- หน้าแรก
- ไร้เทียมทานตั้งแต่เริ่มต้น
- 286.พลังของลูกปัดแห่งเทพเม็ดที่ห้า
286.พลังของลูกปัดแห่งเทพเม็ดที่ห้า
286.พลังของลูกปัดแห่งเทพเม็ดที่ห้า
“ท่านบรรพบุรุษตื่นแล้ว!”
“คารวะท่านบรรพบุรุษ!”
นอกหอคอยมารมืดเหล่า จักรพรรดิ บรรพบุรุษศักดิ์สิทธิ์ ราชันศักดิ์สิทธิ์ และแม้แต่จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ที่กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่
ในขณะนี้สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของการตื่นขึ้นของบรรพบุรุษมารมืด
ทุกคนตื่นเต้นดีใจและถึงขั้นคลั่งไคล้
ทั้งหมดคุกเข่าลงกับพื้นกระแทกหน้าผากลงต่อหน้าหอคอยมารมืดอย่างต่อเนื่อง
เผ่ามารมืดในจักรวาลไอโอนเดิมทีเป็นเพียงเผ่าพันธุ์ธรรมดา
แต่ด้วยการนำของท่านบรรพบุรุษผู้นี้ทำให้พวกเขาก้าวขึ้นสู่เผ่าพันธุ์อันดับสูงสุดของจักรวาล
ในช่วงเวลาอันยาวนานบรรพบุรุษมารมืดผู้อยู่ในขอบเขตโกลาหลนี้คือผู้ยิ่งใหญ่สูงสุดในใจของเผ่ามารมืดทุกคน
“ท่านบรรพบุรุษกำลังจะปรากฏตัว ฮ่าๆ ในชั่วชีวิตนี้ข้าจะได้เห็นท่านบรรพบุรุษด้วยตาตัวเองเสียที!”
จักรพรรดิและบรรพบุรุษศักดิ์สิทธิ์บางคนตื่นเต้นยินดีจนเกินหยั่งถึง
ครั้งสุดท้ายที่บรรพบุรุษมารมืดเข้าสู่การหลับไหลนั้นผ่านไปแล้วกว่าสิบยุคโกลาหล
ด้วยพิษมารที่รบกวนทุกครั้งที่บรรพบุรุษมารมืดหลับไหลต้องใช้เวลานานแสนนาน
ดังนั้นเผ่ามารมืดที่มากราบไหว้ที่นี่
ส่วนใหญ่เป็นรุ่นเยาว์ที่เกิดในยุคโกลาหลนี้ซึ่งรู้จักบรรพบุรุษมารมืดเพียงจากคำบอกเล่าและไม่เคยเห็นด้วยตาตนเอง
การที่บรรพบุรุษปรากฏตัวและได้เห็นด้วยตาตนเองครั้งหนึ่ง
ทำให้พวกเขารู้สึกถึงเกียรติยศอันสูงสุด!
พวกเขาคลั่งไคล้และบูชาอย่างบ้าคลั่ง
ตูม ตูม ตูม!
ในขณะนั้นหอคอยมารมืดทั้งหลังสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
หมอกมืดอันไร้ขอบเขตพวยพุ่งออกมา
ปกคลุมไปไกลนับหลายปีแสง
ไม่นานหมอกมืดอันไร้สิ้นสุดนั้นควบแน่นกลายเป็นเงามารขนาดหลายสิบล้านกิโลเมตร
ตูม!
เผ่ามารมืดทุกคนสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวถึงขีดสุด
ทำให้วิญญาณของพวกเขาสั่นสะท้าน
ทุกคนไม่ว่าจะเป็นจักรพรรดิผู้เปรียบดั่งมดปลวกหรือจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ผู้ยิ่งใหญ่
พร้อมใจกันร้องออกมาด้วยความเคารพ: “ขอต้อนรับท่านบรรพบุรุษออกจากการหลับไหล!”
