บทที่ 8: สังหารเจ้าของแผง! ค่าประสบการณ์หลั่งไหล
บทที่ 8: สังหารเจ้าของแผง! ค่าประสบการณ์หลั่งไหล
บทที่ 8: สังหารเจ้าของแผง! ค่าประสบการณ์หลั่งไหล
“ไทแรนต์ ฆ่ามัน!”
เสียงที่เย็นชาดังขึ้น ทำให้รูม่านตาของเถ้าแก่ร่างอ้วนหดเล็กลงทันที
ยังไม่ทันที่เขาจะเสียใจ
ไทแรนต์พร้อมกับเสียงคำรามทุ้มต่ำเดินมาถึงตรงหน้าเขา แล้วยกเขาขึ้นด้วยมือข้างเดียว
วินาทีต่อมา
เสียงดังฉัวะ
เลือดสาดกระเซ็น
กรงเล็บแหลมคมแทงทะลุหน้าอกของเขา แล้วฉีกเขาเป็นชิ้นๆ
ในชั่วพริบตา
กลิ่นคาวเลือดก็คละคลุ้งไปทั่ว อากาศเต็มไปด้วยหมอกเลือดหนาทึบ
ทั่วทั้งบริเวณเงียบจนได้ยินเสียงเข็มตก
ตกใจ ตะลึง หวาดกลัว สีหน้าที่แตกต่างกันปรากฏขึ้นบนใบหน้าของทุกคน
ทุกคนไม่อยากจะเชื่อว่า เย่ม่อจะกล้าลงมือจริงๆ!
แม้ว่าชีวิตคนจะไม่มีค่า แต่ที่นี่คือเมืองชั้นใน!
ต่อให้เป็นผู้ผนึกโลงก็ยากที่จะหนีพ้นการลงโทษของกฎระเบียบ ยิ่งไปกว่านั้นน้องชายของเถ้าแก่ร่างอ้วนยังเป็นสมาชิกของกลุ่มค้นหาสุสานผีร้ายที่โด่งดังในทางที่ไม่ดี!
คาดเดาได้เลยว่า วันข้างหน้าของเย่ม่อคงจะไม่ราบรื่นแน่นอน
“ไม่คุ้มเลย...ใจร้อนเกินไปแล้ว”
“แกจะไปรู้อะไร เรื่องมันบานปลายไปแล้ว ต่อให้ปล่อยคนนี้ไป พี่ชายคนนั้นก็จะโดนแก้แค้นอยู่ดี!”
“ฮ่าๆๆ ฆ่าได้ดี สะใจจริงๆ!”
“พวกแกมันบ้าไปแล้ว เถ้าแก่ร้านเนื้อนั่นก็ไม่ได้ทำผิดอะไรมากมาย ฆ่าคนยังไงก็ไม่ถูก!
ถ้าเป็นฉัน อย่างมากก็แค่ให้บทเรียนเขาหน่อย แค่ตัดมือกับลิ้นของเขาทิ้ง ให้เขาเขียนจดหมายขอโทษแล้วอ่านให้ฉันฟัง
แบบนั้นฉันถึงจะให้อภัยเขา”
“นึกว่าเป็นพวกโลกสวย ที่แท้ก็เป็นยมบาลเดินดินนี่เอง...”
ทุกคนต่างวิพากษ์วิจารณ์กัน ความคิดเห็นแตกต่างกันไป
ในตอนนี้
ไทแรนต์ที่ได้ลิ้มรสเลือดสดยิ่งทวีความกระหายเลือดขึ้นไปอีก เสียงคำรามดังกึกก้องยิ่งขึ้น!
ทุกคนเห็นภาพนี้ ก็พากันถอยหลัง วิ่งกรูไปยังทางออกของตลาด
“แม่เจ้า ซอมบี้นั่นเหมือนจะคลั่งแล้ว! พวกเรารีบไปกันเถอะ!”
