บทที่ 98 จะปล่อยให้เขาแพ้ไม่ได้

บทที่ 98 จะปล่อยให้เขาแพ้ไม่ได้

“ในที่สุดก็มาจนได้!”

Sky เป็นคนแรกที่สังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของหลินเจิ้งอี้

เมื่อเห็นรถของเขาไล่ตามมาด้วยความเร็วที่น่ากลัว เขาก็รู้ได้ทันทีว่าแผนของเขาสำเร็จแล้ว

วินาทีต่อมา! เขาก็เหยียบคันเร่งตามไปทันที

“บรื้น!”

รถของเขาก็พุ่งทะยานออกไปเช่นกัน

แต่ทว่า เพราะเขาเร่งความเร็วช้ากว่าหลินเจิ้งอี้เล็กน้อย หลินเจิ้งอี้จึงแซงเขาไปได้อย่างรวดเร็ว

แต่ Sky ไม่ได้ใส่ใจ

การแข่งรถ ไม่ใช่ว่าใครออกตัวก่อนจะเป็นผู้ชนะเสมอไป

แต่ตัดสินกันที่เทคนิคและสมรรถนะของรถในระหว่างการแข่งขันต่างหาก

ตอนนี้ ยังไม่ถึงเวลาตัดสินผลแพ้ชนะ

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็ขับไล่ตามหลินเจิ้งอี้ไป

แต่ทว่า! Sky ขับไปได้ไม่นาน ก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

เขาไล่ตามด้วยความเร็วสูงสุด แต่ระยะห่างระหว่างเขากับหลินเจิ้งอี้ไม่เพียงแต่ไม่ลดลงเลยแม้แต่น้อย แต่กลับยิ่งห่างออกไปเรื่อยๆ

“เร็วขนาดนี้เลยเหรอ!?”

ความคิดนี้แวบเข้ามาในหัวของ Sky แววตาของเขาก็ค่อยๆ จริงจังขึ้น

เขารู้ว่าหลินเจิ้งอี้สามารถขับ Mercedes-Benz เอาชนะเติ้งเฟิงได้ ทักษะการขับรถของเขาจะต้องน่ากลัวกว่าเติ้งเฟิงอย่างแน่นอน

แต่เขาไม่คิดว่าตัวเองที่เคยไปศึกษาต่อที่ “อาณาจักรยิ่งใหญ่” และรู้สึกว่าทักษะการขับรถของตัวเองเหนือกว่าเติ้งเฟิงไปแล้ว จะถูกทิ้งห่างขนาดนี้ในเวลาเพียงสั้นๆ ในการแข่งขันกับอีกฝ่าย

แต่ว่า!

ถึงแม้ว่าตอนนี้ทั้งสองจะทิ้งห่างกันไปแล้ว แต่ระยะห่างก็ยังไม่ถึงขั้นทำให้เขาสิ้นหวัง

ทันใดนั้น เขาก็เหยียบคันเร่งจนมิด อยากจะไล่ตามให้ทัน

แต่บางครั้ง แค่คิดก็ใช่ว่าจะทำได้

Sky ใช้ความสามารถทั้งหมดที่มี อยากจะไล่ตามให้ทัน แต่ระยะห่างระหว่างเขากับหลินเจิ้งอี้ไม่เพียงแต่ไม่ลดลงเลยแม้แต่น้อย แต่กลับยิ่งห่างไกลออกไปอีกตามกาลเวลาและรถคันอื่นๆ ที่กีดขวางบนท้องถนน

และ Sky ก็เห็นกระบวนการทั้งหมดอย่างชัดเจน

หลินเจิ้งอี้ไม่ได้อาศัยอย่างอื่นเลย อาศัยเพียงแค่เทคนิคล้วนๆ

ทุกครั้งที่แซง ทุกวินาทีที่เคลื่อนไปข้างหน้า แทบจะเฉียดรถคันอื่นๆ บนท้องถนนไปเพียงนิดเดียว

หลายครั้งที่เขาเห็นด้วยตาเปล่า คิดว่าไม่น่าจะผ่านไปได้ แต่อีกฝ่ายก็สามารถผ่านไปได้ด้วยระยะห่างเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด

เทคนิคของอีกฝ่ายแข็งแกร่งเกินไปแล้ว! แข็งแกร่งจนกระทั่งแม้ว่าสมรรถนะรถของเขาจะดีกว่าของอีกฝ่าย แต่ก็ยังไล่ตามไม่ทัน

