บทที่ 65: เดินทางสู่เมืองเจียงหนาน! เหตุไม่คาดฝัน: ฝูงอสูรเลเวล 25!
บทที่ 65: เดินทางสู่เมืองเจียงหนาน! เหตุไม่คาดฝัน: ฝูงอสูรเลเวล 25!
บทที่ 65: เดินทางสู่เมืองเจียงหนาน! เหตุไม่คาดฝัน: ฝูงอสูรเลเวล 25!
หลายชั่วโมงต่อมา บนรถไฟหุ้มเกราะที่มุ่งหน้าออกจากเมืองเฟิงเยว่
เย่ม่อพิงอยู่ข้างหน้าต่างรถ ชื่นชมทิวทัศน์ระหว่างทางอย่างสบายอารมณ์
เพราะพื้นที่อยู่อาศัยของมนุษย์ถูกปีศาจกดดัน สองข้างทางจึงมีสภาพไม่ต่างจากป่าดงดิบ
ป่ายักษ์ ทะเลสาบที่เย็นยะเยือก และทุ่งราบอันรกร้าง...
ระยะทางตรงจากเมืองเฟิงเยว่ไปยังเมืองเจียงหนานนั้นไม่ไกล
แต่เพื่อหลีกเลี่ยงมิติเร้นลับอันตรายนอกป่า ทางรถไฟจึงถูกสร้างขึ้นบนเส้นทางที่ค่อนข้างปลอดภัย
ดังนั้นจึงต้องใช้เวลาเจ็ดถึงแปดชั่วโมงกว่าจะถึงที่หมาย
แต่ผู้ผนึกโลงส่วนใหญ่ที่นั่งรถไฟ ก็รู้สึกว่าทางรถไฟที่อ้อมขนาดนี้ไม่จำเป็นเลย!
เพราะปีศาจที่กล้าโจมตีรถไฟหุ้มเกราะ ก็ไม่มีตนไหนสามารถรอดชีวิตไปจากเงื้อมมือของพวกเขาได้
ในตอนนั้นเอง
รถไฟหุ้มเกราะก็พลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง จากนั้นก็ชะลอความเร็วลงอย่างกะทันหัน!
ผู้ผนึกโลงนับไม่ถ้วนในขบวนรถไม่ทันตั้งตัว ต่างพากันล้มระเนระนาด!
ส่วนเย่ม่อก็รีบทรงตัวให้มั่นคง ถึงได้ไม่ดูน่าเวทนาขนาดนั้น
รอจนรถไฟหยุด ทุกคนก็มีสีหน้าย่ำแย่ ความโกรธพลุ่งขึ้นมาทันที!
“ให้ตายสิ เกิดปัญหาอะไรขึ้น! รถไฟก็มีเบรกกะทันหันด้วยหรือไง”
“หยุดกะทันหันทำไม หรือว่ารถไฟจะเสีย
ก่อนออกเดินทางไม่ตรวจสอบซ่อมบำรุงหน่อยหรือ ตอนนี้มาหยุดกลางทาง หรือจะให้ฉันเดินไปเมืองเจียงหนาน”
“จบกันแล้ว กลุ่มค้นหาสุสานของฉันคืนนี้เที่ยงคืนมีกิจกรรมลงมิติเร้นลับ
ถ้าฉันไปไม่ทัน ตำแหน่งในกลุ่มคงถูกหัวหน้าเตะออกแน่!”
ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างสบถด่าทอ ทำให้ในขบวนรถเสียงดังจอแจ
และในตอนนี้
เย่ม่อสังเกตเห็นว่ารถยังคงสั่นอยู่ ใบหน้าก็พลันเผยสีหน้าที่เคร่งขรึมออกมา
“หรือว่าจะเจอสัตว์อสูรขนาดใหญ่เข้า” เย่ม่อตกใจอยู่ในใจ
จากนั้นก็รีบเปิดโทรศัพท์มือถือ ตรวจสอบเส้นทางที่รถไฟหุ้มเกราะกำลังผ่าน
พลันเห็นนอกพื้นที่ป้องกันทางรถไฟไปสามกิโลเมตร เป็นแผนที่ทุ่งราบขนาดใหญ่
บนแผนที่ทุ่งราบนั้น มีพื้นที่สีแดงแห่งหนึ่งปรากฏอยู่ พร้อมกับสัญลักษณ์อันตรายของมิติเร้นลับต่างโลก!
