บทที่ 141 เขียนด้วยหนึ่งการโจมตี !

บทที่ 141 เขียนด้วยหนึ่งการโจมตี !

[ตานซึ ตานเจีย = ตานเจียซี]

ส่วนที่เหลือของต้นสวรรค์กำเนิดถูกทิ้งไว้ให้กับผู้เชี่ยวชาญจำนวนมากแทน เนื่องจากแกนหลักของมันถูกนำออกมาแล้ว เปลือกจึงไม่มีประโยชน์อีกต่อไป แต่อย่างน้อยไม้ก็แข็งเล็กน้อยมันเหมาะที่จะเอามาทำเป็นของสะสม

เป่ยเฟิงและอีกสี่คนหายตัวไปหลังจากที่พวกเขาปล้นเสร็จแล้ว ขณะเดียวกันผู้เชี่ยวชาญคนอื่น ๆ ก็รีบมุ่งไปทางผลไม้มังกรถังที่ด้านข้างและเริ่มต่อสู้แย่งชิงทันที

เนื่องจากข้อตกลงกับกองทัพ ครึ่งหนึ่งของผลมังกรถังจะถูกส่งไปให้กับกองทัพ ดังนั่นจะเหลือเพียง 10 ผลเท่านั้น มันจึงทำให้ผู้เชี่ยวชาญทั้งหลายต่อสู้แย่งชิงมันกันอย่างรุนแรง !

"ท่านจอมยุทธ ท่านสามารถมาเยี่ยมพวกเราได้ที่ภูเขาเสือมังกรได้หากท่านมีเวลา" ตานเจียซีหันไปบอกเป่ยเฟิงด้วยรอยยิ้มหลังจากที่พวกเขาทั้งหมดเดินออกมาจากถ้ำ

"แน่นอน !"

เป่ยเฟิงพยักหน้า

หลังจากนัhนอีกสามคนก็ได้ส่งคำเชิญแบบเดียวกันให้กับเป่ยเฟิง เขายอมรับคำเชิญของพวกเขาโดยไม่มีปัญหา

ทั้งสี่คนรีบเดินออกจากภูเขาอย่างรวดเร็ว เหลือเพียงเป่ยเฟิงที่นั่งเงียบ ๆ อยู่ข้าง ๆ ถ้ำเท่านั้น

หลังจากนั้นก็มีผู้เชี่ยวชาญจำนวนมากเดินออกมาจากถ้ำ พวกเขาทั้งหมดรีบวิ่งออกไปในทิศทางที่แตกต่างกันโดยไม่มองย้อนกลับมา

"ลุงวู เป็นไงบ้าง ?" เนี่ยไห่รีบเดินไปหาวูซงจิง ขณะเดียวกันเขาก็สังเหตเห็นเลือดที่มุมปากของชายชรา

"ไม่เป็นไร แต่น่าเสียดายที่ฉันไม่ได้แม้แต่แตะต้องผลไม้จากสวรรค์"

ความแข็งแกร่งของวูซงจิงไม่ได้อ่อนแอ แต่ถึงอย่างงั้นเขาก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงการบาดเจ็บจากการปะทะของผู้เชี่ยวชาญบางคนได้ หากเขายังไม่ยอมหลบหนีออกมาสุดท้ายเขาอาจจะจบชีวิตลงในมือของคนพวกนั้นแทน

แม้ว่าผลมังกรถังจะเป็นที่ต้องการอย่างมาก แต่ผู้เชี่ยวชาญหลายคนก็รู้จักควบคุมตัวเองและหลีกเลี่ยงการสังหาร หากใครได้รับบาดเจ็บหนักเกินไปพวกเขาจะต้องรีบออกมา

แน่นอนว่าพวกเขาจะต้องรู้ว่าเมื่อไหร่ควรก้าว เมื่อไหร่ควรถอย บรรดาผู้เชี่ยวชาญที่ทรงพลังหลายคนจะไม่แสดงความเมตตาหากมีคนบาดเจ็บปฏิเสธที่จะถอยออกไป !

