บทที่ 60 ซื้อหนึ่งแถมอีกหนึ่ง !

บทที่ 60 ซื้อหนึ่งแถมอีกหนึ่ง !

หลังจากที่ได้กินกลีบดอกต้นผีดูดเลือดที่เป่ยเฟิงให้มา ทำให้พวกเขาแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก ในขณะเดียวกันความมั่นใจของพวกเขาก็เพิ่มขึ้นมากด้วย แล้วจะให้พวกเขาทนการเยาะเย้ยจากไป่เซียงได้อย่างไร ?

"บัดซบ แกคิดว่าแกมีอะไรดีเพราะตัวใหญ่งั้นเรอะ ! มา ! เราจะโชว์ให้แกดู !"

ลึกลับที่ 2 ก้าวไปข้างหน้าและกวักนิ้วท้าทายไป่เซียง

"นายอ่อนแอเกินไป ฉันกลัวว่าจะทำร้ายโดยบังเอิญ ..."

ไป่เซียงคว่ำมืออย่างสุภาพ พร้อมกับรอยยิ้มอันใสซื่อบนหน้าของเขา

"มา ! ทำไมนายไม่ลองมาชกฉันหน่อยละ !"

ลึกลับที่ 2 กัดฟันด้วยความโกรธ จากมุมมองของเขา ไป่เซียงเป็นเพียงผู้ชายที่มีร่างกายใหญ่ตัวเท่านั้น ความแข็งแกร่งของเขาควรอาจจะมากกว่าคนปกติ แต่ก็ไม่ได้มากนัก

'เรียกร้องหาความเจ็บปวดกันจริง ๆ'

เป่ยเฟิงไม่สามารถดูได้อีกต่อไป อย่าพูดถึงลึกลับที่ 2 กับ 3 เลย แม้แต่เขาก็ไม่สามารถสู้กับไป่เซียงได้

"ปัง !"

ไป่เซียงไม่ได้สนใจที่จะสู้กับลึกลับที่ 2 เขาตบไปที่ลึกลับที่ 2 ด้วยแรงเบา ๆ ทันใดนั้นลึกลับที่ 2 ราวกับเขาเป็นยุงที่ถูกตบล่วง

"ฉันไม่ได้บอกนายหรอว่าอ่อนแอเกินไป ? นายน่าจะฟังซักหน่อย ..."

ไป่เซียงมองไปที่ลึกลับที่ 2 ที่นอนอยู่บนพื้นและพึมพำด้วยความโกรธ

'บัดซบ ตัวประหลาดอีกตัว !'

ลึกลับที่ 3 มองด้วยความกลัวไปที่ไป่เซียง

เป่ยเฟิงรีบเดินไปห้ามทันที เมื่อไป่เซียงได้เริ่มแล้ว มันเป็นการยากที่จะหยุดเขาในช่วงสั้น ๆ

อย่าถามว่าเขารู้เรื่องนี้ได้ยังไง ตั้งแต่หลังจากที่เขาได้สู้กับไป่เซียง เป่ยเฟิงก็สาบานกับตัวเองว่าจะไม่สู้กับสัตว์ประหลาดตัวนี้อีกจนกว่าเขาจะแข็งแกร่งเท่าไป่เซียง

ไป่เซียงแตกต่างไปจากตอนที่เขาซื่อสัตย์และเชื่อฟัง ราวกับเปลี่ยนเป็นคนละกัน เขาจะไม่หยุดจนกว่าเขาจะพอใจ

"มันถึงเวลาที่ฉันจะต้องไปตกปลาแล้ว มาดูกันดีกว่ามันจะมีอะไรที่น่าตกใจหรือเปล่า"

เป่ยเฟิงเต็มไปด้วยความหวัง เขากำลังเพ้อฝันราวกับถูกรางวัลแจ๊คพอตก่อนที่ล๊อตเตอรี่จะถูกประกาศออกมา

เขาหยิบคับเบ็ดสีม่วง เป่ยเฟิงเดินไปที่บ่อน้ำโบราณ เขามองไปรอบ ๆ จากนั้นเขาก็จับตะขาบสีเหลืองยาว 5-6 เซนติเมตรมาแล้วใส่ตะขอ

