บทที่ 34 กานเหยียนหยี่เริ่มแปลกๆ แล้ว (ฟรี)

มองดูใบหน้าที่เต็มไปด้วยความมั่นใจของหนุ่มน้อย กานเหยียนหยี่รู้สึกเหม่อลอยไปชั่วขณะ

ในหัวของเธอก็นึกขึ้นมาได้ถึงคืนนั้น ตอนที่หลินเทียนยืนอยู่บนราวกั้น แล้วชี้มาทางเธออย่างเข้มแข็ง พร้อมกับพูดจาว่าจะช่วยเธอ

มันดูเท่ห์เสมอเลยนะ

ถ้าเป็นผู้หญิงปกติ คงจะหลงรักเขาไปแล้วมั้ง

นึกถึงตรงนี้แล้ว ในแววตาของสาวน้อยก็แวบผ่านความอบอุ่นใจที่แทบจะสังเกตไม่ได้

"อ้อ ครูกาน"

ทันใดนั้น เสียงของหลินเทียนก็ตัดความคิดของกานเหยียนหยี่เข้า

"เรื่องพ่อแม่ของเธอเป็นยังไงบ้างแล้ว?"

ตั้งแต่การสนทนาครั้งนั้นที่จุดชมวิว กานเหยียนหยี่ก็ตัดสินใจแล้วว่าจะแยกตัวออกจากพ่อแม่ เพื่อเลือกเส้นทางของตัวเอง

แต่ทั้งๆ ที่กานเหยียนหยี่ยังเป็นแค่นักเรียนมัธยมปลาย ปู่ก็หมดสภาพไปแล้ว การที่เธอจะอยู่คนเดียวนั้นยังคงเป็นเรื่องที่ยากลำบาก

หลินเทียนไม่มีพ่อไม่มีแม่ แต่กานเหยียนหยี่ไม่เหมือนกัน พ่อแม่ของเธอยังมีชีวิตอยู่ และมีความสามารถอย่างเต็มที่ที่จะพาเธอกลับบ้าน

หากพ่อแม่จะบังคับพาเธอไป กานเหยียนหยี่คงไม่มีทางต่อต้านได้จริงๆ

"เคลียแล้ว"

"เคลียแล้วเหรอ?"

"ใช่ พวกเขายอมให้ฉันอยู่ที่บ้านปู่ แล้วก็จะส่งเงินมาเป็นระยะ แค่ให้พวกเขามาเยี่ยมฉันได้เป็นช่วงๆ ก็พอแล้ว"

"ดีแล้วล่ะ."

หลินเทียนไม่คิดว่าเรื่องนี้จะไปได้ด้วยดีขนาดนี้

เขาคิดว่าพ่อแม่ของกานเหยียนหยี่จะต้องมาทำเรื่องใหญ่อีกครั้ง

แต่การใช้คำของกานเหยียนหยี่กลับทำให้หลินเทียนรู้สึกแปลกๆ

"ให้?"

"ใช่ ฉันใช้คำที่เธอสอนฉัน"

"ฉันสอนคำอะไรเธอเหรอ?"

"คนที่ทิ้งฉันมาตั้งแต่อายุสามขวบ ไม่มีสิทธิ์มาเป็นพ่อแม่ฉัน"

"..."

หลินเทียนหัวเราะออกมา

ดูเหมือนว่าพ่อแม่ของกานเหยียนหยี่จะเป็นพวกที่ใช้หลักปฏิบัติจริงด้วย

อะไรนะ หนูบอกว่าอยากเล่นเชลโล?

ขอโทษนะ เราเป็นพ่อแม่เธอ เราคัดค้านอย่างเด็ดขาด ของพวกนั้นจะโยนทิ้งให้หมด

อะไรนะ หนูจะตัดขาดกับเราเหรอ? โอเค แค่อยากอยู่บ้านปู่เหรอ? อยู่ไป! อยากได้อะไรก็บอกให้หมด! แค่ให้เรามาเยี่ยมเป็นช่วงๆ ก็พอแล้ว

อะไรกันนี่ มีหัวคิดด้วยงั้นสิ?!