เผ่ามารมืดทุกคนจ้องมองเงามารขนาดหลายสิบล้านกิโลเมตรนั้นด้วยความคลั่งไคล้
นี่คือท่านบรรพบุรุษของพวกเขาหนึ่งในห้าขุนนางโกลาหลของจักรวาลไอโอน—บรรพบุรุษมารมืด
“เสี่ยวหยานสายเลือดเหมันต์เยือกแข็งได้มาหรือยัง?” เสียงดังก้องของเงามารดังขึ้น
ถึงสายเลือดเหมันต์เยือกแข็งจะไม่อาจกำจัดพิษมารของเขาได้อย่างสมบูรณ์
แต่สามารถบรรเทาพิษมารได้อย่างมาก
ทำให้เขาตื่นขึ้นได้นานขึ้น
ผู้ที่ถูกเรียกว่าเสี่ยวหยานคือจักรพรรดิมารมืดแห่งเผ่ามารมืด
“เรียนท่านบรรพบุรุษเผ่าเทพเหมันต์เยือกแข็งถูกกำจัดแล้ว มีเพียงคนกลุ่มเล็กที่หนีไปพร้อมสายเลือดเหมันต์เยือกแข็งสู่จักรวาลอื่น”
“ไม่นานมานี้ข้าส่งจักรพรรดิมารทำลายล้างพร้อมลูกปัดลึกลับที่เลียนแบบไปยังจักรวาลนั้นเพื่อจับกุมผู้รอดชีวิตของเผ่าเทพเหมันต์”
“จนถึงตอนนี้ยังไม่มีข่าวคราวกลับมา” จักรพรรดิมารมืดรายงานต่อเงามารด้วยความเคารพ
“ท่านบรรพบุรุษจักรพรรดิมารทำลายล้างจะเกิดเรื่องหรือไม่?” จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เจี้ยนม่อขมวดคิ้วถาม
จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เจี้ยนม่ออยู่ในขอบเขตจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ขั้นขีดสุด
ทั้งเขาและจักรพรรดิมารมืดเป็นสองยอดฝีมือขั้นขีดสุดของเผ่ามารมืด
“คงไม่น่าเป็นไปได้จักรพรรดิมารทำลายล้างอยู่ในขอบเขตจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุดจากการสืบสวนของเราผู้แข็งแกร่งที่สุดในจักรวาลโกลาหลก็แค่ขั้นสูง”
“ต่อให้พวกเขารวมพลังกันจักรพรรดิมารทำลายล้างอาจสู้ไม่ได้แต่ก็มีโอกาสหนีรอด”
“หากจำเป็นข้าจะส่งคนไปสืบข่าวในจักรวาลโกลาหลทันที” จักรพรรดิมารมืดกล่าว
เขายังมั่นใจในพลังของจักรพรรดิมารทำลายล้าง
“ไม่จำเป็นเมื่อข้าตื่นแล้วครั้งนี้ข้าจะไปยังจักรวาลโกลาหลด้วยตนเองเพื่อจับกุมผู้รอดชีวิตของเผ่าเทพเหมันต์และนำสายเลือดเหมันต์เยือกแข็งกลับมา” บรรพบุรุษมารมืดกล่าว
ด้วยลูกปัดลึกลับที่เขาครอบครองเขาสามารถเดินทางไปยังจักรวาลใดก็ได้
โดยไม่ถูกกดขี่จากเจตจำนงจักรวาล
การที่เผ่ามารมืดพัฒนาได้รวดเร็วนั้นส่วนใหญ่มาจากการที่บรรพบุรุษมารมืดมักไปปล้นสะดมทรัพยากรจากจักรวาลอื่น
ด้วยพลังขอบเขตขุนนางโกลาหลของเขา
ในจักรวาลที่ปกครองโดยจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น
เขาเปรียบดั่งเทพเจ้าลงสู่โลกมนุษย์
จักรวาลเหล่านั้นแทบไม่มีพลังต้านทานเลย
“รับทราบท่านบรรพบุรุษ!” จักรพรรดิมารมืดและจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เจี้ยนม่อกล่าวด้วยความเคารพ
เมื่อท่านบรรพบุรุษลงมือต่อให้ทำลายจักรวาลโกลาหลทั้งหมดก็เป็นไปได้
ยิ่งการจับกุมผู้รอดชีวิตของเผ่าเทพเหมันต์ยิ่งง่ายดาย
เงามารขนาดมหาศาลเตรียมออกเดินทางไปยังจักรวาลโกลาหล
แต่ในขณะนั้นเสียงอันทรงพลังดังก้องไปทั่วทั้งหุบเหวมารมืด
“บรรพบุรุษมารมืดเจ้าไม่ต้องไปด้วยตัวเองหรอก”
เมื่อเสียงดังขึ้นพลังอันน่าสะพรึงกลัวราวกับคลื่นยักษ์พัดถล่มเข้ามา
ปกคลุมหุบเหวมารมืดทั้งหมดในทันที
ต่อหน้าสายตาของเผ่ามารมืด
ชายหนุ่มในชุดดำผู้เปี่ยมด้วยพลังอำนาจอันยิ่งใหญ่
ฉีกมิติออกและก้าวเดินเข้ามา
เผชิญหน้ากับเงามารขนาดหลายสิบล้านกิโลเมตร
“ผู้ใด?”
