บทที่ 16 สู้กันอีกรอบที่ร้านนวดเท้า

เมื่อได้ยินประโยคนี้ หลินเทียนก็ตกใจ

ไปรักษาโรค?

โรคอะไรกันที่ต้องลาเรียนหนึ่งปี แล้วต้องไปรักษาต่างประเทศด้วย?

ในใจของหลินเทียนเริ่มมีความคิดที่น่ากลัวขึ้นมา

กานเหยียนหยี่ เด็กสาววัยเพียง 18 ปี

เหลือเวลาอีกไม่นานแล้ว

หากเป็นเช่นนั้น หลายอย่างก็อธิบายได้แล้ว

ทำไมถึงยังไม่ทำตามความปรารถนาสุดท้ายของคุณปู่กาน แต่กลับอยากจากโลกนี้ไป

ทำไมในคำพูดของเธอจึงเปิดเผยเสมอว่าตัวเองคงไม่สามารถเล่นดนตรีต่อไปได้แล้ว

ทำไมตอนที่เจอกันครั้งแรก เธอถึงกับเข้ามาใกล้ตัวเขาเอง เพื่อไม่ให้เขาลำบากใจ

หากใส่ในกรอบของเด็กสาวที่ป่วยเป็นโรคระยะสุดท้าย

ดูเหมือนจะสมเหตุสมผล

ไม่งั้นแล้ว หากเป็นเพียงเพราะได้รับความกระทบกระเทือนใจครั้งใหญ่ จึงอยากฆ่าตัวตาย แม้แต่ความปรารถนาของคุณปู่ยังไม่ยอมทำตาม

อย่างน้อย หลินเทียนก็รู้สึกว่ากานเหยียนหยี่ไม่ใช่คนแบบนั้น

เธอไม่ใช่แค่แจกันสวยงามเท่านั้น จากแววตาที่เป็นประกายราวกาแล็กซี่เมื่อเธอพูดถึงดนตรี หลินเทียนไม่เชื่ออย่างแน่นอน

"เฮ้ย? หลินเทียน ได้ยินกูพูดมั้ย?!"

"เฮ้ย เฮ้ย??"

ฝั่งโทรศัพท์ เสียงของฉีหย่งเรียกซ้ำแล้วซ้ำเล่า

"อืม กูได้ยิน"

"จริงๆ แล้ววันนี้ตอนที่มึงพาเธอมา กูก็รู้สึกว่าออร่าของเธอมีอะไรแปลกๆ หลินเทียน กูจะพูดอะไรที่ฟังไม่ค่อยดีนะ ไม่ใช่เรื่องอิจฉาอะไร แต่พูดในฐานะเพื่อนจริงๆ"

น้ำเสียงของฉีหย่งเปลี่ยนเป็นจริงจังทันที

"พูดมา"

"ผู้หญิงคนนี้ มึงควรจะอยู่ห่างๆ ดีกว่า รู้สึกว่ามีปัญหาจริงๆ ถ้าเกิดอะไรขึ้น มึงจะเดือดร้อนแน่ๆ"

"กูรู้แล้ว"

หลินเทียนวางสาย ถอนหายใจเบาๆ

สิ่งที่ฉีหย่งพูด แท้จริงแล้วก็เพื่อผลดีของเขา

เขาจะไม่รู้หลักการนี้ได้ยังไง?

รอให้กานเหยียนหยี่ฆ่าตัวตาย ตำรวจมาสืบสวน

พบว่าสองวันนี้ เด็กสาวคนนี้เอาแต่อยู่กับตัวเขา กินข้าวด้วยกัน เดินเล่นด้วยกัน

ตอนนั้น หลินเทียนก็ต้องมีปัญหาใหญ่แน่นอน

ไม่ต้องพูดถึงว่าครอบครวของกานเหยียนหยี่จะมาหาเรื่องหรือไม่ แค่คำนินทาในโรงเรียนก็พอให้หลินเทียนจมน้ำตายได้แล้ว

อย่าดูถูกบรรยากาศเสียงกระซิบที่น่ากลัวในโรงเรียนมัธยมเลย

ยิ่งไปกว่านั้น นี่เป็นธุรกิจที่ไม่คุ้มอย่างแน่นอน พูดได้ว่าขาดทุนไปหมด

คนที่เหลือเวลาไม่นาน ทำธุรกิจด้วยกันไม่รุ่งแน่ ไม่ต้องพูดไปถึง【พาร์ทเนอร์】หรอก.