แต่ไม่ล้อเล่นนะ นี่ก็แสดงให้เห็นว่าพ่อแม่ของกานเหยียนหยี่ยังมีมโนธรรมอยู่บ้าง

รู้ว่าตัวเองผิดต่อกานเหยียนหยี่มาหลายปี หลังจากที่กานเหยียนหยี่ระเบิดออกมาแล้ว ก็ยอมน้อมหัวทันที

แค่นี้ ก็ดีกว่าพ่อแม่หลายคนแล้ว

"สุดยอด แล้วคืนนี้จะออกไปฉลองกันมั้ย?"

หลินเทียนถูมือ "ฉลองความเป็นอิสระ!"

"ดี"

คำว่า "ดี" ของกานเหยียนหยี่เพิ่งออกมาจากปาก

แต่ก็หยุดทันที แล้วส่ายหัว: "ไม่ได้สิ พรุ่งนี้เธอต้องไปเรียนไม่ใช่เหรอ?"

"วันนั้นฉันเฝ้าเธอทั้งคืนเลยนะ ยังจะมาใส่ใจเรื่องนี้อีกเหรอ?" หลินเทียนงงงวย

วันนั้นที่เฝ้ากานเหยียนหยี่ทั้งคืน หลินเทียนเลยต้องไปบรรทมในคาบคณิตทั้งเช้าเลยนะ!

ปกติหลินเทียนจะเป็นนักเรียนดีตลอดมา

แต่พอทำตัวผิดปกติแบบนี้ ทำให้อาจารย์สอนหลายคนตกใจ รีบไปถามอาจารย์ประจำชั้นถึงสภาพของหลินเทียน ว่าเรียนหนังสือจนเป็นโรคซึมเศร้าหรือเปล่า

หลินเทียนต้องไปอธิบายกับอาจารย์ประจำชั้นหลายครั้งว่าคืนก่อนหน้านี้นอนไม่หลับ เรื่องนี้ถึงจะจบ

"อืม ฉันแค่คิดว่า หลินเทียนก็ควรจะมีชีวิตของตัวเอง ไม่ต้องมาวนเวียนอยู่แต่กับฉัน"

กานเหยียนหยี่คิดแล้วคิดอีก รวบรวมความกล้าแล้วพูดออกมา

เอาปัจจัยอื่นๆ ออกไปแล้ว กานเหยียนหยี่ก็รู้สึกว่าตัวเองสร้างความเดือดร้อนให้หลินเทียนมากเกินไปจริงๆ

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป เธอจะอายจริงๆ

"แค่กินข้าวเท่านั้นเอง นอกจากนี้ฉันก็อยากกินอะไรดีๆบ้าง." หลินเทียนพูด

ก็ไม่ได้เกรงใจกับกานเหยียนหยี่หรอก หลังๆ นี้หลินเทียนกินอาหารสุขภาพ โภชนาการครบครันสิบอย่างกับกานเหยียนหยี่ทุกวัน รู้สึกเบื่อจริงๆ

อยากกินของมันๆ บ้าง ที่ดูแล้วรู้เลยว่าเป็นอาหารขยะ

"ประหยัดเงินไว้เถอะ หลังๆ นี้ใช้เงินเยอะเกินไป สร้างความเดือดร้อนให้นายมากแล้ว"

กานเหยียนหยี่พูดแล้วก็เดินหนีอย่างรวดเร็ว เหมือนกำลังหลบหนี

เดินไปที่ประตู สวมรองเท้า "วันนี้ก็ขอบคุณที่เหนื่อยนะ ใบเสร็จค่าซื้อของส่งมาให้หน่อย ฉันจะโอนเงินให้"

พูดจบ สาวน้อยก็ปิดประตูไป

"..."

เหลือแต่หลินเทียนที่นิ่งอึ้งอยู่คนเดียว

เล่นอะไรเนี่ย? เมื่อวานก็เหมือนกัน นวดไปได้ครึ่งเดียวก็เดินหนี.

สองสามวันก่อน ตอนเพิ่งเริ่มแต่งเพลงด้วยกัน ยังกระตือรือร้นดีอยู่เลยนะ.

ไม่ใช่ว่ากานเหยียนหยี่เย็นชาลงหรอก.

