เกิดใหม่ทั้งที ก็มีระบบผู้ช่วยสุดโกงในโต้วหลัวตอนที่1

บทที่ 1 ปลุกวิญญาณยุทธ์

แคว้นฟ่าซือนั่ว หมู่บ้านข่าฉี

ยามรุ่งอรุณ แสงแรกของดวงตะวันค่อยๆ เผยให้เห็นม่านรัตติกาลที่คลี่ออก

เด็กน้อยท่าทางบอบบางผลักประตูไม้เก่าๆ ออก แล้ววิ่งเหยาะๆ อย่างเป็นจังหวะไปรับแสงแดดอันอบอุ่น

“พลังสายนี้ดูเหมือนจะแข็งแกร่งขึ้นมาก!”

หลินเอินปรับลมหายใจของตนพลางสัมผัสถึงกระแสพลังที่ไหลเวียนในร่างกาย รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าอย่างไม่รู้ตัว

“เจ้าหนูหลินเอิน อยู่นี่เองจริงๆ ด้วย! รีบตามข้ามาเร็ว วันนี้เป็นวันปลุกพลังวิญญาณยุทธ์”

ชายชราผมขาวผู้หนึ่งพยุงไม้เท้า ยืนอยู่ที่ทางเข้าหมู่บ้าน เขาพลางส่ายหัวมองหลินเอินที่เหงื่อท่วมตัว ตะโกนใส่เด็กหนุ่มด้วยน้ำเสียงระอาใจ

“มาแล้วครับ ท่านปู่ทอม!”

หลินเอินเช็ดเหงื่อบนใบหน้า แล้วเดินตามชายชราเข้าไปในหมู่บ้าน

“ในเมื่อทุกคนมาพร้อมกันแล้ว พิธีปลุกพลังวิญญาณยุทธ์ขอเริ่มอย่างเป็นทางการ!”

เมื่อเห็นหลินเอินรีบวิ่งมา ชายหนุ่มในชุดคลุมสีขาวก็ตะโกนขึ้นเสียงดัง

“ข้าชื่อตู้เจ๋อเทา เป็นปรมาจารย์วิญญาณ ระดับ 28 วิญญาณยุทธ์ของข้าคือสุนัขฮัสกี้ ต่อจากนี้ ข้าจะทำพิธีปลุกพลังวิญญาณยุทธ์ให้พวกเจ้า!”

ตู้เจ๋อเทาหยิบศิลาวิญญาณออกมาหกก้อน จัดเรียงลงบนพื้นจนกลายเป็นค่ายกลปลุกพลัง

“เอาล่ะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป ไม่ต้องกลัว!”

ทันใดนั้น ตู้เจ๋อเทาก็หยิบลูกแก้วคริสตัลออกมา แล้วพูดกับเด็กๆ ตรงหน้าด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

“ฮัสกี้ สวมกาย!”

ดวงตาของตู้เจ๋อเทาเบิกกว้างขึ้นทันที สุนัขฮัสกี้ที่ดูเฉลียวฉลาดค่อยๆ หลอมรวมเข้ากับร่างของเขา

ตู้เจ๋อเทาหอนราวกับหมาป่า กล้ามเนื้อของเขาพลันนูนขึ้น แผ่กลิ่นอายที่น่าเกรงขามออกมา

เด็กหลายคนตัวสั่นด้วยความกลัวเมื่อเห็นตู้เจ๋อเทา แต่หลินเอินกลับมองภาพตรงหน้าด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“จากซ้ายไปขวา เข้าไปในค่ายกลทีละคน”

