บทที่ 21 ท่านอาจารย์แข็งแกร่งแค่ไหนกันแน่?

เจียงเฉินคาดไม่ถึงจริงๆ ว่าสิ่งที่ตนเองกังวลมากที่สุดก็เกิดขึ้นจนได้

สองสามวันก่อนหน้านี้ เหล่าศิษย์ของยอดเขาคงหมิงยังฮึกเหิมราวกับถูกฉีดเลือดไก่

ถึงขั้นปรากฏศิษย์ขอบเขตปราชญ์วิญญาณขั้นสมบูรณ์หลายคนที่ความแข็งแกร่งโดยรวมเหนือกว่าเฟิงห้าวเซวียน แต่ก็ยังไม่อาจยืนหยัดภายใต้มือของหนานซินเยว่ได้ถึงสิบกระบวนท่า

ติดต่อกันสี่วัน หนานซินเยว่ใช้วิธีการบดขยี้อย่างราบคาบ กวาดล้างศิษย์ขอบเขตปราชญ์วิญญาณทั้งหมดยอดเขาคงหมิง

ด้วยรูปลักษณ์ที่เย็นชาและงดงาม อีกทั้งความโหดเหี้ยมที่ลงมือแต่ละครั้งล้วนเป็นท่าสังหาร ภายในนิกายก็พลันมีชื่อเสียงว่า "ปีศาจหญิงภูเขาน้ำแข็ง"

【ติ๊ง! ศิษย์หนานซินเยว่เอาชนะอู๋โก่วเซิ่ง ปล้นสะท้านพลังบำเพ็ญเพียรความเข้าใจในเจตจำนง】

ภายในห้อง เจียงเฉินนั่งบนเก้าอี้นอน เฝ้ารู้สึกถึงพลังวิญญาณเพียงเล็กน้อยที่เติมเต็มร่างกาย ถอนหายใจอย่างจนปัญญา

ไม่ใช่เพราะความแข็งแกร่งของตนเองยังคงอยู่ที่ขอบเขตปราชญ์วิญญาณขั้นสมบูรณ์ แต่เป็นเพราะความคืบหน้าของระบบภารกิจนั้นช้าลงเรื่อยๆ

"นี่ก็วันที่ห้าแล้ว ยังขาดอีกสิบสองคน เฮ้อ ดูท่าจะไม่มีใครกล้าโผล่หน้าออกมาให้เชือดแล้ว"

【ติ๊ง! ตรวจพบว่าศิษย์หนานซินเยว่อยู่ในขอบเขตปราชญ์วิญญาณขั้นสมบูรณ์ โปรดให้โฮสต์ช่วยศิษย์ทะลวงขั้นสู่ขอบเขตราชาวิญญาณ กำหนดเวลาหนึ่งวัน】

เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นอีกครั้ง

เมื่อเทียบกับภารกิจแรก การให้หนานซินเยว่ทะลวงขั้นสู่ขอบเขตราชาวิญญาณนั้นง่ายกว่ามาก

"หากทะลวงขั้นสู่ขอบเขตราชาวิญญาณจริงๆ แม่หนูซินเยว่...คงต้องแบกรับแรงกดดันมากขึ้น"

ขณะที่เขากำลังพึมพำอยู่นั้น หนานซินเยว่ก็ผลักประตูเข้ามา

"อาจารย์"

เมื่อเห็นดังนั้น เจียงเฉินก็ยิ้มแหะๆ ลุกขึ้นยืนทักทาย

"อาจารย์ ศิษย์ตั้งใจจะทะลวงขั้นสู่ขอบเขตราชาวิญญาณในคืนนี้"

"ศิษย์น้อย เจ้าคิดดีแล้วหรือ เวทีประลองยุทธ์ยังเหลืออีกสองวัน หากเจ้าไม่ทะลวงขั้น ยอดเขาคงหมิงก็ไม่สามารถส่งศิษย์ขอบเขตราชาวิญญาณมาต่อสู้กับเจ้าได้ แต่เมื่อเจ้าทะลวงขั้น..."