ทำอาหารทุกวัน ออกกำลังกายฝึกซ้อมอะไรต่างๆ ก็ลงตัวด้วยกันดี

แต่เวลาที่อยู่ในบ้านหลินเทียนชัดเจนว่าสั้นลง และทุกครั้งที่ดูเหมือนความสัมพันธ์จะก้าวหน้าไปอีกขั้น กานเหยียนหยี่ก็จะตัดบทไปก่อน.

เหมือนโดนหลอกให้อยากแล้วจากไป! ผู้ชายเนี่ย เกลียดที่สุดเลยที่จะถูกผู้หญิงเล่นแบบนี้!

ถ้าไม่ใช่กานเหยียนหยี่ เป็นผู้หญิงคนอื่น เล่นแบบนี้สองครั้ง เขาคงจะกระโดดไปกลายเป็นหมาป่าแล้ว

ตัดบทเหรอ...ตัดบทเหรอ...

นี่แหนะ นี่แหนะ!

หลินเทียนคิดไม่ออกเลย ว่ากานเหยียนหยี่เป็นคนที่ปิดกั้นใจตัวเองมั้ย แต่เมื่อไม่กี่วันก่อนสองคนก็เปิดใจคุยกันแล้วนี่

หรือว่าเมนส์เธอจะมา?

เป็นไปได้! ได้ยินว่าในช่วงวันพวกนั้น แม้ผู้หญิงที่เงียบๆ ก็จะขาดความอดทน โมโหง่าย!

กานเหยียนหยี่อาจจะกลัวว่าจะควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ต่อหน้าเขา

หรือกลัวว่าจะควบคุม...การรั่วไหลไม่ได้

หลินเทียนรีบนั่งยองลง ตรวจดูเบาะโซฟา

เข้ น่าเสียดาย ไม่เห็นจุดแปลกๆ สีแดง

ไม่ได้กลิ่นแปลกๆ ด้วย

"อะแฮ่มๆ"

หลินเทียนนั่งตัวตรง

เขารู้ดีว่าถึงแม้จะมาจริงๆ กานเหยียนหยี่ก็ต้องมีผ้าอนามัยไว้แน่ๆ

พฤติกรรมเมื่อกี้นี้เป็นแค่ความบันเทิง เป็นแค่การกระทำแปลกๆ ที่หนุ่มน้อยอายุ 18 คิดขึ้นมาฉับพลันเท่านั้น

ชาติก่อน? ชาติก่อนก็ไม่เคยมีชีวิตเกิน 20 ปี

หนุ่มน้อยที่มีชีวิตมาสองชาติ ไม่เคยออกสังคม ก่อนวาระสุดท้ายก็มีแค่ประสบการณ์ในโรงเรียนมัธยมต้นกับปลายที่ไร้ประโยชน์ จิตใจแน่นอนว่าจะคิดแบบ 18+20 ไม่ได้!

หลินเทียนหันความสนใจกลับมาที่โทรศัพท์มือถือ

ใจของสาวน้อยในวัยรุ่นคิดอะไรอยู่ หลินเทียนตอนนี้ยังไม่มีเวลาไปคิดหรอก

ตอนนี้ เป้าหมายสำคัญคือแก้ปัญหาเรื่องวิดีโอ

ความกังวลของกานเหยียนหยี่ไม่ใช่เรื่องสูญเปล่าแน่นอน

ตอนนี้วิดีโอดัง ส่วนใหญ่เป็นเพราะคนมาดูสาวสวยสีเชลโล ดังนั้นมาตรฐานก็คงไม่สูงนัก.

พวกเขารู้แค่ว่าเพราะ แต่ไม่รู้ถึงความสามารถเชลโลระดับมืออาชีพที่น่าสะพรึงกลัวของกานเหยียนหยี่อายุเพียง 18 ปี และคุณค่าของเพลง "คำทักทายของความรัก"

มีคำพูดหนึ่งที่ว่า------ ตอนนี้เจ้าเพิ่งถึงแค่ขั้นสวรรค์ ยังมองการณ์ไกลไม่ได้ ราวกบในบ่อน้ำเงยหน้ามองดวงจันทร์ วันไหนที่เจ้าได้เข้าสู่ขั้นที่สิบสี่โดยบังเอิญ ก็จะเห็นท้องฟ้าเป็นเพียงแค่แมลงวัน.

