ตอนที่ 76 : หานจื่อเวย เธอยังอ่อนเกินไป!

“ไม่มีปัญหา!”

“ก็จริง ต้องเก็บเป็นความลับ”

“แต่ฉันว่ามันก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไรนะ เรายังโสดกันทั้งคู่!”

จางเซียนย้ำชัดว่าเขาเป็นโสด แบบนี้มันไม่ถือว่าเจ้าชู้ เพียงแค่ต่างฝ่ายต่างต้องการ ก็เหมือนการแลกเปลี่ยนตามธรรมชาติ วัยรุ่นฮอร์โมนพลุ่งพล่านกันทั้งนั้น จะไปซีเรียสทำไม

“งั้นไปกันเถอะ!”

หานจื่อเวยลงจากรถก่อน หลังจากทำใจอยู่หลายชั่วโมง ตอนนี้เธอก็สงบลงแล้ว

จางเซียนเดินตามไปติด ๆ

พอเข้าลิฟต์ ทั้งคู่ก็เงียบไปนิดหน่อย ไม่รู้จะชวนคุยอะไร

แต่บรรยากาศเก้อ ๆ นั้นอยู่ไม่นาน ลิฟต์ก็หยุดชั้นหนึ่ง มีคู่รักคู่หนึ่งเดินเข้ามา

ทันใดนั้น หานจื่อเวยก็เอาหัวซบไหล่จางเซียนทันที กลัวโดนคนจำได้—ในหมู่วัยรุ่น เธอยังมีชื่อเสียงอยู่มาก

จางเซียนพอเดาออกเลยโอบเอวเธอไว้ซะเลย ถือว่าเป็นการ “วอร์มอัป” ทำความคุ้นเคยกับร่างกายก่อน

บ้านหานจื่อเวยอยู่ชั้น 20 ส่วนคู่รักคู่นั้นไปชั้น 27 พอถึงชั้น 20 เธอก็รีบก้าวออกไปทันที ไม่อยู่ให้ลุ้นเสียวเกินไป

จางเซียนเดินตามพลางหัวเราะในใจ—แม่งเอ๊ย ฟีลแอบ ๆ ซ่อน ๆ นี่มันโคตรเร้าใจ!

“ที่รัก เมื่อกี้คนนั้นเหมือนหานจื่อเวยเลยนะ”

พอลิฟต์ปิด ประโยคแรกของฝ่ายหญิงก็โพล่งออกมา

“หานจื่อเวย?”

“สมาชิก Moonlight Girls น่ะสิ” ผู้ชายถึงกับตกใจ

“ใช่ ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธออยู่คอนโดเดียวกับเรา แค่ไม่เคยเจอจริง ๆ …ไม่คิดเลยว่าจะมีแฟนแล้ว หล่อใช้ได้เลยนะ!”

ผู้หญิงถอนหายใจอย่างเสียดาย

ผู้ชายหัวเราะหึ ๆ “ฉันว่าไม่น่าใช่แฟนหรอก ดูเธอตื่นตระหนกขนาดนั้น สงสัยจะเป็นแบบเดียวกับเรามากกว่า”

“จะบ้าหรือ!”

ผู้หญิงทำตาโตในทันที คิดในใจ—ดาราสาวจะหา “คู่เล่นไพ่” แบบนี้จริงเหรอ?!

ผู้ชายยักไหล่ “ก็คนธรรมดานั่นแหละ ไม่มีใครไม่อยากเรื่องแบบนั้นหรอก!”

…

พอออกลิฟต์ หานจื่อเวยถอนหายใจเฮือกใหญ่ ที่นี่ออกแบบเป็นห้องละหนึ่งยูนิตต่อชั้น เลยเป็นพื้นที่ส่วนตัวทันที สบายใจขึ้นเยอะ

“เดินเร็วจัง ใครเขาจะตามออกมาล่ะ”

จางเซียนพูดยิ้ม ๆ

“คราวหน้าเราเดินแยกกันดีกว่า แบบนี้อันตรายเกินไป!”

เธอถอดฮู้ดออก แล้วก็เอาหน้ากากออก เผยให้เห็นใบหน้ารูปไข่แต่งแต้มเครื่องสำอางอย่างประณีต—ชัดเลยว่าเตรียมตัวมาเต็มที่

คำที่จางเซียนจับได้คือ “คราวหน้า”…แปลว่ามันไม่ใช่แค่ครั้งเดียว แต่เป็น “ความสัมพันธ์ระยะยาว”

…

เข้าห้องมาแล้ว จางเซียนก็ยิ่งเห็นความตั้งใจของหานจื่อเวย

พอถอดรองเท้าและกางเกงออก เธอใส่ถุงน่องอยู่ข้างใน!

ใช่แล้ว—“ถุงน่องกับความเซ็กซี่” ของโปรดของผู้ชายทั้งนั้น!

“เวยเวย เธอนี่ใส่ใจจริง ๆ”

จางเซียนโอบเธอทันที ถึงห้องแล้วจะมาทำตัวเป็นสุภาพบุรุษไปทำไมอีก

“พี่เซียน ไม่ว่านายเชื่อหรือไม่ก็ตาม นายคือคนแรกของฉันนะ”

หานจื่อเวยกระซิบเบา ๆ พลางคล้องคอเขา

“ฉันเชื่อ!”