แม้เจียงเฉินจะไม่ได้พูดออกมาตรงๆ แต่หนานซินเยว่ก็เข้าใจความหมายของเขา

"คู่ต่อสู้ในขอบเขตปราชญ์วิญญาณไม่มีประโยชน์ต่อข้าอีกต่อไป ศิษย์อยากลองดูว่าตนเองกับเหล่าอัจฉริยะที่แท้จริงภายในนิกาย ใครจะแข็งแกร่งกว่ากัน"

"ในเมื่อเป็นเช่นนั้น คืนนี้เจ้าก็เตรียมทะลวงขั้นเถิด"

เมื่อได้ยินดังนั้น หนานซินเยว่พยักหน้า จากนั้นก็ตอบกลับ

"โปรดวางใจ อาจารย์ หากศิษย์แพ้จริงๆ ข้าจะไปยอดเขาคงหมิงคุกเข่ากราบขอโทษ จะไม่ทำให้ อาจารย์ต้องเดือดร้อน"

มองตามร่างของหนานซินเยว่ที่เดินจากไป เจียงเฉินก็อดขำไม่ได้

"สาวน้อยนี่ ยังนึกว่าข้าจะไปคุกเข่ากราบขอโทษที่ยอดเขาคงหมิงหรือไง?"

หน้าผาสำนึกตน

ภายในถ้ำบำเพ็ญ หนานซินเยว่นั่งขัดสมาธิ เบื้องหน้ามีศิลาวิญญาณคุณภาพสูงเกือบสิบก้อน

"ใช้หินวิญญาณของอาจารย์เช่นนี้ไปเรื่อยๆ ก็ไม่ใช่ทางออก รอทะลวงขั้นขอบเขตราชาวิญญาณแล้ว ค่อยหาวิธีหาหินวิญญาณเอง"

หนานซินเยว่รู้ดีถึงร่างกายของตนเอง แม้ความเร็วในการบำเพ็ญจะเหนือกว่าคนทั่วไป แต่การใช้หินวิญญาณก็มหาศาล นางไม่อยากพึ่งพาหินวิญญาณที่เจียงเฉินให้มาตลอดไป

เมื่อปรับสภาพร่างกายให้อยู่ในระดับสูงสุดแล้ว นิ้วเรียวขาวของนางก็ร่ายเคล็ดอย่างรวดเร็ว เข้าสู่สภาวะบำเพ็ญ

ผ่านไปเพียงครึ่งชั่วยาม เมื่อนางลืมตาขึ้นอีกครั้ง ริมฝีปากเล็กก็สูดลมหายใจเบาๆ ดูดซับพลังวิญญาณเข้าสู่ร่างกายจนหมดสิ้น จากนั้นลมหายใจก็พลันเพิ่มพูนขึ้นอย่างรวดเร็ว

กึ่งขอบเขตราชาวิญญาณ

ขอบเขตราชาวิญญาณขั้นหนึ่ง

ขอบเขตราชาวิญญาณขั้นสอง

หลังจากพลังปราณที่บ้าคลั่งหยุดลง ลมหายใจของหนานซินเยว่จึงค่อยๆ คงที่ พลิกข้อมือ ปราณน้ำแข็งทมิฬสีฟ้าก็ลอยอยู่บนฝ่ามือ

"ในที่สุดก็ทะลวงขอบเขตราชาวิญญาณแล้ว หลังจบเวทีประลองยุทธ์ ก็ควรใช้วารีวิญญาณเยือกแข็งชุบเลี้ยงเส้นชีพจร เตรียมกลั่นปราณน้ำแข็งทมิฬขั้นสาม"

หลังจากลุกขึ้นจากถ้ำบำเพ็ญ นางก็เหลือบไปเห็นขวดหยกที่วางอยู่บนพื้น

หลังจากก้มลงหยิบขึ้นมา หนานซินเยว่ก็มีสีหน้าซับซ้อน

ช่วงหลายวันที่ผ่านมา ทุกครั้งหลังบำเพ็ญ จะมีคนนำโอสถล้ำค่าที่ฟื้นฟูพลังวิญญาณมาวางไว้หน้าถ้ำบำเพ็ญ

นางไม่คิดว่าอาจารย์ของตนเองที่ดูเหมือนจะปล่อยปละละเลย กลับใส่ใจตนเองเช่นนี้

ภายในกระท่อมไม้

"ฮัดชิ่ว!"