หลังจากนั้นเขาก็โยนมันลงไปในบ่อน้ำ เป่ยเฟิงนั่งลงข้าง ๆ บ่อแล้วนั่งนิ่ง ๆ เหมือนหลวงจีนกำลังทำสมาธิ

****

ในอีกทวีป ภูเขาที่ตั้งสง่า มันมีขนาดที่ใหญ่อย่างมาก โดยไม่สามารถรู้ได้เลยว่ามันสูงแค่ไหน เพราะอย่างน้อยมีครึ่งหนึ่งของมันที่ถูกปกคลุมไปด้วยก้อนเมฆ

บนภูเขาขนาดใหญ่ สัตว์ตัวเล็ก ๆ กำลังพุ่งไปมาด้วยความระมัดระวัง ใบหูของมันกระตุกทุกครั้งที่ค่อย ๆ เดินเข้าไปที่บ่อน้ำ

"บุ๋ม บุ๋ม"

มีดวงตาคู่หนึ่งโผล่ออกมาจากผิวน้ำ มันค่อย ๆ โผล่ออกมาพร้อมกับฟองอากาศเล็ก ๆ ที่ลอยขึ้นสู่ผิวน้ำอันเงียบสงบ

"บาาา !"

สัตว์ประหลาดตัวน้อยเงยหน้าขึ้นและมองไปรอบ ๆ อย่างกระวนกระวายในขณะที่เดินไปอีกสองข้าว

หลังจากนั้นไม่กี่วินาที สัตว์ตัวน้อยก็เอียงหัวด้วยไม่แน่ใจ ก่อนจะเดินหน้าต่อไปเพื่อดื่มน้ำ

"บาาา !"

เสียงน้ำพุ่งออกมาจากทะเลสาบที่เงียบสงบ !

โดยไม่ทันได้ตั้งตัว กระแสน้ำนั่นก็ถูกยิงไปที่สัตว์ประหลาดตัวน้อย ก่อนที่จะมีเลือดไหลกระจายไปทุกที่

คางคกขนาดเท่าลูกบาสกระโดดออกมาจากผิวน้ำและขึ้นฝั่ง

มันเปิดปากของมันกว้าง ๆ แล้วห่อลิ้นของมันไปรอบ ๆ สัตว์ประหลาดตัวน้อยที่มีขนาดขนาดเท่ามือของมนุษย์จากนั้นมันก็ค่อย ๆ กลืนเข้าไป

เมื่อได้เห็นคางคกตัวนี้ จะเห็นได้ว่ามันน่าเกลียดมาก มันมีสีเขียวอมชมพู และมันมีปุ่มที่น่าเกลียดมากปกคลุมอยู่ข้างหลังของมัน ทำให้มันดูน่าเกลียดเหลือเกิน

หลังจากกลืนสัตว์ตัวน้อย ๆ เข้าไป มันก็กระโดดลงไปในน้ำและทรุดตัวลงอยู่ใต้ผิวน้ำเพื่อรอเหยื่อผู้โชคร้ายตัวต่อไป

เมื่อคางคงกลับไปที่บ่อน้ำ ได้มีสายเบ็ดบางอย่างหล่นลงมาจากฟ้า มันหล่นลงไปที่ใกล้ ๆ บ่อน้ำ

ตะขาบขนาดเล็กที่มีสีเหลืองถูกแขวนไว้บนตะขอ ตะขอนี้มันไม่ได้ใหญ่กว่าตัวตะขาบเลย แต่ตะขาบกลับไม่สามารถที่จะดิ้นหลุดได้ !

สิ่งแรกที่ตะขาบทำเมื่อมาถึงโลกใหม่นั่นก็คือหารอยแตกหรือหลุมในดินเพื่อที่จะเข้าไปซ่อนข้างใน !

