บทที่ 34 การออกดอกของต้นผีดูดเลือด

บทที่ 34 การออกดอกของต้นผีดูดเลือด

"อย่างน้อยมันก็ถือว่าคุ้มค่าอย่างมาก แต่ตอนนี้มันยังไม่มีประโยชน์สำหรับฉัน ถ้ายังหาวิธีใช้งานมันไม่ได้จริง ๆ ... ฉันหวังว่าครั้งต่อไปจะเป็นพวกเคล็ดการต่อสู้ !" เป่ยเฟิงพึมพำกับตัวเอง

การฝึกฝนเป็นรากฐานของเขา แต่เคล็ดการต่อสู้เป็นเหมือนการประกันถึงสิ่งที่จะขจัดอุปสรรคกับผู้ฝึกฝนในการก้าวไปข้างหน้า

"เจ้านาย ! " ไป่เซียงทักออกมาอย่างร่าเริงเมื่อเห็นเป่ยเฟิง

"โอ้ ไป่เซียง ไปเอาเลือดหมูที่หมู่บ้านก่อน เดียวฉันจะทำอาหารไว้รอ" เป่ยเฟิงสั่ง

"ได้ครับ !"

ดวงตาของไป่เซียงสว่างขึ้นเมื่อกล่าวถึงอาหาร เขายกอ่างเปล่าและรีบวิ่งออกจากบ้าน เหมือนทอร์นาโดที่รุนแรง

เป่ยเฟิงมองไปที่ไป่เซียงที่ค่อย ๆ หายไป เขาส่ายหน้าและหัวเราะเมื่อนึกถึงเวลากินข้าว ร่างกายขนาดใหญ่นี้มันกินข้าวเท่าภูเขาเลยทีเดียว

****

"Ol’ Black บอสต้องการให้นายดูแลคน ๆ หนึ่ง"

ชายร่างผอมเดินเข้าไปในสำนักงานของเหว่ยฮุ้ยและกล่าวกับคนที่หน้าดูโหด ๆ ที่นั่งอยู่ด้านใน

"ไม่มีปัญหา หึ ฉันชอบงานแบบนี้จริง ๆ ..." รอยยิ้มที่ดูหน้ากลัวปรากฏขึ้นบนใบหน้าของชายผู้ป่าเถื่อน ในขณะที่เขาเลียริมฝีปากหนา ๆ ของเขา

"บอสอยากให้มันดูเหมือนอุบัติเหตุ นอกจากนี้ นายไม่สามารถเข้าไปในบ้านได้ นี้เป็นข้อมูลของเป้าหมาย" ชายร่างผอมกล่าว เขาดึงเอาเอกสารและวางไว้บนโต๊ะ

"รู้แล้ว ชิ ลำบากจริง ๆ แค่เข้าไปเอามีดแทงไอ้เจ้าเด็กนี้ก็จบ" Ol’ Black ตะโกนใส่ด้วยความไม่พอใจ ในขณะที่เขาเหลือบมองภาพของเป่ยเฟิง

"นี้เป็นคำสั่งของบอส" ชายร่างผอมกล่าวซ้ำด้วยเสียงหนักหน่วง

"ก็ได้ ก็ได้ ... เราจะทำความสะอาดให้หมดจด แล้วตอนนี้ก็ ไสหัวไปได้แล้ว !" Ol’ Black ตะโกนกลับ

'บัดซบรอก่อนเถอะ เร็ว ๆ นี้ฉันจะฆ่าแกด้วยน้ำมือของฉันเอง !'

ชายร่างผอมสาปแช่งในหัวใจ ก่อนที่เขาจะหันหลังแล้วเดินจากไป

****

เมื่อไป่เซียงกลับมาพร้อมกับถังเลือดหมูสด ๆ เป่ยเฟิงก็ได้เตรียมอาหารเสร็จแล้ว ทั้งคู่รีบนั่งลง แล้วกวาดจานดังพายุเฮอริเคนที่รุนแรง เวลาไม่นานปริมาณอาหารสำหรับเจ็ดแปดคน ก็ถูกกวาดจนเกลี้ยง มีหมาด้วยอีกสองตัว

หลังจากร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้น ความหิวกระหายของเป่ยเฟิงก็เพิ่มมากขึ้นทุกวัน แต่ไม่ว่าจะยังไง เขาก็กินแบบนี้เพียงมื้อเดียวเท่านั้น

"แปลก ทำไมวันนี้เสียงจักจั่นมันดูเบา ๆ " เป่ยเฟิงคิดด้วยความประหลาดใจ เขานำอ่างที่เต็มไปด้วยเลือดวางลงข้าง ๆ ต้นผีดูดเลือด

โดยปกติแล้วเสียงของจักจั่นมันจะดังทุกวัน และดังอย่างมากจนถึงจุดที่เป่ยเฟิงรำคาญตลอดเวลา แต่วันนี้เขากลับรู้สึกว่ามันเงียบสงบแปลก ๆ ในความเป็นจริงเขารู้สึกว่ามันมีเสียงที่ดังเบามาก ๆ จนแทบจะไม่ได้ยิน !

