บทที่ 7 อดอยากแค่ไหนก็ไม่ควรไปนวดเท้านะ

จากข้อมูลที่หลินเทียนสามารถค้นหาได้ในอินเทอร์เน็ต

กานหัว หรือปู่กาน

คือชายคนนั้น ที่ทุกวันมาทำกาแฟสดในร้านกาแฟ ดูสดใสตลอดเวลา ยิ้มแย้มแจ่มใสกับลูกค้าทุกคน ดูเป็นปู่ข้างบ้านที่น่ารัก

หลินเทียนไม่เคยคิดเลยว่า เขาจะเป็นนักเชลโล่ที่มีชื่อเสียงระดับโลก

เขาไม่สามารถเชื่อมโยงได้เลย ระหว่างนักดนตรีชื่อดังที่สวมสูท แสดงในห้องคอนเสิร์ตอันหรูหรา กับปู่กานที่มาแกล้งเขาเล่นทุกวัน และคอยทำกาแฟเบลนด์ที่เขาค่อนข้างมั่นใจในฝีมือของตัเอง

หากบทความนั้นไม่ได้พูดเกินจริง

ปู่กาน ยังเป็น "อันดับหนึ่ง" ของวงการเชลโล่จีน

แต่นักดนตรีอันดับหนึ่งของจีนคนนี้

เมื่อสิบหกปีก่อน กลับได้รับความพ่ายแพ้อย่างยับเยิน

ในการแข่งขัน Kerr Cup ที่เป็นตัวแทนของระดับสูงสุดของวงการเชลโล่โลก

วงการบันเทิงของโลกนี้ ดูเหมือนจะให้ความสำคัญกับเกียรติยศทางดนตรีมากกว่าชาติก่อน

สามารถจินตนาการได้ว่า

นี่เป็นการกระทบกระเทือนอย่างรุนแรงเพียงใดต่อวงการเชลโล่จีน และวงการดนตรีทั้งหมด

เหมือนกับ LPL ที่กวาดชัยชนะในประเทศ คว้าแชมป์ MSI คว้าแชมป์ฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน

แต่เมื่อเข้าสู่รอบชิงแชมป์โลก กลับพ่ายแพ้ในรอบ 8 ทีมสุดท้าย

อันดับหนึ่งที่ทุกคนตั้งความหวัง พ่ายแพ้.

ไม่รู้ว่ามีกี่คนที่จะเลิกเล่นไป กี่คนที่จะท้อแท้ใจ และไม่เอาใจใส่การแข่งขันอีกต่อไป

สำหรับการแข่งขันเมื่อสิบหกปีก่อน หลินเทียนไม่รู้รายละเอียด

แต่สิ่งที่เขารู้ก็คือ ปู่กานน่าจะไม่ได้เล่นเชลโล่ต่อแล้ว

อย่างน้อย ในช่วงที่หลินเทียนได้อยู่ด้วยกับปู่ เขาไม่เคยได้ยินปู่พูดถึงเรื่องนี้เลย

ดังนั้น หลินเทียนจึงเกิดข้อสันนิษฐานที่กล้าหาญขึ้น

หลานสาวของปู่กาน กานเหยียนหยี่ ตอนนี้กลายเป็นนักเชลโล่

สิ่งนี้ จะเกี่ยวข้องกับความฝันที่ปู่กานเคยไม่สามารถทำให้เป็นจริงได้หรือไม่?

แต่ทำไม กานเหยียนหยี่ตอนนี้ถึงอยากฆ่าตัวตาย

ยังไม่ได้ทำความฝันของตัวเองให้เป็นจริง ยังไม่ได้ช่วยปู่กานทำให้ความเสียดายของเขาหมดไป

จะยอมแพ้แบบนี้เลยหรือ?

เกี่ยวกับคำถามเหล่านี้ หลินเทียนตอนนี้ยังไม่มีทางพิสูจน์ได้

ต้องค่อยๆ ทำทีละขั้นก่อน

แต่บทความนี้แปลกจริงๆ นะ!

ชอบทำให้ทุกคนคิดตาม ทำเหมือนนิตยสารหนุ่มสาวเลย

เขาเปิดหน้าจอที่ระบบผูกมัดสำเร็จเมื่อวานนี้

【รายชื่อพาร์ทเนอร์】

【ชื่อ: กานเหยียนหยี่】

【อาชีพ: นักเชลโล่】

【ความสามารถ: เชลโล่ A+, ภาษาต่างประเทศ B+, ขับร้อง B, เต้นรำ C, การสื่อสาร C, การเรียนรู้ S】

【ความสามารถในการทนแรงกดดันปัจจุบัน: E】

【ค่า SAN: 8】

【สถานะสุขภาพ: แย่มาก (แย่มาก, แย่, ไม่ดี, คงที่, ดี, ยอดเยี่ยม)】

【หมายเหตุ: ทุกครั้งที่โฮสต์ช่วยเพิ่มความสามารถในการทนแรงกดดัน ค่า SAN และสถานะสุขภาพของพาร์ทเนอร์ขึ้นหนึ่งระดับ จะสามารถปลดล็อกรางวัลใหม่ได้】