“แข็งแกร่งเกินไปแล้ว แข็งแกร่งเกินไปแล้ว เทคนิคของเขานี่ เป็นของมนุษย์จริงๆ เหรอ?” Sky อดไม่ได้ที่จะพึมพำกับตัวเอง

ทักษะการขับรถของหลินเจิ้งอี้ แข็งแกร่งจน Sky ไม่อาจยอมรับได้ แม้กระทั่งรู้สึกว่าไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์จะทำได้แล้ว

และในสถานการณ์เช่นนี้ รถของหลินเจิ้งอี้ก็ค่อยๆ หายไปจากสายตาของ Sky

“แม้แต่ไฟท้ายรถก็มองไม่เห็นเลยเหรอ?” Sky มองดูภาพนี้ อดไม่ได้ที่จะเหยียบเบรก แล้วพึมพำออกมา

ในน้ำเสียงของเขา อดไม่ได้ที่จะแฝงไปด้วยความสิ้นหวัง

อะไรคือสิ่งที่ทำให้นักแข่งรถสิ้นหวังที่สุด? คือในขณะที่เงื่อนไขภายนอกทั้งหมดของตัวเองไม่ได้ด้อยไปกว่าศัตรู หรือแม้กระทั่งสูงกว่าศัตรู แต่กลับต้องมองดูศัตรูห่างออกไปเรื่อยๆ จนกระทั่งหายไปจากสายตาของตัวเอง โดยที่ตัวเองไม่สามารถทำอะไรได้เลย —— เป็นเวลานาน!

Sky ถึงได้ขับรถกลับมาที่อู่ซ่อมรถของพาตี้หยงด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

พาตี้หยงกับเหลียงจื่อ พอเห็นรถกลับมา ก็รีบเดินเข้าไปหา

พอ Sky ลงจากรถ เหลียงจื่อก็รีบถามอย่างตื่นเต้นว่า “เป็นยังไงบ้าง? ชนะไหม?”

Sky ได้ยินคำพูดนี้ ก็นิ่งเงียบไปนาน แล้วถึงได้ส่ายหน้า แล้วเอ่ยปากว่า “แพ้แล้ว แพ้ราบคาบเลย!”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้!

สีหน้าตื่นเต้นบนใบหน้าของเหลียงจื่อก็หายไปในทันที

เธออดไม่ได้ที่จะพูดว่า “แพ้เหรอ? แพ้จริงๆ เหรอ?”

ถึงแม้ว่าก่อนหน้านี้จะเคยดูการแข่งขันระหว่างเติ้งเฟิงกับหลินเจิ้งอี้มาแล้ว

และเตรียมใจไว้แล้วว่า Sky จะสามารถเอาชนะหลินเจิ้งอี้ได้หรือไม่

แต่พอถึงเวลาจริงๆ เมื่อเห็นไอดอลของตัวเองแพ้แบบนี้ ในใจก็รู้สึกไม่ดีอยู่บ้าง

“แพ้แล้ว แพ้จริงๆ!” Sky ตอบกลับไป

ขณะที่พูด เขาก็ไม่สนใจทั้งสองคนอีกต่อไป เดินฝ่าทั้งสองคนไป มานั่งลงบนโซฟาที่ใกล้ที่สุด ก้มหน้า ไม่พูดอะไร

บรรยากาศที่กดดันอย่างที่สุด เริ่มแผ่กระจายไปทั่วอู่ซ่อมรถ

เมื่อสัมผัสได้ถึงบรรยากาศนี้

เหลียงจื่อก็สูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามสงบสติอารมณ์ลงเล็กน้อย แล้วก็ฝืนยิ้มปลอบใจว่า “แพ้ก็แพ้ไปสิ ค่อยแข่งกันใหม่ก็ได้นี่นา ตั้งใจฝึกซ้อมต่อไปเรื่อยๆ ก็ต้องมีวันที่ชนะจนได้แหละ เขาก็คงไม่ได้ชนะตลอดไปหรอกนะ!”

“เธอไม่เข้าใจ เธอไม่เข้าใจ!” Sky ที่ก้มหน้าอยู่ อดไม่ได้ที่จะส่ายหัว

ถ้าเป็นเติ้งเฟิง เขาจะรู้สึกว่าถ้าฝึกซ้อมอีกหน่อย ก็อาจจะแซงอีกฝ่ายได้

เพราะตอนที่ทั้งสองคนแข่งกัน ระยะห่างก็ไม่ได้ไกลมากนัก

แต่หลินเจิ้งอี้น่ะเหรอ? ไกลเกินไป! แม้แต่ไฟท้ายรถก็ยังมองไม่เห็น

ในสถานการณ์แบบนี้ เขายังไม่เกิดความคิดที่ว่าถ้าฝึกซ้อมอีกหน่อยอาจจะแซงอีกฝ่ายได้เลย ในใจเหลือเพียงความสิ้นหวัง