ข้าง ๆ เขา ต้นผีดูดเลือดมันเติบโตได้ดี ตอนนี้มันมีลำต้นขนาดเท่าแขนของผู้ชายตัวโตแล้ว และยังมีความสูงกว่าสองเมตรด้วย

อย่างไรก็ตาม เป่ยเฟิงไม่ได้มีความสุขเลยเมื่อเห็นความก้าวหน้าของต้นผีดูดเลือด มันต้องใช้เวลานานเท่าไรก่อนที่มันจะออกดอก ?

"เอ๊ะ ?"

เป่ยเฟิงหันหัวของเขาไปรอบ ๆ ในขณะที่เขาเห็นภาพเบลอในอากาศ เขาเห็นจักจั่นเกาะอยู่ที่กิ่งของต้นผีดูดเลือด มันดูเหมือนว่ามันกำลังทำหน้าโง่ ๆ อยู่ แต่สำหรับต้นผีดูดเลือดแล้ว มันคืออาหารชั้นยอด ! มันละเว้นจากการกินเลือดหมูในถัง แล้วเอารากนับไม่ถ้วนของมันพองตัวขึ้นสู่อากาศแล้วจับจักจั่น !

ในพริบตา จักจั่นถูกมัดด้วยรากนับไม่ถ้วน มันถูกดึงลงไปในใต้ดินอย่างรวดเดียว

'อย่าบอกฉันนะว่า ... ต้นผีดูดเลือดชอบกินจักจั่นมากที่สุด ?'

เป่ยเฟิงมองไปที่ต้นผีดูดเลือดด้วยความไม่เต็มใจ ถึงว่าทำไมจักจั่นจำนวนมันลดลง ที่แท้ส่วนใหญ่พวกมันถูกต้นผีดูดเลือดจับกินไปหมดแล้ว !

เป่ยเฟิงคิดอย่างจริงจัง ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจจะใช้จักจั่นเป็นอาหารหลักของต้นผีดูดเลือด บางทีมันอาจจะไปเร่งความเร็วที่ต้นผีดูดเลือดจะออกดอกก็ได้ ถ้ามันกินจักจั่นไปเป็นจำนวนมาก ๆ ใช่ไหม?

ปัญหาหลักของเขาคือ เขาคิดว่า ต้นผีดูดเลือดนี้ถ้ามันมีความสุขกับรสชาติของจักจั่น มันน่าจะช่วยเร่งการเติบโตของมันด้วย

"แต่ การลงทุนเรื่องเล็ก ๆ นี้มัน ..."

จักจั่นนั่นมีขายอยู่ทั่วไป แต่มันจะถูกขายในลักษณะของดักแด้ ผู้คนไม่ชอบที่ซื้อขายร่างโตเต็มที่ของจักจั่นเพราะว่ามันไม่อร่อย แตกต่างจากร่างดักแด้

เป่ยเฟิงกำลังยืนคิดเป็นเวลานาน ผลเลือดต้นกำเนิดนั้นไม่รู้ว่ามันต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะได้มันมา !

แม้ว่าเขาจะรู้ว่าต้องใช้เวลานานมากที่จะได้รับผลของมันก็ตาม แต่เป่ยเฟิงยังคงต้องการให้ต้นผีดูดเลือดออกผลเลือดต้นกำเนิดซักลูก เพื่อที่เขาจะลงทุนได้อย่างคุ้มค่าในอนาคต !

ฤดูนี้เป็นฤดูที่จักจั่นเยอะที่สุด พวกชาวนาสามารถหาจับพวกมันได้อย่างง่าย ๆ เพราะพวกมันชอบไปวางไข่ไว้ที่ใต้ต้นผลไม้ของพวกเขา พวกชาวนาจึงสามารถดักเอาไข่ดักแด้ของพวกมันได้ง่าย ๆ โดยใช้เทปกาว

แต่ว่า พวกมันมีราคาที่ไม่ต่ำเลย โดยปกติแล้วจักจั่นในรูปดักแด้มันจะขายเป็นเงินดอลลาร์ !

เป่ยเฟิงพิจารณาถึงทางเลือกของเขาอยู่สักพัก มันไม่มีอะไรกล้าได้กล้าเสีย

"ไอ้เด็กเวรแกยังอยู่ในบ้าน ? เมื่อไหร่มันจะออกมากัน ?" Ol 'Black สาปแช่งดัง ๆ เขาไม่สามารถทำอะไรได้ เพราะเป่ยเฟิงอยู่ในบ้าน !