“ไอ้บ้า ขยับสิวะ จะดึงฉันไว้ทำไม!”
...
ไม่นาน
คนในตลาดค้าเนื้อก็เหลือเพียงไม่กี่คน
เย่ม่อก็ไม่ได้รีบร้อนที่จะไปหาเรื่องเถ้าแก่คนอื่นๆ แต่กลับอยากจะพิสูจน์อะไรบางอย่าง
เขาชี้ไปที่เนื้อหมูสดๆ บนแผงข้างๆ แล้วพูดอย่างแผ่วเบา “ไทแรนต์ ไปสิ”
ไทแรนต์ได้ยินดังนั้น ก็คำรามอย่างตื่นเต้น รีบแบกแผงขายเนื้อทั้งแผง เดินไปยังมุมหนึ่งข้างๆ เพื่อหลบสายตาของเย่ม่อ
จากนั้น ก็มีเสียงกินอย่างเอร็ดอร่อยดังมาจากมุมนั้น
“เจ้านี่ ก็ช่างรู้ความเหมือนกันนะ...” เมื่อได้ยินเสียงกินเหมือนสัตว์ป่า เย่ม่อก็เผยรอยยิ้มออกมา
“ติ๊ง! วิญญาณโลงศพของคุณไทแรนต์กินเนื้อหมู 10 ชั่ง ค่าประสบการณ์เพิ่มเป็นสองเท่า ได้รับค่าประสบการณ์ 5 แต้ม”
“ติ๊ง! วิญญาณโลงศพของคุณไทแรนต์กินเนื้อหมู 10 ชั่ง ค่าประสบการณ์เพิ่มเป็นสองเท่า ได้รับค่าประสบการณ์ 5 แต้ม”
“ติ๊ง! วิญญาณโลงศพของคุณไทแรนต์กินเนื้อหมู 10 ชั่ง ค่าประสบการณ์เพิ่มเป็นสองเท่า ได้รับค่าประสบการณ์ 5 แต้ม”
“ติ๊ง!....”
เสียงระบบดังขึ้น เย่ม่อก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที
“ฮ่าๆ ไม่ผิดจากที่คิดไว้จริงๆ! กินอาหารก็ได้ค่าประสบการณ์ด้วย!”
ก่อนหน้านี้หลังจากที่ไทแรนต์เลื่อนระดับเป็นเลเวล 5 แล้ว การฆ่าอสูรที่พังโลงออกมา ค่าประสบการณ์ก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด!
และตอนนี้การกินเนื้อก็ได้ค่าประสบการณ์ที่ดี แค่กินเนื้อร้อยชั่งก็ได้ 50 แต้ม นี่มันดีกว่าการฆ่าอสูรระดับต่ำหลายเท่า!
ค่าประสบการณ์ยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง...
เย่ม่อมองไปยังเถ้าแก่สองสามคนที่หดตัวอยู่ข้างๆ ตัวสั่นเทา แล้วเลิกคิ้วขึ้น
“แล้วพวกแกเตรียมจะจ่ายค่าอะไรมาซื้อชีวิตตัวเองล่ะ”
เย่ม่อไม่ใช่คนกระหายเลือด แต่คำเยาะเย้ยของคนเหล่านี้ก่อนหน้านี้ทำให้เขาโมโหจริงๆ
ถ้าปล่อยคนเหล่านี้ไปแบบนี้ คืนนี้เขาคงจะนอนไม่หลับ
“พี่ชาย...ผมผิดไปแล้ว! ผมจะโอนเงินให้พี่แสนนึงเดี๋ยวนี้!” เถ้าแก่ชุดดำคนหนึ่งหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพูดอย่างร้อนรน
“พี่ชาย...ผมให้พี่สองแสน!!” เถ้าแก่อีกคนในชุดเขียวตะโกนขึ้นมา
เถ้าแก่ชุดดำได้ยินดังนั้น สีหน้าก็พลันแข็งทื่อ ในดวงตาฉายแววไม่เชื่อ กระซิบว่า “แกบ้าไปแล้วหรือ นี่เรากำลังไถ่ชีวิตนะ! แกมาประมูลอะไรตรงนี้!”