ตู้เจ๋อเทาหลังสวมวิญญาณยุทธ์แล้วชี้ไปยังรูปหกเหลี่ยมบนพื้น

เซียวหยุนอวี่ วิญญาณยุทธ์หญ้าเงินคราม ไม่มีพลังวิญญาณ คนต่อไป

หลิวอู๋ตี๋ วิญญาณยุทธ์จอบ ไม่มีพลังวิญญาณ คนต่อไป

เชอต้าเผา วิญญาณยุทธ์เคียว ไม่มีพลังวิญญาณ คนต่อไป

เจี่ยตงซวี่ วิญญาณยุทธ์หญ้าหางหมาจิ้งจอก ไม่มีพลังวิญญาณ คนต่อไป

เหออวี้เหมย วิญญาณยุทธ์ช้อน ไม่มีพลังวิญญาณ คนต่อไป

เด็กห้าคนแรกไม่สามารถปลุกพลังวิญญาณติดตัวได้ ทำให้แววตาของตู้เจ๋อเทาฉายแววผิดหวังออกมา ดูเหมือนว่าหมู่บ้านแห่งนี้จะไม่มีผู้ที่มีแววจะได้เป็นวิญญาจารย์เลย

“คนต่อไป หลินเอิน”

“ครับ!”

หลินเอินเดินออกจากแถวและไปยืนอยู่ในค่ายกลปลุกพลังรูปหกเหลี่ยม

“ผ่อนคลาย ไม่ต้องคิดอะไร”

“ครับ!”

หลินเอินสูดหายใจเข้าลึกๆ และค่อยๆ หลับตาลง

แสงสีฟ้าปรากฏขึ้นบนค่ายกลปลุกพลัง ห่อหุ้มร่างของหลินเอินไว้ในทันที

ทันใดนั้น พลังสายหนึ่งก็หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง หลินเอินรู้สึกว่าร่างกายของเขาร้อนขึ้น

วืด วืด วืด… อักขระสีทองปรากฏขึ้นที่หลังมือของเขาทันใด พร้อมกับปล่อยคลื่นพลังงานจางๆ ออกมา

ตูม!

พลังวิญญาณมหาศาลปะทุออกมาจากอักขระ ไม้กางเขนเหล็กสีดำที่ขึ้นสนิมค่อยๆ ปรากฏขึ้นในฝ่ามือของหลินเอิน

“ไม้กางเขน? วางมือบนลูกแก้วคริสตัลสิ”

สีหน้าของตู้เจ๋อเทาแสดงความประหลาดใจเล็กน้อย

“ครับ!”

หลินเอินสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วยื่นมือออกไปสัมผัสลูกแก้วคริสตัลตรงหน้า

แสงจางๆ ส่องประกายขึ้นภายในลูกแก้วคริสตัล

“โอ้? พลังวิญญาณแต่กำเนิดระดับ 3 ไม่เลวเลย!”

สีหน้าของตู้เจ๋อเทาพลันเปล่งประกายด้วยความยินดี ไม้กางเขนที่ดูซอมซ่อกลับมีพลังวิญญาณแต่กำเนิด นี่เป็นเรื่องที่หาได้ยากยิ่ง

พลังวิญญาณแต่กำเนิดระดับ 3!

ความปิติยินดีอย่างหาที่เปรียบมิได้พลุ่งพล่านขึ้นในใจของหลินเอิน เมื่อมีพลังวิญญาณแต่กำเนิด เขาก็สามารถบำเพ็ญเพียรจนกลายเป็นวิญญาจารย์ได้

ไม่นานนัก ตู้เจ๋อเทาก็เก็บศิลาคริสตัลทั้งหกจากพื้น เปิดประตูบ้านไม้หลังเล็กแล้วเดินออกมา

“ท่านปรมาจารย์วิญญาณ ปีนี้มีเด็กจากหมู่บ้านเราที่สามารถเป็นวิญญาจารย์ได้หรือไม่ขอรับ?”