หลักการทั้งหมดหลินเทียนเข้าใจ

ตอนนี้จะให้เขาเลิก เป็นไปไม่ได้แล้ว

เขาทำไม่ได้ที่จะดูคนที่มีความเกี่ยวข้องกับตัวเขาตายไปแบบนั้น

หากตั้งแต่แรก เขาไม่ได้วิ่งขึ้นไปบนดาดฟ้าหลังจากดื่มกาแฟ บางทีก็ไม่มีเรื่องมากมายขนาดนี้

นี่แหละน๊าคาเฟอีนทำร้ายคน!

เมื่อเข้ามาแทรกแซงเรื่องราวนี้แล้ว หลินเทียนจะต้องใส่จุดจบด้วยมือของตัวเองให้ได้

หลินเทียนวางโทรศัพท์ กลับเข้าไปในร้านขนม

บนโต๊ะ ถ้วยพุดดิ้งสตรอเบอร์รี่เหลืออยู่เพียงหนึ่งในสาม

กานเหยียนหยี่ก้มหน้าลงบนโต๊ะ

ใช้ช้อนในมือขุดออกมาทีละก้อนเล็กๆอย่างระมัดระวัง

แล้วเอาใส่ปาก แสดงสีหน้าพึงพอใจและเพลิดเพลิน

ทำไมเหมือนเด็กอย่างนี้

หลินเทียนตอนเด็กก็ชอบทำแบบนี้

ไม่ใช่ว่าจุกแล้วกินไม่ได้ แต่การลิ้มรสอาหารอร่อยทีละนิดๆ เป็นกระบวนการเพลิดเพลินที่ค่อนข้างสบายใจ

แค่โตขึ้นแล้ว บางทีก็นึกได้ว่าท่าทางตัวเองดูโง่

วิถีชีวิตไร้ภาระอย่างกานเหยียนหยี่ เขาค่อนข้างชื่นชม.

"กานเหยียนหยี่"

เสียงเรียกของหลินเทียน ทำให้เด็กสาวรีบเงยหน้าขึ้น

จ้องมองหลินเทียนอย่างตะลึง

"ไป นวดเท้ากัน!"

หลินเทียนพูดอย่างใจกว้าง

ตั้งแต่ตอนนี้ โปรดิวเซอร์อะไร ภารกิจระบบอะไร

ทิ้งไปให้หมด!

ในช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต หลินเทียนจะให้ช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดแก่กานเหยียนหยี่

โลกใบนี้ ไม่เป็นการเสียเปล่าที่เธอมาเยือน

โกลเด้น อิมเพรสชั่น

นี่คือร้านนวดเท้าที่ตกแต่งหรูหรา ตั้งอยู่ในย่านใจกลางเมืองที่เจริญรุ่งเรือง

เมื่อวาน หลินเทียนมาร้านนี้แหละ

"ยินดีต้อนรับค่ะ~"

เดินเข้าประตูใหญ่ สาวต้อนรับสองคนที่มีรูปร่างหน้าตาดีก็โค้งคำนับต่อทั้งสองคน

ทั้งสองเพิ่งเดินเข้าห้องโถง ก็ดึงดูดความสนใจจากคนอื่นๆ อย่างรวดเร็ว

ชายหนึ่งหญิงหนึ่ง นักเรียนมัธยมสองคน

มานวดเท้า??

นักเรียนมัธยมสมัยนี้รู้จักใช้ชีวิตจริงๆ!

พนักงานเคาน์เตอร์เห็นหลินเทียนก็ตกใจ

เมื่อคืนนี้ เธอเคยต้อนรับหลินเทียน เพราะหนุ่มน้อยหน้าตาดีจริงๆ จึงประทับใจมาก ตอนนี้จึงจำได้ทันที

วันนี้เห็นหลินเทียนพาเด็กสาวมาด้วย ยิ่งตกใจใหญ่

นวดเท้าครั้งหนึ่ง พอใจมาก

วันรุ่งขึ้นเลยพาแฟนมานวดด้วยกัน?!