เพราะในใจของเขา ช่องว่างนี้ไม่ใช่สิ่งที่การฝึกซ้อมจะสามารถทดแทนได้แล้ว

และเมื่อมองดูท่าทีที่สิ้นหวังของ Sky เหลียงจื่อในฐานะแฟนคลับตัวยงของเขา ก็ทนดูเขาเป็นแบบนี้ไม่ไหว จึงทำได้เพียงหันไปมองพาตี้หยงที่อยู่ข้างๆ หวังว่าพี่ชายของเธอจะช่วยพูดปลอบใจสักสองสามคำ

เมื่อเห็นสายตาของเธอ พาตี้หยงก็ชะงักไปครู่หนึ่งแล้วก็เข้าใจ

“Sky นายไม่ต้องเสียใจขนาดนั้นหรอก จริงๆ แล้วก็ยังมีโอกาสที่จะชนะอยู่นะ ช่วงนี้ฉันเพิ่งจะคิดค้นวิธีดัดแปลงรถที่ดีที่สุดได้แล้ว แค่ดัดแปลงรถเสร็จ สมรรถนะของรถก็จะเพิ่มขึ้นไปอีกขั้นหนึ่ง ถึงตอนนั้นนายก็อาจจะชนะอีกฝ่ายได้!” พาตี้หยงเอ่ยปากพูด

Sky ที่เดิมทีในแววตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง พอได้ยินคำพูดนี้ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วก็เข้าใจ ดวงตาก็สว่างวาบขึ้นมาทันที แล้วก็เอ่ยปากถามว่า “จริงเหรอ?”

ตอนนี้ ถ้าจะอาศัยทักษะการขับรถเพื่อชนะคงไม่มีหวังแล้ว

แต่ถ้าสามารถอาศัยสมรรถนะของรถเพื่อชนะอีกฝ่ายได้ Sky ก็พอจะยอมรับได้

รถยนต์ก็เป็นส่วนหนึ่งของนักแข่งรถ ถ้าสามารถใช้สมรรถนะของรถเพื่อชนะได้ ก็ถือว่าเขาชนะแล้ว

“จริง!”

พาตี้หยงพยักหน้าอย่างหนักแน่น

พอได้ยินคำพูดนี้ Sky ก็กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งทันที

เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดอย่างจริงจังว่า “ถ้างั้น นายก็ดัดแปลงรถให้ดี ฉันจะไปฝึกซ้อมอีกหน่อย พอรถกับเทคนิคพร้อมแล้ว ฉันจะนัดเขาสู้กันอีกครั้ง ฉันจะต้องไม่แพ้อีกแน่นอน!”

“แต่นายจะหาเขาเจอได้ยังไง? เขาดูเหมือนจะไม่ได้ให้เบอร์โทรศัพท์ไว้นี่นา?” พาตี้หยงชะงักไปครู่หนึ่งแล้วถาม

“ไม่เป็นไร!”

Sky โบกมือแล้วพูดว่า “เมื่อกี้ที่อู่ซ่อมรถ ตอนที่เขายังไม่ได้ถอดป้ายทะเบียน ฉันเห็นป้ายทะเบียนของเขาแล้ว เดี๋ยวฉันจะให้เพื่อนช่วยตรวจสอบป้ายทะเบียนของเขา ก็จะหาเขาเจอแล้ว!”

“อ้อ!”

พาตี้หยงถึงบางอ้อ

ทันใดนั้น!

“เอาล่ะ ฉันไปฝึกซ้อมรถแล้ว นายก็รีบไปดัดแปลงรถเถอะ!”

Sky พูดจบประโยคนี้ ก็หันหลังเดินจากไปอย่างเร่งรีบ

และเมื่อมองดูแผ่นหลังของเขาที่จากไป เหลียงจื่อก็หันไปมองพาตี้หยง ขมวดคิ้วแล้วถามว่า “พี่ หลังจากที่พี่ดัดแปลงรถแล้ว Sky จะชนะอีกฝ่ายได้จริงๆ เหรอ?”

“ส่วนใหญ่น่าจะชนะไม่ได้!”