“อืม ทุ่งราบเถื่อน ปีศาจเลเวลประมาณ 25 สินะ”
เมื่อเห็นดังนี้ เย่ม่อก็พลันเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น!
ต้องเป็นปีศาจในทุ่งราบที่พุ่งทะลุตาข่ายไฟฟ้าแรงสูงของพื้นที่ป้องกันทางรถไฟออกมา! แล้วมาขวางทางอยู่ข้างหน้า!
และในตอนนั้นเอง
ในขบวนรถไฟก็มีเสียงประกาศฉุกเฉินดังขึ้น
“ถึงผู้โดยสารทุกท่าน! ห้าร้อยเมตรข้างหน้าปรากฏฝูงสัตว์อสูรขนาดเล็กเคลื่อนที่ในแนวขวาง! ขณะนี้รถไฟได้ทำการหยุดฉุกเฉินแล้ว! และระบบอาวุธได้เปิดใช้งานแล้ว!
ขอให้ทุกท่านโปรดอยู่ในความสงบ และอย่าสร้างความตื่นตระหนกโดยไม่จำเป็น!”
“ถึงผู้โดยสารทุกท่าน! ห้าร้อยเมตรข้างหน้าปรากฏฝูงสัตว์อสูรขนาดเล็กเคลื่อนที่ในแนวขวาง! ขณะนี้รถไฟได้ทำการหยุดฉุกเฉินแล้ว! และระบบอาวุธได้เปิดใช้งานแล้ว!
ขอให้ทุกท่านโปรดอยู่ในความสงบ และอย่าสร้างความตื่นตระหนกโดยไม่จำเป็น!”
เมื่อประกาศดังขึ้น
สีหน้าของผู้ผนึกโลงทุกคนก็พลันเปลี่ยนไปอย่างมาก!
พวกเขาได้ยินอะไร!
ฝูงสัตว์อสูร!
สัตว์อสูร ในฐานะที่เป็นเผ่าพันธุ์ของวิญญาณโลงศพที่ค่อนข้างแพร่หลาย ในป่าจึงมักจะพบเห็นพวกมันอยู่เป็นฝูง!
และในบริเวณใกล้เคียงก็เป็นทุ่งราบเถื่อน ซึ่งระดับของสัตว์อสูรส่วนใหญ่อยู่ที่ประมาณเลเวล 25!
ต้องรู้ไว้ว่า สัตว์อสูรก็เป็นวิญญาณโลงศพชนิดหนึ่ง!
พวกมันไม่เพียงแต่จะมีพรสวรรค์และทักษะ! แต่ยังมีท่าไม้ตายอีกด้วย!
ฝูงสัตว์อสูรที่พวกมันสร้างขึ้น มีพลังกระแทกที่น่ากลัวกว่าผู้ผนึกโลงระดับสูงมาก!
ถ้าจำนวนเกินห้าร้อยตัว ต่อให้เป็นผู้ผนึกโลงระดับสูงเก้าดาวก็อาจจะต้านไม่ไหว!
ครึ่งนาทีต่อมา
แม้ว่ารถไฟจะยังคงสั่นอยู่ แต่ใจที่เคยแขวนอยู่บนเส้นด้ายของทุกคน ก็ค่อยๆ วางลง
“ตกใจหมด! ฉันก็นึกว่าเป็นฝูงสัตว์อสูรที่พุ่งเข้ามาปะทะโดยตรง!”
“ให้ตายสิ อย่าพูดจาไม่เป็นมงคล!
ถ้ามันพุ่งมาปะทะโดยตรง งั้นพวกเราก็จบกัน!
คาดว่ารถไฟต้องถูกพลิกคว่ำ ทุกคนหนีไม่พ้นชะตากรรมถูกกินแน่นอน!”
“ใช่แล้ว เจอกับฝูงสัตว์อสูรขนาดเล็กเลเวล 25 มีแต่ผู้ผนึกโลงระดับสูงเท่านั้นถึงจะมีกำลังพอที่จะถ่วงเวลาได้
พวกกุ้งฝอยอย่างเราก็ได้แต่รอความตาย!” ทุกคนต่างพูดคุยกัน
ทันใดนั้น
มีเสียงสั่นสะเทือนที่น่ากลัวอย่างยิ่งดังขึ้น ในขบวนรถไฟหุ้มเกราะเหมือนเจอแผ่นดินไหว สั่นไหวอย่างรุนแรง!