วูซงจิงรวบรวมผู้เชี่ยวชาญจากตระกูลเนี่ยและเตรียมพร้อมที่จะจากไป เมื่อเห็นความหดหู่ของวูซงจิง เป่ยเฟิงเดาได้เลยว่าชายชราคนนี้คงไม่สามารถคว้าผลมังกรถังออกมาได้

เขาเดินมาตรงหน้าคนของตระกูลเนี่ย

"ไม่ว่าตระกูลเนี่ยจะให้ความดูแลฉันในบ้านหลังมามากแค่ไหน ผลไม้สวรรค์นี้คงพอที่จะชำระหนี้ทั้งหมด"

ผลไม้เล็ก ๆ ปรากฏขึ้นบนมือของเป่ยเฟิง ในขณะที่เขาโยนมันออกไปยังตระกูลเนี่ย

"ขอบคุณมากผู้อาวุโส !"

วูซงจิงมองไปที่เป่ยเฟิงและโค้งคำนับ

เมื่อมาถึงจุดนี้ วูซงจิงไม่ได้เรียกเป่ยเฟิงว่า 'สหายน้อย' อีกต่อไป ผู้เชี่ยวชาญทุกคนที่นี่คือมังกรในหมู่มนุษย์ ไม่มีใครที่ไม่กล้าเคารพเขา !

เนื่องจากพวกเขาไม่ได้สนใจเป่ยเฟิงในตอนแรก พวกเขาจึงไม่รู้ว่าเป่ยเฟิงมีพลังมากมายแค่ไหน มันจึงไม่แปลกที่พวกเขาจะเข้าใจเป่ยเฟิงแบบผิด ๆ แต่หลังจากที่พวกเขาได้รู้จักเป่ยเฟิงกันแล้ว มันคงเป็นไปไม่ได้ที่จะเรียกเขาอย่างดูถูกว่า "สหายน้อย" หรือ "หนุ่มน้อย'

เนี่ยไห่รับผลมังกรถังจากเป่ยเฟิง ก่อนจะวางมันไว้ในกล่องหยกที่เตรียมไว้แล้วเก็บลงไป

วูซงจิงสนใจที่จะดึงเป่ยเฟิงมาไว้อยู่กับตระกูลเนี่ย แต่ผลงานจากผลมังกรถังมันทำให้เขาเลือกที่จะยอมแพ้ !

หัวหน้าตระกูลเนี่ยพยายามที่จะก้าวข้ามไปยังดินแดนแห่งเซียนเทียนเมื่อไม่กี่ปีมานี้ แต่เนื่องจากเขาเตรียมตัวไม่เพียงพอ ทำให้เขาล้มเหลวและทำให้เลือดและพลังฉีในร่างของเขาได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก

หากเขาทำสำเร็จเขาจะกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญหมายเลขหนึ่งที่อยู่ระดับเซียนเทียน แต่โชคร้ายที่มันล้มเหลว !

แต่ด้วยความช่วยเหลือของผลมังกรถัง หากเขาสามารถรักษาเลือดและพลังฉีในร่างได้ บางทีหากโชคดีเขาอาจจะใช้โอกาสนี้ในการก้าวไปยังระดับเซียนเทียนอีกครั้ง !

ต้องบอกได้เลยว่าผลมังกรถังคือสิ่งที่ตระกูลเนี่ยต้องการอย่างมากในตอนนี้ !

เป่ยเฟิงไม่ได้หยุดเพื่อคุยกับเขา หลังจากเขาให้ผลไม้เสร็จแล้วเขาก็เดินจากไปทันที

"ปลาตัวนี้ไม่ได้ถูกจำกัดไว้ให้อยู่ในบ่อเล็ก ๆ อีกต่อไป !" วูซงจิงถอนหายใจลึก ๆ ในขณะที่เขาเฝ้าดูร่างของเป่ยเฟิงเดินจากไป

ย้อนกลับไปที่บ้าน เป่ยเฟิงนั่งลงด้วยความเงียบ สถานที่แห่งนี้เป็นที่เขาเติบโตและใช้ชีวิตวัยเด็ก

ความทรงจำทั้งหอมหวานและขมขื่นแวบเข้ามาในตาเมื่อเขาจ้องมองไปยังตัวบ้าน เขาคิดถึงปู่ของเขาและรู้สึกถึงก้อนนิ่ม ๆ บางอย่างที่จุกอยู่ในลำคอ หลังจากนั่นเขาก็ถอนหายใจเบา ๆ ไปกับสายลม

"ลึกลับที่ 4 ช่วยฉันซื้อบ้านด้านนอกชิงเฉิง จะดีที่สุดถ้ามันอยู่บนภูเขา"

เป่ยเฟิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนจะสั่งบางอย่างกับลึกลับที่ 4 สุดท้ายแล้วบ้านหลังเก่าหลังนี้ก็เป็นของคนอื่น มันไม่ใช่ของเขา

"เข้าใจแล้วครับ ! บอสต้องการแบบไหน ?"

