เกิดใหม่ทั้งที ก็มีระบบผู้ช่วยสุดโกงในโต้วหลัวตอนที่28

บทที่ 28: โค่นทีมราชันย์นักสู้

"ทำลายจุดชะงักงันลงได้แล้ว! หลี่เอินจิงซัดอวี้เฟิงร่วงจากฟ้า สลบอยู่บนสังเวียนวิญญาณ ตอนนี้ทีมราชันย์นักสู้ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบแล้วค่ะ"

โต้วโต้วเพิ่งจะทรงตัวจากพายุเมื่อครู่ได้ ก็เห็นหลี่เอินจิงซัดอวี้เฟิงจากกลางอากาศร่วงลงมาบนสังเวียนวิญญาณ

"ลักซ์, เธอกับสเตลล่าดันขึ้นหน้าไป สร้างโอกาสให้หลี่เอินจิงกับเหลิ่งเยว่ซี"

เมื่อเห็นว่าอวี้เฟิงสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ หลินเอินก็รู้สึกผ่อนคลายลงมาก แบบนี้หลี่เอินจิงก็จะสามารถคุกคามเย่หลิงหลิงได้แล้ว

"พวกเจ้าจะไม่ได้ก้าวไปข้างหน้าอีกแม้แต่ก้าวเดียว!"

สือมั่วและสือโม่สบตากัน และในขณะเดียวกัน วงแหวนวิญญาณสีม่วงของพวกเขาก็สว่างขึ้น กระดองเต่าสองอันแตกออกเป็นชิ้นส่วนโล่ขนาดเล็กในทันที

"พายุเกราะเต่า!"

ชิ้นส่วนโล่ขนาดเล็กที่ถูกควบคุมโดยพี่น้องสือ ก่อตัวขึ้นเป็นพายุเกราะเต่าสีเขียว พยายามที่จะโอบล้อมลักซ์และสเตลล่า

"ทักษะวิญญาณที่สาม, ผนึกมารสะบั้นเด็ดขาด!"

สเตลล่ากระโดดขึ้นจากสังเวียนวิญญาณ ดาบใหญ่พิพากษาของเธอกลายเป็นเสาแสงขนาดมหึมา ฟันตรงไปยังพายุเกราะเต่า

"ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง! คลื่นแสงกระแทก!"

ลักซ์ฉวยโอกาสในขณะที่พี่น้องสือไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ และกระสุนแสงกว่าสิบลูกก็ระดมยิงใส่พวกเขาอย่างต่อเนื่องจากท้องฟ้า

"แย่แล้ว!"

สีหน้าของสือมั่วและสือโม่เปลี่ยนไปทันที พวกเขาควบคุมพายุเกราะเต่าให้แยกออกจากกัน เพื่อป้องกันกระสุนแสงที่ตกลงมาจากฟ้า

"โอกาสดี! ปืนใหญ่ลำแสงวาบรวมพลัง!"

เมื่อเห็นพี่น้องสือแยกตัวออกจากกัน หลินเอินก็รวบรวมพลังวิญญาณไว้ที่เขาทันที ลำแสงสีทองพุ่งออกไปในทันใด ทะลุทะลวงแนวป้องกันของทีมราชันย์นักสู้และพุ่งตรงไปยังเย่หลิงหลิง

"บัดซบ! กรงเล็บมังกรสายฟ้า!"

อวี้เทียนเหิงไม่สนใจอาการบาดเจ็บภายในของเขาและยกมือขึ้น ปล่อยสายฟ้าฟาดที่รุนแรงออกไป

ตูม!

ปืนใหญ่ลำแสงและกระแสไฟฟ้าเกิดระเบิดขึ้นกลางอากาศ ทำให้เกิดลมกระโชกแรงอย่างไม่น่าเชื่อ อวี้เทียนเหิงถูกพัดกระเด็นและล้มลงกับพื้น

"น่ากลัวเกินไปแล้ว! นี่, นี่มันคือการต่อสู้ระดับวิญญาณจารย์จริงๆ เหรอคะ?!"

โต้วโต้วโคลงเคลงอย่างน่าหวาดเสียวอยู่กลางอากาศ แทบจะไม่สามารถลืมตาได้

"ศิษย์พี่เรน่า, ไปช่วยลักซ์กับสเตลล่า หาวิธีทะลวงแนวป้องกันของพวกมันให้ได้"

เมื่อเห็นว่าภัยคุกคามต่อแนวหลังถูกจัดการไปแล้ว และคนที่เหลือก็ถูกเหลิ่งเยว่ซีรั้งไว้ หลินเอินจึงส่งเรน่าออกไปทันที

"หลิงหลิง, รีบไปรักษาเทียนเหิงเร็วเข้า ข้าจะสกัดเจ้าคนที่อยู่บนฟ้าไว้เอง"

ตู๋กูเยี่ยนพ่นหมอกพิษขึ้นไปในอากาศอย่างต่อเนื่อง กดดันหลี่เอินจิงไว้ชั่วคราว

แม้ว่าจะมีซาลาเปาไส้ถั่วแดงสำหรับล้างพิษ แต่การสัมผัสกับหมอกพิษเป็นเวลานานก็ไม่ใช่เรื่องดี มิฉะนั้นร่างกายของเธอก็ยังคงถูกกัดกร่อนอยู่ดี

"ลักซ์, ควบคุมพี่น้องสือไว้! สเตลล่า, บุกทะลวงไปหาตัวสนับสนุนของพวกมัน!"

