บทที่ 3 ระบบตกปลาสวรรค์ : เริ่ม !

บทที่ 3 ระบบตกปลาสวรรค์ : เริ่ม !

หลังจากที่เป่ยเฟิงใส่ปลาไหลลงในตระกล้า เขาก็หันหลังแล้วเดินเข้าไปในบ้านอย่างอารมณ์ดี

"ติ๊ง ! ระบบตกปลาสวรรค์ : เริ่มทำงาน"

"เอ๊ะ ! อะไร ?" เป่ยเฟิงหยุดเดินแล้วมองไปรอบ ๆ ด้วยความสงสัย

อย่างไงก็ตาม ไม่เห็นมีเงาใครซักคน แต่อยู่ดี ๆ ท้องฟ้ามืดลงอย่างรวดเร็ว ต้นไม้เริ่มสั่นอย่างรุนแรงพร้อมกับลมที่พัดกระหน่ำ เขาคิดว่าฉากเบื้องหน้าตอนนี้ดูเหมือนเขากำลังโดนผีหลอก

"คงไม่ใช่ว่าฉันคิดไปเองหรอกนะ ?"

เหงื่อเย็น ๆ ค่อยหลังตามหลังของเป่ยเฟิง เขาเริ่มหยุดทำทุกอย่าง เมื่อเขามองไปที่ทุ่งนา ภูเขา หรือที่อื่น ๆ เมื่อเขาไม่เห็นใคร เขาก็รีบวิ่งเข้าไปในบ้านทันที

"ระบบตกปลาสวรรค์ : เชื่อมต่อข้อมูล"

เสียงไร้อารมณ์เหมือนเสียงของหุ่นยนต์ดังออกมาอีกครั้ง

ทุกอย่างเงียบเชียบ เป่ยเฟิงพึมพำในห้องคนเดียว เขาคิดว่าตอนนี้เขาใกล้จะบ้าอยู่แล้วถ้าเกิดเขาได้ยินเสียงแปลก ๆ นั้นอีกครั้ง

หลังจากผ่านไปหลายนาที สิ่งเดียวที่ได้ยินตอนนี้ก็คือเสียงลมหายใจของเป่ยเฟิง

"ระบบตกปลาสวรรค์ : ลงทะเบียนสำเร็จ!"

เผ่ามนุษย์ : เป่ยเฟิง (ชาวประมง ระดับ 1)

ความแข็งแกร่ง : 4

ความเร็ว : 5

พลังจิต : 12

หมายเหตุ : ค่าเฉลี่ยปกติของมนุษย์คือ 10 จุด

ขาดประสบการณ์เพื่อเลื่อนเป็นชาวประมง ระดับ 2 : 10,000

อุปกรณ์สวมใส่ : เบ็ดไม้ไผ่สีม่วงระดับ 1 ,อัพเกรดจากเบ็ดไม้ไผ่ที่ใกล้พัง

ลงทะเบียนบ่อน้ำโบราณเป็นประตูมิติสำหรับระบบตกปลาสวรรค์ ขณะนี้ชาวประมงมีระดับ 1 จำนวนปลาที่สามารถตกได้คือ 1

สิ่งของที่สามารถซื้อได้จากระบบตกปลาสวรรรค์ : พื้นฐาน

ในตอนนั่นเองเสียงไร้อารมณ์หุ่นยนต์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง เป่ยเฟิงมั่นใจแล้วว่าเสียงที่เขาได้ยินมันมาจากในหัวของเขา

ก่อนที่เป่ยเฟิงจะหายตกใจ ทันใดนั่นก็มีหน้าจอสีเขียวโผล่ขึ้นมาข้างหน้าเขา

"นี้มัน อะไร มันคืออะไร ? ระบบตกปลาปลาสวรรค์มันคืออะไรกัน ?" เป่ยเฟิงพึมพำโดยไม่ตั้งใจ ตอนนี้หัวใจเขาแทบช็อคกับสิ่งที่เกิดขึ้น ระบบพวกนี้มันคืออะไรกัน เป็นไปได้ไหมว่าเขาสามารถตกปลาจากโลกอื่น ๆ ได้ !

'มันอาจจะเป็นไปได้ ?!'