ลึกลับที่ 4 ถาม

เป่ยเฟิงลูบคางของเขาแล้วคิด "ไม่มีอะไรมาก ขอเป็นที่ห่างไกลผู้คนก็พอ"

หลังจากจัดการทุกอย่าง เขาก็ไปจัดการกับเนื้อปลามังกรแล้วนำมันขึ้นมาทำมื้อเย็น

เช้าวันต่อมาเป่ยเฟิงก็ฝึกเคล็ดการหายใจด้วยแสงบนภูเขาปกติ โครงกระดูกของเขาส่องแสงม่วง ๆ ออกมาเบา ๆ ก่อนจะหายออกไปอย่างรวดเร็วแล้วกลับมาเป็นกระดูกสีขาวหยก

ลักษณะทางกายภาพทั้งหมดของเป่ยเฟิงมาถึงจุดสูงสุด อีกเพียงเล็กน้อยเขาก็จะทำลายขีดจำกัดของระดับ 2 ดาวไปได้ ! ในเวลานั้นร่างกายของเขาจะต้องเปลี่ยนแปลงบางอย่างและทำให้โลกสั่นสะเทือนอีกครั้ง !

ยมฑูตยังคงยืนนิ่งอยู่ตรงทางเข้าบ้าน เมื่อเป่ยเฟิงเดินมาแสงก็กระพริบในดวงตาของมันสแกนร่างกายของเขา ก่อนจะหายไป

จิ้งจอกน้อยห้อยลิ้นออกมาแล้วคลานมาหาเขาอย่างน่ารัก มันช่วยไม่ได้เลยที่จะทำให้เป่ยเฟิงยิ้มออกมาเมื่อมองมัน

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในขณะที่เป่ยเฟิงยังคงฝึกเทคนิคการปรับอุณหภูมิในร่าง ตอนนี้ระยะห่างจากระดับ 2 ดาวใกล้เข้ามามากขึ้น เหลือแต่รอเวลาเท่านั้นในการก้าวผ่าน เวลาเที่ยงคืน เป่ยเฟิงเดินไปที่บ่อน้ำโบราณ

เบ็ดหยกขาวปรากฏในมือของเขาด้วยความคิด หลังจากนั้นเขาก็โยนตะขอลงไปในบ่อน้ำ

***

เมืองที่ยิ่งใหญ่แห่งหนึ่งในอีกโลก นี่คือเมืองที่อยู่ภายใต้ราชวงศ์ลองตู่ ผู้ฝึกตนที่นี่มีจำนวนนับไม่ถ้วน !

ในขณะที่มีการประมูลขนาดใหญ่และบรรยากาศกำลังคึกคักอย่างมาก จำนวนผู้คนที่มางานประมูลครั้งนี้มีมากมายมหาศาลทั้งจนสามารถสั่นสะเทือนสวรรค์ได้ !

"ยินดีต้อนรับแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน สู่ศาลาสมบัติสวรรค์ของเรา ! การประมูลครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในหนึ่งทศวรรษกำลังจะเริ่มขึ้นในไม่ช้า !"

ชายชราสวมชุดสีม่วงยิ้มแจ่มใสประกาศออกมา เสียงของเขาไม่ดังมาก แต่มันกับสะท้อนไปทุกที่ ช่วงเวลาที่เขาก้าวออกมายืนบนเวทีมันทำให้ทุกคนเงียบลงทันที

"รายการแรกคืออาวุธที่มีค่าจากชายชราดาบซ่อนเมื่อหนึ่งร้อยปีก่อน มันคือดาบหยกแดง ! ดาบเล่มนี้ถูกเพิ่มพลังถึง 3 รูปแบบ ได้แก่ความคม ความแข็ง และพลังการโจมตีจากธาตุไฟ ! ราคาเริ่มต้นตั้งไว้ที่ 40 หินวิญญาณระดับต่ำ !" ชายชราชุดม่วงนำดาบสีแดงออกมาแล้วตะโกนออกมาเบา ๆ

"อาวุธจากชายชราดาบซ่อน !"

