บทที่ 73 นี่ต่างหากคือความหมายของการเล่นดนตรีต่อไป (ฟรี)

"ที่เธอพูดหมายถึง... ท่อนที่เราร้อง 'กล้วยหอมใหญ่' ใส่กันน่ะเหรอ?”

“ใช่”

เมื่อได้เห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ดุจปีศาจน้อยปรากฏขึ้นบนใบหน้าของกานเหยียนหยี่ ซึ่งเป็นภาพที่หาดูได้ยากยิ่งในชีวิตนี้

หลินเทียนก็แสดงสีหน้าตื่นตระหนกออกมา

จะเล่นใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ?!

เดี๋ยวนะ วินาทีก่อนหน้านี้ หลินเทียนยังให้ความรู้เรื่องวิดีโอสั้นกับกานเหยียนหยี่อยู่เลย

วินาทีต่อมา เธอก็เริ่มรู้จักประยุกต์ใช้ได้เร็วขนาดนี้แล้วเหรอ?

“ท่อนนั้นมันไม่น่าอายไปหน่อยเหรอ?”

เรื่องนี้สำคัญนัก หลินเทียนจึงต้องยืนยันอีกครั้ง

“แต่มันก็สนุกดีไม่ใช่เหรอ? เบื้องหลังการอัดเสียงอะไรแบบนี้ ทุกคนน่าจะชอบดูนะ?” กานเหยียนหยี่กัดนิ้วชี้

น้ำตาฉันจะไหล

เธอคิดเรื่องยอดวิวของวิดีโออย่างจริงจังจริงๆ ด้วย!

“ได้ๆๆ”

ในเมื่อกานเหยียนหยี่พูดขนาดนี้แล้ว หลินเทียนก็ไม่ปฏิเสธอีกต่อไป

ยังไงซะ เขาก็ไม่ใช่คนหน้าบางอยู่แล้ว การปล่อยคลิปเบื้องหลังแบบนี้ออกไป ไม่แน่ว่าอาจจะช่วยเพิ่มยอดวิวให้วิดีโอใหม่ได้ไม่น้อยเลย!

ไม่นาน หลินเทียนก็เปิดโน้ตบุ๊กขึ้นมา แล้วตัดต่อวิดีโอของวันนั้นออกมา

พร้อมทั้งใส่ชื่อคลิปว่า:

【เบื้องหลังการบันทึกเพลง Can-Can Dance】

“ขอดูอีกที”

กานเหยียนหยี่โน้มตัวเข้ามา หลินเทียนคลิกเล่นวิดีโอ

“...”

【“กล้วย กะ กะ กะ หญ่าย ใหญ่, กล้วยใหญ่ กล้วยหญ่ายๆ กล้วยใหญ่ๆ”】

เมื่อได้ยินเสียงในวิดีโอ

หลินเทียนและกานเหยียนหยี่ก็อดนึกถึงค่ำคืนที่น่าอายแต่ก็เปี่ยมสุขในวันนั้นไม่ได้...

“จะโพสต์จริงๆ เหรอครับ? อาจารย์กาน?”

หลินเทียนยืนยันเป็นครั้งสุดท้าย

โดยเนื้อแท้แล้ว เขายังเป็นคนค่อนข้างหัวโบราณอยู่บ้าง

วิดีโอนี้ถ้าโพสต์ออกไป ผลลัพธ์มีอยู่สองทาง

หนึ่งคือ ทุกคนจะชอบดู ‘แสงจันทร์และแมว’. สร้างคาแรกเตอร์ได้สำเร็จ ดึงดูดแฟนคลับกลุ่มใหญ่ได้อย่างรวดเร็ว

สองคือ ทุกคนคิดว่าพวกเขาเป็นโรคประสาท ภาพลักษณ์นักดนตรีอัจฉริยะแตกสลายเป็นผุยผง...

การจะขายขี้หน้าครั้งใหญ่บนอินเทอร์เน็ตแบบนี้ ยังไงก็ต้องคิดให้รอบคอบ

“โพสต์เลย ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ”

กานเหยียนหยี่เอามือปิดหน้า ไม่กล้าดูอีก

ท่าทางแบบนั้นมันไม่น่าเชื่อถือเลยนะ!

ตอนนี้หลินเทียนไม่สงสัยเลยว่า ถ้าวันไหนกานเหยียนหยี่ต้องทำเรื่องที่ไม่เต็มใจกับเขา เธอก็คงจะทำแบบนี้เหมือนกัน คือหลับตาปี๋แล้วเร่งให้เขาลงมือเร็วๆ...

