ตอนที่ 156: สู้รบ (1)

"กล่องน้ำศักดิ์สิทธิ์ของนากาสองกล่อง" ฟรานซิสกระซิบ

บียอนเซ่มองฟรานซิสที่ดูมั่นใจและพวกเขาก็ทิ้งกล่องคริสตัลพร้อมกัน

แคร๊ก

กล่องมันไม่ได้แตกแต่ฝาพวกมันเปิดออก

มีของเหลวโปร่งใสออกมาจากมันช้าๆบนดาดฟ้า

หลายจากผ่านไปหลายวินาทีของเหลวก็แยกออกเป็นสองแอ่งน้ำ พวกมันสะท้อนท้องฟ้าและเมฆเหมือนกระจก

ทันใดนั้นก็มีมือขนาดใหญ่ยื่นออกมาจากขอบแอ่ง มันเปียกและโปร่งใส มือคว้าที่ดาดฟ้าซึ่งเกือบจะดูเหมือนมือที่มาจากนรกที่ไร้สิ้นสุดและของเหลวเป็นประตู

ทั้งสองแอ่งเชื่อมต่อกับโลกที่ไม่รู้จัก มีชายสูงสองคนปีนขึ้นมาที่ดาดฟ้าผ่านพวกมัน

พวกเขาสูงประมาณสามเมตรมีกล้ามล่ำสันและร่างกายเป็นน้ำโปร่งใส มีหนวดยาวอยู่บนศีรษะ

ทั้งสองไม่มีตา จมูกและปาก พวกเขายืนคู่กันอยู่ข้างหน้าฟรานซิสและบียอนเซ่ขณะที่มองไปรอบๆดาดฟ้า

ฟรานซิสและบียอนเซ่ก้าวถอยหลังและพูดกันอยู่ครู่หนึ่ง

"ไป ไปฆ่าผู้ชายคนนั้นให้ข้า" บียอนเซ่สั่งเสียงต่ำและชี้ไปที่บันได

พ่อมดฝึกหัดที่อยู่บนดาดฟ้าคิดว่ากำลังจะมีเรื่องเกิดขึ้นและพวกเขากลับไปที่ห้องโดยสารของพวกเขาทันที มีเพียงลูกเรือไม่กี่คนเท่านั้นที่จ้องไปที่พ่อมดทั้งสองและมนุษย์น้ำอย่างอยากรู้อยากเห็น

มนุษย์น้ำเริ่มเดินลงบันไดอย่างรวดเร็วตามคำสั่งที่ได้รับ

พวกเขาทิ้งรอยเปียกไว้บนดาดฟ้าและมีน้ำกระเด็นไปทั่ว

ทั้งสองเงยหน้าขึ้นหลังจากที่มาถึงห้องโดยสารของแองเจเล่ มีรอยแตกอยู่ตรงกลางใบหน้าของพวกเขาแล้วมีน้ำไหลออกมาจากรอย

ตูมมม

มีน้ำสองสายพุ่งไปปะทะกับประตูเหมือนเสาเหล็กสองเสา ประตูไม้ระเบิดและซากของมันพุ่งเข้าไปข้างใน อย่างไรก็ตามมันดูเหมือนว่ามีอะไรบางอย่างหยุดน้ำและเศษไม้ที่แตกหัก

น้ำกระจายไปที่พื้นหลังจากที่ผ่านไปหลายวินาที ในที่สุดพ่อมดแสงสองคนก็มองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นภายในห้อง

มีโล่โลหะเงินลอยอยู่ตรงกลางห้อง มีน้ำหยดลงจากผิวของมัน มีแสงแดดที่แรงส่องผ่านหน้าต่างและมันสะท้อนผิวของโลหะ

โล่หลอมละลายหลังจากที่ป้องกันสายน้ำและซากประตู จากนั้นก็ถูกดูดกลับไปหลังมือ

ภายในห้องนั้นยุ่งเหยิง มีเศษแก้วและเศษโลหะอยู่ทุกที่ มีหมอกสีขาวที่พื้นและแก้วโลหะหลายแก้วกลิ้งอยู่บนพื้น

ผู้ชายชุดคลุมดำยืนอยู่ตรงกลางห้อง

เขาเป็นชายหนุ่มที่มีหลอดทดลองที่เต็มไปด้วยของเหลวสีน้ำเงินอยู่ในมือ ชายคนนั้นมีร่างล่ำสันและมีผมยาวสีน้ำตาล

แสงแดดสีทองทำให้หลอดทดลองมีประกายสีน้ำเงินที่ดูประหลาด

แคร๊ก

ทันใดนั้นรอยแตกที่เหมือนใยแมงมุมก็ปกคลุมทั่วผิวของหลอด หลอดทดลองแตกจากแรงกระแทก

ชี่

ของเหลวสีน้ำเงินภายในหลอดทดลองเปลี่ยนเป็นควันสีน้ำเงินและลอยหายไปในอากาศ

แองเจเล่ไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น เขามองไปที่หลอดทดลองในมืออยู่ครู่หนึ่งแล้วก็หันไปมองทางเข้า

