บทที่ 25 ปรับสภาพจิตใจ เตรียมพร้อมสำหรับมือที่จะแข็งตัว!

กล้าหาญจริงๆ!

นั่นคือความคิดที่แท้จริงในใจของฝูงชนที่ยืนดูความโกลาหลในตอนนี้

ทำไมข่าวลือเกี่ยวกับหลินเทียนถึงได้เป็นแค่ข่าวลือมาตลอด

ก็เพราะไม่มีใครกล้าถาม!

ความเร็วในการแพร่กระจายข่าวสารบันเทิงต่างๆ ในระดับชั้นมัธยมปลายนั้นรวดเร็วมาก

วิดีโอของหลินเทียนได้รับความนิยมเมื่อคืนที่แล้ว และในเวลาเพียงหนึ่งวันมันก็แพร่กระจายไปทั่วกลุ่มเพื่อนหญิงทั้งชั้นปีแล้ว!

ตอนนี้เมื่อเห็นว่าในที่สุดก็มีคนถามออกมา ทุกคนก็ตื่นเต้นกันทันที

แต่หลินเทียนที่ได้ยินคำพูดนี้กลับแค่ยิ้มเบาๆ:

"ความสัมพันธ์แบบนั้นใครจะไปสนใจกัน?"

พูดจบ หลินเทียนก็เดินไปข้างหน้าโดยไม่หันกลับมามอง

จนกระทั่งเดินออกจากประตูโรงเรียนไปได้หลายสิบเมตร

หลินเทียนหาผนังพิงแล้วถอนหายใจอย่างหนักหน่วง

น่ากลัวจริงๆ

ไม่คิดว่าเหตุการณ์แบบโรงเรียนญี่ปุ่นแบบนี้จะมาเกิดขึ้นกับตัวเอง

คำถามแบบนี้เป็นคำถามฆ่ากันชัดๆ

ถ้าตอบว่าไม่มี ต่อไปหลินเทียนคงไม่มีวันสงบในโรงเรียนแน่

ถ้าตอบว่ามี...

ก็จะกลายเป็นเรื่องทั่วไปในไลท์โนเวลที่หาคนมาแกล้งเป็นแฟนเพื่อแก้ปัญหาให้

ตอบยังไงก็ตาม เมื่อข่าวแพร่ออกไป ก็จะกลายเป็นปัญหาใหญ่

เพราะงั้นเมื่อคนอื่นถามว่ามีแฟนหรือไม่ เขาก็ตอบว่าสิ่งนี้ไม่สำคัญ

อย่างไรก็ตาม มีหรือไม่มีก็ให้พวกเธอเดาเอาเอง

ถ้าจำเป็นจริงๆ ก็ยังใช้ "ฉันไม่มีแฟน แต่ฉันมี 'พาร์ทเนอร์' ผู้หญิง" มาอ้างได้

แต่สิ่งที่หลินเทียนไม่รู้ก็คือ การให้เด็กหญิงมัธยมปลายวัยใสไปเดาข่าวลือของหนุ่มหล่อ

จะทำให้การเดา ทายแปลกแยกไปมากขึ้นเท่านั้น

......

เหล่าเด็กหญิงที่งงงวยยืนอยู่ที่เดิม

"ความสัมพันธ์แบบแฟน? ไม่สนใจ?"

"หมายความว่าเคยคบแฟนแล้ว แต่รุ่นพี่หลินเทียนเฉยชาเธอ?"

"ก็อาจจะเป็นไปได้ว่ารุ่นพี่คบหาสาวหลายคนพร้อมกัน แต่ไม่มีสักคนที่จริงจัง!"

"..."

เหล่าเด็กหญิงเปิดสกิลนินทาเต็มที่ พากันพูดคุยกันอย่างครึกครื้น

ส่วนเด็กหญิงที่ถามคำถามเมื่อสักครู่ก็พูดด้วยเสียงเข้มงวดในตอนนี้:

"รุ่นพี่หลินเทียนไม่ใช่คนที่จะไปเล่นกับความรู้สึกของผู้หญิงนะ!"

"พวกเธอไม่เห็นรอยยิ้มดูถูกของรุ่นพี่หลินเทียนเมื่อกี้หรือไง?! ฉันคิดว่าความหมายของรุ่นพี่คือ ความสัมพันธ์ของเขากับคู่ครองเหนือกว่าคำว่า 'แฟน' ไปแล้ว!"