อีกแล้ว สถานะที่ดูแล้วก็รู้สึกห่วย

ความสามารถมีมากมาย แต่กลับแยก【ความสามารถในการทนแรงกดดัน】ออกมาเป็นบรรทัดเดียว พอที่จะบอกได้ถึงความสำคัญของความสามารถนี้

มีแค่ E เท่านั้น

ยังไงก็เป็นคนที่มีพฤติกรรมฆ่าตัวตายอย่างชัดเจนแล้ว

แต่ถึงแม้ว่าค่าต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับสภาพจิตใจในส่วนล่างจะต่ำ แต่ในด้านความสามารถ กานเหยียนหยี่ก็ยังแข็งแกร่งอยู่

ความสามารถในการเรียนรู้อยู่ในระดับ S สูงสุด

เชลโล่ก็ A+

ไม่ต้องไปคิดเรื่องรางวัลอะไร หลินเทียนเชื่อว่า หากสามารถทำให้กานเหยียนหยี่กลับมามีสภาพดีได้ ด้วยความสามารถของเธอ เธอจะต้องประสบความสำเร็จได้อย่างแน่นอน!

หลังจากนั้น หลินเทียนเปิดเมนูไอเท็มออก เปิด【กล่องของขวัญมือใหม่】ที่ระบบให้มา

【ได้รับ: การ์ดเลือกทักษะเครื่องดนตรี×1】

【เมื่อเปิดแล้ว สามารถเลือกเครื่องดนตรีหนึ่งชนิดจากเครื่องดนตรีทั่วไปห้าชนิด เพื่อรับการ์ดทักษะระดับเริ่มต้น】

【หมายเหตุ: โฮสต์มีโอกาสเพียงครั้งเดียวในการได้รับการ์ดทักษะดนตรีแบบนี้ กรุณาเลือกอย่างรอบคอบ】

การ์ดเลือกเครื่องดนตรีเหรอ?

หลินเทียนคิดอย่างใคร่ครวญ เนื่องจากมีโอกาสเพียงครั้งเดียว และดูจากสถานการณ์ปัจจุบัน เขายังใช้สิ่งนี้ไม่ได้ชั่วคราว เก็บไว้ก่อนก็ได้

หลังจากที่หลินเทียนเปิดกล่องของขวัญ ระบบก็แสดงหน้าจออีกหนึ่งหน้า

【ภารกิจส่วนตัวที่เผยแพร่แล้ว------】

【เป้าหมาย: ใช้เครื่องดนตรีชนิดใดก็ได้เล่นดนตรีหนึ่งท่อน และได้รับคำชมจากคน 10 คนขึ้นไป】

【รางวัล: การ์ดเสริมความจำดนตรี】

【การเสริมความจำดนตรี: สามารถเสริมความทรงจำทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับดนตรีในความจำของโฮสต์ โฮสต์สามารถเขียนโน้ตเพลงได้อย่างง่ายดายตามความรู้ทฤษฎีดนตรีของตัวเอง】

【หมายเหตุ: ระบบจะเผยแพร่ภารกิจรางวัลเป็นระยะๆ แบ่งเป็น 'ภารกิจส่วนตัว' และ 'ภารกิจโปรดิวเซอร์' ซึ่งไม่บังคับให้ทำ. โฮสต์สามารถเลือกได้ว่าจะทำให้เสร็จหรือไม่ หากทำเสร็จจะได้รับรางวัล ไม่ทำก็ไม่ได้ขัดขวางการเผยแพร่ภารกิจต่อไป】

ชัดเจนมาก

ภารกิจนี้ต้องใช้ร่วมกับการ์ดเลือกข้างต้น

สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่หลินเทียนต้องคิดทันทีตอนนี้

ตอนนี้ เขาต้องไปโรงเรียนแล้ว

โรงเรียนมัธยมปลายจิงโจว

ในฐานะโรงเรียนที่ไม่ได้ติดอันดับต้นๆ ของเมือง แต่ก็ถือได้ว่าเป็นโรงเรียนมัธยมชั้นนำระดับกลาง โรงเรียนมัธยมเชื่อมั่นในปรัชญาการสอนหนึ่งข้อ------การศึกษาเพื่อสุขภาพ การมีวินัยในตนเองเป็นสิ่งสำคัญ

น่าจะเป็นเพราะเคยเกิดเหตุการณ์นักเรียนชั้นมัธยมปลายกดดันมากเกินไปจนกระโดดตึกฆ่าตัวตายหลายครั้ง ถูกกรมการศึกษาตักเตือนหลายครั้งแล้ว โรงเรียนมัธยมตอนนี้จึงจัดการนักเรียนค่อนข้างหลวมๆ