จากนั้น หลินเทียนก็รีบใส่แท็กให้วิดีโออย่างรวดเร็ว

【#เบื้องหลังการเล่น #เชลโล #เปียโน #vlog #ชีวิตประจำวัน #ตลก】

จากนั้น หลินเทียนก็เพิ่มแท็กไปอีกหนึ่งบรรทัด:

【#เรื่องแปลก #สยองขวัญ #พลังงานสูง #พิการทางสมอง #มีภาพกล้วย】

【คำบรรยาย: วิดีโอนี้ถูกจัดประเภทเป็นเนื้อหารุนแรง (ประกาศอย่างเป็นทางการ)

โปรดทราบ เนื้อหาในวิดีโอนี้มีความรุนแรงเกินไป อาจทำให้เกิดอาการคลื่นไส้ เวียนศีรษะ และอาการไม่พึงประสงค์อื่นๆ รวมถึงอาจส่งผลกระทบในทางลบต่ออารมณ์ของท่าน ดังนั้นเราจึงเห็นว่าวิดีโอนี้ไม่เหมาะสำหรับผู้ชมทุกท่าน

หากท่านยังคงยืนยันที่จะรับชม โปรดรับผิดชอบต่อผลที่ตามมาด้วยตนเอง หากมีอาการผิดปกติใดๆ โปรดหยุดรับชมทันทีและปรึกษาแพทย์โดยด่วน】

“ไม่ถึงขนาดนั้นมั้ง?”

เมื่อเห็นข้อความที่ดูไร้สาระพวกนี้

หญิงสาวก็หดคอลง

ฝ่ายหัวก้าวหน้าอย่างกานเหยียนหยี่รู้สึกว่า ฝ่ายอนุรักษ์นิยมอย่างหลินเทียนดูจะหัวรุนแรงเกินไปหน่อยแล้ว

“รับรองว่าเรียกยอดวิวได้แน่นอน”

หลินเทียนกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

เขาเชี่ยวชาญเรื่องการดึงดูดยอดรีชจริงๆ

สุดท้าย หลินเทียนก็คลิกเผยแพร่วิดีโอ

ทันทีที่วิดีโอถูกโพสต์ออกไป หลินเทียนก็รีบปิดหน้าเว็บอย่างรวดเร็ว

ก่อนจะถึงวันพรุ่งนี้ เขาจะไม่ขอดูคอมเม้นท์เด็ดขาด

“...”

เมื่อหันกลับมาสนใจเรื่อง ‘ซิมโฟนีในบันไดเสียง G Minor’ อีกครั้ง

หลินเทียนก็ยังรู้สึกเสียดายอยู่เล็กน้อย

แม้ว่าจะได้ยอดวิวไปไม่น้อย และในช่องคอมเม้นท์ก็มีแต่เสียงชื่นชม

แต่ 80% ของคอมเม้นท์กลับมาจิ้นคู่ของพวกเขาสองคนในเพลงนี้

มาจิ้นกันหวานฉ่ำในเพลง ‘ซิมโฟนีหมายเลข 40’ เนี่ยนะ...

หลินเทียนกังวลว่าถ้าโมซาร์ทตัวจริงรู้เข้า คงจะโกรธจนฟื้นจากความตาย

เรื่องนี้ทำให้หลินเทียนกลุ้มใจอยู่บ้าง

ในที่สุดเขาก็เข้าใจความรู้สึกของกานเหยียนหยี่ในตอนที่เห็นวิดีโอเพลง ‘Salut d'Amour’ ครั้งแรก ที่เธอบอกว่า “พวกเขาสนใจแต่หน้าตาของฉัน ไม่มีใครตั้งใจฟังดนตรีเลย”

ตอนนี้หลินเทียนก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน

นี่เป็นเพลงที่พวกเขาต้องอัดถึงสามรอบกว่าจะได้ออกมานะ

เพื่อเพลงนี้ กานเหยียนหยี่ทุ่มเทความพยายามไปอย่างมหาศาล หลินเทียนเองยังรู้สึกเสียดายแทนเธอ

เขามองดูหน้าจอเบื้องหลัง

【ค่าอารมณ์ “ตึงเครียดและตื่นเต้น”: 8932/50000】

ในสถานการณ์แบบนี้ กลับยังเก็บค่าอารมณ์ได้ไม่น้อยเลย!

ความเข้าใจของหลินเทียนคือ:

ในตอนที่เห็นเขาเสยผมของกานเหยียนหยี่ขึ้น วินาทีนั้นได้กระตุ้นความรู้สึกใจสั่นของผู้ชมจำนวนมาก

นี่ก็ถือเป็น “ความตึงเครียดและตื่นเต้น” ในอีกรูปแบบหนึ่ง

แค่ไม่รู้ว่า นี่จะถือเป็นการตีความ ‘ซิมโฟนีหมายเลข 40’ ของโมซาร์ทในอีกแง่มุมหนึ่งได้หรือไม่...