“แกสิบ้า เมื่อกี้ไอ้อ้วนตายยังไง ลืมแล้วหรือ”
ในตอนนั้นเอง
ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาท่ามกลางพวกเขา พร้อมกับยื่นบัตรใบหนึ่งออกมา
“พี่ชาย ผมให้เงินฝากของผมกับพี่ ในนั้นมีสามแสน! รหัสผ่านคือเลขท้ายหกตัวของเลขที่บัตร!”
เย่ม่อได้ยินดังนั้น ก็รับบัตรของเถ้าแก่คนนั้นมา แล้วถาม
“บัตรใบนี้นี่ของจริงใช่ไหม”
“ของจริง! ของจริง!
เงินไม่ขาดสักบาท รหัสผ่านของจริงแน่นอน! ผมไม่กล้าเอาชีวิตตัวเองมาล้อเล่นหรอก!”
“ดีมาก แกไปได้แล้ว” เย่ม่อยิ้ม แล้วเก็บการ์ดเงินฝากใส่กระเป๋า จากนั้นก็มองไปยังอีกสามคนที่เหลือ แล้วพูดว่า “แล้วพวกแกล่ะ”
“สามแสน!”
“เวรเอ๊ย! ฉันให้สี่แสน! ให้ฉันไปก่อน!”
“ไปให้พ้นเลย! ฉันรวยกว่าแก! ห้าแสน!”
....
หลังจากที่คนเหล่านั้นไปแล้ว
เย่ม่อก็หยิบเก้าอี้จากแผงข้างๆ มานั่งลง ดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษ
แค่ให้พวกเขาจ่ายค่าเสียหายเล็กน้อย ก็ได้เงินมาเป็นล้าน มันสุดยอดจริงๆ!
ต้องบอกว่า คนพวกนี้แค่ขายเนื้อกับหลอกคนก็รวยล้นฟ้าแล้ว
เงินหลายแสนสำหรับพวกเขาแล้ว เป็นแค่เรื่องเล็กน้อย อยู่ในขอบเขตที่รับได้ ไม่อย่างนั้นพวกเขาคงไม่แข่งกันเสนอราคาแบบนี้
เย่ม่อก็มั่นใจว่าคนพวกนี้ไม่กล้าที่จะมาแก้แค้นเขา
ท้ายที่สุดแล้ว คนธรรมดากับผู้ผนึกโลงเป็นศัตรูกัน คนที่ตายก่อนก็ย่อมเป็นผู้อ่อนแอเสมอ
ส่วนทำไมเขาถึงยังไม่ไป
เพราะฆ่าคนในเมืองชั้นในแล้ว หนีไม่พ้น!
สู้รอหน่วยบังคับใช้กฎหมายมาที่นี่จะดีกว่า
พร้อมกันนั้น ตลาดค้าเนื้อก็มีทรัพยากรมากมายขนาดนี้ พอให้ไทแรนต์เลื่อนระดับได้สองสามระดับ!