เจียงเฉินกำลังงีบบนเก้าอี้นอน จามออกมาอย่างไม่ทันตั้งตัว จากนั้นเสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นในสมอง

【ติ๊ง! ศิษย์หนานซินเยว่ทะลวงขั้นสู่ขอบเขตราชาวิญญาณขั้นสอง ภารกิจสำเร็จ รางวัลกำลังถูกส่ง】

【ติ๊ง! ได้รับโลหิตฟีนิกซ์น้ำแข็งโบราณสามหยด】

"โลหิตบริสุทธิ์ของฟีนิกซ์โบราณ?"

เจียงเฉินพลันตาเป็นประกาย เมื่อครู่เขาดูเหมือนกำลังนอนหลับ แต่จริงๆ แล้วกำลังคิดว่าจะช่วยหนานซินเยว่บำเพ็ญปราณน้ำแข็งทมิฬได้อย่างไร

หนานซินเยว่เป็นกายาศักดิ์สิทธิ์น้ำแข็งทมิฬ การใช้โลหิตบริสุทธิ์ของฟีนิกซ์โบราณชุบเลี้ยงเส้นชีพจรนั้นเหมาะสมที่สุด

ขณะที่เขากำลังดีใจ หนานซินเยว่ก็ผลักประตูเข้ามา

"อาจารย์ ศิษย์ทะลวงขั้นแล้ว" หนานซินเยว่กล่าว

"ศิษย์น้อย มาได้จังหวะพอดี อาจารย์ครุ่นคิดอย่างหนัก ในที่สุดก็รู้ว่าจะทำให้ปราณน้ำแข็งทมิฬของเจ้าก้าวหน้าไปอีกขั้นได้อย่างไร"

เมื่อได้ยินดังนั้น ในดวงตาที่สงบนิ่งของหนานซินเยว่ก็ปรากฏความผันผวน

"ขออาจารย์ชี้แนะ"

"เจ้าเก็บโลหิตบริสุทธิ์สามหยดนี้ไว้ รอหลังจบเวทีประลองยุทธ์ครั้งนี้ ค่อยใช้มันชุบเลี้ยงเส้นชีพจร"

ในขณะที่ขวดหยกตกลงบนฝ่ามือ สีหน้าของหนานซินเยว่ก็เปลี่ยนไปอย่างมาก กลับรู้สึกถึงพลังยินเย็นยะเยือกที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง แม้แต่ร่างกายของนางที่เป็นกายาศักดิ์สิทธิ์น้ำแข็งทมิฬ ก็ยังรู้สึกว่าพลังวิญญาณภายในร่างกายราวกับจะถูกแช่แข็ง

"พลังหยินเย็นยะเยือกที่น่ากลัว นี่คือ?"

"โอ้ โลหิตบริสุทธิ์ของฟีนิกซ์โบราณ ช่างเถอะ..."

คำพูดที่เบาหวิวของเจียงเฉิน ทำให้ร่างบอบบางของหนานซินเยว่สั่นสะท้าน ใบหน้าที่เย็นชามาโดยตลอด กลับปรากฏความตระหนก

"ฟีนิกซ์โบราณ!? นั่นมันสัตว์อสูรขั้นเก้าที่สามารถเทียบเคียงได้กับขอบเขตจิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์!"

หนานซินเยว่ตกใจ มือหยกที่กำขวดหยกก็สั่นเทาเล็กน้อย

ในฐานะผู้ครอบครองกายาศักดิ์สิทธิ์น้ำแข็งทมิฬ นางย่อมรู้ดีว่าโลหิตบริสุทธิ์ของฟีนิกซ์โบราณมีความหมายต่อตนเองอย่างไร

"อาจารย์ ท่าน...ได้โลหิตบริสุทธิ์สามหยดนี้มาได้อย่างไร?"