พาตี้หยงลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูด

“ทำไมล่ะ? หรือว่าพี่โกหกเขา สมรรถนะของรถจะไม่เพิ่มขึ้นเหรอ?” เหลียงจื่ออดไม่ได้ที่จะถาม

“ไม่ได้โกหกเขา สมรรถนะของรถเพิ่มขึ้นแน่นอน”

พาตี้หยงตอบกลับไปหนึ่งประโยค แล้วก็ถามกลับว่า “แต่เธอดูท่าทางของเขาเมื่อกี้สิ เธอคิดว่าเป็นการแพ้ชนะแบบไหน ถึงจะทำให้เขาท้อแท้ขนาดนั้น?”

“จากที่ฉันรู้จัก Sky น่าจะเป็นการแพ้ชนะที่ห่างชั้นกันมากใช่ไหม?” เหลียงจื่อครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ยปาก

ถ้าแพ้ไปเพียงนิดเดียว Sky ก็คงจะไม่ท้อแท้ แต่จะคิดถึงการชนะในครั้งต่อไป

แต่ดูจากท่าทีที่ท้อแท้และสิ้นหวังของเขาเมื่อกี้ เห็นได้ชัดว่าช่องว่างมันมากจน Sky เองก็รู้สึกว่าไม่มีทางชนะได้ ถึงได้เป็นแบบนั้น!

“ฉันดัดแปลงรถ สมรรถนะของรถเพิ่มขึ้นแน่นอน แต่ก็ไม่สามารถเพิ่มขึ้นไปถึงระดับที่ Sky ขับรถที่ดัดแปลงแล้วจะทำให้ Sky คนก่อนหน้านี้สิ้นหวังได้ ดังนั้นฉันถึงได้คิดว่าเขาชนะไม่ได้!” พาตี้หยงอธิบายตามความจริง

“แต่ดูจากท่าทางของพี่ Sky เมื่อกี้ ถ้าเขาแพ้อีกครั้ง เกรงว่าเขาจะรับความพ่ายแพ้นี้ไม่ไหวแน่!” เหลียงจื่อพูดอย่างเป็นห่วง

เธอเข้าใจว่า Sky เป็นคนที่หยิ่งในศักดิ์ศรีมาก แพ้ได้ แต่ถ้าแพ้แล้วแพ้อีก เขาจะยอมรับไม่ได้อย่างแน่นอน

“แต่ถ้าเมื่อกี้ฉันไม่พูดแบบนั้น Sky ก็คงจะก้าวออกมาไม่ได้เหมือนกัน!” พาตี้หยงพูดตรงๆ

ก็จริง!

เหลียงจื่อรู้ว่าที่พี่ชายของเธอพูดไม่ผิด

แทนที่จะปล่อยให้ Sky จมอยู่กับความสิ้นหวัง การให้ความหวังลมๆ แล้งๆ กับเขา อย่างน้อยก็สามารถทำให้เขาก้าวออกมาได้ชั่วคราว

เพียงแต่!

เธอก็รู้ว่า พอได้แข่งขันกับหลินเจิ้งอี้อีกครั้ง Sky ก็จะชนะไม่ได้ และก็จะกลับไปสิ้นหวังอีกครั้ง

และถึงตอนนั้น ก็ไม่มีความหวังลมๆ แล้งๆ ให้เขาก้าวออกมาได้อีกแล้ว

ในวินาทีนี้! เหลียงจื่ออดไม่ได้ที่จะนึกถึงตอนที่พี่น้องสองคนของพวกเขา เพราะพี่ชายปัญญาอ่อนเล็กน้อย ส่วนตัวเองก็เป็นผู้หญิง ชีวิตจึงไม่ได้ดีนัก

จนกระทั่ง Sky ปรากฏตัวขึ้นมา ใช้ชื่อของเขาคอยคุ้มครองพี่ชายของเธอและเธอ และยังคอยอุดหนุนกิจการของพี่ชายอยู่บ่อยๆ ถึงได้ทำให้พี่น้องของพวกเธอค่อยๆ มีชีวิตที่มั่นคง และไม่ถูกรังแกอีกต่อไป

แล้วก็นึกถึงตอนที่ตัวเองยังเด็ก มักจะได้ฟังพี่ชายเล่าเรื่องราวของ Sky ตอนที่ตัวเองไปดูการแข่งขันของ Sky ที่สนาม Sky ก็ดูองอาจผึ่งผายนั่นคือความฝันในวัยเด็กของเธอ

“ไม่ได้เด็ดขาด จะปล่อยให้ Sky แพ้ไม่ได้เด็ดขาด” แววตาของเธอสั่นไหว คิดในใจ

ในชั่วพริบตา ในใจของเธอก็ตัดสินใจได้แล้ว ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร ก็จะปล่อยให้ Sky แพ้ไม่ได้