ตอนที่ 75: ความสำเร็จ (2)

แองเจเล่เอาสมุนไพรสีแดงเข้มออกมาจากกล่อง เขาดมมันก่อนที่จะเอาเข้าไปในปากของเขา หลังจากนั้นหลายวินาทีแองเจเล่ก็เอาสมุนไพรออกไปโดยไม่ได้พูดอะไรและเอาวัสดุที่เหมือนโคลนออกมาจากอีกกล่อง

แองเจเล่ลิ้มรสมันก่อนที่จะพ่นมันออกไป เขายังคงทำซ้ำขั้นตอนนี้จนกระทั่งในที่สุดเขาก็พบสิ่งที่มีประโยชน์กับเขา

แองเจเล่ดูแปลกใจแต่ก็มีความสุข เขากำลังถือลูกบอลขนาดเท่าไข่มีสีเหลืองและเต็มไปด้วยรู

"ข้าหวังว่าสิ่งนี้จะได้ผล" แองเจเล่จ้องไปที่ลูกบอลสีเหลือง

เขาวางมันไว้ในถ้วยแก้วขนาดใหญ่ด้านขวาของโต๊ะและคว้าขวดแก้วขนาดเล็กที่เต็มไปด้วยของเหลวสีขาว จากนั้นเขาก็เทของเหลวลงไปในถ้วยแก้วขนาดใหญ่

แองเจเล่มีสีหน้าจริงจังขณะที่เทของเหลว ดวงตาของเขาเรืองแสงสีฟ้าและส่องแสงเป็นจุดๆ ด้วยความช่วยเหลือของชิปแองเจเล่สามารถวัดจำนวนวัสดุและจำนวนที่เขาต้องการได้อย่างง่ายดาย แองเจเล่ปิดขวดแก้วแล้ววางมันลง จากนั้นเขาก็หันกลับไปและเดินไปที่กล่องไม้สีดำขนาดเล็กตรงมุมห้อง ภายในกล่องเต็มไปด้วยผงสีเขียว

แองเจเล่ตักผงสีเขียวเล็กน้อยและโรยลงไปในถ้วยแก้วแล้วก็มีไอน้ำออกมาจากมัน ผงสีเขียวเริ่มแข็งตัวเมื่อสัมผัสกับของเหลวสีขาวและเผาไหม้จากเปลวไฟแล้วเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงิน เปลวไฟเผาที่ลูกบอลสีเหลืองและมีไอน้ำออกมาอย่างต่อเนื่อง

แองเจเล่พยายามใจเย็นขณะที่เขาเทน้ำลงบนลูกบอล มีไอน้ำเต็มห้องมันแทบจะมองไม่เห็นอะไร

แองเจเล่โบกนิ้วในอากาศและสวดมนต์

วู้ดดด

แองเจเล่ควบคุมอนุภาคพลังงานในอากาศและสร้างลมพัดเอาไอน้ำออกจากห้องของเขา

ในที่สุดแองเจเล่ก็เห็นสิ่งที่อยู่ในถ้วยแก้ว ลูกบอลสีเหลืองได้หลอมละลายส่งผลให้ของเหลวไหลไปผสมกับโคลนที่ผสมกับน้ำ ผิวของเหลวสีเหลืองเริ่มเรืองแสงภายใต้แสงไฟ

แองเจเล่ดูตื่นเต้นและจุดแสงสีฟ้าในดวงตาของเขาก็สว่างขึ้น

[สังเคราะห์วัสดุทดแทนได้สำเร็จ การใช้วัสดุดังกล่าวในส่วนผสมของยารับรู้ตอนนี้สามารถเป็นไปได้ ได้โปรดตั้งชื่อวัสดุใหม่] แองเจเล่ได้ยินเสียงของซีโร่ในหัว

'ตั้งชื่อว่าน้ำเขียว' เป็นชื่อที่แองเจเล่ตั้งและเขาตัดสินใจที่จะใช้มันจากชื่อผลพลอยได้ของการสังเคราะห์ เขาได้รวบรวมวัสดุที่แตกต่างกันมากกว่าหนึ่งพันชนิดและด้วยความช่วยเหลือของชิปเขาก็พยายามสังเคราะห์ต่างๆเพื่อสร้างวัสดุประเภทใหม่ ในที่สุดเขาก็สามารถสร้างของทดแทนสำหรับส่วนประกอบหลักในสูตรยารับรู้และมันทำให้เขามีความหวัง

