176.การตายของผู้สูงสุด
176.การตายของผู้สูงสุด
เหนือเมืองเขตเทียนหยาหมอกดำปกคลุมท้องฟ้าลมพายุโหมกระหน่ำ
พลังอันน่าสะพรึงกลัวของผู้สูงสุดแผ่ออกมาปิดผนึกมิติรอบเมืองนี้ไม่ให้ผู้ใดหลบหนีได้
ผู้สูงสุดมารทมิฬ,ผู้สูงสุดเฮยหมิง,และพยัคฆ์กลืนฟ้าสัตว์อสูรระดับสูงสุดได้ผนึกเมืองเขตเทียนหยาไว้นานนับพันปีแล้ว
จิตสังหารต่อเย่ซินของพวกเขานั้นรุนแรงยิ่ง
ในขณะนั้นแสงสายหนึ่งพุ่งออกจากตำหนักหงโหลว
แสงนั้นกลายร่างเป็นชายหนุ่มชุดดำผู้สง่างามและเต็มไปด้วยพลังอำนาจยืนลอยนิ่งในอากาศมือไพล่หลัง
“ผู้สูงสุดมารทมิฬเจ้าไม่ต้องการฆ่าข้าหรือข้าออกมาแล้ว”
เย่ซินตะโกนก้องสู่ความว่างเปล่า
เสียงดังก้องสะเทือนไปทั่วทั้งเมือง
ปลุกเร้าผู้คนในเมืองให้ตื่นตระหนก
“น่ารังเกียจ! จ้าวเต๋าจีเซี่ยผู้น่ารังเกียจนี้ในที่สุดก็ปรากฏตัว!”
“เจ้าสารเลว! เพราะมันที่ทำให้เราถูกผู้สูงสุดมารทมิฬผนึกเมืองไว้นานพันปี!”
เมื่อเย่ซินปรากฏตัวผู้ฝึกตนในเมืองต่างโกรธแค้นด่าทอเขาอย่างต่อเนื่อง
โชคดีที่ผู้อยู่อาศัยในเมืองนี้ล้วนเป็นผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่ง
มิเช่นนั้นการถูกผนึกนานพันปีคนธรรมดาหรือผู้ฝึกตนที่มีพลังต่ำคงอดตายไปนานแล้ว
ถึงแม้สำนักมารทมิฬจะเป็นผู้ผนึกเมืองเขตเทียนหยา
แต่พวกเขาคือผู้สูงสุดอันยิ่งใหญ่!
ผู้คนย่อมไม่กล้าต่อว่าพวกเขาจึงระบายความโกรธทั้งหมดลงที่เย่ซิน
การรังแกผู้อ่อนแอและกลัวผู้แข็งแกร่งเป็นสัญชาตญาณของสิ่งมีชีวิต
“หืม?”
ผู้สูงสุดมารทมิฬที่หลับตานั่งนิ่งอยู่ในหมอกดำลืมตาขึ้นทันใดสายตาน่าสะพรึงกลัวจับจ้องไปที่เย่ซิน
“จ้าวเต๋าจีเซี่ย…หรือควรเรียกว่าราชันเต๋าจีเซี่ยเจ้ามีความกล้าออกมาจากตำหนักหงโหลวในที่สุด”
ทันใดนั้นผู้สูงสุดเฮยหมิงและพยัคฆ์กลืนฟ้าพุ่งออกไปผนึกตำหนักหงโหลวทันที
เพื่อป้องกันไม่ให้เย่ซินหลบหนีกลับเข้าไป
ด้วยอำนาจของผู้สูงสุดหยินเยวี่ยพวกเขาไม่กล้าบุกเข้าไปในตำหนักหงโหลว
“ราชันเต๋าจีเซี่ยในเมื่อเจ้าออกมาแล้วก็อย่าหวังว่าจะได้กลับเข้าตำหนักหงโหลวอีก”
ผู้สูงสุดเฮยหมิงหัวเราะเย็นชา
“โฮกกก!”