แน่นอน ถ้าไม่มี “ตาเทพ” ต่อให้ตายจางเซียนก็ไม่เชื่อว่าดาราสาวจะสะอาดขนาดนี้ แต่ตอนนี้ต้องเชื่อแล้วล่ะ

เขาบีบมือขวาของเธอแน่นขึ้นในใจ—ต่อไปเรื่องแบบนี้ไม่ต้องไปรบกวน “รุ่นพี่” อีกแล้ว!

…

หลังเสร็จสิ้น จางเซียนจุดบุหรี่ สูบทีสองทีแล้วว่า “เพราะเว้นช่วงไปนาน เลยอาจเร็วไปหน่อย เธอเข้าใจใช่มั้ย?”

“อืม ดีแล้วล่ะ”

หานจื่อเวยไม่ลืมรักษาน้ำใจผู้ชาย ถึงขั้นยกตัวอย่างท่ายากตอนเล่นโยคะ ที่เธอยังทำได้แค่ 3 นาทีเหมือนกัน

จางเซียนพ่นควันออกมา “คืนนี้ฉันนอนนี่ได้ใช่ไหม?”

ต้องเรียกศักดิ์ศรีกลับมา ไม่งั้นเธอคงคิดว่าเขามีแค่นั้นจริง ๆ

“ได้สิ ฉันอยู่คนเดียว บางทียังมีโหย่วหรงมาเล่นบ้าง แต่เพิ่งไปบ้านเธอมา ไม่น่ามาอีกหรอก”

หานจื่อเวยรู้สึกว่าในบ้านมีผู้ชายหล่ออยู่แบบนี้มันดีกว่าการแก้เหงาด้วย “มือขวา” เยอะ ทั้งได้กายใจครบ

…

พักได้ไม่นาน จางเซียนก็ลุยอีกรอบตามสูตร “สงครามครั้งที่สองมักยาวกว่าครั้งแรก”—ตำราเรียนยังบอกไว้!

เสียงควันปืนจางหาย จางเซียนสูบบุหรี่อีกมวน พูดด้วยความภูมิใจ “เห็นมั้ย ที่บอกว่าแค่เว้นช่วงไปนาน มันจริงนะ”

หานจื่อเวยหน้าแดงระเรื่อ “พี่เซียน ฉันเหนื่อยแล้วนะ” แล้วก็ซบหลับไปบนแขนเขาทันที

รุ่งเช้า

จางเซียนขยับตัวเบา ๆ แขนขวาชาเพราะถูกใช้เป็นหมอนทั้งคืน หันไปมองหานจื่อเวยที่ยังนอนละเมอ มีน้ำลายเลอะตรงแขนเขานิด ๆ

เขาถอนหายใจในใจ—นี่แหละพลังของผู้ชายตัวจริง!

…

ทันใดนั้น ระบบนอนกิน ก็ดังขึ้นมา

“ผู้ช่วยนอนกินหมายเลข 1 รายได้เมื่อวาน 56,000 หยวน!

ผู้ช่วยนอนกินหมายเลข 2 รายได้เมื่อวาน 6.5 ล้านหยวน!

ผู้มีระบบได้รับโบนัสสองเท่า: 11.2 ล้าน และ 13 ล้านหยวน!”

เสียงระบบนอนกินมาแบบตรงเวลา ทำเอาจางเซียนหายง่วงทันที

รายได้วันเดียวทะลุ 10 ล้านแล้ว!

นี่คือพลังของสองเพลงฮิตที่กำลังดังอยู่!

อีกไม่นานทรัพย์สินเขาจะทะลุพันล้านแน่นอน

…

จางเซียนหันไปมองหานจื่อเวยที่ยังนอนอยู่ ผ้าห่มคลุมแค่ครึ่งตัว โชว์ผิวขาวโพลน

เฮ้อ…ไม่แปลกใจหรอกว่าทำไมถึงมีพระถึงตบะแตกได้!

เขาอดใจไม่ไหวคว้าดาบออกมาอีกครั้ง—

“พี่เซียน…อืม—”

หานจื่อเวยยังนึกว่าอยู่ในฝัน แต่พอลืมตาขึ้นก็เจอของจริง

เธอถึงกับคิดในใจ—บ้านที่มีผู้ชายอยู่มันดีขนาดนี้เชียวเหรอ?! ที่ผ่านมาฉันคิดมากทำไมกันนะ?

เร็วหน่อย ดีกว่าใช้มือขวาเยอะ!

หานจื่อเวย เธอยังอ่อนเกินไปจริง ๆ!

…

หลังจบศึก หานจื่อเวยหน้าแดงซู่ซ่า มัดผมหางม้าพลางถามเสียงใส “พี่เซียน อยากกินอะไรเป็นมื้อเช้า?”

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด—

เสียงกดรหัสผ่านประตูดังขึ้นจากด้านนอก

“อ๊ะ!!”

หานจื่อเวยตกใจสุดขีด “โหย่วหรงมาแล้ว!”

ก็จริง—คนที่รู้รหัสบ้านเธอมีแค่เพื่อนสนิท ฉู่โหย่วหรง เท่านั้น!

เธอรีบหันไปสบตาจางเซียน “ทำไงดี?! ช่วยด้วย!”

“ไม่ต้องกังวล ฉันไปซ่อนในห้องนอนใหญ่ เธอก็แค่กันไม่ให้เข้ามาก็พอ บ้านใหญ่ขนาดนี้ คงไม่วิ่งเข้ามาถึงห้องนอนหรอก”

จางเซียนตอบอย่างใจเย็น ค่อย ๆ สวมเสื้อผ้า

(จบตอน)