เป่ยเฟิงรู้สึกว่าตอนนี้เขาได้เปิดมุมมองโลกใหม่อีกครั้งนึงในหลายปีมานี้

'ตั้งแต่ที่ฉันพบระบบนี้ ยังมีอะไรที่เป็นไปไม่ได้อีก ? มาลองดูซักตั้ง !'

หลังจากที่หายตกใจ ตอนนี้จิตใจเป่ยเฟิงเต็มไปด้วยความคาดหวังมากมาย

ถ้าระบบนี้มันสามารถทำให้เขาตกปลาจากโลกอื่นได้ เป็นไปได้ไหมว่ามันสามารถรักษาร่างกายของเขาได้ !

เป่ยเฟิงลืมเรื่องปลาไหลลายเลือดในถังไปสนิท เขาหยิบคันเบ็ดขึ้นมาอีกครั้งแล้วรีบวิ่งออกจากบ้านไปที่บ่อน้ำโบราณอีกครั้ง

"เอ๊ะ เบ็ดนี้มัน ?"

ขณะที่เป่ยเฟิงหยิบคันเบ็ดขึ้นมา เขารู้สึกมีอะไรบางอย่างผิดปกติ ทำไมเบ็ดมันดูเหมือนจะหนักขึ้นแปลก ๆ

เมื่อเขามองไปที่คันเบ็ดสีเหลืองซีดจาง ทำให้เขารู้สึกตกใจมาก คันเบ็ดในมือเขามันดูเหมือนจะได้รับการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง

อย่างแรกคือตัวคันเบ็ด ตอนแรกตัวเบ็ดทำมาจากไม้ไผ่ธรรมดาที่หาได้ทั่วไป แต่ตอนนี้มันมีสีม่วงเข้มดูคล้ายกับหยกเงางามที่น่าสัมผัสเป็นอย่างยิ่ง

อย่างที่สองคือรอกตกปลาที่อยู่ติดกับก้าน มันมีเส้นเอ็นสีขาวติดอยู่ เส้นเอ็นนี้มันดูเล็กมาก เล็กเหมือนใยแมงมุม เป่ยเฟิงกังวลเล็กน้อย เส้นเอ็นมันคงไม่ขาดใช่ไหมถ้าเขาตกปลาขนาดใหญ่ ?

อย่างสุดท้ายคือตะขอตกปลา มันเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทแล้วยังให้ความรู้สึกว่ามันทำมาจากวัสดุชั้นเลิศ

"นี้มัน สีม่วง ดูดี น่าใช้ แค่มีเบ็ดคันนี้อันเดียวก็พอ !"

ตอนนี้เกือบ 90% เป่ยเฟิงให้ความสนใจกับระบบตกปลาสวรรค์อย่างมาก ความสามารถในการเปลี่ยนคันเบ็ดนี้มันไม่สามารถหาเหตุผลอะไรมาช่วยยืนยันได้เลย เพราะอย่างงั้นสิ่งเดียวที่ทำได้คือ ทดลองตกปลาด้วยเบ็ดคันนี้ซะ

เมื่อมาถึงบ่อน้ำโบราณ เป่ยเฟิงยังคงยืนนิ่งเงียบ เขาควรจะตะโกนว่าอะไรดีก่อนที่จะโยนเบ็ดลงไป เอาเป็น Shazam ! หรือจะเป็น ราชาสวรรค์ผู้พิชิตปลาเสือดิน หรือจะเป็น สมบัติแห่ง ปาโกดา จงกำจัดปีศาจในแม่น้ำนี้ซะ ! อะไรแบบนี้ดี ?

นอกจากนี้เขาต้องใช้เหยื่ออะไรดี เป็นไปได้ไหมว่าเขาสามารถตกได้โดยไม่ต้องใช้เหยื่อ ?

