ตอนที่ 99: การเริ่มต้น (4)

ขนาดของพืชภายในสวนมีขนาดใหญ่มาก

แองเจเล่สามารถมองเห็นใบไม้ที่มีขนาดเท่าใหญ่อ่างล้างหน้าและดอกทานตะวันขนาดใหญ่เท่ามนุษย์ที่เป็นผู้ใหญ่

แองเจเล่ก้าวไปข้างหน้าและสังเกตดอกทานตะวันอย่างระมัดระวัง เขาเห็นใบหน้ามนุษย์ตรงกลางของดอกทานตะวัน ตาของมันปิดอยู่และมันไม่ได้หายใจ มองไม่เห็นคิ้วและหนวด แองเจเล่มองไปรอบๆและเห็นใบหญ้าเดียวกันบนดอกทานตะวันดอกอื่น มันเกือบจะเหมือนว่าใบหน้าเป็นตัวดอกไม้และมีกลีบดอกไม้กำลังส่องแสงอยู่รอบๆมัน

เส้นทางถูกล้อมรอบไปด้วยดอกทานตะวันขนาดใหญ่ เขาไม่รู้ว่าใบหน้าเหล่านี้จะลืมตาตอนไหน เพียงแค่มองไปที่พวกมันแองเจเล่ก็รู้สึกเย็นยะเยือกจนสั่น

คนอื่นๆไม่ได้กังวลเรื่องนี้ มีเพียงหญิงสาวที่กลัวเล็กน้อย มันอาจเป็นไปได้ว่าพวกเขารู้จักดอกไม้เหล่านี้อยู่แล้ว

มันเป็นเส้นทางสั้นๆดังนั้นพวกเขาจึงเดินผ่านไปอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะออกไปแองเจเล่ตัดสินใจที่จะเก็บดอกไม้หลายดอกเพื่อใช้ในการวิจัย

พวกเขาเดินเข้าไปในประตูเหล็กที่สุดเส้นทางของดอกไม้ ที่นั่นพวกเขาเห็นเส้นทางอีกเส้นที่อยู่ระหว่างพุ่มไม้ มีหินสีเทาอยู่ทั้งสองด้านของเส้นทางแม้แต่พื้นดินก็ถูกสร้างด้วยอิฐสีเทา เป็นอีกครั้งที่มีประตูอยู่สุดเส้นทางแต่ครั้งนี้ประตูทำจากหิน

ขณะที่พวกเขาทั้งห้าเดินไปบนอิฐพื้นมันก็เริ่มสั่น

กึกๆๆ

อิฐเริ่มลอยขึ้นจากพื้นไม่สูงมากทีละก้อนและทันใดนั้นก็มีเท้าออกมาจากพวกมัน

"อา!"

อิฐเหล่านั้นมันร้องออกมาสุดเสียงแล้วมันก็ทำเช่นนั้นขณะที่วิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว อิฐทั้งหมดหายไปจากสายตาของพวกเขาภายในหนึ่งนาทีเกือบเหมือนว่าพวกมันกำลังวิ่งสุดชีวิต

พวกเขาทั้งห้ายืนอยู่ที่นั่นขณะที่เฝ้ามองอิฐจากไปจนไม่มีอะไรเหลืออยู่บนพื้น พวกเขาทั้งหมดพูดไม่ออก

ทันใดนั้นประตูหินสีขาวที่สุดทางเดินก็หายไปในอากาศแล้วพังลงเหมือนฟองสบู่

"เดี๋ยวก่อน! นั่นคืออิฐกรีดร้อง พวกมันจะพาเราไปยังจุดหมายต่อไป ถ้าปราศจากพวกมันเราจะไม่สามารถไปต่อได้ เราจำเป็นต้องนำพวกมันกลับมา!" ชายในชุดคลุมสีดำตะโกน

"อย่างไร อิฐเหล่านั้นเร็วมากเราไม่สามารถติดตามมันได้" ชายในชุดคลุมสีแดงขมวดคิ้ว

"พวกมันชอบอนุภาคพลังงานธาตุดิน มีใครมีไหม" เมสซี่พูดอย่างช้าๆ

"ข้าจะทำเอง" ชายในชุดคลุมสีแดงก้าวไปข้างหน้า เขาหลับตาและยกฝ่ามือขึ้น

เขาเริ่มร่ายคาถา ขณะที่เขาทำเช่นนั้นกลุ่มของจุดแสงสีน้ำตาลก็รวมตัวที่ฝ่ามือของเขาอย่างรวดเร็ว จุดแสงเหล่านี้มันมีคุณสมบัติที่หนาแน่นและหนัก