เฒ่าทอมก้าวไปข้างหน้าอย่างประหม่าเพื่อทักทายเขา

“มีสิ เด็กจากหมู่บ้านของท่านชื่อหลินเอิน วิญญาณยุทธ์ของเขาคือไม้กางเขนขึ้นสนิม พลังวิญญาณแต่กำเนิดของเขาอยู่ที่ระดับ 3 พอดี”

ตู้เจ๋อเทายิ้มเล็กน้อย ในเมื่อหมู่บ้านนี้มีคนหนึ่งที่สามารถฝึกฝนได้ การเดินทางของเขาก็ไม่สูญเปล่า แม้ว่าน่าเสียดายที่วิญญาณยุทธ์ของเด็กคนนั้นจะไม่ค่อยดีนัก

“ยอดเยี่ยมไปเลย! ในที่สุดหมู่บ้านข่าฉีของเราก็มีวิญญาจารย์อีกคนแล้ว!”

เมื่อได้ยินว่าหลินเอินสามารถเป็นวิญญาจารย์ได้ ใบหน้าของเฒ่าทอมก็ปรากฏรอยยิ้มกว้างในทันที โดยไม่สนใจเลยว่าวิญญาณยุทธ์นั้นจะดีหรือไม่ดี

“ยินดีด้วย ข้าได้ออกใบรับรองวิญญาณยุทธ์ของเด็กคนนี้ให้แล้ว อีกสามเดือนจะถึงวันเปิดภาคเรียนของสถาบันนั่วติง เขาสามารถนำใบรับรองนี้ไปรายงานตัวได้โดยตรง”

จากนั้นตู้เจ๋อเทาก็ได้ให้คำแนะนำบางอย่างแก่เฒ่าทอมก่อนจะกล่าวอำลาและมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านถัดไปเพื่อทำพิธีปลุกพลังวิญญาณยุทธ์

“เจ้าหนูหลินเอิน ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าไม่ต้องทำงานบ้านอะไรแล้ว ตั้งใจบำเพ็ญเพียรและกลายเป็นวิญญาจารย์ให้เร็วที่สุด”

“ข้าเข้าใจแล้วครับ ท่านปู่ทอม”

เมื่อเห็นสีหน้ามีความสุขของเฒ่าทอม หลินเอินก็ยิ้มตามไปด้วย โอกาสที่คนธรรมดาจะเปลี่ยนชีวิตของตนเองได้ถูกเขาคว้าไว้ด้วยมือของเขาเองในวันนี้

หลังจากบอกลาเฒ่าทอม หลินเอินก็กลับมาที่บ้าน

เขาหยิบหนังสัตว์วิญญาณสีเหลืองออกมาแผ่นหนึ่ง บนนั้นเขียนเคล็ดวิชาบำเพ็ญพลังวิญญาณขั้นพื้นฐานเอาไว้

นี่คือเคล็ดวิชาทำสมาธิพลังวิญญาณทั่วไปที่ตู้เจ๋อเทามอบให้เขาในวันนี้หลังจากที่เขาปลุกพลังวิญญาณแต่กำเนิดได้

จากนั้น หลินเอินก็นั่งขัดสมาธิบนเตียง บำเพ็ญเพียรอย่างสงบตามเคล็ดวิชาทำสมาธิพลังวิญญาณขั้นพื้นฐาน

สองชั่วโมงต่อมา คิ้วของหลินเอินก็ขมวดเข้าหากันแน่น

หากยังคงบำเพ็ญเพียรด้วยความเร็วระดับนี้ แม้ว่าเขาจะตั้งใจทำสมาธิทุกวัน อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาถึงห้าปีจึงจะไปถึงระดับ 10

หลินเอินลุกขึ้นจากเตียงด้วยความผิดหวัง แหงนหน้ามองดวงอาทิตย์บนท้องฟ้า

เดี๋ยวก่อน!

เมื่อมองไปยังดวงอาทิตย์ที่คล้ายกับจานสีแดง หลินเอินก็เดินไปที่ลานบ้านและนั่งขัดสมาธิลง

หลินเอินหายใจเป็นจังหวะเข้าหาดวงอาทิตย์ ดูดซับแสงแดดทีละน้อยเข้าสู่ร่างกาย

ได้ผล!!!