พยัคฆ์กลืนฟ้าสีดำสนิทที่มีร่างกายขนาดใหญ่ส่งเสียงคำรามสะเทือนฟ้า
ผู้สูงสุดมารทมิฬเยาะเย้ย “เจ้าก้าวหน้าถึงขอบเขตหลอมรวมเต๋าได้เร็วเช่นนี้ช่างทำให้ข้าตกตะลึง”
“แต่เจ้าคงไม่คิดจริงๆใช่หรือไม่ว่าการเข้าสู่ขอบเขตหลอมรวมเต๋าจะทำให้เจ้าเทียบเคียงผู้สูงสุดได้?”
“ผู้สูงสุดที่ครอบครองกฎเกณฑ์สูงสุดสามารถเคลื่อนย้ายมิติได้ผู้ฝึกตนในขอบเขตเต๋าไม่อาจเทียบได้”
ด้วยพลังของกฎเกณฑ์สูงสุด ผู้สูงสุดนั้นแข็งแกร่งกว่าผู้ฝึกตนในขอบเขตเต๋ามากนัก
ดังนั้นเมื่อครั้งที่ปรมาจารย์กระบี่ฮั่วอู่และปรมาจารย์กระบี่ปิงฉานรวมพลังกระบี่คู่สามารถเทียบเคียงผู้สูงสุดขั้นต่ำได้จึงสร้างความตื่นตะลึงให้แคว้นชิงคง
ผู้ฝึกตนขอบเขตเต๋าจะท้าทายผู้สูงสุดข้ามขั้นนั้นยากยิ่ง
“อย่าพูดจาไร้สาระมาสู้กันสักตั้งก็ย่อมรู้ว่าข้าจะท้าทายเจ้าได้หรือไม่”
เย่ซินไม่ต้องการพูดมากรอบกายเขาปรากฏกระบี่สิบเล่มลอยวน
พลังกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวปกคลุมฟ้าดิน
“เจ้าทั้งสองอย่าลงมือคอยขัดขวางเจ้าเด็กนี้ไม่ให้หนีกลับเข้าตำหนักหงโหลวข้าจะจัดการมันด้วยตัวเองเพื่อล้างแค้นให้บุตรของข้า”
ผู้สูงสุดมารทมิฬสั่งการด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“ขอรับเจ้าสำนัก”
ผู้สูงสุดเฮยหมิงตอบรับ
ซ่าง ซ่าง ซ่าง~
กระบี่ทั้งสิบเล่มรอบกายเย่ซินพุ่งออกไปหลอมรวมเป็นเงากระบี่นับพันล้านในอากาศ
“ฆ่า!”
เจตนากระบี่ของเย่ซินพุ่งสู่ท้องฟ้าร่ายอักขระศักดิ์สิทธิ์เงากระบี่นับไม่ถ้วนพุ่งไปราวพายุคลั่งตรงสู่ผู้สูงสุดเฮยหมิง
ตูม!
พลังกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวทำลายทุกสิ่งที่ผ่านอาคารทั้งหลายพังทลาย
พื้นดินด้านล่างแตกออกเป็นรอยแยกนับไม่ถ้วน
“หึ! ไม่รู้จักประมาณตนกล้าลงมือกับผู้สูงสุด!”
ผู้สูงสุดเฮยหมิงแค่นเสียงเย็นชาหมอกดำพุ่งสู่ท้องฟ้า
จากนั้นตรงหน้าเขาหลอมรวมเป็นฝ่ามือยักษ์สีดำ
“ตาย!”
ผู้สูงสุดเฮยหมิงตบฝ่ามือลงสู่เย่ซิน
ท่าทางดูเหมือนง่ายดายแต่ในมือผู้สูงสุดพลังนี้กลับกลายเป็นพลังที่สะเทือนฟ้าดิน
ราวกับภูเขาไฟปะทุพลังคำรามอันน่าสะพรึงกลัวนำพากำลังทำลายล้างปกคลุมเย่ซินไว้
ตูม!
ฝ่ามือยักษ์ปะทะกับพลังกระบี่เสียงดังสะเทือนโลก
พลังอันน่าสะพรึงนั้นทำลายอาคารรอบข้างให้มลายสิ้น
หากไม่ใช่เพราะค่ายกลของเมืองเขตเทียนหยาครอบคลุมพลังส่วนใหญ่ไว้ความเสียหายย่อมรุนแรงกว่านี้
มิเช่นนั้นการลงมือของผู้สูงสุดเพียงครั้งเดียวก็สามารถทำลายเมืองยักษ์ให้ราบคาบได้
“อะไร?”
