ก็พบอะไรแปลกๆที่ด้านข้างของชุดเกราะ เขาหมุนชุดเกราะและเห็นวงกลมคริสตัลสีน้ำเงินอยู่ภายในปุ่มหนึ่ง วงกลมมีขนาดเท่าเล็บ

การแสดงออกของแองเจเล่เปลี่ยนไป

"บัดซบ มันเป็นของปลอม" เขาส่ายหัวและหัวเราะเบาๆ

"พวกเขาอาจจะส่งคนที่แข็งแกร่งกว่านี้เพื่อป้องกันถ้ามันเป็นของจริง...."

เขาโยนเกราะไปที่พื้นและเริ่มตรวจสอบร่างกายของแม่มดอีกครั้ง

มีเข็มขัดสีดำที่ขาขวาของเธอและมันเต็มไปด้วยมีดโลหะที่ดูเหมือนชุดผ่าตัด นอกจากนี้เขายังพบกล่องสีขาวที่มีขนาดเท่านิ้ว แองเจเล่เอาเข็มขัดออกมาจากขาของเธอและเอาอุปกรณ์ส่วนใหญ่ออกมาจากช่อง

จากนั้นเขาก็คว้ากล่องขาวและเปิดมันด้วยการบิดกุญแจ มีม้วนหนังสีขาวออกมาจากกล่องทันทีหลังจากที่มันปลดล็อค

แองเจเล่หยิบม้วนหนังและคลี่มันออก เขาเห็นสูตรและข้อมูลทั้งหมดที่เขียนขึ้น นอกจากนี้ยังมีกราฟของวงแหวนและข้อมูลที่ทำเครื่องหมายข้างๆที่ดูซับซ้อน

มีชื่ออยู่ด้านบนของม้วนและมันบอกว่า 'แหวนแห่งความสันติ เมื่อแสงจันทร์ส่องสว่างประตูของป่าจะเปิดให้เจ้า'

.

"มันเป็นพิมพ์เขียวของอุปกรณ์เวทมนต์" แองเจเล่รู้จักรูปแบบนี้

"มันไร้ประโยชน์กับข้าแต่ข้าสามารถแลกเปลี่ยนมันกับของอย่างอื่นได้" เขาผนึกม้วนอย่างระมัดระวังแล้วใส่เข้าไปในกล่องและล็อคกล่องโลหะสีขาว

เขาหันกล่องไปรอบๆและเห็นคำเล็กๆที่จารึกไว้ตรงกลาง

'โนวพ๊อกซัน แหวนแห่งความสันติ'

แองเจเล่รวบรวมของมีค่าทั้งหมดและลุกขึ้นยืน เขาเตะร่างไปด้านข้างและเช็ดมือของเขาด้วยเศษผ้าสีขาว

"ถ้าเช่นนั้นพวกเขาก็มาจากโนวพ๊อกซัน" แองเจเล่พึมพำ

เขารู้จักองค์กรนี้

ครั้งหนึ่งมันเคยเป็นองค์กรที่แข็งแกร่งที่มีชื่อเสียงในเรื่องอุปกรณ์และเครื่องมือเวทมนต์น้ำ อย่างไรก็ตามความแข็งแกร่งของพวกเขาได้ลดลงลอดหลายปีมานี้เนื่องจากเหตุผลต่างๆ

ประการแรกก็คือคาถาและวิธีทำสมาธิของพวกเขานั้นยากที่จะเรียนรู้ดังนั้นองค์กรจึงมีพ่อมดฝึกหัดจำนวนน้อยที่ตรงตามความต้องการ จำนวนพ่อมดในโนวพ๊อกซอนลดลงเนื่องจากไม่มีสายเลือดรุ่นใหม่ พวกเขามีเพ่อมดขั้นของเหลวเพียงหนึ่งหรือสองคนเท่านั้นในปัจจุบัน มันแทบจะเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะติดตามแองเจเล่

สถานการณ์ของโนวพ๊อกซอนนั้นคล้ายกับแรมโซด้า อย่างไรก็ตามวิทยาลัยแรมโซด้ามีสมบัติไข่มุกเงาที่น่าเหลือเชื่อและคนนอกต่างก็กลัวชื่อของมัน

ภายในโลกพ่อมดมีองค์กรพ่อมดจำนวนมากที่คล้ายกับโนวพ๊อกซอน บางส่วนถูกสร้างโดยพ่อมดที่ร่วมโครงการวิจัยเดียวกัน

แองเจเล่ได้ออกจากโรงเรียนแล้วและเขาไม่ได้เซ็นสัญญาใดๆดังนั้นเขาจึงมีอิสระในการเข้าร่วมองค์กรใดๆก็ได้ตามที่เขาต้องการ

องค์กรพ่อมดที่ทรุดโทรมส่วนใหญ่ขนาดพ่อมดฝึกหัดเพราะความต้องการในการเรียนรู้คาถาหรือวิธีทำสมาธิของพวกเขานั้นสูง แผนของแองเจเล่คือการเข้าร่วมองค์กรขนาดเล็กมากที่สุดเท่าที่จะทำได้และได้รับความรู้ของพวกเขา

ฟังก์ชั่นเวทมนต์ของชิปจะแข็งแกร่งยิ่งขึ้นถ้าแองเจเล่สามารถรวบรวมความรู้ในฐานข้อมูลมากขึ้น นอกจากนี้เมื่อเขารู้คาถารูปแบบพิเศษมากขึ้นชิปก็สามารถเปรียบเทียบรูปแบบคาถาประเภทต่างๆได้ง่ายขึ้น

แม้ว่าแองเจเล่ยังต้องปรับปรุงคาถาเวทมนต์ด้วยชิปเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดและซีโร่ก็ยังสามารถช่วยเขาประหยัดเวลาในการทดลองได้ ความเสี่ยงที่ได้รับระหว่างการทดลองก็ลดลงอย่างมาก