จุดแสงดูเหมือนเมล็ดงา มันค่อนๆก่อตัวเป็นลูกบอลสีดำมีขนาดเท่าไข่บนฝ่ามือของเขาและมันเริ่มเรืองแสง

หลังจากที่ชายคนนั้นลืมตาและหยุดร่ายคาถาเขาก็ยืนลูกบอลลงไปอย่างระมัดระวัง

ลูกบอลสีดำจมลงไปในโคลน

ชี่-

ลูกบอลกลายเป็นของเหลวและกลายเป็นน้ำมันสีน้ำตาลดำซึ่งครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดที่อิฐเคยอยู่และเส้นทางสีดำก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า

ตึงๆๆ

แองเจเล่ได้ยินเสียงฝีเท้าที่รุนแรงจากทุกทิศทุกทาง เสียงมันเหมือนกลุ่มคนกำลังวิ่งด้วยความเร็วสูงสุด

อิฐทั้งหมดที่ได้หลบหนีไปวิ่งกลับมาสู่ตำแหน่งเดิมของพวกมันภายในไม่กี่นาทีและมีฉากที่น่าขนขันเกิดขึ้น พวกมันทั้งหมดเลียของเหลวอนุภาคพลังงานของธาตุดินและพวกมันก็เริ่มคุยกันราวกับว่าพวกมันกำลังสรรเสริญรสชาติของอนุภาค แองเจเล่ไม่เข้าใจคำพูดของพวกมันแม้แต่คำเดียวแต่เขาก็สามารถระบุเพศได้อย่างง่ายดาย สถานที่นี้ได้ดังขึ้นๆ

ขณะที่อิฐกลับมาที่ตำแหน่งเดิมของพวกมันประตูสีขาวสุดทางเดินก็ค่อยๆโผล่ออกมาอย่างช้าๆ

"รีบไปอย่ามัวเสียเวลา" เมสซี่พูด

พวกเขารีบก้าวลงบนอิฐและวิ่งไปที่ประตูสีขาว

"โอ้!" แองเจเล่ก้าวขึ้นไปบนอิฐทำให้พวกมันมีเสียงครางออกมา แองเจเล่รู้สึกอึดอัดเมื่อได้ฟังเสียงแปลกๆดังนั้นเขาจึงเพิ่มความเร็วในการก้าว

อิฐทุกก้อนที่ถูกก้าวขึ้นไปมันมีเสียงครางเกือบจะฟังดูราวกับว่าพวกมันกำลังถึงจุดสุดยอด

เมื่อเมสซี่ก้าวไปที่อิฐก้อนสุดท้ายมันก็ครางหลายครั้งก่อนที่จะหยุดเคลื่อนไหว

เมสซี่มีหน้าหงุดหงิดและมีขนลุกทั่วร่างกายของเขา หลานสาวของเขาหัวเราะจากด้านข้างหลังจากที่เห็นสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น

"อิฐบัดซบ!" เขาด่าและคนอื่นๆก็เริ่มหัวเราะ

"ใครมันสร้างคาถาเช่นนี้ขึ้นมา พ่อมดโบราณโรคจิตจริงๆ" ชายชุดคลุมสีดำหัวเราะเบาๆ

"ฮึ่ม" เมซี่ดูอับอายและเขาเข้าประตูไปคนแรก

คนอื่นๆตามเขาจากด้านหลังแล้วพวกเขาก็มาถึงลานที่ว่างเปล่า ไม่มีอะไรอยู่รอบๆนอกเหนือจากใบไม้แห้งบนพื้น สถานที่นี้เงียบมาก

ภายในขอบเขตของกำแพงสีเทามีสระว่ายน้ำอยู่ตรงกลางลานทางออกอยู่ข้างขวาของมัน ที่ทางออกแองเจเล่มองเห็นพืชและดอกไม้หลากหลายชนิด

"ที่นั่น" หลานสาวของเมสซี่มองไปที่ทางออกและตะโกนด้วยความตื่นเต้น "ข้าเห็นดอกไบโร ปู่ในที่สุดเราก็พบมันและ...."