แต่ก่อนที่มันจะคลานออกไป ได้มีนกขนาดเท่าลูกปิงปองมาเห็นตะขาบก่อน

มันหุบปีกของมันไปข้างหลัง แล้วกระโดดออกจากกิ่งไม้ไปยืนอยู่ตรงหน้าตะขาบ มันทำให้ตะขาบหยุดเคลื่อนไหวทันที

หลังจากที่มันมองตะขาบแปลก ๆ ในช่วงสั้น ๆ นกตัวเล็ก ๆ ก็ค่อย ๆ เดินไปหามันช้า ๆ จากนั้นมันก็ได้จิกไปที่ตะขาบ เช่นเดียวกันกับตะขาบที่ได้ไปอีกโลกอีกครั้ง แต่คราวนี้โลกที่มันไปคือโลกแห่งความตาย !

โชคดีที่การเสียสละของมันไม่ได้ไร้ค่า ! อย่างน้อยที่สุดเจ้านกที่ไม่รู้จักนี้ก็ได้กลืนตะขอเข้าไปด้วย !

ต่อมา ตะขาบยาว 30-40 เซน มันค่อย ๆ คลานออกมาอย่างช้า ๆ ตรงรอยแตกที่ด้านข้างภูเขา

ไม่ชัดเจนว่าตะขาบตัวนี้มันอยู่มานานแค่ไหนถึงมีความยาวขนาดนี้ ร่างทั้งร่างของมันมีสีแดงอมม่วง โครงกระดูกด้านหลังของมันสะท้อนกับแสงอาทิตย์

มันมาถึงตรงนกตัวเล็ก ๆ ก่อนที่ตะขาบตัวใหญ่จะเปิดปากที่น่ากลัวของมันแล้วกัดลงไปที่นกน้อย !

จากนั้นมันก็เริ่มดูดเลือดของนก และเมื่อมันกินเสร็จมันเริ่มรู้สึกแปลก ๆ มันมีมีบางอย่างทำให้มันขยับไม่ได้ !

ด้วยขนาดของสมองมัน ทำให้ตะขาบร้องไห้ออกมาทันทีเมื่อมันคิดได้ว่าเจ้านกตัวนี้มันมีพิษ !

เมื่อรู้สึกว่าตกอะไรบางอย่างได้ เป่ยเฟิงก็รีบดึงเบ็ดทันที

เจ้านกที่กินตะขอมันมีขนาดที่เล็กเกินไป ! มันทำให้เป่ยเฟิงไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรกระตุกเลย

แต่เมื่อตะขาบได้เข้ามาดูดเลือดนก มันก็ทำให้เขารู้สึกบางอย่างจนต้องรีบดึงสายเบ็ดทันที ถ้าหากเขาไม่ดึงตอนนี้แล้วจะให้เขาไปดึงตอนไหน ?

กลับไปที่ภูเขา ตะขาบสีแดงอมม่วงกำลังลอยขึ้นไปในอากาศ ขณะนั้นคางคกยักษ์ก็โผล่ขึ้นมาบนผิวน้ำ

เมื่อมันเห็นเพื่อนที่เจอหน้ากันมาหลายปีกำลังร้องขอความช่วยเหลือ คางคกรู้สึกว่ามันต้องลองทำอะไรบางอย่างกับสถานการณ์นี้ ..

"กัว !"

เสียงดังกึกก้อง ดังไปทุกทิศทางและสะท้อนออกมารอบ ๆ ภูเขา มันเป็นเรื่องยากที่จะจินตนาการได้ว่านี้เป็นเสียงที่คางคกได้ทำ !

คางคกได้รวบรวมแรงของมันทั้งหมด จากนั้นก็กระโดดด้วยขาหลังอันทรงพลัง ทะยานขึ้นไปสู่ท้องฟ้า ! มันกระโดดได้สูงถึงสามเมตรในอากาศ !

จากนั้นด้วยความแน่วแน่ มันก็ได้งับไปที่ตะขาบโดยไม่แม้แต่คิดจะปล่อย !

'อืม รสชาติไม่เลว !’ นั่นคือความคิดสุดท้ายก่อนที่มันจะรู้สึกมึนงงว่ามันไม่สามารถขยับร่างของมันได้ !