และในตอนนี้
ในประกาศก็มีเสียงตะโกนที่ร้อนรนดังขึ้น!
“ฝูงสัตว์อสูรเปลี่ยนทิศทางแล้ว! ฝูงสัตว์อสูรเปลี่ยนทิศทางแล้ว!”
“ฉันคือกองทัพปราบอสูร ผู้บัญชาการระดับสูงห้าดาว! โจวทง!
ผู้ผนึกโลงระดับกึ่งกลางขึ้นไปทุกคนอย่าตื่นตระหนก!
ฟังคำสั่งฉัน! ตามฉันลงจากรถไปสู้ตาย!!”
คำพูดนั้นออกมา
รถไฟหุ้มเกราะก็ยิงปืนกลหนักสาดกระสุนออกไปหนึ่งรอบก่อน
จากนั้นประตูทุกบานก็เปิดออก!
ผู้ผนึกโลงระดับกลางที่เคยตกใจอย่างยิ่งเมื่อได้ยินประกาศ ก็กัดฟันพุ่งออกไปนอกประตูทันที!
จากนั้นก็อัญเชิญโลงศพออกมาแบกไว้บนหลัง แล้ววิ่งไปยังหน้ารถไฟ เตรียมจะสกัดฝูงสัตว์อสูรไว้นอกขบวนรถ!
สำหรับพวกเขาแล้ว ถ้าไม่ต่อต้านก็ต้องตายอย่างแน่นอน! และเพราะมีพื้นที่ป้องกันตาข่ายไฟฟ้าแรงสูง พวกเขาจึงไม่สามารถปีนออกไปได้!
แทนที่จะรอความตาย สู้ลงจากรถไปสู้ให้รู้แล้วรู้รอดเสียดีกว่า!
และตอนนี้เมื่อมีผู้ผนึกโลงระดับสูงในกองทัพนำทาง ต่อให้ต้องเจอกับฝูงสัตว์อสูร ก็ยังมีโอกาสรอด!
เย่ม่อไม่ได้ลังเล เขาตามทุกคนพุ่งออกไปโดยตรง
แม้ว่าโดยปกติแล้วหากเจอเรื่องลำบาก เขาย่อมเลือกที่จะเอาตัวรอดเป็นพอ ไม่คิดจะยื่นมือเข้าไปช่วยใคร แต่ตอนนี้ ผู้ผนึกโลงเหล่านี้ต่างรวมพลังเป็นหนึ่งเดียวเพื่อเอาชีวิตรอด หรือแม้กระทั่งเริ่มสั่งให้ปิดประตูรถไฟให้แน่นหนา พยายามจะปกป้องผู้อ่อนแอที่อยู่ภายในขบวนรถ ให้พวกเขาดูแลตัวเองให้ดี และเหล่าผู้อ่อนแอเหล่านั้นก็เผยสีหน้าที่ตื่นเต้น พร้อมกับสวดภาวนาให้แก่ผู้ผนึกโลงระดับกลางที่ลงจากรถไป ทั้งหมดนี้ ล้วนอยู่ในสายตาของเย่ม่อ
ไม่กี่วินาทีต่อมา
เย่ม่อตามทุกคนมาถึงหน้ารถไฟ
มองดูฝูงสัตว์อสูรที่ทั้งหมดเกิดจากหมาป่ายักษ์สีดำสูงเกินสองเมตรที่อยู่ไกลออกไป
สีหน้าของทุกคนก็ซีดเผือดอย่างยิ่ง ทั่วทั้งร่างสั่นเทา แต่กลับไม่มีใครถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว!
และผู้บัญชาการกองทัพโจวทงที่อยู่ข้างหน้าสุดก็มีใบหน้าเรียบเฉย ไม่แยแสความเป็นความตายของตนเองอีกต่อไป
“เหล่านักรบผู้กล้า...ฝูงสัตว์อสูรมีจำนวนเกือบห้าร้อยตัว!!”
“ไม่ใช่พวกเราตาย! ก็คือพวกมันตาย!!”
“โปรดสู้ตายเพื่อสกัดพวกมันไว้!!!”