บทที่ 44: เฉียนหู่ผู้ตื่นเต้น, ปีศาจเคียวผู้หยิ่งยโส

บทที่ 44: เฉียนหู่ผู้ตื่นเต้น, ปีศาจเคียวผู้หยิ่งยโส

เมื่อเย่ม่อพูดจบ ในแววตาของเฉียนหู่ก็ฉายแววคมกริบ ราวกับรอดตายหวุดหวิด

ตราบใดที่ปีศาจเคียวทนการโจมตีของอีกฝ่ายได้ ท่านประธานเฉินก็คงจะไม่พูดอะไรอีก ทำได้แค่ปล่อยให้เฉียนหู่จากไป

“คุณชายเย่ ร่างกายของปีศาจเคียวแข็งแกร่งอย่างยิ่ง ถ้าท่านอยากจะฝึกซ้อม ก็โจมตีมันอีกสักสองสามครั้งก็ได้” มุมปากของเฉียนหู่เผยรอยยิ้มออกมา

เขาไม่เข้าใจว่าเย่ม่อเอาความมั่นใจมาจากไหน เผ่าศพระดับต่ำตัวหนึ่งอยากจะทำร้ายปีศาจ ฝันไปเถอะ

ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงความได้ใจในน้ำเสียงของเฉียนหู่ เย่ม่อก็เพียงแค่หัวเราะเย็นชา พูดว่า “ถ้าแกยังไม่ยอมอัญเชิญวิญญาณโลงศพออกมาอีก งั้นฉันคงต้องลงมือฆ่าแกแล้วนะ...”

คำพูดนี้ออกมา เฉียนหู่ก็รู้สึกเย็นวาบที่ด้านหลัง ไม่กล้าที่จะรอช้าอีกต่อไป

เขารีบยกสองมือขึ้น ในมือแสงพลังวิญญาณส่องประกาย ในพริบตาก็ควบแน่นเป็นรูปค่ายกลประหลาดที่มีกางเขนสีเลือดอยู่

จากนั้น

เขาตะโกนเบาๆ กดค่ายกลประหลาดที่ควบแน่นขึ้นในมือลงบนพื้นโดยตรง

โครมคราม

เสียงที่รุนแรงดังขึ้น พื้นเริ่มสั่นสะเทือนเล็กน้อย ปรากฏรอยแยกรุปกางเขนขึ้นมา

โลงหกเหลี่ยมสูงสามเมตรกว่า ส่องประกายสีทองคำเข้ม สลักลวดลายมังกรอสูร ก็ถูกบีบออกมาจากรอยแยกบนพื้น!

และในตอนนี้ เฉียนหู่ก็รีบมองไปยังเย่ม่อ ยิ้มพูดว่า “คุณชายเย่ นี่คือวิญญาณโลงศพหลักของผม ปีศาจเคียว!”

ขณะที่พูด ฝาโลงสีทองคำเข้มก็ล้มลงด้วยเสียงดังสนั่น ปีศาจที่ดุร้าย หลังมีปีกสีดำคู่หนึ่ง บนหัวมีเขาสองข้าง มือถือเคียวยักษ์ ทั่วทั้งร่างถูกอักขระประหลาดพันอยู่ ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าทุกคน

เนื่องจากตอนนี้ความเป็นความตายของเฉียนหู่ถูกเย่ม่อกุมไว้ ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ให้ปีศาจเคียวระเบิดกลิ่นอายทั้งหมดออกมา

แต่ฝีมือของปีศาจตัวนี้ก็ยังคงทำให้หลินอินและพวกใจหายวาบ!

“หา... ที่แท้ก็เป็นปีศาจระดับ B! ดูน่ากลัวจริงๆ!” โหวจื่อเห็นดังนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเข้าลึกๆ

“สมกับที่เป็นเผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาเผ่าพันธุ์ทั้งหมด...ฉันรู้สึกว่าศักยภาพของมันใกล้เคียงกับวิญญาณโลงศพระดับ A ของเผ่าพันธุ์อื่นแล้ว!” น้ำเสียงของฉินตงปนแววกังวล อดไม่ได้ที่จะเป็นห่วงเย่ม่อ

ร่างกายของปีศาจเป็นสิ่งที่โดดเด่นที่สุดในบรรดาเผ่าพันธุ์ทั้งหมด และยังมีความสามารถในการโจมตีที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง เมื่อเทียบกับเผ่าพันธุ์อื่น ปีศาจก็คือนักรบหกเหลี่ยม

แม้ว่าพวกเขาจะเคยเห็นเย่ม่อฆ่าอัศวินวิญญาณในพริบตา แต่ร่างกายที่เปราะบางของวิญญาณ จะเทียบกับปีศาจได้อย่างไร!

