บทที่ 90 - บรรพชนจิ้งจอกวิญญาณ
บทที่ 90 - บรรพชนจิ้งจอกวิญญาณ
บทที่ 90 - บรรพชนจิ้งจอกวิญญาณ
◉◉◉◉◉
“ตูมๆๆ”
บนท้องฟ้ามีเสียงฟ้าร้องดังขึ้นมาเป็นระยะๆ
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะการทะลวงผ่านของสุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตานั้นไม่ธรรมดา หรือเป็นเพราะการใช้วิธีบูชายัญเลือดไปยั่วโมโหสวรรค์เบื้องบน
เสียงครืนๆดังลงมา สายฟ้าสีดำอมม่วงหลายสายมาตามนัด ฟาดลงบนร่างของสุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตา
“อ๊าก”
สุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตาร้องเสียงแหลมด้วยความเจ็บปวด ขนสีแดงเพลิงผืนหนึ่งปรากฏรอยไหม้เกรียมหลายแห่ง จากนั้นก็ถูกย้อมด้วยเลือดจนแดงก่ำ
บนร่างของมัน พลังเลือด เปลวไฟ และสายฟ้ามารวมกันอยู่ที่จุดเดียว บาดแผล ถ่าน และเลือดสลับกันไปมา
“สวรรค์ยังทนดูไม่ได้”
หลายคนถอนหายใจ หรือแม้แต่ฝีเท้าที่กำลังจะหนีก็ช้าลง ในดวงตามีความละโมบเพิ่มขึ้นมา
“นายน้อยหวง พวกท่านไปจากที่นี่ก่อน”
จ้าวหยวนผิงมองดูร่างเงามากมายที่หยุดนิ่ง ขมวดคิ้ว เตือนหวงเส้าหยุนที่อยู่กับทหารรักษาการณ์
“ใช่ๆ นายน้อยหวง พวกเรารีบถอยกันเถอะ”
ในดวงตาของจูเสี่ยวลี่มีแสงสว่างวาบขึ้นมา พูดเกลี้ยกล่อม “ให้พวกเราคุ้มกันท่าน รับรองว่าจะกลับเมืองได้อย่างปลอดภัย”
“ท่านผู้เฒ่าจ้าว แล้วท่านล่ะ”
หวงเส้าหยุนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง หันไปมองข้างๆ หลินอวี่ที่จ้องมองสุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตาอยู่ตลอดเวลา
“ไม่ว่าสุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตาจะทะลวงผ่านสำเร็จหรือไม่ ข้าก็ต้องอยู่ที่นี่เพื่อสกัดกั้นมัน”
จ้าวหยวนผิงกล่าว “สุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตาตัวนี้มีสติปัญญาเทียบเท่ามนุษย์ ภัยพิบัติเช่นนี้ จะปล่อยมันไปได้อย่างไร”
“ดี ข้ากลับไปแล้ว จะต้องบอกท่านพ่อ ให้ส่งคนมาสนับสนุนท่าน”
หวงเส้าหยุนพูดอย่างหนักแน่น
“เช่นนั้นก็ดี เจ้าไปกับน้องชายคนนี้เถอะ”
จ้าวหยวนผิงยิ้มเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าเขาก็จำหลินอวี่ได้แล้ว ที่พยัคฆ์อัคคีเกราะเหล็กสามารถหายดีได้ ก็ต้องขอบคุณบุปผาเจ็ดใบใจอัคคี
หลินอวี่ไม่ได้สังเกตว่าทั้งสองคนกำลังพูดคุยกันเลยแม้แต่น้อย สายตาจ้องเขม็งไปที่สุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตา
ถ้าสุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตาทะลวงผ่านได้สำเร็จ ทุกคนก็หนีไม่รอด
“ท่านผู้ใหญ่ ปล่อยให้มันทะลวงผ่านไม่ได้นะขอรับ”
หลี่กุยที่มีวิญญาณเหลืออยู่เพียงครึ่งเดียว กล่าว