หลินเอินฉวยโอกาสที่อวี้เทียนเหิงล้มลงและเพิ่มแรงโจมตีไปยังเย่หลิงหลิงทันที

"ทักษะวิญญาณที่สาม, กรงแสง!"

ลักซ์เข้าใจและพยักหน้าทันที กรงสองอันที่ถักทอจากแสงได้กักขังพี่น้องสือไว้กับที่โดยตรง

ร่างของสเตลล่าวูบไหว หลบเลี่ยงพี่น้องสือ และเธอก็กำดาบใหญ่ของเธอ พุ่งเข้าใส่เย่หลิงหลิง

"ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง, พายุขนนกโปรยปราย!"

หลี่เอินจิงเห็นสเตลล่าบุกทะลวงได้สำเร็จ ขนนกโปรยปรายลงมาใส่ตู๋กูเยี่ยนราวกับสายฝน ทำให้เธอไม่สามารถไปสนับสนุนเย่หลิงหลิงได้

"แย่แล้ว, ออสโล, รีบไปช่วยเร็ว!"

ตู๋กูเยี่ยนตะโกนอย่างร้อนรนไปยังออสโลที่อยู่ไม่ไกล

"ฝันไปเถอะ!"

ร่างของเหลิ่งเยว่ซีกลายเป็นลำแสงจันทรา ขวางทางของออสโลไว้

"ขออภัยด้วย!"

สเตลล่าไปถึงตัวเย่หลิงหลิงได้สำเร็จ เธอเหวี่ยงดาบและซัดเธอตกจากสังเวียนวิญญาณ

"แย่แล้วค่ะ! ดอกไห่ถังเก้าใจของทีมราชันย์นักสู้ถูกกำจัดออกไปแล้ว! ทีมรุ่งอรุณได้เปรียบอย่างมาก!"

เสียงของโต้วโต้วดังก้องจากลำโพง ตราชั่งแห่งชัยชนะได้เริ่มเอนเอียงอย่างช้าๆ

เมื่อไม่มีการรักษาของเย่หลิงหลิง ทีมราชันย์นักสู้ก็ถูกทีมรุ่งอรุณเอาชนะไปทีละคนอย่างรวดเร็ว ล้มลงบนสังเวียนวิญญาณและสูญเสียความสามารถในการต่อสู้

"ในที่สุดก็ชนะ!"

เมื่อรู้สึกว่าพลังวิญญาณของเขาเกือบจะหมดเกลี้ยง หลินเอินก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกในที่สุด

"หลินเอิน, เราชนะแล้ว!"

ลักซ์วิ่งเข้ามาอย่างตื่นเต้น และหลินเอินก็ยื่นมือออกไปรับเธออย่างจนใจ

คนอื่นๆ ก็กอดกัน การต่อสู้ครั้งนี้มันยากลำบากเกินไป และพลังวิญญาณของพวกเขาก็เกือบจะหมดแล้ว

"การต่อสู้สิ้นสุดลงแล้ว! ทีมรุ่งอรุณเป็นฝ่ายชนะ! ขอให้พวกเราทุกคนร่วมแสดงความยินดีกับพวกเขา!!!"

ทันทีที่สมาชิกคนสุดท้ายของทีมราชันย์นักสู้ล้มลง โต้วโต้วก็ประกาศผลการต่อสู้ทันที

"ทีมรุ่งอรุณ!"

"ทีมรุ่งอรุณ!!"

"ทีมรุ่งอรุณ!!!"

มหาลานประลองวิญญาณหลักทั้งหมดเกิดเสียงเชียร์ดังกึกก้อง หลินเอินและคนอื่นๆ ยืนอยู่บนสังเวียนวิญญาณ ดื่มด่ำกับชัยชนะที่ได้มาอย่างยากลำบากนี้

"เยี่ยมไปเลย, เราชนะแล้ว!"

"วู้ฮู้! ฉันเอาชนะทีมราชันย์นักสู้ได้!"

"พวกเธอสุดยอดไปเลย!"

ห้องพักของทีมรุ่งอรุณก็เกิดเสียงเชียร์เช่นกัน นิดาลี, ไป๋เชียนเชียน และหลินซินเอ๋อร์ สามสาวกอดกันเพื่อเฉลิมฉลอง

"เจ้าพวกเด็กน้อย, พวกเจ้าทำได้ดีมาก!"

ใบหน้าของเหยาอวี้ซินก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม และหัวใจของเธอก็พองโตด้วยความพึงพอใจอย่างมาก พวกเขาคือศิษย์ที่เธอเลี้ยงดูมากับมือจริงๆ

"หลินเอิน, ข้าจะจำเจ้าไว้ คราวหน้าพวกเราจะไม่แพ้!"