"พวกแกตายแน่!" แองเจเล่มองไปที่พ่อมดแสงทั้งสองคนและตะโกน

หลอดทดลองในมือของเขาถูกบีบเป็นชิ้นๆ เขายกมือขึ้นและชี้ไปที่พ่อมดแสงทั้งสองคนตรงทางเข้า

ของเหลวโลหะเงินเริ่มออกมาจากร่างกายของเขาซึ่งเปลี่ยนเป็นสายโลหะนับไม่ถ้วน

ปลายของสายเงินเหล่านั้นเปลี่ยนเป็นเข็มขนาดเล็ก พวกมันเริ่มบินไปทางพ่อมดแสงทั้งสองคนและมนุษย์น้ำจากทุกทิศทุกทางหลังจากที่แองเจเล่เหวี่ยงมือ

พ่อมดแสงทั้งสองคนที่ยืนอยู่ประตูพวกเขากำลังตื่นตระหนก

"มันเป็นไปได้อย่างไร นี่เป็นน้ำศักดิ์สิทธิ์นากา มันควรจะฆ่าทุกสิ่งทุกอย่างที่มันสัมผัส มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่" ใบหน้าของฟรานซิสซีดลงและเขากำลังถอย

บียอนเซ่ที่ยืนอยู่ข้างฟรานซิสทำท่ามือที่ซับซ้อนขณะที่ร่ายคาถา

โฮกก

มนุษย์น้ำทั้งสองคำรามและพยายามจับสายโลหะที่เข้ามาด้วยมือของพวกมัน

ร่างกายของพวกมันสั่นขณะที่สายโลหะถูกละลายด้วยน้ำศักดิ์สิทธิ์นากา

ขนาดของพวกมันลดลงครึ่งหนึ่งภายในไม่กี่วินาที จากนั้นพวกมันก็ล้มลงไปที่พื้นและเปลี่ยนเป็นแอ่งน้ำขนาดเล็กสองแอ่ง

สายโลหะส่วนที่เหลือยังลอยเข้าไปหาชุดคลุมขาวทั้งสองคน

ฟรานซิสมาถึงผนังในทางเดินและไม่มีที่ให้เขาซ่อน เขาเห็นบียอนเซ่ยิงน้ำทรงกลมสีน้ำเงินขนาดเท่าหัวไปที่แองเจเล่แต่มันถูกหยุดในอากาศด้วยโล่เงิน ลูกบอลน้ำตกลงไปที่พื้นหลังจากที่โดนโล่

"บียอนเซ่......เรากำลังมีปัญหาใหญ่....." ฟรานซิสฝืนยิ้มด้วยใบหน้าที่ซีดของเขา

บียอนเซ่ก้าวถอยหลังด้วยเช่นกัน เธอหยุดอยู่ข้างฟรานซิสและวางโล่น้ำสีน้ำเงินไว้ข้างหน้าพวกเขา โล่น้ำทั้งสองมีผิวคริสตัลสีน้ำเงินและพวกมันช่วยป้องกันสายเงินของแองเจเล่

สายเงินยังไม่หยุด พวกมันยังคงโดนโล่คริสตัลน้ำเงินเกือบจะเหมือนกับว่าพวกมันกำลังเลื่อยพื้นผิว บียอนเซ่พยายามซ่อมโล่ของเธอให้ดีที่สุดด้วยอนุภาคพลังงานน้ำ

บียอนเซ่กำลังหมดแรง "มันเกิดอะไรขึ้น! ข้าไม่รู้จักคาถาที่เขาใช้ ชายคนนี้อาจจะสามารถฆ่าทุกคนบนเรือได้ถ้าเขาต้องการ"

แคร๊ก

บาเรียของพวกเขาแตกเป็นชิ้นๆและตกลงไปที่พื้น

มีเลือดไหลออกมาจากดวงตา จมูก หูและปากของพ่อมดแสงทั้งสองคน พวกเขามาถึงขีดจำกัดของพลังจิตของพวกเขา โล่ไม่ได้ถูกสนับสนุนด้วยอนุภาคพลังงานน้ำอีกต่อไป น่าแปลกที่สายเงินหยุดข้างหน้าของพวกเขาและเริ่มกลับไปที่ร่างกายของแองเจเล่

แองเจเล่ก้าวมาข้างหน้าและเตะท้องของบียอนเซ่

ตุ้บ

บียอนเซ่ร้องคร่ำครวญและชนผนัง เธอตะเกียกตะกายอยู่หลายวินาทีและเป็นลมที่พื้น

"เจ้าจะชดเชยข้าอย่างไร" สายตาของแองเจเล่มองไปที่ฟรานซิส เขาใช้เวลาหลายวันในการทำยาแต่พ่อมดแสงทั้งสองคนเข้ามาในห้องโดยสารของเขาและทำลายผลผลิตที่ทำเสร็จ