“ข้ารู้”
ในดวงตาของหลินอวี่มีแสงสีดำรวมตัวกัน ลูกแก้ววิญญาณหลายร้อยเม็ดในป้ายอาญาสิทธิ์เก้าขุมนรกแตกสลาย กลายเป็นพลังงาน
แมวมังกรวิญญาณเก้าชีวิตไม่สามารถทำอะไรสุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตาได้ สิ่งเดียวที่สามารถหยุดยั้งสุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตาได้ ก็คือพลังมืดของป้ายอาญาสิทธิ์เก้าขุมนรก
กลางอากาศ พยัคฆ์ทมิฬอีกหลายตัวปรากฏตัวขึ้นพร้อมกัน ล้อมรอบสุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตา แล้วพุ่งเข้าใส่
“ฉัวะๆ”
สุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตากำลังรับเคราะห์จากสายฟ้า และยังถูกพยัคฆ์ทมิฬจู่โจมอีก ทำให้ร่างกายที่รับภาระหนักอยู่แล้วได้รับบาดเจ็บสาหัสยิ่งขึ้น
ในยามวิกฤต จากในร่างของสุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตา หยาดโลหิตบริสุทธิ์ที่ใสราวกับแก้วหยดหนึ่งก็ขยายใหญ่ขึ้นในพริบตา กลายเป็นลำธารสายแล้วสายเล่า ไหลเวียนอยู่ในร่างของสุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตา
“หลินอวี่ รีบไป” หวงเส้าหยุนดึงหลินอวี่
“ไม่ทันแล้ว”
หลินอวี่ส่ายหน้า
ยังไม่ทันสิ้นเสียง ก็ถูกเสียงกรีดร้องกลบไป
ท่ามกลางแสงฟ้าแลบฟ้าร้อง แสงสีม่วงค่อยๆอ่อนลง แสงสีแดงเริ่มส่องสว่างเจิดจ้า ครอบคลุมท้องฟ้าทั้งผืน
“รีบหนี สุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตาเลื่อนขั้นสำเร็จแล้ว”
“ตูม อ๊าก”
บนท้องฟ้าร่วงลงมาลูกไฟหลายลูก เส้นผ่านศูนย์กลางหลายสิบเมตร ตกลงบนพื้นกลายเป็นหลุมขนาดใหญ่ อย่างน้อยร้อยกว่าคนเสียชีวิตคาที่ แม้แต่ศพก็ไม่เหลือ
“พรึ่บๆๆ”
มนุษย์ที่ตื่นตระหนกหนีไปทั่วทุกทิศทาง อารมณ์หวาดกลัวแผ่กระจายไปในหมู่คน หรือแม้กระทั่งเกิดเหตุการณ์คนเหยียบกัน สัตว์อสูรชนกัน
วินาทีต่อมา ที่ทางออกเพียงแห่งเดียวของหุบเขา หินสองข้างทางถูกแสงไฟพุ่งชน ร่วงลงมาพร้อมกัน ปิดทางออกอย่างสมบูรณ์
“จบแล้ว จบสิ้นกันคราวนี้”
เมฆดำบนท้องฟ้าสลายไป ย้อมเป็นสีแดงยามอาทิตย์อัสดง
กลางอากาศ ร่างของสุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตาค่อยๆปรากฏออกมา ขนเปื้อนเลือด แดงสดใสงดงามอย่างผิดปกติ
สุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตาร้องเสียงแหลมขึ้นฟ้า แสงไฟสาดส่องไปทั่วร่าง ข้างหลังมันปรากฏร่างเงาขนาดใหญ่ขึ้นมา
สูงหลายสิบเมตร แม้แต่แมวมังกรวิญญาณเก้าชีวิตก็ยังเล็กกว่ามาก
ดูออกว่า นี่คือจิ้งจอกยักษ์ตัวหนึ่ง ถึงแม้จะไม่มีสี่ตา แต่กลับมีเก้าหาง
“ปรากฏการณ์คืนสู่บรรพบุรุษ”
จ้าวหยวนผิงพึมพำ “นั่นคือสัตว์อสูรที่ต่อกรกับสุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตาหรือ”