'แสดงให้ข้าเห็นถึงการเปรียบเทียบของน้ำเขียวและดอกเกล็ดมังกรแล้วบอกข้าว่าพวกมันมีความคล้ายคลึงกันแค่ไหน' แองเจเล่รู้สึกตื่นเต้นอย่างมากเมื่อถึงจุดนี้ เขาพยายามสงบสติอารมณ์ขณะที่เขาสั่งซีโร่

[กำลังเปรียบเทียบ....กำลังป้อนสูตร.....ต้องใช้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับดอกเกล็ดมังกร.....ต้องการข้อมูลเชิงปฏิบัติมากขึ้น....สร้างรูปแบบจำลอง...] ซีโร่ทำงานอย่างต่อเนื่อง

[ผลลัพธ์การวิเคราะห์....ถ้าคุณใช้น้ำเขียวแทนดอกเกล็ดมังกรความเป็นไปได้ที่จะมีผลครึ่งหนึ่งของสูตรเดิมคือ 81.5%]

แองเจเล่พยักหน้า ผลที่ได้ถือว่าดีพอ แม้ว่าลูกบอลสีเหลืองที่เรียกว่ารวงน้ำผึ้งราตรีจะมีราคาแพงมันก็ยังหาได้ง่ายมากเมื่อเทียบกับดอกเกล็ดมังกร นอกจากนี้ปกติพ่อมดไม่ได้ใช้รวงน้ำผึ้งราตรีในการวิจัยและการทดลองของพวกเขาดังนั้นเขาจึงสามารถซื้อมันจากร้านค้าทั่วไปได้อย่างง่ายดาย

นอกจากนี้แองเจเล่ยังต้องการชิปเพื่อตรวจสอบกระบวนการสร้างวัสดุ มิฉะนั้นจะเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะควบคุมอุณหภูมิและปริมาณน้ำ ทุกขั้นตอนต้องทำอย่างถูกต้องและเวลาต้องแม่นยำ

หากไม่มีชิปเป็นตัวช่วยแม้แต่พ่อมดก็ไม่สามารถสร้างสูตรน้ำเขียวได้ แองเจเล่ไม่จำเป็นต้องซ่อนสูตรนี้ แม้ว่าเขาตัดสินใจจะสอนกระบวนการผสมนี้กับคนอื่นๆแต่ก็เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ที่จะทำให้ประสบความสำเร็จ

กระบวนการผสมเกี่ยวข้องกับการใช้ความสามารถทางจิต แต่ละคนมีความสามารถทางจิตที่แตกต่างกันสิ่งนี้จึงเป็นปัจจัยสำคัญในการปรุงยาแต่มีสิ่งแตกต่างกันเล็กน้อย ซีโร่ได้ทำสูตรตามความสามารถทางจิตของแองเจเล่ มันจะเป็นเรื่องยากสำหรับใครบางคนที่จะให้ได้ผลลัพธ์ตามเขา มีเพียงแองเจเล่เท่านั้นที่สามารถใช้วิธีการพิเศษนี้ในการสังเคราะห์วัสดุทดแทน

'ซีโร่เริ่มต้นการจำลอง' แองเจเล่จับถ้วยแก้วไว้ในมือและมองไปที่ของเหลวสีเหลืองในขณะที่กำลังยิ้ม

[กำลังทำการจำลอง....เวลาที่ต้องการ: 15 นาที]

'แสดงให้ข้าเห็นรูปแบบร่างกายของข้า'

มีโฮโลแกรมสีน้ำเงินปรากฏอยู่หน้าวิสัยทัศน์ของแองเจเล่ แบบจำลองของร่างกายของเขาได้หมุนตามแนวนอน มีข้อมูลแสดงอยู่ข้างๆ ข้อมูลมีอัตราการเต้นของหัวใจของแองเจเล่ การทำงานของสมองและค่าสถานะทั้งหมดของเขา สถิติร่างกายบางส่วนเปลี่ยนไปเป็นระยะๆแต่ส่วนใหญ่ก็ยังคงอยู่ในช่วงตัวเลขที่แน่นอน

'ความสามารถทางจิต 4.0 แล้วงั้นหรือ' แองเจเล่มองไปที่ค่าสถานะของเขา ข้างใต้ความสามารถทางจิตแสดง 4.0 ค่าหลังจุดทศนิยมยังคงมีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลาแต่มันก็ยังเสถียรภาพอยู่