"ชายชราดาบซ่อนเป็นผู้เชี่ยวชาญที่อีกครึ่งก้าวเขาก็ไปถึงระดับสร้างรากฐาน ดังนั้นอาวุธของเขาจะต้องยอดเยี่ยมอย่างมาก !"

ความวุ่นวายปรากฏขึ้นมาทันทีเมื่อผู้คนได้ยินชื่อเกี่ยวกับชายชราดาบซ่อน ผู้เชี่ยวชาญที่อีกครึ่งก้าวก็ก้าวไปถึงระดับสร้างรากฐานเขาจะทำอะไรก็แล้วแต่ความพอใจของเขา เขาปรากฏตัวที่ภูมิภาคตะวันตกในช่วงราชวงศ์ลองตู่ ต่อมาเขาก็หายต่อไปอย่างไร้ร่องรอยและไม่เคยปรากฏตัวออกมาอีก และตอนนี้อาวุธของเขาก็ได้มาปรากฏตัวที่นี่อีกครั้ง มันจึงทำให้ผู้คนตกใจอย่างมาก

"ข้าขอเสนอ 45 หินวิญญาณระดับต่ำ !"

มีเสียงดังออกมา

"48 หินวิญญาณ !"

สงครามการเสนอราคารุนแรงขึ้นมาเรื่อย ๆ ในเวลาไม่นานจากที่ตั้งไว้ 40 หินวิญญาณระดับต่ำก็พุ่งมาถึง 120 หินวิญญาณระดับต่ำ !

บนชั้นสองและชั้นสามที่เป็นชั้นส่วนตัว ไม่มีผู้ใดเสนอราคาเลยซักคน เห็นได้ชัดว่าดาบหยกแดงชิ้นนี้ไม่มีค่าพอที่จะทำให้พวกเขาสนใจ

ในที่สุดดาบหยกแดงก็ถูกขายออกไปในราคา 135 หินวิญญาณระดับต่ำ หลังจากนั้นรายการต่อไปก็ถูกนำขึ้นสู่เวทีต่อ

ทุกรายการมันทำให้ฝูงชนทั้งตื่นเต้นและกลัวไปพร้อมกัน การประมูลดำเนินออกไปตลอดทั้งวัน และเมื่อถึงเที่ยงวันการประมูลช่วงแรกก็สิ้นสุดลง และของในช่วงหลังนี้จะต้องเป็นของที่ล้ำค่าอย่างมาก !

คนส่วนใหญ่ที่ซื้อสินค้าไปไม่ได้รีบจากไป ทุกคนเตรียมพร้อมที่จะประมูลต่อ

"รายการต่อไปคือเครื่องรางที่ถูกทำจากผู้เชี่ยวชาญระดับสร้างรากฐาน ! มันใช้ได้ 3 ครั้งและมันมีพลังฉีของดาบที่ผู้ใช้สามารถควบคุมได้ ! ทุกดาบที่ส่งออกมามีพลังทำลายล้างระดับเดียวกันกับผู้เชี่ยวชาญระดับสร้างรากฐาน !" เมื่อเห็นว่าเขาสามารถทำให้ทุกคนเริ่มสนใจได้แล้วเขาก็พูดต่อ "เครื่องรางชิ้นนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายในการสร้างมันขึ้นมา ดังนั่นราคาจึงเริ่มต้นไว้ที่ 500 หินวิญญาณระดับต่ำ ! ถึงแม้ว่ามันจะแพงเล็กน้อยแต่หากมันใช้ถูกวิธีมันก็เพียงพอที่จะช่วยชีวิตคนได้ถึงสามครั้ง !"

ฝูงชนตื่นเต้นอย่างมาก แต่เมื่อพวกเขาเห็นราคา ช่วยไม่ได้ที่จะทำให้พวกเขายิ้มอย่างขมขื่นแทน