หลังจากการปะทะผู้สูงสุดมารทมิฬถูกกระแทกถอยไปหลายสิบลี้
ชนเข้ากับมิติจนแตกสลายก่อนที่ร่างจะหยุดลง
ในตำหนักหงโหลวทุกคนตื่นเต้นดีใจ
“นายท่านโจมตีผู้สูงสุดมารทมิฬจนถอยร่นได้นี่มันแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!”
ซูหยิงกล่าวด้วยความไม่อยากเชื่อ
นายท่านของนางมีพลังถึงขั้นโจมตีผู้สูงสุดได้
“เย่ซินคือคนที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่ข้าเคยเห็นอนาคตของเขาไร้ขีดจำกัด”
หนิงเมิ่งฝานตะลึงจนตาค้าง
การเติบโตของเย่ซินเกิดขึ้นต่อหน้าต่อตานางทีละก้าว
ความเร็วในการเติบโตนี้รวดเร็วยิ่งนัก
“สวรรค์ ราชันเต๋าจีเซี่ยโจมตีผู้สูงสุดมารทมิฬถอยได้!”
ผู้ฝึกตนในเมืองเขตเทียนหยาตกตะลึงจนสุดขีด
น่าเหลือเชื่อเกินไป
ไม่มีใครคาดคิดว่าผู้ฝึกตนในขอบเขตหลอมรวมเต๋าจะโจมตีผู้สูงสุดจนถอยได้
ต้องเป็นอัจฉริยะที่น่าสะพรคงกลัวเพียงใด!
เมื่อร่างหยุดนิ่งผู้สูงสุดมารทมิฬจ้องเย่ซินด้วยสายตาเย็นเยียบ
เป็นครั้งแรกที่เขามีสีหน้าจริงจังถือว่าเย่ซินเป็นคู่ต่อสู้ที่แท้จริง
“เป็นค่ายกลกระบี่ที่น่าทึ่งยิ่งนักไม่นึกว่าเจ้าผู้ฝึกตนในขอบเขตหลอมรวมเต๋าจะโจมตีข้าจนถอยได้”
ผู้สูงสุดมารทมิฬตื่นตะลึงในใจ
ถึงจะเป็นฝ่ามือที่โจมตีออกอย่างไม่ตั้งใจแต่ด้วยช่องว่างระหว่างขอบเขตเขากลับเสียเปรียบ
นี่คือความอัปยศอดสู!
“ฆ่า! ฆ่า! ฆ่า!”
หากวันนี้ไม่กำจัดราชันเต๋าจีเซี่ยต่อไปจะไม่มีโอกาสและอาจถูกเขากำจัดเสียเอง
ผู้สูงสุดมารทมิฬตัดสินใจแน่วแน่ไม่ว่าจะต้องจ่ายราคาเท่าใดวันนี้ต้องกำจัดราชันเต๋าจีเซี่ยให้ได้
เขาเสียใจที่ไม่ได้บุกตำหนักหงโหลวเพื่อสังหารราชันเต๋าจีเซี่ยตั้งแต่แรก
ปล่อยให้พันปีผ่านไปพลังของเขาก้าวหน้าอย่างรวดเร็วกลายเป็นภัยคุกคามใหญ่หลวง
“สิ่งที่เจ้าไม่คาดคิดยังมีอีกมาก”
เย่ซินกล่าวเย็นชา
“ดี คราวนี้ข้าจะลงมืออย่างจริงจังเจ้ารับกระบี่ของข้าสักตั้ง!”
ทันใดนั้นในมือของผู้สูงสุดมารทมิฬปรากฏกระบี่สีแดงดำ
พลังกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวแผ่ออกทำให้หมื่นกระบี่ต้องยอมจำนน
สมบัติระดับเต๋าสวรรค์!
ตูม!