โฮกกกก

มีเสียงคำรามจากสิงโตขัดคำพูดของหลานสาวของเมสซี่

สิงโตสีทองสองตัวกระโดดออกมาจากกำแพงและมายืนข้างหน้าพวกเขาทั้งห้า พวกมันยืนด้วยขาหลังของพวกมัน มีดาบสีเงินและค้อนที่มีโซ่ถืออยู่ในมือของพวกมัน

สิงโตเหล่านี้มันเกือบเปลือยและร่างกายของมันแข็งแรงมาก พวกมันดูเหมือนผู้ชายสองคนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ แผงคอที่หนาแน่นของพวกมันได้ลู่ไปข้างหลังตามการเคลื่อนไหวของพวกมัน

"ผู้พิทักษ์" ชายในชุดคลุมสีดำเอามือไปวางไว้ในกระเป๋าและก้าวถอยหลังไป

พวกเขาทั้งห้าเริ่มเตรียมตัวต่อสู้ทันที ชายชุดคลุมสีดำถูแหวนสีเงินบนนิ้วกลางมือซ้ายของเขาและพึมพำคาถา

เมสซี่หยิบไม้เท้าสั้นสีขาวที่มีไพลินอยู่ข้างบน ไพลินเรื่องส่องแสงขณะที่เขาเหวี่ยงมันในอากาศ ในขณะเดียวกันหลานสาวของเขาก็เริ่มลดศีรษะลงและร่ายคาถา มีเมือกสีเขียวเริ่มก่อตัวช้าๆข้างหน้าเธอ

แองเจเล่จำได้ว่ามันเป็นคาถากรดโจมตี แองเจเล่ดึงธนูออกมาและเริ่มถอยกลับไปทางด้านหลังอย่างรวดเร็วแล้วเล็งไปที่สิงโตผู้ชายที่ยืนทางด้านซ้ายด้วยลูกธนู

โฮกกกก

สิงโตผู้ชายคำรามอีกครั้งและพุ่งเข้าหาชายชุดคลุมแดง

"ระเบิด!" ชายชุดคลุมแดงตะโกนหลังจากที่ดาบของสิงโตกำลังโจมตีเขา

มีจุดสีแดงปรากฏข้างหน้าเขาและมันก็ระเบิด เปลวไฟสีส้มมีขนาดเท่าหัวมนุษย์ได้ปะทะกับมันขณะที่มันเคลื่อนผ่านอากาศ

การโจมตีทำให้ถูกบังคับสิงโตถอยหลังไปทำให้มันสับสน ชายชุดคลุมแดงสีหน้าซีดขณะที่ถอยออกไปการระเบิดมันใกล้เขามากเกินไป ชายชุดคลุมดำมาช่วยทันทีและช่วยให้เขาไม่ล้มลงไปกับพื้น

สิงโตผู้ชายอีกตัวเริ่มต่อสู้กับเมสซี่และหลานสาวของเขา

ชายชุดคลุมดำตรวจสอบจนชายชุดคลุมแดงไม่เป็นไรก่อนที่จะหันกลับไป เขาเริ่มร่ายคาถาและชี้ไปที่สิงโตที่อยู่ข้างหน้า สิงโตที่อยู่รอดจากการระเบิดกำลังจะพุ่งหาพวกเขาแล้วถูกคาถาโจมตีอีกครั้งทำให้มันสับสนอีกรอบ

แองเจเล่ใช้โอกาสนี้ในการยิงลูกธนูอย่างรวดเร็ว

ลูกธนูได้ถูกหน้าผากของสิงโตและทะลุสมองของมัน การโจมตีนี้แม่นยำและทรงพลัง เลือดได้หยดลงจากลูกธนูและสิงโตล้มลงพื้นทันที มันสั่นหลายวินาทีก่อนที่จะหยุดหายใจ

ชายชุดคลุมดำเริ่มเตรียมตัวร่ายคาถาต่อไปหลังจากที่สิงโตถูกฆ่า เขาไม่ได้สังเกตสิงโตอีกตัวที่กระโดดมาทางเขาทำให้เขาถูกโจมตีจากค้อนโซ่ ความแรงของมันทำให้ตาของเขากลอกขึ้นไปจนเห็นแต่ตาขาวและเลือดได้ไหลออกมาจากปากของเขา การโจมตีนี้น่าจะทำให้กระดูกของเขาหัก