อาจารย์ลิเลียน่าได้รับบาดเจ็บระหว่างการทดลองคาถาและความแข็งแกร่งของเธอก็อ่อนแอลง นอกจากนี้ใบหน้าและร่างกายของเธอก็ได้รับความเสียหายอย่างถาวร เธอต้องปรับเวลาที่ดวงตาของเธอทุกครั้งเมื่อถึงเวลาที่กำหนด

แองเจเล่ลูบคางของเขา

'การเข้าร่วมกับองค์กรพ่อมดเป็นความคิดที่ดี ความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดระหว่างพ่อมดแสงและพ่อมดมืดก็ยังเป็นประเภทคาถา พวกเขาเกลียดชังกันเพราะพ่อมดแสงไม่ชอบวิธีที่พ่อมดมืดปฏิบัติต่อคนอื่น นอกจากนี้ถ้าข้าได้ชุดคลุมขาวข้าก็สามารถบอกได้ว่าข้าเป็นพ่อมดแสง ทักษะการปรุงยาของข้าก็ยังเป็นพลังงานบวก'

พ่อมดทุกคนสวมชุดคลุมสีขาวในสมัยโบราณ ข้อแตกต่างมีเพียงรูปแบบบนแขนเสื้อของพวกเขา รูปแบบเหล่านี้ระบุระดับพ่อมดของเขา

เมื่อสงครามกับเผ่าใต้ดินเกิดขึ้นพ่อมดก็ตัดสินใจที่จะเข้าไปที่พื้นที่ใต้ดินและต่อสู้กลับ พวกเขาเปลี่ยนชุดคลุมขาวเป็นสีดำดังนั้นพวกเขาจึงสามารถซ่อนตัวในที่มืดได้ในช่วงสงคราม

พ่อมดที่มีคาถาที่สร้างความเสียหายได้ดีได้รับชุดคลุมดำและพวกเขาเริ่มใช้เวลาส่วนใหญ่ในการวิจัยคาถาที่ออกแบบมาเพื่อฆ่า นอกจากนี้พวกเขายังพัฒนาคาถาเงาและคาถาศาสตร์แห่งความตายอีกเนื่องจากพวกเขาแข็งแกร่งขึ้นเมื่อพวกเขาร่ายใต้ดิน ชุดคลุมขาวอยู่บนพื้นดินและยังคงทำวิจัยอื่นต่อไปเนื่องจากพวกเขาไม่ได้เก่งการต่อสู้

พ่อมดมืดใช้เวลามากเกินไปในการจัดการกับอนุภาคพลังงานเชิงลบและคาถาสร้างความเสียหายดังนั้นบุคลิกภาพของพวกเขาจึงเปลี่ยนไปหลังจากที่สงครามสิ้นสุดลง พวกเขาเปื้อนเลือดมากเกินไปและพวกเขาไม่สามารถบรรเทาได้แต่ก็ยังคงมีคาถาดัดแปลงที่สร้างความเสียหายอย่างน่าเหลือเชื่อที่พวกเขาสร้างขึ้นมา

พ่อมดมืดกลับไปที่พื้นดินหลังจากที่ลงนามสนธิสัญญาแต่ชีวิตของพวกเขาก็เปลี่ยนไปอย่างสมบูรณ์

พวกเขาวิจารณ์พ่อมดที่ยังสวมชุดคลุมสีขาวว่าขี้ขลาดตาขาวเพราะพวกเขาคิดว่าชุดคลุมขาวไม่ได้นำไปสู่ชัยชนะในสงคราม พวกเขาตัดสินใจที่จะใส่ชุดคลุมดำเพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งเกียรติยศ

อย่างไรก็ตาม มีพ่อมดแสงมากว่าพ่อมดมืดดังนั้นพ่อมดมืดจึงถูกขับไล่ออกไปพื้นที่ห่างไกลของแผ่นดิน

แองเจเล่อ่านเรื่องราวนี้ในห้องสมุดของโรงเรียน

'ชุดคลุมดำเกลียดชุดคลุมขาวเพราะเมื่อแผ่นดินสงบสุขไม่มีใครต้องการคาถาที่สร้างความเสียหายที่ทรงพลัง.....พ่อมดมืดจะส่องแสงเมื่อมีสงครามเกิดขึ้นเนื่องจากชุดคลุมดำของพวกเขาเป็นสัญลักษณ์ของพลังและความแข็งแกร่ง'

แองเจเล่หยุดคิดและเปิดกระเป๋าที่ได้รับจากพ่อมดแสงทั้งสอง

เขาพบเพียงวัสดุคาถาราคาถูกและแม่มดมีหินเวทมนต์ที่มีค่ามากมาย

'พวกเขามาทำอะไรที่นี่.....' แองเจเล่ส่ายหัว

สิ่งเดียวที่มีค่าที่แองเจเล่เก็บได้คือสร้อยคอสีดำและพิมพ์เขียวแหวนแห่งความสันติ

แสงแห่งทอร์ของปลอมเป็นสิ่งไร้ค่า มันถูกขับเคลื่อนด้วยพลังงานที่เก็บไว้ในคริสตัลน้ำเงิน แองเจเล่คิดว่าพ่อมดแสงทั้งสองคนเป็นเพียงแค่เหยื่อล่อเท่านั้น

แองเจเล่ส่ายหัวอีกครั้ง เขาลุกขึ้นยืนและเก็บทุกสิ่งทุกอย่างใส่กระเป๋า หลังจากที่เก็บเสร็จเรียบร้อยแล้วเขาก็นำศพทั้งสองไปที่ดาดฟ้า