"เป็นความหมายที่แท้จริงของ... บริสุทธิ์ เอ่อ...เรียกยังไงนะ เออใช่! บุพเพไง! บางทีอาจเป็นเพราะมีผู้หญิงคนนั้น ถึงได้มีการแสดงเมื่อคืนของรุ่นพี่ในวันนี้!"

คำพูดนี้ออกมาแล้ว ได้รับการเห็นด้วยจากเด็กหญิงจำนวนมากทันที

"มีเหตุผลนะ! รุ่นพี่หลินเทียนคิดยังไงก็ไม่น่าจะไม่มีคู่!"

"ฉันคิดตื้นไปแล้ว รุ่นพี่เก่งขนาดนี้ ต้องไม่เหมือนคนทั่วไปแน่!"

"อยากรู้จังเลย ว่าเป็นผู้หญิงแบบไหนกันที่คอยอยู่เคียงข้างเขาตลอด"

หลินเทียนเปิดประตูเดินเข้าไปในบ้าน

โยนกุญแจไปบนตู้รองเท้าอย่างคล่องแคล่ว เปลี่ยนรองเท้าแตะ เดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น

จู่ๆ ก็รู้สึกว่ามีบางอย่างแปลกๆ

หลินเทียนมองไปรอบๆ ด้วยความสงสัย

บ้านที่อาศัยอยู่มาสามปีนี้ ครั้งแรกที่ให้ความรู้สึกทั้งแปลกหน้าและคุ้นเคย

เดี๋ยวสิ

ทำไมสะอาดขนาดนี้?

หลินเทียนในที่สุดก็นึกออก

บ้านเหมือนได้รับการปรับปรุงใหม่ พื้นไร้ฝุ่นละออง บนโต๊ะ หน้าต่าง ทุกที่สะท้อนแสง สะอาดเหมือนเพิ่งตกแต่งใหม่

หลายมุมหลายซอกที่หลินเทียนไม่เคยทำความสะอาดมาก่อน ก็สะอาดได้ไม่น่าเชื่อ

นี่มันอะไรกัน

จู่ๆ หลินเทียนสังเกตเห็นว่าบนโต๊ะอาหารมีกระดาษแผ่นหนึ่ง

เปิดดูแล้วมีข้อความหนึ่งประโยค:

【ปิ๊ง! คุณหลินเทียน~ กรุณาเซ็นรับบ้านใหม่ของคุณ ✧*.٩(ˊωˋ*)و✧*】

น่ารักจัง

แต่นี่เป็นสไตล์ของกานเหยียนหยี่หรอ?

หลินเทียนจึงนึกได้

น่าจะเป็นตอนเมื่อคืน ก่อนที่กานเหยียนหยี่จะออกไป เธอช่วยทำความสะอาดให้

ตอนนั้น กานเหยียนหยี่เก็บของทั้งหมดของตัวเองไป โดยมีจิตใจที่พร้อมจะไปไม่กลับและตายแน่ๆ

นึกภาพออกเลย

เด็กสาวใช้เวลาทั้งบ่ายทำความสะอาดบ้านทั้งในและนอก

แล้วก็ยืนตรงกลางห้องนั่งเล่น มือเท้าเอวด้วยความภาคภูมิใจ เขียนกระดาษแผ่นนี้ให้ตัวเอง

หลินเทียนยิ้มขม

ไม่กล้าจินตนาการ

ถ้าเมื่อคืนกานเหยียนหยี่ตาย เมื่อหลินเทียนกลับมาถึงบ้านแล้วเห็นกระดาษแผ่นนี้ จะรู้สึกยังไง

เด็กโง่นั่น

เธอไม่กลัวจริงๆ เหรอว่าเขาดูกระดาษแล้วจะนอนไม่หลับไปสามวัน

แม้แต่มิยาโซโนะ คาโอริยังรู้ว่าเพื่อไม่ให้กระทบต่อคนที่จะมีชีวิตต่อไป จึงเข้าหาอาริมะ โคเซย์ในฐานะ "เพื่อน เอ" โดยหวังเพียงว่าอาริมะ โคเซย์จะไม่คิดถึงเธอหลังจากที่เธอตายไป

ส่วนเธอ ไปจับเสื้อของอาริมะ โคเซย์มาสารภาพรักแบบเต็มที่ หลังจากคบกันแล้วยังต้องนัดหวานแบบเข้มข้น 24 ชั่วโมง แล้วยังมาพูดว่า "ฉันอยากให้ลูกกับเธอ" "ถ้าเราแต่งงานแล้วต้องไปเที่ยวมัลดีฟส์กันนะ" เป็นธงแดงระดับท็อป

นี่กะจะให้อาริมะ โคเซย์ ตามเธอไปหลังเธอตายงั้นสิ?