ในขณะนั้นเมสซี่ก็รีบพุ่งมาทางด้านหลังของสิงโตและใช้มือตี สิงโตได้เป็นอัมพาตทันทีและล้มลงไป

เมสซี่รีบดึงมีดของเขาออกมาอย่างรวดเร็วและแทงที่คอสิงโตทันที มีเลือดไหลออกมาจากบาดแผลจนเป็นบ่อเลือดขนาดเล็กอยู่บนพื้น

"นี่เป็นเพียงการเริ่มต้น พวกเจ้าคอยระวังตัวไว้ ตามบันทึกของนักผจญภัยผู้พิทักษ์จะปรากฏตัวและสิ่งมีชีวิตที่พวกเขาปะทะจะแตกต่างกันไป เราต้องใช้กำลังในการผ่านทาง" เมสซี่พูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมขณะที่เขาลุกขึ้นยืน

ชายชุดคลุมสีดำไอ เขาได้รับบาดเจ็บหลายแห่งมันดูเหมือนว่าแขนขวาของเขาจะหักจากการโดนค้อน

"เมสซี่....ทำไมเจ้าถึงไม่เตือนเรา เจ้ากำลังต่อสู้กับตัวนั้น!" ชายคนนั้นถามด้วยความโกรธ

"ข้าพูดไม่ทัน...." เมสซี่ยักไหล่

"หยุดเถอะ เราไม่สนใจว่าเจ้าตายหรือไม่ เจ้าควรจะระมัดระวังตัวมากขึ้นระหว่างการต่อสู้" ชายชุดคลุมสีแดงดูเหมือนว่าจะไม่ใส่ใจว่าชายชุดคลุมดำช่วยเขาระหว่างการต่อสู้

"เจ้า" ชายชุดคลุมดำกำลังหายใจอย่างหนักพยายามพูดเต็มที่

แองเจเล่ยังคงตรวจสอบสภาพแวดล้อม เขาแนบลูกธนูไว้ที่ธนูของเขาและดึงสายลูกธนู เขาเล็งไปที่สระน้ำ

"มันไม่ใช่เวลาที่ดีที่จะเริ่มทะเลาะกัน เราต้องรับมือกับสิ่งนี้ก่อน" เขาพูดเสียงต่ำ

คนอื่นๆหยุดพูดและมองไปทิศทางที่ธนูของเขาชี้ไป

มีชายเปลือยกายที่แข็งแรงค่อยๆออกมาจากสระน้ำอย่างช้าๆพร้อมกับหยดน้ำที่หยดจากร่างกายของเขา แม้ว่าชายคนนี้จะดูเหมือนผู้ชายที่เป็นผู้ใหญ่แต่เขาก็ไม่มีอวัยวะเพศระหว่างขาของเขา กล้ามเนื้อทุกส่วนบนลำตัวของเขาดูเหมือนงานศิลปะ ร่างกายของเขาปกคลุมไปด้วยแสงสีทอง

ชายคนนั้นไม่มีมือ เขามีก้ามปูขนาดใหญ่สองข้างแทน

ผมของเขายุ่งและเขาก็แกว่งก้ามในอากาศ

"ผู้บุกรุก....ตาย...." เขาพึมพำในภาษาวัลโซฟ

ชี่-

แสงสีทองรอบชายคนนั้นเปลี่ยนเป็นบาเรีย

"มันเป็นมนุษย์ปู....ข้าหมายถึงนักรบก้ามปู! เรากำลังมีปัญหา....." แองเจเล่รู้จักสิ่งมีชีวิตนี้ทำให้การแสดงออกของเขาเปลี่ยนไป "นักรบก้ามปูที่โตแล้วจะสามารถใช้สนามพลัง...."

"นักรบก้ามปู....." คนอื่นๆอ้าปากค้าง

"บัดซบ...." ใบหน้าของเมสซี่ซีด "พวกเจ้าเตรียมคาถาที่ทรงพลังที่สุดของพวกเจ้าและทำทุกอย่างที่พวกเจ้าสามารถทำได้ มิฉะนั้นเราจะไม่สามารถออกจากสวนนี้ได้แม้แต่คนเดียว"