อวี้เทียนเหิงพูดด้วยสีหน้ามุ่งมั่น

"ถ้าเจ้ายังคงประมาทแบบนั้นอยู่, ข้าเชื่อว่าคราวหน้าพวกเราก็จะยังชนะอยู่ดี!"

หลินเอินยื่นมือออกไปจับมือเขา

"ไม่ต้องให้เจ้าบอกหรอก!"

อวี้เทียนเหิงยอมรับความพ่ายแพ้ของเขาอย่างหมดใจ

"ข้าก็หวังว่าอย่างนั้น!"

ใบหน้าของหลินเอินก็แสดงความคาดหวังเช่นกัน

ห้องพักของทีมรุ่งอรุณ

"นี่คือเหรียญทอง 10,000 เหรียญที่มหาลานประลองวิญญาณสัญญากับพวกเจ้าไว้ การ์ดใบนี้สามารถใช้ได้กับธนาคารทุกแห่งในทวีป"

ผู้จัดการหลู่ของมหาลานประลองวิญญาณผลักประตูเข้ามา และยื่นแบล็คการ์ดสำหรับการประลองวิญญาณให้ตามที่ตกลงกันไว้

"เจ้าพวกเด็กน้อย, คืนนี้เราไปกินเลี้ยงฉลองกัน!"

เหยาอวี้ซินชูแบล็คการ์ดขึ้น และทุกคนก็โห่ร้องเสียงดัง มุ่งหน้าไปยังภัตตาคารทิวลิปแกรนด์ด้วยกัน

"สั่งอันนี้, แล้วก็อันนั้นด้วย!"

"สั่งกระต่าย! ข้าขาดกระต่ายกระดูกอ่อนไม่ได้"

"เอาน้ำผลไม้ด้วย! ไม่มีน้ำผลไม้แล้วจะสนุกได้ยังไง?"

สเตลล่าและนิดาลีเป็นผู้นำทัพ สั่งอาหารเกือบทุกอย่างในเมนู เจ้าของภัตตาคารทิวลิปแกรนด์ยิ้มจนแก้มปริ

เช้าวันรุ่งขึ้น หลินเอินมาถึงอาคารเรียนพร้อมกับหาวนอน

หลังจากเอาชนะทีมราชันย์นักสู้ได้ อาจารย์เหยาก็ให้พวกเขาหยุดพักสองสามวัน เดิมทีหลินเอินวางแผนที่จะไปที่หุบเขาพันแสงทับซ้อน แต่ไม่คาดคิดว่าเขาจะถูกเรียกไปที่ห้องทำงาน

"เข้ามา!"

หลินเอินเคาะประตู และมีเสียงดังมาจากข้างใน

"อาจารย์เหยา, มีอะไรรึเปล่าครับ?"

หลินเอินผลักประตูเข้าไปและนั่งลงบนเก้าอี้อย่างเป็นธรรมชาติ การต้องมาทำงานในวันหยุดนี่มันช่างน่าอึดอัดใจจริงๆ

"เจ้าเด็กแสบ, ข้าเรียกเจ้ามาก็ต้องมีเรื่องสำคัญอยู่แล้วสิ"

เหยาอวี้ซินรินกาแฟให้หลินเอินหนึ่งแก้ว

"เรื่องอะไรเหรอครับ?"

หลินเอินตื่นตัวขึ้นมาทันที

"ก่อนอื่น, ตอบคำถามข้ามาก่อน: เจ้าคิดว่าทีมราชันย์นักสู้เป็นอย่างไรบ้าง?"

เหยาอวี้ซินเอนหลังพิงเก้าอี้และจิบกาแฟ

"แข็งแกร่งมากครับ, ในทุกๆ ด้าน"

แม้ว่าเขาจะไม่อยากยอมรับ แต่นั่นคือความจริง

"ถูกต้อง, พวกเขาแข็งแกร่งมากจริงๆ แต่มีสถาบันที่แข็งแกร่งกว่าพวกเขาอีก"

"อาจารย์เหยา, ท่านกำลังพูดถึงสถาบันวิญญาณยุทธ์รึเปล่าครับ?"

"ถูกต้อง ตามข้อมูลที่ข้าได้รับมา ในบรรดาทีมตัวแทนของสถาบันวิญญาณยุทธ์ มีสมาชิกที่เป็นวิญญาณบรรพจารย์ระดับสูงสามคนที่สามารถทะลวงไปถึงระดับราชาวิญญาณได้ทุกเมื่อ"

หลินเอินพยักหน้าหลังจากได้ยินคำพูดของเหยาอวี้ซิน

หนึ่งปีต่อมา สถาบันวิญญาณยุทธ์ก็มีราชาวิญญาณสามคนจริงๆ ซึ่งได้รับการประทานเหรียญตราบันทึกสีม่วงจากสังฆราชสูงสุดด้วยตนเอง และเป็นที่รู้จักในนามรุ่นทองคำแห่งวิหารวิญญาณยุทธ์