บรรพชนจิ้งจอกวิญญาณปรากฏกาย พยัคฆ์ทมิฬภายใต้การดูแลของรัศมีบรรพชน ก็ปรากฏร่างออกมา
นอกจากหลินอวี่แล้ว คนอื่นๆก็เห็นพยัคฆ์ทมิฬเช่นกัน
“ปังๆๆ”
หางของบรรพชนจิ้งจอกวิญญาณพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว แต่ละหางโจมตีพยัคฆ์ทมิฬตัวหนึ่ง ทันใดนั้นก็กระแทกจนแตกเป็นเสี่ยงๆ ลมหายใจมืดที่กระจัดกระจายกำลังจะหนี แต่กลับถูกสุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตาสกัดกั้นไว้ กลืนลงไปทั้งคำ
แมวมังกรวิญญาณเก้าชีวิตวูบไหวหนึ่งครั้ง ปรากฏขึ้นข้างหลังสุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตา ใช้ท่าเก้าเงาแปลงมังกร ปรากฏเงาดำเก้าสายขึ้นจากอากาศ พุ่งเข้าใส่ร่างของสุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตา
สุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตาทะลวงผ่านสำเร็จ ตัดขาดการเชื่อมต่อกับค่ายกล พลังจิตวิญญาณเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ร่างกายไม่สามารถต้านทานความเสียหายได้อีกต่อไป กลายเป็นจุดอ่อนที่ถึงตาย
“พรวด”
เงาพญามังกรห้าสายพุ่งเข้าใส่สุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตา ฉีกร่างของมันขาดไปกว่าครึ่ง ทำให้สุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตาที่บาดเจ็บสาหัสอยู่แล้วแขวนอยู่บนเส้นด้ายแห่งความเป็นความตาย
ส่วนเงาพญามังกรสี่สายข้างหลัง กลับถูกบรรพชนจิ้งจอกวิญญาณตบจนสลายไป
“ตูม”
รวมถึงแมวมังกรวิญญาณเก้าชีวิต ก็ถูกหางตบลงบนพื้นเช่นกัน บนร่างมีบาดแผลยาวสองสามเมตรเพิ่มขึ้นมา
หลินอวี่หยุดแมวมังกรวิญญาณเก้าชีวิตไม่ให้สู้ต่อ แม้ว่าแมวมังกรวิญญาณเก้าชีวิตจะมีเก้าชีวิต แต่หลินอวี่ก็ไม่อยากจะเสียไปอย่างเปล่าประโยชน์
หลินอวี่มองดูต้าหวงที่อยู่ข้างๆ สุนัขบ้านธรรมดาเป็นเพียงระดับสามเท่านั้น การต่อสู้ระดับนี้ ก็เป็นได้แค่เบี้ยเท่านั้น
โชคดีที่ จ้าวหยวนผิง ซ่งย่าเหมย และผู้แข็งแกร่งระดับสูงคนอื่นๆ รวมตัวกันอย่างรวดเร็ว เข้าร่วมทีมล้อมโจมตีสุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตา
“ปังๆๆ”
แต่ความจริงกลับโหดร้ายอย่างยิ่ง ผู้ใช้อำนาจทุกคนรวมกัน กลับไม่ใช่คู่ต่อสู้ของสุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตาเลย
ถึงแม้จะเป็นพลังต่อสู้ระดับสูงเหมือนกัน แต่ระดับสูงกับระดับสูงก็ไม่เหมือนกัน
สุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตาในฐานะสัตว์อสูรระดับเก้า ถึงแม้จะสู้กับสัตว์อสูรระดับแปดสิบตัว ก็ยังเหลือเฟือ
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่ามีสัตว์อสูรระดับแปดเพียงตัวเดียว ส่วนสัตว์อสูรระดับเจ็ดที่เหลือ แม้จะมีจำนวนมาก แต่ก็ไม่สามารถเข้าใกล้สุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตาได้เลย