ก็ถ้าหากลองจินตนาการว่าซิมโฟนีบทนี้ คือเรื่องราวความรักอันร้อนแรงและซับซ้อนของสองศิลปินนักดนตรี

ดูเหมือนว่า... ก็จะสามารถสื่อความหมายในแง่นี้ได้เหมือนกัน?

ราวกับมองเห็นความคิดในใจของหลินเทียน

กานเหยียนหยี่ก็นั่งลงข้างๆ เขา แล้วพูดว่า

“ฉันว่า นี่ต่างหากคือความหมายของการที่เราต้องเล่นดนตรีต่อไปเรื่อยๆ”

หลินเทียนหันไปมองกานเหยียนหยี่

หญิงสาวพยักหน้าเล็กน้อย เงยหน้าขึ้นราวกับกำลังคิดเรื่องน่าสนใจอะไรบางอย่าง พลางกล่าวด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย

“ฉันน่ะนะ~ เมื่อก่อนเคยแสดงแต่บนเวทีเท่านั้น ตั้งแต่ได้เจอนาย หลินเทียน นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ถ่ายคลิปการแสดงแบบนี้ ให้คนที่ไม่รู้จักมากมายทั่วโลกได้ดู... ความรู้สึกแบบนี้มันทำให้ฉันรู้สึกแปลกใหม่และน่าสนใจมาก”

“ตอนแรก ฉันก็รู้สึกว่า การแสดงที่ทุ่มเททำออกมาอย่างยากลำบาก กลับไม่มีใครเข้าใจ มันเป็นเรื่องที่น่าเศร้า”

“แต่ตอนนี้ฉันค่อยๆ เข้าใจแล้วว่า บนโลกใบนี้ไม่ใช่ทุกคนที่เข้าใจดนตรี และวิดีโอที่เราโพสต์ลงไป ก็มีเพียงส่วนน้อยที่เป็นคนรักดนตรีอย่างลึกซึ้งจริงๆ ที่จะเข้ามาดู... ว้า”

“เพราะฉะนั้น เราก็แค่ต้องถ่ายคลิปต่อไปเรื่อยๆ ดึงดูดแฟนคลับให้มากขึ้น ทำให้มีคนดูวิดีโอของเรามากขึ้นเรื่อยๆ แบบนี้ไปเรื่อยๆ สักวันหนึ่งพวกเขาก็จะสามารถสัมผัสได้ถึงเสน่ห์ของดนตรีจากช่องของเราได้เอง”

“นี่แหละ คือสิ่งที่อาจารย์ใหญ่ว่านเรียกว่า ‘การบ่มเพาะ’!”

กานเหยียนหยี่ชูนิ้วชี้ขึ้น พูดอย่างจริงจังและอ่อนโยน

“...”

หลินเทียนยิ้มออกมาอย่างโล่งใจ

เขาไม่คาดคิดเลยว่า ตอนนี้กานเหยียนหยี่จะคิดไปได้ถึงระดับนี้แล้ว

เมื่อครู่ที่เธอบอกให้โพสต์วิดีโอเบื้องหลังออกไป ก็คงเพราะมีจุดประสงค์แบบนี้สินะ

สำหรับหญิงสาวแล้ว นี่ไม่ใช่การประนีประนอม

แต่เป็นการมอบความหมายครั้งใหม่ให้กับมัน

วิดีโอของพวกเขา ไม่ใช่เพื่อทำให้ทุกคนรู้ว่าเพลง ‘Salut d'Amour’ ยอดเยี่ยมแค่ไหน หรือ ‘ซิมโฟนีหมายเลข 40’ มีความสำคัญอย่างไรในวงการดนตรีคลาสสิก

แต่เป็นการใช้ผลงานชั้นดีทีละชิ้นๆ เหล่านี้ ค่อยๆ ส่งอิทธิพลต่อผู้คนให้ซึมซับไปทีละน้อยโดยไม่รู้ตัว...

สักวันหนึ่ง เมื่อพวกเขามองย้อนกลับมา ก็จะรู้ว่า ครั้งหนึ่งพวกเขาเคยได้เห็นปาฏิหาริย์ทางดนตรีแบบไหน ที่ช่อง【แสงจันทร์และแมว】

สิ่งที่กานเหยียนหยี่ต้องการทำ ไม่ใช่แค่การทำให้โลกรู้ว่าเธอเก่งกาจเพียงใด

แต่คือการทำให้ทุกคนมีความสามารถที่จะรับรู้ได้ว่าเธอเก่งกาจเพียงใด

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หลินเทียนก็เข้าใจ

“คอนเสิร์ตสัปดาห์หน้า เราจะเอาเพลง ‘ซิมโฟนีในบันไดเสียง G Minor’ ไปไว้เป็นเพลงปิดท้าย บรรเลงใหม่อีกครั้ง”

“ต่อหน้าสื่อดนตรีพวกนั้น จัดหนักให้พวกเขาสักตั้งไปเลย!”

(จบบท)