ในตอนนี้ ไทแรนต์จะสามารถฆ่าปีศาจเคียวในพริบตาได้หรือไม่ ยังเป็นเรื่องที่ไม่แน่นอน

ข้างๆ กัน แววตาของประธานเฉินหรี่ลงเล็กน้อย จ้องมองการเปลี่ยนแปลงสีหน้าของเย่ม่ออย่างเงียบๆ

ในสายตาของเขา ไทแรนต์อยากจะฆ่าปีศาจเคียว ยากมาก ยากมาก!

แต่เมื่อเขาเห็นมุมปากของเย่ม่อยังคงมีรอยยิ้ม หรือแม้กระทั่งมีแววตื่นเต้น ก็รู้สึกงงงวยเล็กน้อย

“เจ้าหนุ่มนี่เป็นอะไรไป หรือว่าวันเดียวไม่เจอ ฝีมือของเขาก็เพิ่มขึ้นมาก” ประธานเฉินพึมพำกับตัวเอง

วินาทีต่อมา เขาก็เริ่มสำรวจพลังวิญญาณของเย่ม่ออย่างเต็มที่

“ให้ตายสิ! เจ้าหนูเย่ วันเดียวไม่เจอ พลังวิญญาณของนายจากขั้นต้นสามดาว อัปเป็นขั้นต้นหกดาวแล้ว นายล้อเล่นอยู่หรือ” ประธานเฉินพูดอย่างตกใจ

คำพูดนี้ออกมา คิ้วของเฉียนหู่ก็พลันขมวดเข้าหากัน

“วันเดียวจากขั้นต้นสามดาวอัปเป็นขั้นต้นหกดาว”

“นี่เป็นไปไม่ได้แน่นอน!” เฉียนหู่หัวเราะเยาะในใจ คิดว่าประธานเฉินแก่แล้วตาฝาด

ต่อให้วิญญาณโลงศพของอีกฝ่ายถึงเลเวล 12 ก็ไม่สามารถทำร้ายปีศาจเคียวได้!

เย่ม่อไม่ได้สนใจคำพูดของประธานเฉิน เพียงแค่มองปีศาจเคียวอย่างสงสัย

【วิญญาณโลงศพ】: ปีศาจเคียว

【เผ่าพันธุ์】: ปีศาจ

【ระดับ】: Lv.35 ระดับผู้บัญชาการ

【ระดับผนึก】: B โลงมังกรทองคำเข้ม (ระดับสูงสุด 59)

【พรสวรรค์】: สายเลือดปีศาจชั้นสูง (ร่างกายแข็งแกร่งอย่างยิ่ง พร้อมกันนั้นก็ลดความเสียหายที่ได้รับลง 50％), ผู้เก็บเกี่ยวชีวิต (เมื่อใช้เคียวโจมตีเป้าหมาย จะทะลุการป้องกัน แย่งชิงพลังชีวิตที่เท่ากับความเสียหายมาฟื้นฟูตัวเอง และทำให้บาดแผลของเป้าหมายยากที่จะรักษา เสียพลังชีวิตอย่างต่อเนื่อง)

【ทักษะ】: เพลงดาบผ่าอากาศ (พิเศษ), เพลิงอสูร (ขั้นสาม), ก้าวพริบตา, การฟื้นฟูเบื้องต้น (ขั้นสี่), กวาดล้าง, บินด้วยความเร็วสูง (ขั้นสอง), ข่มขวัญขั้นสูง (ขั้นสาม)

【ท่าไม้ตาย】: ร่างจริงปีศาจเคียว (แสดงร่างปีศาจที่แข็งแกร่งที่สุด ระยะการโจมตี ความเร็วในการโจมตีเพิ่มขึ้นห้าเท่า พลังโจมตีเพิ่มขึ้นสองเท่า)