หนานซินเยว่พยายามควบคุมอารมณ์ แต่เสียงยังคงมีความหวาดกลัว

"ศิษย์น้อย อย่าตกใจจนเกินไป สัตว์อสูรขั้นเก้าเท่านั้นเอง"

เจียงเฉินไขว้มือไว้ข้างหลัง ทำท่าทางของผู้สูงส่ง โกหกได้อย่างคล่องแคล่ว

หลังจากได้เห็นกระบี่ที่น่าตกตะลึงของเจียงเฉิน หนานซินเยว่ก็รู้ว่าอาจารย์ของตนเองแข็งแกร่งมาก

แต่นางไม่เคยคิดมาก่อนว่าอาจารย์ของตนเองจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้!

"อาจารย์ ท่าน...แข็งแกร่งแค่ไหนกันแน่?"

หนานซินเยว่ถึงกับตะลึง นั่นมันสัตว์อสูรขั้นเก้า! สิ่งมีชีวิตที่เทียบได้กับขอบเขตจิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์! ยังเป็นสิ่งมีชีวิตที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของทวีปเทียนหลิง!

เป็นไปได้ไหมว่า...อาจารย์ของตนเองคือผู้แข็งแกร่งขอบเขตจิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของทวีปเทียนหลิง?

【ติ๊ง! ค่าความสนิทสนมระหว่างอาจารย์และศิษย์ +20】

【ติ๊ง! ค่าความสนิทสนมระหว่างอาจารย์และศิษย์ +20】

เสียงแจ้งเตือนของระบบ ทำให้เจียงเฉินมีความสุข

แน่นอน การปลุกระดมศิษย์น้อยของตนเอง การป้อนซุปไก่เหล่านี้ สู้การข่มขู่ด้วยกำลังไม่ได้

"ความแข็งแกร่งของอาจารย์ ไม่นานเจ้าจะได้รู้ แต่ อาจารย์เป็นคนที่ถ่อมตัวจนเคยชิน ภายนอกเจ้าอย่าได้เอ่ยถึงเรื่องนี้กับคนนอก เข้าใจไหม?" เจียงเฉินกล่าว

"อาจารย์ ท่าน...ถ่อมตัวเกินไปจริงๆ"

......

หลังจากออกจากกระท่อมไม้ หนานซินเยว่ก็กลับไปยังห้องของตนเอง

รู้สึกถึงพลังยินเย็นยะเยือกที่ส่งมาจากภายในขวดหยก นางก็มีสีหน้าซับซ้อน อดไม่ได้ที่จะกำหมัดแน่น

ความปรารถนาในความแข็งแกร่ง ทำให้นางอยากจะหลอมรวมโลหิตบริสุทธิ์สามหยดนี้ทันที แต่เมื่อคิดดูอีกครั้ง ก็ต้องยอมแพ้

"อาจารย์พูดถูก รอให้เรื่องเวทีประลองจบลงก่อน ค่อยหลอมรวมก็ยังไม่สาย"

วันรุ่งขึ้น

ข่าวเรื่องหนานซินเยว่ทะลวงขั้นสู่ขอบเขตราชาวิญญาณ แพร่กระจายไปทั่วภายในนิกาย

เหล่าศิษย์ต่างก็ชื่นชมที่หนานซินเยว่บำเพ็ญได้รวดเร็วจนน่าเหลือเชื่อ ในขณะเดียวกันก็ตั้งตารอมากขึ้น

หนานซินเยว่ทะลวงขั้นสู่ขอบเขตราชาวิญญาณ หมายความว่าศิษย์แกนหลักที่แท้จริงของยอดเขาคงหมิง หรือแม้แต่ศิษย์สืบทอดโดยตรงเหล่านั้น ก็สามารถลงมือกับหนานซินเยว่ได้