สำหรับบุคคลปริศนา เป่ยเฟิงไม่ได้รู้เลยว่ามีชายที่ดูเป็นอันตรายกำลังรอเขาอยู่ข้างนอก เมื่อเขาคิดจะออกไป เขาก็คว้ากระเป๋าสตางค์และก็เดินออกไป

หลังจากมอบหมายงานให้ไป่เซียงที่บ้านแล้ว เขาก็จะไปขึ้นรถเข้าตัวเมือง

ปกติจักจั่นจะไม่มีขายในหมู่บ้าน พวกมันมักจะถูกขายให้กับกลุ่มพ่อค้าจำนวนมาก แล้วจากนั่นมันก็จะไปโผล่ในร้านอาหาร หรือไม่ก็โรงแรม [1]

เป่ยเฟิงตั้งใจจะลองเสี่ยงโชคของเขาดู ว่าเขาจะสามารถหาซื้อจักจั่นได้หรือไม่

'มันออกมาแล้ว !'

ดวงตาของ Ol 'Black สว่างขึ้นด้วยความตื่นเต้น เมื่อเขาเห็นเป่ยเฟิงเดินออกจากบ้าน เขาเลียริมฝีปากด้วยความดีใจ เขารีบเดินตามไปในทันที

เป่ยเฟิงเดินไปที่ตลาดฟาร์มทันทีที่เขาลงจากรถ

Ol 'Black ยังคงแอบเดินตามมาเงียบ ๆ เขาอยู่ในเงาและพยายามจะไม่ทำให้เกิดเสียงดัง

หลังจากเดินอยู่ครึ่งวัน เป่ยเฟิงก็เจอร้านที่ขายจักจั่น แต่ว่า มันถูกขายในราคาตัวละ 2 หยวน

เป่ยเฟิงใช้ความพยายามอย่างมากในการต่อราคา จนได้ถึง 1.40 หยวน ! เหตุผลเดียวที่เขาได้รับส่วนลดเพราะเขาซื้อเป็นจำนวนมาก

เป่ยเฟิงซื้อจักจั่นมาเป็นจำนวนพันตัว เนื่องจากเขาไม่แน่ใจว่าต้นผีดูดเลือดจะกินหมดไหม ไม่งั้นเขาคงซื้อเยอะกว่านี้ !

ในขณะนั้น Ol 'Black ที่กำลังซ่อนตัวอยู่ในเงามืด เขากำลังคิดวิธีดีที่สุดที่จะฆ่าเป่ยเฟิง 'ฉันควรจะเดินเข้าไปแล้วแทงมันโดนตรง ? ไม่ ฉันต้องทำให้มันดูเหมือนอุบัติเหตุ .. วิ่งไปผลักให้มันชนกับรถ ? อืม เข้าท่าแหะ' Ol 'Black เลียริมฝีปากราวกับเขากำลังลิ้มรสของอร่อย

เขากำลังหัวเราะอย่างสะใจในเงามืด แล้วเมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมอง

'เดียวนะ มันไปไหนแล้ว ?'

Ol 'Black ตกใจ เขาแค่คาดสายตาเล็กน้อย แล้วเป่ยเฟิงก็หายไปซะแล้ว !

จากจุดนี้จะเห็นได้ว่า แท้จริงแล้ว Ol 'Black เป็นแค่มือสมัครเล่นเท่านั้น เขาจะรับงานที่รายได้พิเศษและมันห่างไกลจากคำว่ามืออาชีพ เขาเป็นประเภทชอบงานที่ใช้กำลังในการทำภารกิจ เขาไม่เคยแอบย่องเบาแบบนี้มาก่อน มันจึงทำให้เขาไม่มีทักษะที่จะติดตามเป้าหมายได้ดีพอ

ในขณะที่ Ol 'Black กำลังตกใจ เป่ยเฟิงก็ได้เดินทางกลับมาที่บ้านและนำจักจั่นให้กับต้นผีดูดเลือดอยู่

ทันทีที่ได้พบของโปรด ต้นผีดูดเลือดก็เหมือนไก่ดีใจ มันโบกรากของมันไปมาในอากาศอย่างกระปรี้กระเปร่า !