ทำงานมาหลายปี ฉันยังเพิ่งเคยเจอเรื่องแบบนี้เป็นครั้งแรกเลย

แถมเด็กสาวคนนี้หน้าตาน่ารัก ดูเหมือนลูกสาวบ้านรวยที่มีมารยาท

นักเรียนมัธยมสมัยนี้เก่งเกินไปแล้วรึเปล่า?!

"หนีฮ่าวค่ะ!"

หลินเทียนเอาคูปองลด 399 หยวน วางบนโต๊ะเคาน์เตอร์

"ใช้ได้มั้ยครับ?"

"ใช้ได้ค่ะ แต่ต้องเป็นแพ็คเกจ 600 หยวนขึ้นไป"

"600 ขึ้นไปเหรอ"

หลินเทียนมองกานเหยียนหยี่ข้างๆ คิดสักครู่

"งั้นจัดแพ็คนั้นให้ผมครับ!"

สิบนาทีต่อมา

เมื่อช่างหมายเลข 7 ที่ใส่ชุดนักเรียนมัธยมเปิดประตูเข้ามา เห็นหลินเทียน และเด็กสาวข้างๆ

หน้าเขียวทันที

"งานนี้ฉันทำไม่ได้ค่ะ!!"

ช่างหญิงเพิ่งจะหันหลังออกไปตะโกน ก็ถูกหลินเทียนรีบไปดัก

"อย่าเพิ่งตกใจ ผมไม่นวด เพื่อนผมนวด"

หลินเทียนยิ้มๆ ชี้ไปที่กานเหยียนหยี่ข้างๆ

ช่างหญิงเบิกตา หน้าแสดงความอับอายขุ่นเคือง!

นึกถึงเหตุการณ์เมื่อวาน ก็โกรธจัด

ใส่ชุดนักเรียน ถูกเด็กที่อายุน้อยกว่าดูถูกอย่างไร้เหตุผล

กลับไปแล้วก็นอนไม่หลับ

ตีสาม เธอลุกนั่งจากเตียงอย่างรวดเร็ว

ไม่ใช่ว่า หมอนั่นป่วยเหรอ!!

วันนี้ เห็นหลินเทียนมาอีก ยังพาเด็กสาวมัธยมมาด้วย

ช่างหญิงจะเป็นบ้า!

นี่คืออะไร?

สอนสดเหรอ??

เหมือนกำลังพูดกับช่างหญิงว่า: เมื่อวานเธอแต่งตัวเป็นเด็กสาวมัธยมไม่เหมือน วันนี้ฉันเลยพาของจริงมาให้ดู ให้เรียนรู้

ภาพนรกที่สุดก็ปรากฏขึ้น

ช่างหญิงอายุ 24 ปีที่คอสเพลย์เป็นนักเรียนในร้านนวดเท้า ตอนนี้ต้องนวดเท้าให้เด็กสาวมัธยมจริงๆ

GG.

Ez.

พี่สอนมั้ยน้อง?

ทำไมไม่ทำแบบนี้.

ออกของอะไร?

ดูดิ ไม่ทำตามพี่บอก.

แม้ใจจะพังมาก แต่ก็ไม่มีทางเลือก เมื่อวานเพราะหนีงานทันทีทันใด ถูกหัวหน้าด่า วันนี้เธอไม่สามารถหยุดงานอีกได้แน่นอน

ช่างหญิงจึงหันไปพูดกับกานเหยียนหยี่ข้างๆ:

"คุณคะ ตามมาทางนี้ ไปอาบน้ำก่อน"

"อืม ได้ค่ะ" กานเหยียนหยี่พูดเบาๆ

เป็นครั้งแรกที่มาสถานที่แบบนี้ เด็กสาวยังค่อนข้างตื่นเต้น

แม้จะไม่รู้ว่าทำไมพี่สาวคนนี้ดูเหมือนรู้สึกไม่สบายใจ แต่เมื่อหลินเทียนอยู่ที่นี่ คงไม่มีปัญหาอะไรใช่มั้ย?

(จบบท)