“ช่างกล้า!”
“แดนบรรพชนของเผ่ามารมืดเจ้ากล้าบุกรุก!”
“หาความตายหรือ!”
เผ่ามารมืดทุกคนจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
พลังมารอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งเข้าหาเย่ซินพร้อมกัน
พลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัวทำให้มิติทั้งหมดแตกสลาย
แต่กลับไม่ส่งผลใดๆต่อเย่ซิน
หุบเหวมารมืดถือเป็นหนึ่งในสถานที่ต้องห้ามของจักรวาลไอโอน
เป็นดินแดนที่บรรพบุรุษมารมืดสร้างขึ้น
การที่ถูกบุกรุกโดยไร้ร่องรอยเช่นนี้ถือเป็นความอัปยศครั้งใหญ่
“ราชันศักดิ์สิทธิ์?”
“ราชันศักดิ์สิทธิ์ตัวกระจ้อยกล้าบุกรุกหุบเหวมารมืดของเรา?”
“เจ้าเด็กน้อยเจ้ามันบ้าบิ่นเกินไปคิดว่ามีที่พึ่งอันยิ่งใหญ่คอยหนุนหลังก็กล้าบุกรุกหุบเหวมารมืดของเราได้?”
บรรพบุรุษมารมืดกล่าวด้วยพลังมารอันน่าสะพรึงกลัว
สำหรับเย่ซินผู้อยู่ในขอบเขตราชันศักดิ์สิทธิ์ที่กล้าบุกรุกหุบเหวมารมืด
เขาเพียงคิดว่าเย่ซินพึ่งพาอำนาจของผู้สนับสนุน
แต่ในฐานะขุนนางโกลาหลบรรพบุรุษมารมืดย่อมไม่ใส่ใจที่พึ่งของเขา
“บรรพบุรุษมารมืดเจ้าต้องการไปยังจักรวาลโกลาหลเพื่อนำสายเลือดเหมันต์เยือกแข็งกลับมาใช่หรือไม่?”
“น่าเสียดายที่ภรรยาของข้าคือผู้สืบทอดสายเลือดเหมันต์เยือกแข็ง”
“ก่อนหนนี้จักรพรรดิมารทำลายล้างของเจ้ามารบกวนภรรยาของข้าและถูกข้าสังหารไปแล้ว”
“เพื่อป้องกันไม่ให้พวกเจ้ามารบกวนภรรยาของข้าอีกวันนี้ข้าจะมาทำลายเผ่ามารมืดทั้งหมดของเจ้าแก้ปัญหาครั้งเดียวให้จบ!” เย่ซินยิ้มบางๆ
ราวกับการทำลายกองกำลังที่มีขุนนางโกลาหลปกครองนั้นง่ายดาย
“อะไรนะ? เจ้าคือสามีของผู้สืบทอดสายเลือดเหมันต์เยือกแข็งและฆ่าจักรพรรดิมารทำลายล้าง?”
“เจ้ามันอยากตายนักหรือ!”
จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เจี้ยนม่อโกรธจัด
จักรพรรดิมารทำลายล้างคือน้องชายแท้ๆของเขา
จิตสังหารต่อเย่ซินของเขารุนแรงถึงขีดสุด
ไม่ว่าคำพูดของเย่ซินจะจริงหรือไม่วันนี้เขาจะต้องฆ่าเจ้าหนุ่มบ้าบิ่นนี้ให้ได้
“ฆ่า!”
“ตายซะ!”
จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เจี้ยนม่อแปลงเป็นแสงกระบี่สีดำอันยิ่งใหญ่พุ่งเข้าหาเย่ซิน
พลังกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวสั่นสะเทือนมิติไปนับล้านๆปีแสง
ทำลายดาราจักรอันกว้างใหญ่ให้แตกสลาย
นี่คือพลังอันน่าสะพรึงกลัวของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ขั้นขีดสุด
ต่อให้เป็นเพียงราชันศักดิ์สิทธิ์ที่มีวิชาหรือสมบัติอันน่าสะพรึงกลัว
จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เจี้ยนม่อก็มั่นใจว่าจะตัดมันลงได้
ช่องว่างระหว่างราชันศักดิ์สิทธิ์และจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์นั้นห่างไกลเกินไป
แม้แต่จักรพรรดินีนิรันดร์ในอดีตก่อนจะเป็นจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ยังไม่อาจต่อสู้กับจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ขั้นต่ำได้
ยิ่งไปกว่านั้นจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เจี้ยนม่อคือยอดฝีมือขั้นขีดสุด
แม้แต่จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงเขาก็สามารถตัดลงได้ด้วยกระบี่เดียว
การตัดราชันศักดิ์สิทธิ์นั้นย่อมง่ายดาย
บรรพบุรุษมารมืดไม่ได้ลงมือแต่เพียงมองจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เจี้ยนม่อโจมตีเย่ซิน
ในสายตาของเขาราชันศักดิ์สิทธิ์ตัวกระจ้อยเช่นนี้คงเสียสติไปแล้ว
จึงกล้ามาส่งตัวตายที่เผ่ามารมืด
พวกเขาไม่อาจเชื่อว่าราชันศักดิ์สิทธิ์จะสามารถทำลายเผ่าเทพเหมันต์เยือกแข็งได้
ทว่า
เมื่อเผ่ามารมืดทุกคนคิดว่าชายหนุ่มในชุดดำผู้บ้าบิ่นนี้จะต้องตายภายใต้กระบี่ของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เจี้ยนม่อ
เย่ซินกลับไม่แม้แต่จะเหลือบมองจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เจี้ยนม่อผู้เป็นยอดฝีมือขั้นขีดสุดที่น่าสะพรึงกลัว
เขายกมือขวาขึ้นอย่างไม่ใส่ใจชี้กระบี่ออกไปจากระยะไกล
ตูม!
พลังกระบี่ทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งออกมา
ราวกับฉีกกระดาษขาวบางๆฉีกพลังมารหนาที่ยิ่งใหญ่ให้แตกสลายอย่างง่ายดาย
ฉึก!
พลังกระบี่พุ่งผ่านร่างของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เจี้ยนม่อ
“เจ้า…”
จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เจี้ยนม่อเบิกตากว้างมองเย่ซินด้วยความไม่อยากเชื่อ
เขาคือจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ขั้นขีดสุดแต่กลับถูกราชันศักดิ์สิทธิ์สังหารได้ในชั่วพริบตา
ไม่!
เขาไม่อยากเชื่อ
ในความสิ้นหวังและความไม่ยินยอมเขากลายเป็นเถ้าธุลี
ความเงียบสงัด!
ทั้งหุบเหวมารมืดตกอยู่ในความเงียบอันน่ากลัว
เผ่ามารมืดทุกคนมองเย่ซินด้วยความหวาดกลัว
จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เจี้ยนม่อผู้ยิ่งใหญ่ขั้นขีดสุดถูกชี้กระบี่เพียงครั้งเดียวและสังหารได้อย่างง่ายดาย
นี่มันเหลือเชื่อเกินไป
เป็นไปไม่ได้!
ต้องเป็นความฝันแน่
จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ขั้นขีดสุดจะถูกราชันศักดิ์สิทธิ์สังหารในพริบตาได้อย่างไร?
“บัดซบ! เจ้ากล้าสังหารจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เจี้ยนม่อต่อหน้าข้า!” บรรพบุรุษมารมืดโกรธเกรี้ยวถึงขีดสุด
เสียงดังก้องของเขาทำลายดาราจักรนับหมื่นปีแสง
ในหนึ่งจักรวาลพลังทำลายของขอบเขตโกลาหลนั้นน่าสะพรึงกลัวเกินหยั่งถึง
“ตายซะ!”
