ตอนที่ 105 : อาการของเจาจี้ดีขึ้น!

รุ่งเช้าวันถัดมา

จางเซียนยังคงตื่นสายเหมือนเคย

วันนี้เขาได้รับเงินเข้าบัญชีรวดเดียวกว่า 30 ล้านหยวน เป็นค่าตัวที่พ่อจางตงซานกับฉู่โหย่วหรงไปออกรายการวาไรตี้

ตอนนี้ค่าตัวพ่อจางตงซานในวาไรตี้ต่อหนึ่งเทปอยู่ที่ 800,000 หยวน รายได้ก้อนใหญ่จริง ๆ มาจากฉู่โหย่วหรงต่างหาก—แค่เธอไปออกรายการเดียวก็ได้ค่าตัว 10 ล้าน

ดังนั้นยอดที่เข้ามาในบัญชีจางเซียนก็มากถึง 20 ล้านจากฉู่โหย่วหรง บวกกับค่าลิขสิทธิ์เพลงอีก รวม ๆ วันเดียวเงินไหลเข้ามากกว่า 30 ล้าน

มองดูบัญชีธนาคารที่ตัวเลขทะลุหลัก 100 ล้านไปแล้ว จางเซียนคิดว่าถึงเวลาต้องซื้อบ้านใหม่เสียที บ้านเก่าก็อยู่จนชิน แต่แคบเกินไป ไม่สบายเหมือนบ้านหรู

กินข้าวเช้าเสร็จ เขาให้เจาจี้นั่งบนโซฟา แล้วลงมือฝังเข็มให้เอง ตอนนี้เขาลองฝึกกับจ้าวเสี่ยวหู่และถังอ้าวเสวี่ยมาพอสมควร ใช้เข็มคล่องแล้ว

เขาเลยไม่คิดจะไปให้หมอหวาซื่อเซียนเป็นพี่เลี้ยงอีกต่อไป ตั้งใจลงมือเอง เพื่อให้อาการของเจาจี้ดีขึ้นเร็วที่สุด

“เสี่ยวเซียน เธอเรียนสำเร็จแล้วจริง ๆ เหรอ?”

เจาจี้รู้ว่าเขาไปฝึกฝังเข็มกับหวาซื่อเซียน พอเห็นเขาทำท่าคล่องแคล่วก็คิดว่าเขาเรียนจบแล้ว เลยยอมให้ความร่วมมือเต็มที่

“ใช่สิ เรื่องง่ายมาก!”

“งั้นนั่งดี ๆ อย่าขยับนะ”

เขาเตือนพลางปักเข็มไปทีละเล่ม จนทั่วหัวและขมับสองข้างของเธอมีเข็มปักอยู่กว่า 20 เล่ม

“เสี่ยวเซียน จริง ๆ แล้วฉันป่วยเป็นโรคอะไรเหรอ?”

ในความทรงจำของเจาจี้ พ่อกับพี่น้องต่างก็เคยวิ่งวุ่นเพราะโรคของเธอ แต่ตัวเธอเองกลับไม่เคยรู้ว่าป่วยเป็นอะไร

“เดี๋ยวรักษาหายแล้วเธอก็จะรู้เอง”

จางเซียนตอบเลี่ยงไป เพราะในความรับรู้ของเธอ เธอไม่ได้ป่วยอะไรเลย ร่างกายก็ปกติดี ไม่พิการ ไม่เจ็บ ไม่ปวด มีความสุขทุกวัน แล้วมันจะเรียกว่าป่วยได้ยังไง!

หลังจากฝังเข็มเสร็จ จางเซียนก็ออกจากบ้าน ตั้งใจไปดูบ้านใหม่—หาเงินได้ก็ต้องใช้ ไม่งั้นมันอึดอัด!

…

ทันทีที่เขาเดินถึงหน้าบ้านตระกูลหลิว ก็ได้ยินเสียงด่ากราดออกมา

“หวังเจียเจีย ไสหัวไป!”

“รีบ ๆ ออกไปจากบ้านกูเลยนะ ไอ้ผู้หญิงหลอกลวง!”

เสียงด่าดังมาจากหลิวตงซวี่ เต็มไปด้วยความโกรธ

สักพักหวังเจียเจียก็เดินออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย พอเดินผ่านจางเซียนก็แค่เหลือบตามอง แต่ไม่ได้พูดอะไร มุ่งหน้าไปบ้านญาติทันที

ชัดเลย—ความลับแตกแล้ว!