หลินเทียนนั่งบนโซฟาเรียกหน้าจอระบบขึ้นมา

ตั้งแต่เช้าตรู่วันนี้ ระบบก็แจ้งให้รู้แล้วว่ามีรางวัลให้รับ แต่ก็ไม่ใส่ใจมาจนถึงตอนนี้

【ชื่อ: กานเหยียนหยี่】

【อาชีพ: นักเชลโล】

【ความสามารถในการต้านทานความกดดัน: C↑】

【ค่า SAN: 86↑】

【สภาพสุขภาพ: แย่มาก】

【ค่าดัชนีทุกตัวได้มาตรฐานแล้ว สามารถรับของขวัญโปรดิวเซอร์ได้แล้ว!】

หลินเทียนเลือก【เปิดของขวัญ】

【ได้รับ: ทักษะนวด (ระดับมาสเตอร์)

ทักษะพาสซีฟ: การจดทะเบียนลิขสิทธิ์ (ผลงานทั้งหมดของโปรดิวเซอร์และพาร์ทเนอร์จะได้รับการจดทะเบียนลิขสิทธิ์โดยอัตโนมัติ รวมถึงผลงานที่เผยแพร่ไปแล้วก่อนหน้านี้)】

ทำไมยังมีทักษะนวดด้วยวะ

นี่จะให้กูไปทำงานล้างเท้าจริงๆ หรอ?

หลินเทียนลูบคาง มองกลับไปที่แถบสถานะของกานเหยียนหยี่อีกครั้ง

ความพยายามเมื่อคืนมีผลดีมาก

ค่าสติได้มาตรฐานปกติแล้ว ความสามารถในการต้านทานความกดดันก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก

แต่สภาพสุขภาพยังน่าห่วงอยู่

สุขภาพจิตน่าจะไม่มีปัญหาแล้ว แต่สุขภาพกายยังไม่ควรมองข้าม

ยังไงก็ตาม ส่วนสูง 166 เซนติเมตร น้ำหนักแค่40กว่า มันแปลกจริงๆ

โดยเฉพาะตอนใส่เดรสสายเดี่ยว ตรงกระดูกไหปลาร้าและข้อต่อจะเห็นชัดเจนมาก

อาจจะมีผู้หญิงหลายคนที่ชอบรูปร่างผอมแบบนี้ แต่สำหรับกานเหยียนหยี่แล้ว ถ้าสามารถฟื้นสุขภาพได้ จะต้องสวยกว่าตอนนี้แน่นอน

ถ้าอยากไล่ตามความฝัน ร่างกายแบบนี้ไม่ได้เลย!

แผนการฟื้นฟูของกานเหยียนหยี่ พรุ่งนี้ตอนฝึกซ้อมต้องวางแผนให้ดี

วันต่อมา วันเสาร์

"ดิง ดอง!"

"ดิง ดอง ดิง ดอง ดิง ดอง!"

เช้าตรู่ กริ่งประตูของหลินเทียนดังต่อเนื่อง

หลินเทียนที่ถูกปลุกลุกขึ้นนั่งบนเตียง ขยี้ตาที่ยังง่วงนอน มองดูเวลา "7:34" ในโทรศัพท์ แล้วด่าในใจ

วันหยุด ใครแม่มมากดออดแต่เช้า?

หลินเทียนหาวไปหาวมาเดินไปที่ประตูใหญ่

แต่ความง่วงของหนุ่มน้อยหายไปทันทีที่เปิดประตู

กานเหยียนหยี่ในชุดเดรสยาวสีเขียวสง่างาม ผมหางม้าข้าง หิ้วเชลโลยืนอยู่หน้าประตู

ดูเต็มไปด้วยพลังและความสดใส

"หลินเทียน วันนี้ขอฝากการฝึกซ้อมด้วยนะ"

(จบบท)