บรรพบุรุษมารมืดผู้อยู่ในขอบเขตขุนนางโกลาหลซึ่งถูกพิษมารรบกวนมีพลังเพียงขุนนางโกลาหลขั้นสามัญ
เขาจ้องเย่ซินด้วยดวงตาแดงก่ำขนาดใหญ่ของเงามารเปล่งแสงมารอันเจิดจ้าเปี่ยมด้วยพลังควบคุมจิตใจ
ทันใดนั้นดวงตาของเขายิงแสงมารอันน่าสะพรคงกลัวสองสายออกมา
แสงมารทั้งสองสายรวมตัวกันเป็นเกลียว
หมุนวนอย่างบ้าคลั่ง
พลังอันน่าสะพรึงกลัวที่เผาผลาญทั้งร่างกายและวิญญาณแทรกซึมเข้าสู่ร่างของเย่ซิน
พลังของขุนนางโกลาหลนั้นน่าสะพรึงกลัว
หากเป็นจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ขั้นไร้พ่ายต่อหน้าพลังนี้คงถูกบดขยี้และตายในทันที
โดยไม่มีโอกาสต้านทาน
“ดีมากบรรพบุรุษมารมืดเจ้าจะเป็นขุนนางโกลาหลคนแรกที่ข้าสังหาร”
“เจ้าควรภูมิใจในเกียรตินี้” เย่ซินหัวเราะ
จากนั้นสมบัติจักรวาลระดับสูงหกชิ้นลอยขึ้นในความว่างเปล่า
นี่เป็นครั้งแรกที่เย่ซินต่อสู้กับยอดฝีมือในขอบเขตโกลาหล
เขาไม่รู้ถึงพลังที่แท้จริงของพวกเขา
เพื่อความปลอดภัยเขาจึงใช้ไพ่ตายบางส่วน
เพราะการสังหารบรรพบุรุษมารมืดเกี่ยวข้องกับลูกปัดแห่งเทพของเขา
เย่ซินจะประมาทไม่ได้
เขาจะต้องใช้พลังทั้งหมดที่มีเพื่อกำจัดบรรพบุรุษมารมืดและครอบครองลูกปัดแห่งเทพเม็ดที่ห้า
“อะไรนะ?”
“สมบัติจักรวาลระดับสูงหกชิ้น!”
บรรพบุรุษมารมืดมองกระบี่เทพที่ลอยรอบตัวเย่ซินด้วยความตื่นเต้น
เขาเป็นถึงขุนนางโกลาหลแต่มีสมบัติจักรวาลระดับสูงเพียงชิ้นเดียว
แต่ราชันศักดิ์สิทธิ์ผู้นี้กลับมีถึงหกชิ้น
เขาจะไม่ริษยาได้อย่างไร?
แต่ไม่นานสมบัติเหล่านี้จะเป็นของเขาทั้งหมด
“เจ้าเพียงพึ่งพาสมบัติจักรวาลระดับสูงหกชิ้นจึงไม่เห็นเผ่ามารมืดของข้าในสายตา?”
“ข้าจะแสดงให้เจ้าเห็นว่ามันไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง!” บรรพบุรุษมารมืดหัวเราะดัง
“ตัด!”
เย่ซินไม่เสียเวลาคุยกับบรรพบุรุษมารมืด
สมบัติจักรวาลระดับสูงหกชิ้นรวมตัวเป็นค่ายกลกระบี่
พุ่งเข้าหาการโจมตีของบรรพบุรุษมารมืด
ตูม ตูม ตูม!
การโจมตีรูปเกลียวถูกค่ายกลกระบี่ฉีกกระชากอย่างง่ายดาย
โดยไม่มีการต้านทานใดๆ
“อะไร? เกิดอะไรขึ้นการโจมตีของข้าถูกทำลายง่ายๆเช่นนี้?”
“เป็นไปได้อย่างไร?” บรรพบุรุษมารมืดมองเย่ซินด้วยความไม่อยากเชื่อ
เนตรมารมืดของเขา
คือวิชาศักดิ์สิทธิ์เหนือจักรวาลที่เขาฝึกฝน
แต่กลับถูกราชันศักดิ์สิทธิ์ใช้ค่ายกลกระบี่ป้องกันได้เขาไม่อาจยอมรับ
ก่อนที่บรรพบุรุษมารมืดจะตื่นตระหนก
ค่ายกลกระบี่ที่เกิดจากสมบัติจักรวาลระดับสูงหกชิ้นนั้นพุ่งมาด้วยพลังอันไร้เทียมทาน
ตูม ตูม ตูม!