หลังจากยืนคิดอยู่คนเดียว เป่ยเฟิงตัดสินใจเสี่ยงโชค เขาจับจิ้งหรีดโชคร้ายตัวหนึ่งยัดใส่ตะขอแล้วโยนตะขอเบ็ดเข้าไปในบ่อน้ำทันที

น้ำที่นิ่งสงบในบ่อน้ำ ค่อย ๆ เริ่มมีการหมุนจากช้า ๆ แล้วจากนั้นก็เกิดน้ำวนสีดำแล้วดูดสายเบ็ดหายเข้าไปข้างใน

******

ภายใต้ท้องฟ้าสีครามในอีกโลก ป่าขนาดมหึมา กองกระดูกขนาดมหึมา เสียงคำรามที่ออกมาจากในป่าอย่างต่อเนื่อง

ต้นไม้ที่นี่มีความหนาและสูงมาก ไม่ว่าจะต้นไหน ๆ มันต้องใช้คนหลายคนด้วยกันในการโอบล้อมมัน บางต้นถึงกับต้องใช้คนจำนวน 10 คนโอมด้วยกัน

มีสัตว์วิ่งหนีตายจำนวนมากวิ่งหนีออกมาจากป่า หนีออกมาจากการต่อสู้ของสัตว์ที่ดูโหดร้ายบางตัวที่กำลังสู้กันอยู่

ด้านนึงเป็นลิงยักที่มีความสูง 10 จ้าง[1] มันกำลังทุบหน้าอกของมันด้วยกำปั้นและตะโกนด้วยความโกรธแค้นไปอีกฟาก โดยเมื่อหันหน้าไปอีกฟากจะเห็นงูยักที่มีความยาวกว่า 30 จ้าง มันกำลังชูเขาขนาดใหญ่บนหัวมันขึ้นแล้วส่งเสียงคำรามไปที่ลิงยัก

ต่อจากนั้นสัตว์ทั้งสองตัวนี้ได้เข้าต่อสู้กันอย่างรุนแรง แผ่นดินเริ่มสั่นไหว บริเวณโดยรอบค่อย ๆ พังพินาศ ต้นไม้ที่สูงตระหง่าหลายคนค่อย ๆ ถูกทำลายลงไปทีละต้น บางครั้งมันก็ถูกเอาไปเป็นอาวุธให้ทั้งคู่ใช้ต่อสู้กัน

ถ้าเป่ยเฟิงได้เห็นฉากนี้ เขาน่าจะตกใจช็อคน่าดู ในโลกนี้มันมีลิงที่สูงกว่านี้อีกด้วยงั้นเรอะ !

ไหนจะงูที่มีความยาวกว่า 30 จางนั่นอีก มันใหญ่กว่างู Titanoboa ที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ซะอีก

ในตอนนั่นเองได้มีเส้นใยแมงมุมคอย ๆ หล่นลงมาจากท้องฟ้าหยุดอยู่ที่ตรงกลางป่า

จิ๊งหรีดผู้โชคร้ายตัวนี้โดนยัดใส่ตะขอแล้วเขวี้ยงมาในน้ำจากนั่นก็ได้ข้ามมิติมาอีกโลกหนึ่งน่าแปลกที่มันยังมีชีวิตรอดได้อีก ทั้ง ๆ ที่มันว่ายน้ำไม่เป็น ไหนจะอ่อนแอเวลาอยู่บนบกอีก

เป่ยเฟิงกำลังนั่งอยู่ข้าง ๆ บ่อน้ำ ดวงตาที่ปิดราวกับกำลังหลับอยู่ของเขาช่างดูเหมือนหลวงจีนที่ได้ละทางโลกไปแล้วซะอีก

หนึ่งจะต้องเข้าใจว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดของผู้ที่ชื่นชอบการตกปลาไม่ใช่เทคนิค แต่คือความอดทน !

โดยปกติคนที่อายุน้อยมักจะใจร้อนและไม่สามารถทนกับเรื่องน่าเบื่อพวกนี้ได้ !