ผู้ใช้ TikTok พวกนี้ที่มัวแต่ดูขา ขาดความชื่นชมด้านดนตรียังไม่ได้ตระหนัก

สิ่งที่พวกเขาเห็นอยู่ตอนนี้ คือความสามารถเชลโลที่น่าสะพรึงกลัวแค่ไหน และเพลงชั้นเยี่ยมที่จะเปลี่ยนโลกในอนาคต

แน่นอนว่าไม่ได้ดูถูกเน็ตไอดอล เพราะยังไงเขาก็ชอบดูขาเหมือนกัน

ตอนนี้สิ่งที่หลินเทียนต้องทำคือให้ผู้ชมพวกนี้ตระหนักถึงคุณค่าแท้จริงของ "แสงจันทร์และแมว"

ตอนนั้น อย่าว่าแต่ 2 หมื่นไลค์, 2 แสนไลค์ 2 ล้านไลค์ ก็เอาได้ง่ายๆ!

แต่หลินเทียนตอนนี้ยังไม่ได้คิดวิธีที่ดีขึ้น

สิ่งเดียวที่ทำได้คือเพิ่มคุณภาพวิดีโอ ดึงดูดการเข้าชมให้มากขึ้น

ในการอัดครั้งต่อไป จะใส่เปียโนประกอบด้วย

หลินเทียนคิดอย่างนี้ แล้วเปิดหน้าจอของระบบ

【ภารกิจสำเร็จ------ประพันธ์เพลงหนึ่งเพลง ในรูปแบบของพาร์ทเนอร์เล่นเครื่องดนตรี เผยแพร่วิดีโอสั้น ได้ไลค์จากคนจริงมากกว่า 1 หมื่น!】

【ได้รับ: 10,000 หยวน】

"ติ๊ง!"

พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนข้อความ

หลินเทียนเปิดโทรศัพท์ ดูยอดเงินในบัญชีธนาคาร

【10,024.5 หยวน】

พูดตรงๆ เห็นตัวเลขนี้แล้ว หลินเทียนที่มีชีวิตมา 18 ปี ในส่วนลึกของใจ ไม่เคยรู้สึกปลอดภัยขนาดนี้มาก่อน สุดยอด!!

ใจหลินเทียนสบายใจ

3 ขวบเสียแม่ 15 ขวบเสียพ่อ

หลายปีมานี้ หลินเทียนก็เคี้ยวฟันต่อสู้ผ่านมาคนเดียวเหมือนกัน

หลายปีมานี้ เขาพยายามเรียนหนังสืออย่างหนัก ทำงานพิเศษเลี้ยงดูตัวเอง

ก็เพื่อสักวันหนึ่งจะได้ประสบความสำเร็จ!

เขาจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยชื่อดัง หาเงินได้เยอะๆ

ให้สองคนเลวที่ทิ้งเขาไปในอดีตนั้นเสียใจ! หากว่าความฝันของกานเหยียนหยี่คือดนตรี คือเชลโล

งั้นนี่ คือสิ่งที่หลินเทียนไล่ตามมาตลอด

เรียบง่ายและจริงใจ

ไม่มีอะไรอื่น

ช่วงแรกที่ได้เงิน ก็ต้องแบ่งสรร

สิ่งแรกที่เขาทำคือไปจ่ายค่าเช่าที่ค้างมาสองเดือน

ส่งให้ป้าหลี่แล้ว เงินที่เหลือในวีแชท: 7,824.5

กินข้าวและใช้ชีวิตคงไม่มีปัญหาแน่นอน

แต่อยากซื้อเปียโน ยังคงเป็นความฝันที่เป็นไปไม่ได้

หลินเทียนคิดสักครู่ นึกถึงเพื่อนรักคนเดียวในโรงเรียน ที่เพื่อเก็บเงินซื้อคอมพิวเตอร์แล้ว ในมือคงจะมีเงินเก็บไม่น้อย

บางทีอาจจะขอยืมเงินได้บ้าง.

(จบบท)