ผู้สูงสุดมารทมิฬไม่เกรงใจฟันกระบี่ออกมา
พลังกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวคำรามก้องพุ่งใส่เย่ซิน
พลังของผู้สูงสุดน่าสะพรึงกลัวมากไม่อาจป้องกันได้
“กระบี่รวมเป็นหนึ่ง!”
เย่ซินร่ายตราสัญลักษณ์กระบี่ทั้งสิบเล่มรอบกายหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกลายเป็นกระบี่ยักษ์ยาวหมื่นจั้ง
กระบี่ศักดิ์สิทธิ์ของเย่ซินนั้นยกระดับขึ้นอย่างมาก
เมื่อหลอมรวมพลังที่ปะทุออกมานั้นเหนือกว่ากระบี่เต๋าสวรรค์ของผู้สูงสุดมารทมิฬ
“ฆ่า!”
กระบี่ยักษ์หมื่นเล่มพุ่งออกด้วยพลังทำลายฟ้าดินรับมือกับผู้สูงสุดมารทมิฬ
ตูม!
กระบี่ทั้งสองปะทะกันพลังอันน่าสะพรึงกลัวทำให้มิติเริ่มแตกสลาย
ครั้งนี้ผู้สูงสุดมารทมิฬถูกกระแทกถอยไปอีก
คราวนี้เขาพ่ายแพ้ยิ่งกว่าเดิมร่างกายขาดวิ่นกระอักเลือด
ผู้สูงสุดอันยิ่งใหญ่ถูกเด็กน้อยในขอบเขตหลอมรวมเต๋าทำร้ายหนักถึงเพียงนี้เขาไม่อยากเชื่อในความจริงนี้
“อะไรกัน? เจ้าบรรลุเต๋าสิบวิถี!”
“กระบี่สิบเล่มของเจ้าแต่ละเล่มมีพลังเต๋าหนึ่งวิถี!”
“เจ้า…เจ้าเป็นไปได้อย่างไร?ตำนานกล่าวว่าการบรรลุเก้าวิถีคือขีดสุดและไม่มีทางเพิ่มได้อีก”
“ไม่…ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าบรรลุเต๋าสิบวิถีได้!”
ผู้สูงสุดมารทมิฬสีหน้าเปลี่ยนไปตะโกนด้วยความหวาดกลัว
ต้องรู้ว่าจักรพรรดิชิงคงบรรลุเต๋าเพียงสามวิถีและขีดสุดของโลกนี้คือเก้าวิถี
แต่เย่ซินบรรลุเต๋าสิบวิถี ทำลายกฎเกณฑ์ ทำลายขีดจำกัด
เขาจะไม่ตกตะลึงหวาดกลัวได้อย่างไร?
หากเขารู้ว่าเย่ซินบรรลุเต๋าถึงสามสิบหกวิถีไม่รู้จะหวาดกลัวถึงเพียงใด
ที่จริงเย่ซินไม่อาจก้าวข้ามขีดจำกัดเก้าวิถีได้ในตอนแรกเขาบรรลุเพียงเก้าวิถีเท่านั้น
แต่ในช่วงเวลาวิกฤตลูกปัดแห่งพรสวรรค์ช่วยให้เขาบรรลุเต๋าได้
การบรรลุสามสิบหกวิถีมิใช่เพราะพรสวรรค์ของเขา
แต่เพราะเย่ซินมีพลังพิเศษเหนือธรรมชาติ
“เฮยหมิง พยัคฆ์กลืนฟ้า ลงมือพร้อมข้า!”
“ผู้สูงสุดสามคนรวมพลังต้องฆ่ามันให้ได้!”
“พรสวรรค์ของราชันเต๋าจีเซี่ยได้ทำลายขีดจำกัดหากปล่อยไว้สำนักมารทมิฬต้องถูกทำลายแน่”
ผู้สูงสุดมารทมิฬกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“ถูกต้องราชันเต๋าจีเซี่ยต้องไม่ปล่อยไว้!”