แสงแดดแปรเปลี่ยนเป็นกระแสพลังวิญญาณ เสริมสร้างพลังวิญญาณในร่างกายของหลินเอินให้แข็งแกร่งขึ้นอย่างช้าๆ

เวลาไหลผ่านไปในระหว่างการบำเพ็ญเพียร

จนกระทั่งสามชั่วโมงต่อมา เมื่อความอบอุ่นเล็กน้อยแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย หลินเอินจึงหยุดการบำเพ็ญเพียร

นี่มันเร็วกว่าเคล็ดวิชาทำสมาธิขั้นพื้นฐานมากไม่ใช่หรือ?!

เมื่อรู้สึกว่าพลังวิญญาณของตนเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด หลินเอินก็อดไม่ได้ที่จะทึ่งในภูมิปัญญาอันยิ่งใหญ่ของบรรพบุรุษ

วิชาหายใจสุริยันจันทราเป็นเคล็ดวิชาบำรุงสุขภาพที่เขาเคยซื้อไว้ในชาติก่อน

หากฝึกฝนอย่างสม่ำเสมอทุกวัน ไม่เพียงแต่จะทำให้ร่างกายแข็งแรงขึ้น แต่ยังสามารถปรับสมดุลของจิตใจและร่างกายได้อีกด้วย

ทว่า เคล็ดวิชาทำสมาธิพลังวิญญาณขั้นพื้นฐานทั่วไปนี้ดูเหมือนจะสามารถนำมารวมกับวิชาหายใจสุริยันจันทราเพื่อบำเพ็ญเพียรได้

สามเดือนต่อมา ขณะที่ดวงอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันออก หลินเอินก็นั่งขัดสมาธิทำสมาธิอยู่บนเนินเขา

ตูม!

คลื่นพลังวิญญาณระเบิดออกจากร่างของหลินเอิน ระดับพลังวิญญาณของเขาทะลวงขึ้นสู่ระดับ 4

“ในที่สุดก็ทะลวงผ่าน!”

เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณที่แข็งแกร่งขึ้นภายในร่าง หลินเอินก็อดไม่ได้ที่จะกำหมัดแน่น รอยยิ้มที่ห่างหายไปนานปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

จากการสำรวจอย่างต่อเนื่องในช่วงเวลานี้ หลินเอินได้ผสานจังหวะการหายใจเข้ากับเคล็ดวิชาทำสมาธิ ปรับปรุงให้กลายเป็นเคล็ดวิชาทำสมาธิด้วยการหายใจที่ใช้ประโยชน์จากดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ในการบำเพ็ญเพียร

การทำสมาธิด้วยเทคนิคการหายใจที่เป็นเอกลักษณ์ เขาสามารถหลอมร่างกายไปพร้อมกับการบำเพ็ญพลังวิญญาณได้ มันเป็นเคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรขั้นสูงที่ผสมผสานการฝึกฝนทั้งภายในและภายนอกเข้าด้วยกัน ทำให้ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรของหลินเอินเพิ่มขึ้นอย่างมาก

“เจ้าหนูหลินเอิน ได้เวลาไปแล้ว!”

เมื่อมองไปยังหลินเอินที่กำลังบำเพ็ญเพียร เฒ่าทอมก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกโล่งใจเล็กน้อย พลางยิ้มและตะโกนขึ้นไปบนเนินเขา

“มาแล้วครับ ท่านปู่ทอม!”

การได้เกิดใหม่และกลับไปเรียนหนังสืออีกครั้ง บอกตามตรงว่าหลินเอินรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

นับเป็นเวลาหกปีแล้วที่เขาทะลุมิติมายังโลกใบนี้ และในที่สุดเขาก็ได้ก้าวเข้าสู่เส้นทางของการเป็นวิญญาจารย์เสียที