สำหรับนักเรียนแบบหลินเทียนที่ไปกลับแบบนี้ ไม่จำเป็นต้องเข้าคาบโฮมรูม เขาแค่ต้องมาถึงห้องก่อนคาบแรกเท่านั้น

คาบแรกเป็นคณิตศาสตร์

ห้องเรียนในฤดูร้อนมักจะอบอ้าว โดยเฉพาะเมื่อเจอคาบคณิตศาสตร์ บรรยากาศในอากาศก็จะเต็มไปด้วยความหงุดหงิด

พัดลมเก่าๆ หมุนไปมาบนเพดาน เหมือนจะตกลงมาเลื่อยหัวพวกนักเรียนเสียทีเดียว

"ไอ้เทียน คืนนี้หลังเลิกเรียนอย่าเพิ่งกลับนะ"

เพื่อนร่วมโต๊ะเป็นผู้ชายที่มีสิวหลายจุด ใส่แว่นเหลี่ยม หันหน้ามาพูดกับหลินเทียน

ผู้ชายคนนี้ชื่อฉีหย่ง เป็นเพื่อนร่วมโต๊ะของหลินเทียน

และก็เป็นหนึ่งในเพื่อนไม่กี่คนของหลินเทียนในโรงเรียน

"คืนนี้มีกะ ถึงกะเราแล้ว"

เมื่อได้ยินประโยคนี้ หลินเทียนรู้สึกตกใจเล็กน้อย

เขากับฉีหย่งมีงานพิเศษข้างนอก ทำงานพาร์ทไทม์ในร้านชาเย็นใกล้โรงเรียน

เพราะมีหน้าที่หลักเป็นนักเรียน และเป็นลูกจ้างชั่วคราว ปกติจึงไม่ค่อยได้กะ

จะเรียกมาทำงานก็ต่อเมื่อร้านมีลูกค้าเยอะ หรือมีคนลาป่วย

"ต้องไปมั้ย?"

หลินเทียนลังเลเล็กน้อย

เพราะเขาพึ่งนัดกานเหยียนหยี่ไปกินข้าวเย็นด้วยกันคืนนี้ ตอนนี้สภาพจิตใจของกานเหยียนหยี่ไม่มั่นคง เขากลัวว่าถ้าล่าช้าไปอีกแม้แต่นาทีเดียว อันตรายของเด็กหญิงก็จะเพิ่มขึ้นทีละนาที

"ทำไมวะ?"

เมื่อได้ยินน้ำเสียงลังเลของหลินเทียน ฉีหย่งเบิกตากว้าง

"มีเรื่องต้องไปทำเหรอ?"

"ประมาณนั้น"

"มึงมีเรื่องไรวะ? กูรู้จักมึงดี ชีวิตมึงเป็นระเบียบจะตาย...."

พูดไปพูดมา ตาของฉีหย่งก็เริ่มหรี่ลง

"ไอ้เด็กเ*ย อย่าบอกนะว่ามึงมีเดท?"

"เป็นไปไม่ได้หรอก"

"เดี๋ยวก่อน กูจำได้ว่าเมื่อคืนมึงบอกว่าไปนวดเท้า------คงไม่ใช่ตกสาวๆ ได้แล้วคืนนี้จะไปหากันหรอกนะ!"

พูดถึงตรงนี้ หน้าของฉีหย่งก็ดูตกใจมากขึ้น

"ไอ้เทียน เล่นก็เล่น เอาจริงก็เอาจริง แต่อย่าไปจริงจังกับสาวร้านนวดเท้าเลยนะ! กูรู้ว่าปกติมึงไม่มีเสน่ห์กับเพศตรงข้าม ไม่มีผู้หญิงสนใจ แต่เราอดอยากปากแห้งแค่ไหนก็ไม่ควรไปทำเรื่องแบบนั้นนะ!"

"เพ้อเจ้อแล้วมึงอะ." หลินเทียนจ้องดูกระดานดำ โบกมืออย่างหงุดหงิด

สำหรับฉีหย่ง หลินเทียนเข้าใจดีแล้ว

หมอนี่เป็นพวกแปลกๆ ชอบพูดโม้เรื่องแปลกๆ ระเบิดมาก

แน่นอนว่าเล่นกระดานออนไลน์มาก

บี๊บ บี๊บ------

ตอนนั้นเอง โทรศัพท์ในกระเป๋าของหลินเทียนก็สั่น

หลินเทียนหยิบโทรศัพท์ออกมาข้างใต้โต๊ะ พบว่าเป็นข้อความจาก【แสงแดดหลังฝน】

เป็นวิดีโอคลิป

ฉีหย่งที่อยู่ข้างๆ รีบเอาหัวมาส่อง

กดเข้าไป กานเหยียนหยี่ถือโทรศัพท์ ใช้วิธีเซลฟี่ถ่ายตัวเองและหม้อในครัว

และส่งข้อความมาว่า:

"หลินเทียน เตาแก๊สบ้านนายเปิดยังไงอ่ะ"

(จบบท)