ยังไงก็ตาม เป่ยเฟิงนั่นยังไม่แก่ แต่เพราะเขาผ่านเรื่องพวกนี้มามากในหลายปีที่ผ่านมา จึงทำให้เขาดูสงบและมั่นคง เหมือนชายชราผู้ได้ผ่านโลกมามากมาย

"ซู๊ว ซู๊ว"

ในป่าอีกโลก ในขณะที่จิ๊งหลีดผู้โชคร้ายกำลังหาวิธีหนีออกจากตะขอ ทันใดนั้นก็เกิดเสียงดังขึ้นในพุ่มไม้ใกล้ ๆ

มันเป็นไก่ยักษ์ ไก่ยักษ์หน้าโง่ตัวนึงที่กำลังโผล่ออกมาจากพุ่มไม้ มันมองไปรอบ ๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ต่อมาเมื่อมันคิดว่าปลอดภัยแล้วมันก็ค่อย ๆ ก้าวออกมาจากพุ่มไม้อย่างช้า ๆ

ไก่หน้าโง่ตัวนี้มีความสูงที่ 120-130 เซนติเมตร ! ร่างของมันถูกปกคลุมไปด้วยขนยาวสีสดใส และมีหงอนไก่สีแดงที่ดูคล้ายมงกฏอยู่บนหัวนั่นอีก

จงอยปากที่ดูเหมือนเล็บอินทรีนั่น และเท้าที่กว้างของมันทำให้การเดินของมันดูทรงพลังอย่างมาก

ไก่ยักษ์มองไปที่จิ๊งหรีดที่กำลังดิ้นอยู่บนพื้นด้วยสายตาเหยียดหยาม มันค่อย ๆ เดินไปหาจิ๊งหรีดตัวนั่นช้า ๆ

"เอ๊ะ หรือฉันจะตกได้แล้ว !"

เป่ยเฟิงที่อยู่ข้างบ่อน้ำรู้สึกถึงแรงกระตุกจากปลายอีกข้างหนึ่ง

เขารีบยกเบ็ดขึ้นมา แต่ยังไงก็ตาม เขารู้สึกว่ามันค่อนข้างเบาราวกับว่าไม่มีอะไรอยู่เลยอีกด้านหนึ่ง

'หรือว่ามันหนีไปแล้ว ? '

เพราะไม่มีน้ำหนักและการดิ้นรนของอีกด้านทำให้เป่ยเฟิงแปลกใจเล็กน้อย แต่ยังไงก็ตามเขาก็ยังตัดสินใจที่จะดึงมันขึ้นมา

"กระต๊ากกก"

ไก่ยักษ์ที่เพิ่งกินจิ๊งหรีดมันรู้สึกได้ว่ามีอะไรบางอย่างดึงมันขึ้นไปบนฟ้า ก่อนที่มันจะเริ่มรู้สึกตัวก็โดนแรงมหาศาลดึงมันบินขึ้นไปบนฟ้าซะแล้ว

แต่ไม่ว่ามันจะต่อสู้ขัดขืนยังไงก็ตาม สิ่งที่ดึงมันขึ้นไปนั้นเร็วเกินไป ในช่วงนั่น ๆ มันก็หายไปจากที่ ๆ มันเคยอยู่

ไก่ยักษ์โผล่ขึ้นมาจากในบ่อน้ำอย่างรวดเร็ว ขณะเดียวกันเป่ยเฟิงก็รู้สึกหนักแขนของเขามาก

"นี้มันบัดซบอะไรกัน ทำไมถึงเป็นไก่ยักษ์ !"

เป่ยเฟิงมองลงไปในบ่อน้ำเขาเห็นไก่ตัวใหญ่ที่ดูแล้วน่าจะมีน้ำหนักไม่น้อยกว่า 40-50 จิน มันกำลังจ้องมองเขาด้วยสายตาโกรธแค้นเป็นอย่างมาก

หลังจากที่เป่ยเฟิงตั้งใจตกปลาด้วยความแรงกล้า แต่สิ่งที่เขาได้มาก็คือไก่ยักษ์ที่ไม่รู้มันออกมาจากบ่อนี้ได้ยังไง แล้วไหนจะเส้นใยแมงมุมนั่นที่ดูเหมือนจะไม่มีไม่มีวันโดนทำลายนั่นอีก

ไก่ยักษ์ดูเหมือนจะถูกสะกดด้วยบางอย่างทำให้มันไม่สามารถต่อสู้ดิ้นรนได้เลย ดังนั่นมันเลยเป็นเรื่องง่ายอย่างมากที่จะเอามันออกมาจากบ่อ

TL / N: นี่คือไก่ยักษ์สำหรับใครที่อยากเห็นนะครับ :P https://www.youtube.com/watch?v=1qJ4854nrDA

[1] 1 จาง = 3.3 เมตร