รากนับไม่ถ้วนเต้นในอากาศอย่างเร่าร้อน ราวกับว่ามีถูกผีสิงอยู่

รากที่น่าขนลุกของมันค่อย ๆ เลื้อยเข้าไป มันผลักกันเองซะส่วนใหญ่ และเมื่อมันเข้าไปถึงจักจั่นแล้ว ช่วงเวลาสั้น ๆ เหล่าจักจั่นก็ถูกบีบแน่นเหมือนรังไหม และถูกลากเข้าไปในใต้ดิน

หลังจากนั่นเป่ยเฟิงก็ประหลาดใจ ต้นผีดูดเลือดเติบโตอย่างรวดเร็วจนเห็นได้ชัด ! ในพริบตาลำต้นของมันก็มีความหนาเท่าต้นขาคนปกติ นอกจากนี้กิ่งของมันยังหนาแทนแขนของคนปกติ !

ความสูงของมันยังไม่เปลี่ยนแปลง แต่สิ่งที่น่าประหลาดใจที่สุดคือ บนยอดของกิ่งหลัก มันมีดอกไม้สีแดงเลือดดูสวยงามและโหดร้าย ปรากฏขึ้น !

กลีบดอกมีสีแดงสด มันดูสง่างามและละเอียดอ่อนมาก มันดูเหมือนถูกแกะสลักมาจากหยกแดงที่มีคุณภาพสูงสุด ! มีกลิ่นหอมอ่อนที่สดชื่นออกมาจากดอกไม้ มันสามารถปลุกเร้าอารมณ์ของใครก็ตามที่ได้กลิ่นให้หลอมละลายได้ !

"เยสส ! แจ๊กพอต ! จักจั่นนี้มันช่วยได้มากจริงๆ !"

เป่ยเฟิงร่าเริงอย่างมากที่ต้นผีดูดเลือดโตไวขึ้นมากในเวลาอันสั้น .. ถ้าเขามีจักจั่นเพียงพอ เขาก็จะได้รับผลเลือดต้นกำเนิดได้เรื่อย ๆ ใช่ไหม ?

หลังจากสงบจิตใจได้ เป่ยเฟิงเดินออกมาจากต้นผีดูดเลือด เขาเริ่มฝึกท่าเคล็ดการหายใจด้วยแสงตามกิจวัตรประจำวัน เมื่อร่างกายของเขาแข็งแรงขึ้น มันก็ต้องเพิ่มความยืดหยุ่นขึ้นด้วยกัน เพื่อจะทำให้การเคลื่อนไหวรู้สึกง่ายขึ้นทุกครั้งที่ทำ

เช่นเดียวกับเป่ยเฟิงที่ใช้เวลาทั้งหมดฝึกจนกระทั่งมืดค่ำ

ตอนนี้ Ol 'Black ได้เดินทางกลับมาที่บ้านเก่า ๆ ของเป่ยเฟิง ใบหน้าของเขาย่ำแย่อย่างมาก

'ถึงฉันจะเข้าไปในบ้านไม่ได้ แต่ฉันก็ทำให้มันตายในบ้านได้ มันไม่น่าจะเป็นปัญหา ใช่ไหม ? หืมม แล้วฉันจะทำให้มันมีอุบัติเหตุในบ้านได้ยังไง ? ไฟคือคำตอบ ฉันไม่สามารถทำลายบ้านที่บอสสั่งมาได้ แต่ไม่เกี่ยวกับไฟฟ้านี้ ? ใช่แล้ว ! อุบัติเหตุทางไฟฟ้าไงละ หึหึ !'

ดวงตาของ Ol 'Black สว่างไสวด้วยความสุข เขาทิ้งความลังเลที่เหลือแล้วปีนกำแพง จากนั่นค่อย ๆ ย่องเข้าไปในบ้านอย่างเงียบ ๆ

"ซู๊ว ซู๊ว !"

เมื่อรู้สึกถึงเหยื่อแสนอร่อย ต้นผีดูดเลือดก็สั่นเล็กน้อยก่อนที่มันจะกลับมาซุ้มเงียบรอเหยื่อมาหา

Ol 'Black เตรียมตัวมาอย่างดี อย่างน้อยที่สุดเขาก็รู้ว่าห้องนอนของเป่ยเฟิงอยู่ไหน เขาเดินไปที่ลานกว้างหน้าบ้านใกล้ ๆ ห้องของเป่ยเฟิง ตอนนี้เขาประสบความสำเร็จในการแอบเข้ามาในบ้านแล้ว

มันเป็นคืนที่มีเมฆมาก ไม่สามารถมองเห็นดวงจันทร์ได้ แม้แต่จักจั่นก็หยุดร้อง

"คืนนี้เป็นคืนที่สมบูรณ์แบบจริง ๆ เหมาะจะมีการหลั่งเลือดและฆ่าบางคน !"

Ol 'Black เงยหน้าขึ้นไปมองบนฟ้า ที่มองไม่เห็นแสงจันทร์ คิดเงียบ ๆ