“ตอนนี้จะทำอย่างไรดี”
หวงเส้าหยุนกดความกลัวในใจไว้ ถาม
ถึงแม้เขาจะเคยเผชิญเรื่องราวต่างๆมาตั้งแต่เด็ก แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าความเป็นความตาย ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกกลัว
พลังของทั้งสองฝ่ายต่างกันมาก ด้วยพลังของเขา ถึงแม้จะเข้าร่วมการต่อสู้ ก็ไม่มีประโยชน์อะไร
“รอ”
หลินอวี่พูดอย่างใจเย็น “ถ้าข้าเดาไม่ผิด สุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตายังไม่ได้ทะลวงถึงระดับเก้าจริงๆ อย่างมากก็แค่ระดับเก้าปลอมๆ
บวกกับบาดแผลสาหัสที่ได้รับก่อนหน้านี้ ทำได้เพียงอาศัยบรรพชนจิ้งจอกวิญญาณ อย่าเห็นว่ามันแข็งแกร่งมากนัก ตัวมันเองก็ไม่มีแรงสู้แล้ว
แค่ยื้อเวลาต่อไป ชัยชนะจะต้องเป็นของเราอย่างแน่นอน สุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตาทนได้ไม่นานหรอก”
หลินอวี่จ้องมองสุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตาอยู่ตลอดเวลา ดูเหมือนจะทะลวงผ่านแล้ว แต่จริงๆแล้วคือทะลวงผ่านไปได้ครึ่งทาง เข้าสู่ระดับเก้าปลอมๆ
“แต่ ถึงแม้จะเป็นบรรพชนปลอมๆ พวกเราก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมัน”
หวงเส้าหยุนพูดอย่างกระวนกระวาย “เกรงว่ายังไม่ทันจะยื้อให้มันตาย พวกเราก็ตายกันหมดแล้ว”
หลินอวี่ยิ้มเล็กน้อย “ตอนที่มันอ่อนแอที่สุด ก็คือโอกาสที่จะชนะในพริบตา”
“แล้วเมื่อไหร่ที่มันจะอ่อนแอที่สุด”
ในมือของหลินอวี่มีการเคลื่อนไหวที่แทบจะมองไม่เห็น ลูกแก้ววิญญาณหลายร้อยเม็ดรวมตัวกันเป็นลมหายใจมืดสายหนึ่ง
ครั้งนี้ไม่ได้กลายเป็นพยัคฆ์ทมิฬ แต่รวมตัวกันเป็นพลังสายหนึ่ง ตกลงบนแมวมังกรวิญญาณเก้าชีวิตที่อยู่ไกลออกไป
แมวมังกรวิญญาณเก้าชีวิตบินขึ้นฟ้า เข้าร่วมการต่อสู้อีกครั้ง ต่อสู้อย่างดุเดือดกับบรรพชนจิ้งจอกวิญญาณ
“ท่านผู้เฒ่าจ้าว ถ้ายังเป็นเช่นนี้ต่อไป พวกเราทุกคนจะต้องจบสิ้นแน่”
“ตอนนี้เป็นช่วงที่สุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตาอ่อนแอที่สุด แค่เข้าใกล้ตัวมัน ก็สามารถฆ่ามันได้แล้ว” จ้าวหยวนผิงขมวดคิ้ว
“แต่ใครจะสามารถทะลวงผ่านการป้องกันของบรรพชนได้”
ซ่งย่าเหมยหัวเราะอย่างขมขื่น
เงาดำสายหนึ่งพุ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว พุ่งผ่านข้างกายของพยัคฆ์อัคคีเกราะเหล็ก เป้าหมายชัดเจนมาก ก็คือสุนัขจิ้งจอกวิญญาณสี่ตา
“ตูม”
บรรพชนจิ้งจอกวิญญาณสะบัดหางออกมาเส้นหนึ่ง เตรียมจะสกัดกั้นแมวมังกรวิญญาณเก้าชีวิต แต่กลับถูกพยัคฆ์อัคคีเกราะเหล็กสกัดกั้นไว้สุดชีวิต
[จบแล้ว]