【ข้อบกพร่อง】: ไม่มี

【ความสนิทสนม】: 45 (ฟังคำสั่ง)

【สถานะปัจจุบัน】: ดูถูก, หยิ่งยโส

【จำนวนครั้งที่สามารถวิวัฒนาการได้】: 2 ครั้ง

【แนะนำ】: มาจากห้วงอเวจีปีศาจ ผู้ดูแลในห้วงอเวจีชั้นบนสุด ยอดฝีมือในหมู่ปีศาจ การโจมตีไม่เลว ฝีมือพอใช้ได้

“สายเลือดปีศาจชั้นสูง...ถึงกับสามารถลดความเสียหายได้

นี่แข็งแกร่งเกินไปหน่อยนะ”

เย่ม่อมองหน้าต่างของปีศาจเคียว ในใจก็อดไม่ได้ที่จะตกใจ

สำหรับคนอื่นแล้ว แค่พรสวรรค์นี้ ก็ทำให้คนรู้สึกรับมือยากอย่างยิ่ง

ตราบใดที่การโจมตีที่ปล่อยออกมาใส่ปีศาจเคียว ก็จะลดความเสียหายลงครึ่งหนึ่ง

“ทะลวงผ่านสสารขั้นสูงของไทแรนต์เป็นทักษะขั้นแปด สามารถเมินการป้องกันทางกายภาพและร่างวิญญาณได้!

ระดับทักษะบดขยี้ศักยภาพสูงสุดของปีศาจเคียวโดยสิ้นเชิง! สายเลือดปีศาจชั้นสูงนี้สำหรับฉันแล้ว ไม่มีผลเลย!

ไทแรนต์ยังคงสามารถฆ่ามันได้ในครั้งเดียว!” เย่ม่อมั่นใจอย่างยิ่งในใจ

ทักษะนี้เป็นไพ่ตายของเขา เป็นทักษะขั้นแปด!

ต้องรู้ว่า วิญญาณโลงศพที่สูงกว่าเลเวล 80 เป็นรองแค่เทพเจ้าเท่านั้น มีฝีมือทำลายโลกได้ ถูกเรียกว่าราชันย์พิภพ!

ถ้าทักษะที่ราชันย์พิภพถึงจะมีได้ ถูกพรสวรรค์ของปีศาจตัวเล็กๆ ลดความเสียหาย งั้นก็คงจะกลายเป็นเรื่องตลก!

ดูเหมือนจะเห็นเย่ม่อเหม่ออยู่ เฉียนหู่ในใจก็พลันดีใจ รีบเชิญอีกฝ่าย “คุณชายเย่ ท่านรีบลงมือเถอะ! ผมอยากจะเห็นความแข็งแกร่งของท่าน!”

ข้างๆ กัน หลินอินมองท่าทางที่ได้ใจของเฉียนหู่ อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

“เย่ม่อ เงื่อนไขเมื่อกี้ รับปากเขาไม่ได้นะ!”

“ไม่เป็นไร ฉันรู้ว่าต้องทำยังไง” เย่ม่อให้สายตาที่ทำให้หลินอินวางใจ

“คุณผู้หญิงคนนี้ คุณชายเย่เป็นคนที่มีเกียรติ พูดคำไหนคำนั้น! เธอจะมาออกความคิดเห็นมั่วๆ ทำให้คนที่มีเกียรติอย่างคุณชายเย่เข้าใจผิดได้อย่างไร” เฉียนหู่ไม่พอใจหลินอินอย่างยิ่ง น้ำเสียงปนแววร้อนรน

ถ้าเป็นปกติ เขาไม่มีทางปล่อยให้ผู้หญิงคนนี้รอดไปได้แน่ แต่ตอนนี้สถานการณ์บังคับ ทำได้แค่ข่มอารมณ์ไว้ ไม่กล้าระเบิดอารมณ์

เฉียนหู่กลัวว่าเย่ม่อจะเปลี่ยนใจ ก็รีบยิ้มประจบแล้วพูด “คุณชายเย่ ท่านรีบลงมือเถอะ!

ท่านอยากจะอัดปีศาจเคียวอย่างไรก็ได้ แค่ท่านพอใจก็พอ!”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ใบหน้าของเย่ม่อก็พลันเผยรอยยิ้มที่ตื่นเต้นออกมา

ปีศาจเลเวล 35 ตราบใดที่ฆ่าได้ ค่าประสบการณ์ที่ได้มา ไม่มีทางน้อยแน่นอน สามารถทำให้ไทแรนต์กับชีชีอัปเลเวลอีกครั้งได้!