“เหอะๆ ขอแค่ฉันแสดงให้เห็นถึงคุณค่าของตัวเอง หน่วยบังคับใช้กฎหมายก็คงไม่ถึงกับจะลงโทษฉันเพราะคนเลวคนเดียวหรอก!” เย่ม่อนั่งนิ่งๆ ครุ่นคิดในใจ
“ติ๊ง! วิญญาณโลงศพของคุณไทแรนต์กินเนื้อหมูป่ากลายพันธุ์ 10 ชั่ง ค่าประสบการณ์เพิ่มเป็นสองเท่า ได้รับค่าประสบการณ์ 30 แต้ม”
“ติ๊ง! วิญญาณโลงศพของคุณไทแรนต์กินเนื้อหมูป่ากลายพันธุ์ 10 ชั่ง ค่าประสบการณ์เพิ่มเป็นสองเท่า ได้รับค่าประสบการณ์ 30 แต้ม”
“ติ๊ง! วิญญาณโลงศพของคุณไทแรนต์กินเนื้อหมูป่ากลายพันธุ์ 10 ชั่ง ค่าประสบการณ์เพิ่มเป็นสองเท่า ได้รับค่าประสบการณ์ 30 แต้ม”
เสียงระบบดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทำให้เย่ม่อที่กำลังครุ่นคิดตกใจจนลุกขึ้นยืน!
“เวรแล้ว ในแผงของเจ้านั่นมีเนื้อหมูป่ากลายพันธุ์จริงๆ ด้วย”
เย่ม่อมีสีหน้าดีใจอย่างยิ่ง!
ค่าประสบการณ์ที่หลั่งไหลเข้ามานี้ มันสุดยอดกว่าเมื่อสองนาทีก่อนหลายเท่า! ค่าประสบการณ์ของไทแรนต์พุ่งขึ้นเหมือนเครื่องบิน!
ไม่คิดเลยว่าเถ้าแก่ร่างอ้วนคนนั้นจะเป็นคนฉลาด ขายของให้คนต่างกันไป
น่าเสียดายที่เขาเตะโดนแผ่นเหล็กเข้าให้ จนต้องเสียชีวิต!
“ติ๊ง, ระดับของไทแรนต์เพิ่มขึ้นเป็น Lv.6 ระดับบริวารแล้ว ค่าประสบการณ์ที่ต้องใช้สำหรับระดับถัดไป 30/1800”
“ไทแรนต์ แกกินได้เท่าไหร่ก็กินไปเลย! อิ่มไม่อั้น!” เย่ม่อยิ้ม อารมณ์ดีเป็นพิเศษ
“โฮก!”
ในตอนนี้
เย่ม่อไม่ได้สนใจหน่วยบังคับใช้กฎหมายที่กำลังจะมาถึงเลย
จากที่เขารู้
สมาชิกทั่วไปของหน่วยบังคับใช้กฎหมายโดยทั่วไปแล้วจะไม่แข็งแกร่งมากนัก น่าจะอยู่ที่ประมาณขั้นต้นเจ็ดดาว วิญญาณโลงศพก็น่าจะประมาณเลเวล 15
ถ้าเจอกับพวกเขาคงจะรับมือไหว
ถ้าไม่ได้ปลุกระบบบำรุงศพขึ้นมา คาดว่าตัวเองคงต้องใช้เวลาปีสองปี ถึงจะฝึกซอมบี้ระดับ F ให้เต็มเลเวลได้
แต่ตอนนี้ แค่ทำสัญญากับไทแรนต์ไม่ถึงสองชั่วโมง ก็เลื่อนระดับไปถึงเลเวล 6 แล้ว พลังต่อสู้ก็น่ากลัวอย่างยิ่ง
“หวังว่าพวกเขาเห็นความสามารถที่ฉันแสดงออกมาแล้ว จะไม่ขังฉันนานเกินไปนะ...”
เย่ม่อมองโทรศัพท์ที่หน้าจอแตก ส่ายหน้าอย่างจนใจ
โทรศัพท์ใช้ไม่ได้แล้ว ไม่อย่างนั้นก็คงจะเรียกเย่เสี่ยวเหยามาช่วยได้
ท้ายที่สุดแล้ว อัจฉริยะที่มีพรสวรรค์ระดับเหนือธรรมดาบวกกับสัญญาปีศาจระดับ A ก็เพียงพอที่จะทำให้ทั้งเมืองให้ความสำคัญ!
หน่วยบังคับใช้กฎหมายจะต้องเกรงใจเธอแน่นอน!
...