ผู้สูงสุดเฮยหมิงกล่าวเย็นชา
“มนุษย์ที่ทำลายขีดจำกัด…ฮี่ฮี่…ไม่รู้ว่าเนื้อเขาจะรสชาติอย่างไร”
พยัคฆ์กลืนฟ้าส่งเสียงหัวเราะกระหายเลือด
“เราจะใช้กระบวนท่าสังหารส่งอัจฉริยะที่ทำลายขีดจำกัดนี้สู่ความตาย!”
“ลองรับวิชาสูงสุดของข้า ‘มารทมิฬสวรรค์’ ก่อน ตายซะ!”
เสียงของผู้สูงสุดมารทมิฬที่เต็มไปด้วยจิตสังหารดังก้องในความว่างเปล่า
ตูม!
พลังอำนาจอันน่าสะพรึงกลัวปะทุจากร่างของผู้สูงสุดมารทมิฬ
หมอกดำอันกว้างใหญ่ไหลบ่าออกมาราวกับพายุ
จากนั้นด้านหลังเขาหลอมรวมเป็นร่างเงามารยักษ์สูงหลายหมื่นจั้ง
ตูม!
ร่างเงามารยักษ์โบกฝ่ามือที่บดบังฟ้าดินโจมตีเย่ซินจากท้องฟ้า
พลังของวิชาสูงสุดทำให้มิติแตกสลาย
น่าหวาดกลัวยิ่งนัก
ผู้ฝึกตนในเมืองตื่นตระหนกหมอบราบด้วยความหวาดกลัว
นี่คือพลังอันยิ่งใหญ่ของผู้สูงสุด!
“ลองรับวิชาสูงสุดของข้า ‘โซ่ล่ามสวรรค์’ ด้วย!”
ผู้สูงสุดเฮยหมิงตะโกนเย็นชา
พลังสูงสุดในร่างเขาหลอมรวมเป็นโซ่สีดำเก้าสายพุ่งพันธนาการเย่ซิน
“โฮกก!”
พยัคฆ์กลืนฟ้าผู้โหดร้ายกางปีกขนาดใหญ่บินขึ้นสู่ท้องฟ้า
ปากของมันกว้างขวางหลอมรวมเป็นบอลแสงสีดำขนาดใหญ่
จากนั้นพ่นลูกกลมแสงนั้นพุ่งโจมตีเย่ซิน
สิ่งมีชีวิตผู้สูงสุดทั้งสามใช้กระบวนท่าสูงสุดรวมพลังโจมตีเย่ซิน
พลังนี้สะเทือนฟ้าดิน
“ผู้สูงสุดสามคนรวมพลังไม่รู้ว่านายท่านจะป้องกันได้หรือไม่”
ซูหยิงมองสถานการณ์กำหมัดแน่นด้วยความตื่นเต้น
เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีร้ายแรงของผู้สูงสุดทั้งสามเย่ซินสงบเยือกเย็นไม่ตื่นตระหนก
“พวกเจ้าก็ลองรับวิชาที่ข้าเพิ่งบรรลุดูบ้าง!”
ร่างของเย่ซินถูกห่อหุ้มด้วยพลังหงเหมิง
หยดน้ำหงเหมิงในร่างเปล่งแสงเจิดจ้าอย่างต่อเนื่อง
จากนั้นหยดน้ำหงเหมิงเหล่านี้ที่มีแสงสีทองเข้มพุ่งออกมา ลอยวนรอบตัวเย่ซิน
หยดน้ำเหล่านี้ดูเล็กน้อยแต่แผ่ออกมาด้วยพลังอันน่าสยดสยอง
แต่ละหยดมีน้ำหนักเกินกว่าภูเขายักษ์
“นี่…นี่คืออะไร? น่ากลัวยิ่งข้ารู้สึกได้ถึงวิญญาณที่สั่นสะท้าน”
สิงโตน้ำแข็งและเพลิงตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว
“ด้วยความรู้ของข้าก็ยังไม่อาจรู้ว่านี่คืออะไร?”
หนิงเมิ่งฝานกล่าวด้วยความตกตะลึง
ในบันทึกของตำหนักหงโหลวไม่เคยมีสิ่งนี้ปรากฏ
นางตกตะลึงจนมึนงง
สิ่งที่ตำหนักหงโหลวไม่มีบันทึกคือสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวเพียงใด?