และเย่ม่อตั้งแต่แรกก็ไม่ได้คิดจะไว้ชีวิตเฉียนหู่ แค่อยากจะให้อีกฝ่ายอัญเชิญวิญญาณโลงศพออกมา แล้วค่อยฟาร์มค่าประสบการณ์เท่านั้น!

“ดีสิ ในเมื่อเป็นเช่นนั้น งั้นฉันก็ไม่เกรงใจแล้ว!” เย่ม่อใบหน้ามีรอยยิ้ม

จากนั้นเขาก็อัญเชิญไทแรนต์ออกมา ให้ไทแรนต์เดินไปตรงหน้าปีศาจเคียวโดยตรง

ปีศาจเคียวเหลือบมองไทแรนต์อย่างดูถูก จากนั้นก็เชิดหน้าขึ้น เผยความดูถูกอย่างยิ่ง

เฉียนหู่เห็นท่าทางของปีศาจเคียว ก็ตกใจจนไม่เบา

“เวรเอ๊ย! เจ้านี่...”

“นั่นคือวิญญาณโลงศพของคุณชายเย่! แกเคารพมันหน่อย! รีบคุกเข่าให้มันอัดสักที แบบนั้นคุณชายเย่ถึงจะหายโกรธ!” เฉียนหู่ตะคอกใส่ปีศาจเคียว

“หึ! เจ้าของสัญญา! แกไร้ความสามารถ! ข้าปีศาจผู้หยิ่งยโสเช่นนี้จะคุกเข่าให้ซอมบี้ที่เหมือนมดปลวกได้อย่างไร!” ปีศาจเคียวไม่สนใจเสียงตะคอกของเฉียนหู่เลยแม้แต่น้อย เชิดหน้าอย่างหยิ่งยโสพูด

จากนั้น

ปีศาจเคียวเข้าใกล้ไทแรนต์ ก้มหน้ามองไทแรนต์ พูดอย่างดูถูก “มดปลวก! มาสิ! ลงมือกับข้าปีศาจ! ถ้าแกทำร้ายข้าปีศาจได้แม้แต่น้อย ข้าปีศาจก็จะหักเขาปีศาจคู่นี้บนหัวส่งให้แก!”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ไทแรนต์จะทนความอัปยศแบบนี้ได้อย่างไร!

มันคำรามลั่น ในมือก็ควบแน่นกลุ่มพลังงานสีแดงเลือดที่รุนแรงอย่างยิ่งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว!

เพียงแค่วินาทีเดียว กลุ่มพลังงานนี้ก็ควบแน่นถึงขีดสุด ถึงสถานะที่อิ่มตัวอย่างยิ่ง!

ความปั่นป่วนที่ไม่สิ้นสุดบิดเบือนอากาศรอบๆ ทุกคนต่างประหลาดใจอย่างยิ่ง ถอยหลังไปสิบกว่าก้าว!

ในตอนนี้

ในปากของไทแรนต์มีเสียงที่ทุ้มต่ำ ไม่ชัดเจนดังขึ้น ตะโกนอย่างโมโห

“ตาย!!”

สิ้นเสียง

พลังงานสีแดงเลือดก็ระเบิดออกทันที!

เสียงดังสนั่น พื้นที่รอบๆ สั่นสะเทือน ความร้อนพุ่งเข้ามา แสงสีแดงระเบิดออกมาราวกับดวงอาทิตย์ สว่างจ้าจนทุกคนเจ็บตา!

ไม่กี่ลมหายใจต่อมา

รอจนแสงสีแดงเลือดหายไป รอบๆ กลับสู่ความสงบ

ทุกคนถึงได้มองไปข้างหน้า

ในสายตา ไม่มีเงาของปีศาจเคียวอยู่แล้ว

เหลือเพียงไทแรนต์ที่ยืนอยู่ข้างหลุมขนาดใหญ่เส้นผ่านศูนย์กลางสิบกว่าเมตร

และเคียวในมือของมัน ยังมีเขาปีศาจอีกคู่หนึ่ง!

......