มิติหลายหมื่นปีแสงถูกพลังของค่ายกลกระบี่ฉีกกระชาก
เกิดเป็นวังวนอันบิดเบี้ยวที่บดขยี้ทุกสิ่ง
สีหน้าของบรรพบุรุษมารมืดเปลี่ยนไปอย่างมาก
ในขณะนั้นลูกปัดลึกลับพุ่งออกจากร่างของเขา
บนลูกปัดนั้นสลักคำว่า “สายเลือด”
ลูกปัดแห่งสายเลือด!
สามารถเปลี่ยนแปลงและเสริมสร้างสายเลือดและร่างกาย
ภายในลูกปัดเก็บสายเลือดนับไม่ถ้วนซึ่งสามารถแปลงเป็นวิญญาณแห่งสายเลือดเพื่อใช้ในการต่อสู้
ลูกปัดแห่งสายเลือดสามารถป้องกันการกดขี่จากเจตจำนงแห่งจักรวาล
เพราะภายในลูกปัดมีร่างศักสิทธิ์มากมาย
วิญญาณของร่างกายนี้สามารถทำให้สิ่งปลอมกลายเป็นของจริงซ่อนความจริงเพื่อหลอกลวง
การหลอกลวงเจตจำนงแห่งจักรวาลนั้นทำได้อย่างสมบูรณ์
“ลูกปัดแห่งเทพเม็ดที่ห้า!” เย่ซินตื่นเต้นจนสุดขีด
ลูกปัดแห่งเทพเม็ดที่ห้า!
เมื่อได้มันมาเขาจะขาดเพียงสองเม็ดเพื่อรวบรวมลูกปัดแห่งเทพทั้งเจ็ดเม็ด
เมื่อรวบรวมครบทั้งเจ็ดเม็ดสิ่งที่ไม่อาจจินตนาการได้จะเกิดขึ้น
เขาจะสามารถชุบชีวิตเย่เทียนบุตรชายของเขาได้
และหากเย่เฉินตายไปจริงๆเขาก็จะชุบชีวิตได้เช่นกัน
ความเสียใจและหนี้ในใจเพียงหนึ่งเดียวของเย่ซินจะถูกชดเชย
“ข้าไม่คาดคิดว่าเจ้าเด็กนี้จะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้มาดูพลังของลูกปัดแห่งสายเลือดกัน!” บรรพบุรุษมารมืดหัวเราะเย็น
“สายเลือดมังกรบรรพกาลโกลาหล แปลงเป็นวิญญาณมังกรบรรพกาล!”
“สายเลือดฟีนิกซ์บรรพกาลโกลาหล แปลงเป็นวิญญาณฟีนิกซ์บรรพกาล!”
“สายเลือดเต่าบรรพกาลโกลาหล แปลงเป็นวิญญาณเต่าบรรพกาล!”
“สายเลือดพยัคฆ์บรรพกาลโกลาหล แปลงเป็นวิญญาณพยัคฆ์บรรพกาล!”
บรรพบุรุษมารมืดเรียกวิญญาณอสูรบรรพกาลโกลาหลทั้งสี่ออกมา
“โฮก!”
“จิ๊บ จิ๊บ!”
“โฮกกก!”
“โหมว โหมว!”
วิญญาณอสูรบรรพกาลโกลาหลทั้งสี่มีขนาดใหญ่เทียบเท่าหนึ่งโลกใหญ่
คำรามก้องในดาราจักร
“ข้าไม่เคยใช้ลูกปัดนี้ต่อสู้มาก่อนที่แท้ลูกปัดเม็ดที่ห้าสามารถใช้ต่อสู้ได้” เย่ซินกล่าวด้วยความประหลาดใจ
ลูกปัดแห่งเทพทั้งสี่เม็ดที่เขาได้มานั้นช่วยเสริมพลังให้เขา
ไม่เคยถูกนำมาใช้ในการต่อสู้
ในขณะนั้นค่ายกลกระบี่พุ่งมาถึง
วิญญาณอสูรบรรพกาลโกลาหลทั้งสี่ลงมือ
พลังอันน่าสะพรึงกลัวสลายการโจมตีของค่ายกลกระบี่ได้โดยตรง
“นี่…” เย่ซินตกตะลึงไม่คาดคิดว่าการโจมตีของค่ายกลกระบี่จะถูกสลายได้ง่ายดาย!