“ผนึกสวรรค์!”
วิชาที่เน้นการป้องกันและควบคุม
หยดน้ำหงเหมิงสีทองเข้มพุ่งไปรอบๆความว่างเปล่าแล้วระเบิดพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมาราวกับจะหยุดทุกสิ่งไว้
ฝ่ามือยักษ์ของผู้สูงสุดมารทมิฬ,โซ่สีดำเก้าสายของผู้สูงสุดเฮยหมิง,และบอลแสงของพยัคฆ์กลืนฟ้าถูกหยุดนิ่งในอากาศ
ตูม!
เสียงดังสนั่นการโจมตีของสิ่งมีชีวิตผู้สูงสุดทั้งสามถูกทำลายลงอย่างง่ายดาย
“อะไร? ไม่…เป็นไปได้อย่างไร?”
ผู้สูงสุดมารทมิฬสีหน้าเปลี่ยนไปตะโกนด้วยความไม่ยอมรับ
การโจมตีที่ทำลายฟ้าดินของพวกเขาถูกทำลายอย่างง่ายดายเช่นนี้
“หยดน้ำที่พุ่งออกจากร่างเขาคืออะไร?น่าหวาดกลัวยิ่ง!”
“นี่คือพลังที่ท้าทายสวรรค์เพึยงใด!”
ผู้สูงสุดมารทมิฬมีสีหน้าหวาดกลัว
“พวกเจ้าใช้กระบวนท่าสูงสุดไปแล้วตอนนี้ถึงตาข้าจะใช้กระบวนท่าสังหารส่งพวกเจ้าไปสู่ความตาย!”
เย่ซินกล่าวเย็นชา
จากนั้นกลายเป็นแสงสายหนึ่งพุ่งใส่ผู้สูงสุดเฮยหมิงที่อ่อนแอที่สุด
“ฝ่ามือดับสวรรค์!”
หยดน้ำรอบกายหลอมรวมเป็นฝ่ามือยักษ์ปลดปล่อยพลังทำลายล้างออกมา
“ฮึม! ต่อให้เจ้ามีพลังท้าทายสวรรค์เพึยงใดแต่การฆ่าผู้สูงสุดก็ไม่ง่าย!”
ผู้สูงสุดเฮยหมิงตะโกน
รอบกายเขาก่อตัวเป็นชั้นสายฟ้าสีดำปกป้องร่างกายไว้
ผู้สูงสุดคือผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของแคว้นจะถูกฆ่าได้ง่ายๆหรือ?
ผู้สูงสุดเฮยหมิงไม่เชื่อว่าเย่ซินมีพลังฆ่าเขาได้
“ตาย!”
ฝ่ามือดับสวรรค์ก่อตัวอย่างสมบูรณ์โจมตีใส่ผู้สูงสุดเฮยหมิง
ตูม!
ราวกับทำลายทุกสิ่งฝ่ามือนี้ทำลายอาณาเขตเขตสูงสุดของผู้สูงสุดเฮยหมิงทำลายชั้นสายฟ้าสีดำ
จากนั้นทำลายเกราะในร่างสุดท้ายฝ่ามือดับสวรรค์โจมตีร่างของผู้สูงสุดมารทมิฬ
พลังหงเหมิงอันน่าสะพรึงกลัวทำลายร่างของผู้สูงสุดเฮยหมิงกัดกร่อนวิญญาณของเขา
“อ๊าก!”
ผู้สูงสุดเฮยหมิงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด
ร่างกายของเขาเริ่มถูกทำลายไปทีละนิ้วต้นกำเนิดชีวิตลดลงและวิญญาณอ่อนแอลง
ตูม!
ในที่สุดเขากลายเป็นเถ้าธุลี
ผู้สูงสุด ตาย!!
“ไม่!”
เมื่อเห็นภาพนี้ผู้สูงสุดมารทมิฬร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด
การตายของผู้สูงสุดเฮยหมิงสร้างความเสียหายใหญ่หลวงแก่เขา
เขาไม่อาจเชื่อว่าราชันเต๋าจีเซี่ยจะฆ่าผู้สูงสุดเฮยหมิงได้จริงๆ