เป่ยเฟิงดึงสายเบ็ดอย่างเร็ว แล้วเขาจ้องมองอย่างโง่งมไปที่คางคกที่น่าเกลียดที่สุดที่เขาเคยเห็นมา

'นี้มันนรกอะไรกัน ? มันกินได้ ? มันไม่มีพิษ ? ดูแล้วมันไม่ได้น่ากินเลย ...' นั่นคือสิ่งแรกที่เข้ามาในใจของเขา

"ดิ๊ง ! สมบัติระดับ 1 ! คางคกลูกดอกพิษ ! (คางคกที่มีพิษทุกส่วนของร่างกาย มันสามารถยิงน้ำออกมาจากปากของมันได้ สำหรับคางคกลูกดอกพิษ 1 ตัว พิษของมันสามารถฆ่าคนได้ 10,000 คน! อย่างไรก็ตาม ทุกอย่างของมันสามารถเปลี่ยนเป็นยาได้หากใช้ถูกวิธี มันจะสามารถเป็นยาที่ยอดเยี่ยมได้ !) ประสบการณ์ที่ได้รับ : 350 ! ขาดประสบการณ์เพื่อเข้าถึงชาวประมง ระดับ 2 : 4,000 !"

"ดิ๊ง! สมบัติระดับ 1 ! ตะขาบม่วงแดง ! (เป็นตะขาบที่มีพิษร้ายแรงแบบสุดขีด ! มันสามารถพ่นพิษร้ายออกมาได้ มันจะมีความสุขทุกครั้งที่ได้กินเลือดสด ๆ เป็นอาหาร ทุกอย่างของมันสามารถใช้เป็นยาได้ หากใช้ได้ถูกต้อง มันจะเป็นยาที่ยอดเยี่ยม ! ) ประสบการณ์ที่ได้รับ : 350 ! ขาดประสบการณ์เพื่อเข้าถึงชาวประมง ระดับ 2 : 3,650 ! "

"ดิ๊ง ! ภารกิจที่ 1 : เนื่องจากได้รับสมบัติที่มีคุณสมบัติที่เหมือนกัน สามารถกลั่นพวกมันเข้าด้วยกันให้เป็นเหล้าได้ และเมื่อดื่มเหล้านี้ จะทำให้มีภูมิต้านทานพิษทุกชนิด รวมทั้งยังเสริมความแข็งแกร่งของร่างกาย ! ภารกิจที่ 2 : ทำลายด้วยไฟ !"

สามข้อความนี้ปรากฏขึ้นมาในใจของเขา เป่ยเฟิงมองด้วยความประหลาดใจ

'นี้คือ ... ซื้อหนึ่งแถมฟรีอีกหนึ่ง ? เดียว มันบอกว่ามีตะขาบ.. แต่ที่ฉันเห็นมันคือคางคก แล้วไหนละตะขาบ ?'

เป่ยเฟิงสงสัย จากนั้นเขาก็คิดบางอย่าง เขาหยิบไม้ใกล้ ๆ แล้วค่อย ๆ เปิดปากคางคก ตามที่คิดไว้เขาเห็นตะขาบยักษ์มันได้มองเขากลับในขณะที่อยู่ในปากของอันมืดมิดของคางคก !

ส่วนเหตุผลที่เขาใช้ไม้แทนมือ ?

มันเป็นธรรมชาติเพราะเป่ยเฟิงไม่ใช่คนโง่ ! สัตว์ทั้งสองตัวมันมีพิษมากกว่าสัตว์ธรรมดา !

ไม่มีทางที่เขาจะสัมผัสด้วยมือเปล่าได้ แล้วยังต้องทดสอบว่าเขาสามารถต้านพิษของมันได้ ? บ้าไปแล้ว !

'ระบบเริ่มให้ภารกิจเป็นของตัวเอง ... นี้เป็นครั้งแรกที่มันเกิดขึ้น !'

เป่ยเฟิงรู้สึกสงสัย

'นรกเลือด ! ระบบ บางทีแกก็มีความคิดเป็นของตัวเองอยู่แล้วใช่ไหม ?'

เป่ยเฟิงกระพริบตาตำหนิในใจ

จากนั้นซักพัก มันก็ยังไม่มีการตอบสนองใด ๆ จากระบบ เป่ยเฟิงส่ายหัวด้วยความผิดหวัง บางทีเขาอาจจะจินตนาการไปเอง