เรื่องจริงที่เธอเคยทำงานเป็นหมอนวดถูกจับได้แน่นอน

จางเซียนไม่แปลกใจนัก เพราะเมื่อวานเขาไปถามนักนวดเบอร์ 3 จนได้คำยืนยัน และแน่นอนว่าข่าวต้องไปถึงนักนวดเบอร์ 6 ซึ่งก็จะถึงหูลุงหลิวฟู่เซิงอีกทอดหนึ่ง ที่ไหนได้ ไวเกินคาด แค่วันเดียวก็แตกซะแล้ว

ในใจเขาได้แต่บ่น…สงสัยลุงหลิวจะไปนวดทุกวันจริง ๆ เงินบำนาญคงเทลงนั่นหมดแล้ว

ไม่นาน หลิวตงซวี่ก็เดินสะอื้นออกมาจากบ้าน

“พี่จางเซียน ผมกำลังจะไปหาคุณพอดี…”

เขาโผเข้ากอดจางเซียนแล้วร้องไห้โฮ

“เอาล่ะ ๆ ค่อย ๆ พูด”

จางเซียนตบไหล่ปลอบ

“ผมผิดเองที่ไม่ฟังคำเตือนของคุณ…”

“ไอ้ผู้หญิงหวังเจียเจียนั่น มันเคยเป็นหมอนวดจริง ๆ แถมเด็กที่ท้องก็ไม่รู้พ่อมันคือใคร! เวลายังไงก็ไม่ตรง…”

เขาพูดไปทั้งน้ำตา น้ำมูกเลอะเต็มเสื้อจางเซียน

“เอาเถอะ อย่างน้อยก็รู้ทันก่อน ไม่สายหรอก รีบตัดขาดดีกว่า”

จางเซียนปลอบใจ—เขาเตือนไปตั้ง 3 รอบ แต่หลิวตงซวี่ไม่เคยฟังเลย ดีที่ยังไม่ถึงขั้นลูกคลอดออกมา ไม่งั้นยุ่งยากกว่านี้แน่

“งั้นผมควรทำยังไงต่อ?”

หลิวตงซวี่ปาดน้ำตาถาม

“ก็ฟ้องหย่าน่ะสิ สู้คดีไปเลย”

จางเซียนหยิบมือถือส่ง WeChat ของ หลี่เหอ (ทนายสาวเพื่อนร่วมงานพี่สาวเขา) ให้ต่อ บอกว่าเธอเชี่ยวชาญคดีหย่า แม้จะยังอายุน้อยแต่ผ่านงานมาเยอะ

…

จางเซียนออกจากซอยแล้วขับรถไปดูโครงการคอนโดหรูแถวถนนวงแหวนสาม ที่นั่นไม่มีบ้านใหม่ขายแล้ว แต่บ้านมือสองยังเหลือหลายหลัง

เขาถูกใจห้องหนึ่ง 305 ตร.ม. ตกแต่งสวยงาม เจ้าของแต่งเสร็จยังไม่ทันได้อยู่ก็บินไปต่างประเทศแล้ว

ตั้งราคาไว้ 45 ล้าน แต่หลังต่อรองสุดท้ายปิดดีลได้ที่ 42 ล้าน

เรียกว่าซื้อเสร็จ จางเซียนก็กลายเป็นเจ้าของบ้านหรูทันที!

…

สามวันต่อมา ที่โรงพยาบาลจีนโบราณหวาซื่อ

วันนี้เป็นวันที่หมอหวาซื่อเซียนนัดฝังเข็มครั้งที่สองให้เจาจี้

แต่พอเช็กอาการก่อนทำ เขาก็ถึงกับตะลึง—เพราะแค่ครั้งแรกอาการเจาจี้ก็ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด!

ตามแผนของเขาต้องฝังเข็มถึง 9 ครั้ง ถึงจะดูออกว่ามีโอกาสรักษาได้หรือไม่ แต่ตอนนี้ แค่ครั้งเดียว สัญญาณในสมองเธอก็ดีขึ้นทั้งหมด

แม้สติปัญญายังไม่ฟื้นเต็ม แต่ก็ชัดเลยว่ากำลังดีขึ้นเรื่อย ๆ

“นี่มันปาฏิหาริย์ทางการแพทย์!”

หวาซื่อเซียนเผลออุทาน เครายาวกระดิกเพราะตื่นเต้น

“ก็เพราะฝีมือหมอหวาสุดยอดไง!” จางเซียนรีบอวย

“ไม่ต้องมาชม ฉันเก่งอยู่แล้ว!” หมอหวาทำจมูกฟึดฟัดอย่างมั่นใจ

จังหวะนั้นมือถือจางเซียนดังขึ้น เป็นสายจากหลินซีเวย เขาเลยขอตัวออกไปคุย

พอเหลือเจาจี้กับหมอหวา เธอก็พูดขึ้นว่า “หมอหวา ฝังเข็มของคุณสู้เสี่ยวเซียนไม่ได้เลยนะ!”

“หา? หมายความว่ายังไง?” หมอหวาตกใจ “หรือว่าเสี่ยวเซียนก็เคยฝังเข็มให้เธอแล้ว?”

“ใช่น่ะสิ เขาฝังให้ทุกวันเลย ไม่เจ็บเลย อุ่น ๆ สบายมากด้วย”

“อะไรนะ?!”

คราวนี้หมอหวาซื่อเซียนถึงกับตะลึงงัน…

(จบตอน)