นอกจากนั้นแองเจเล่เพิ่งเสร็จสิ้นขั้นตอนสุดท้ายและหลอดทดลองก็แตกในขณะที่เขากำลังปิติยินดีกับการประสบความสำเร็จ เหตุการณ์นี้ทำให้เขาโกรธมาก

ชุดคลุมขาวทั้งสองคนได้สูญเสียความสามารถในการต่อสู้ของพวกเขาแล้ว แองเจเล่ทำลายโล่คาถาพิเศษของพวกเขาและพลังจิตของพวกเขาก็ใช้จนหมด มันจะใช้เวลาเป็นปีสำหรับพวกเขาในการฟื้นฟู

ฟรานซิสสั่นสะท้านด้วยความกลัว

"เรา.....เราไม่ได้ตั้งใจ......."

แองเจเล่หัวเราะเยาะ เขายกมือขวาขึ้นและสร้างดาบกางเขน

เขาแทงที่หน้าอกของฟรานซิสโดยไม่ลังเล

"พ่อมดแสงแล้วไง" แองเจเล่ดึงดาบออกมาจากหน้าอกของฟรานซิสและมีเลือดหยดลงไปที่พื้น

"ครั้งสุดท้ายที่พวกเจ้าสู้รบจริงๆในการต่อสู้มันเมื่อไหร่"

ฟรานซิสจับบาดแผลด้วยมือของเขา เขาล้มลงไปที่พื้นและตายก่อนที่เขาจะสามารถพูดอะไรได้ มีแอ่งเลือดขนาดเล็กรวมอยู่ใต้ร่างของเขาและไหลผ่านรองเท้าของแองเจเล่

แองเจเล่หันกลับไปมองที่บียอนเซ่ หญิงสาวไม่ได้สติ เขาตบไปที่หน้าของเธอแต่เธอก็ยังไม่ตื่น แม้ว่าเขาจะมีคำถามหลายข้อที่จะถามเขาก็ยังตัดสินใจที่จะจัดการเธอก่อน เขาเอามือไปจับที่คอของเธอและบีบ

แองเจเล่วางร่างของเธอไว้ที่พื้นและมองไปที่บันได ดูเหมือนว่าพ่อมดแสงสองคนจะมีความมั่นใจจนไม่ได้เรียกกำลังเสริม

แองเจเล่ใช้เชี่ยวชาญโลหะของเขาเต็มประสิทธิภาพระหว่างการต่อสู้และเขาใช้มานาของเขาครึ่งหนึ่งเพื่อควบคุมสายโลหะทั้งหมด ความสามารถในการควบคุมสายโลหะนั้นแองเจเล่ตั้งชื่อว่าสายเงิน เขาพัฒนาขึ้นมาในขณะที่พยายามหาวิธีเพิ่มประสิทธิภาพสนามพลังโลหะของเขา สายทำมาจากโลหะผสมพิเศษที่รวมโลหะหายากมากมาย มันเป็นวัสดุที่แข็งแกร่งที่สุดที่เขามีตอนนี้

สายนั้นแข็งและยืดหยุ่น มันยังช่วยประหยัดมานาของเขาขณะที่ใช้คาถา อย่างไรก็ตามเขาใช้เวลานานในการสร้างโลหะผสม เขาได้ทำการทดลองมากมายเพื่อหาค่าโลหะและเปอร์เซ็นต์ที่ต้องการ

อย่างไรก็ตามเขาสร้างสายโลหะมากเกินไปในขณะที่เขาโจมตีมนุษย์น้ำและโล่คริสตัล มานาของเขาใช้ไปครึ่งหนึ่งภายในหนึ่งนาที

"ข้ารู้ว่าเจ้าอยู่ที่นี่ ออกมาซะ" แองเจเล่พูดเสียงเบา เขาสะบัดดาบเล็กน้อยและเลือดส่วนใหญ่ก็กระเด็นไปที่พื้น

"น่าเหลือเชื่อ...." ชายชุดคลุมดำเดินออกมาจากห้องโดยสารในขณะที่ปรบมือ เขายิ้มอย่างอ่อนโยนในขณะที่จ้องไปที่แองเจเล่ด้วยดวงตาสีเขียว

"เจ้ายังมีมานาเหลือไหมหลังจากที่จัดการพ่อมดแสงไปสองคน ส่งร่างกายของทั้งสองคนมาและข้าจะปล่อยเจ้าไป เจ้าคิดว่าอย่างไร" ชายคนนั้นมีร่างผอมและเสียงของเขาก็เบา อย่างไรก็ตามคำพูดที่เขาพูดมันยังดังก้องอยู่ในหูของแองเจเล่