'ร่างกายของข้าแข็งแกร่งขึ้นกว่าก่อนหน้านี้ ยีนของข้ากำลังพัฒนาและแม้แต่ชิปก็แม่นยำมากขึ้นในการคำนวณ ตอนแรกมันสามารถตรวจสอบได้แค่หลักร้อย ตอนนี้มันสามารถคำนวณได้ถึงหลักพัน' แองเจเล่คิด

อย่างไรก็ตามความสามารถทางจิตของข้าไม่ได้เพิ่มขึ้นอย่างน่าสังเกต ข้าจะต้องสร้างยารับรู้ ข้าอายุ 16 ปีแล้วดังนั้นถ้าข้าไม่สามารถไปถึงขั้นที่สามได้ข้าก็จะไม่มีวันกลายเป็นพ่อมดในอนาคต ข้าต้องรีบ การใช้ยารับรู้เป็นโอกาสที่ดีที่สุดของข้า

สิบนาทีต่อมา

[การจำลองเสร็จสิ้น อัตราความสำเร็จในการปรุงยารับรู้คือ 23.15%] แองเจเล่รู้สึกโล่งใจเมื่อได้ฟังรายงานของซีโร่

'อัตรานี้ดีมาก อย่างน้อยข้าก็จะต้องประสบความสำเร็จทุกๆห้าครั้ง...เอาล่ะ.....ซีโร่แสดงให้ข้าเห็นถึงขั้นตอนการปรุงยา' การแสดงออกของแองเจเล่เปลี่ยนไปเคร่งขรึม

'ขั้นตอนที่หนึ่ง...'

**************************

ครึ่งชั่วโมงต่อมา....

แองเจเล่เดินออกมาจากห้องของเขาและเดินไปที่สนามหลังบ้าน เขาหายใจเข้าลึกๆและยิ้ม เขายกแขนขึ้นและมันมีขวดสีเงินขนาดเล็กอยู่ในมือของเขา

"ในที่สุดก็ได้ยารับรู้ขวดแรก! จำนวนเงินที่ข้ามีมากพอสำหรับสี่ครั้งแต่เพียงครั้งแรกข้าก็ประสบความสำเร็จ ข้าต้องการรวงผึ้งราตรีมากขึ้น" แองเจเล่พูดเสียงเคร่งขรึม

'ตอนนี้ข้าจะลองสิ่งนี้' แองเจเล่ล็อคประตูและหน้าต่าง เขาไม่ต้องการให้ใครมาขัดขวางเขา

เขากลับไปที่ห้องของเขาและนั่งขัดสมาธิบนเตียง แองเจเล่เอาจุกขวดแก้วออกอย่างระมัดระวัง ของเหลวสีเข้มกลิ่นเหมือนช็อกโกแลตปกคลุมไปทั่วห้อง

'เอาล่ะ มันมีกลิ่นเหมือนช็อกโกแลต ข้าหวังว่ามันจะมีรสชาติที่เหมือนของจริงด้วย' แองเจเล่ส่ายหัวก่อนที่จะเทเข้าไปในปาก

เพล๊ง

แองเจเล่ปาขวดไปใส่กำแพง เขามีสีหน้าเจ็บปวด

ยานี้ไม่มีรสชาติเหมือนช็อกโกแลต มันเค็มและเผ็ด รสชาติเหมือนซุปอาหารทะเลร้อนๆที่มีรสชาติติดคอ มันของเหลวที่รุนแรงที่สุดที่แองเจเล่เคยดื่ม เหงื่อได้ไหลโชกเต็มหน้าและเสื้อผ้าของเขา

สีหน้าของแองเจเล่เปลี่ยนเป็นสีแดงซึ่งเกิดจากความรู้สึกแสบร้อนในลำคอและท้อง

'ซีโร่แสดงความสามารถทางจิตของข้า' แองเจเล่พยายามอย่างดีที่สุดที่จะไม่คายมันออกมา

[ตรวจสอบความสามารถทางจิต....

ความสามารถทางจิตของคุณกำลังเพิ่มขึ้น

4.1

…

4.15

…

…]

แองเจเล่ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนแต่ในที่สุดเขาก็รู้สึกดีขึ้น เสื้อผ้าและเตียงของเขาเปียก

'ซีโร่ค่าใหม่ความสามารถทางจิตของข้าคือเท่าไหร่' แองเจเล่ลุกขึ้นจากเตียงและยืนขึ้นด้วยสีหน้าเหนื่อยล้า

[ค่าสถานะความสามารถทางจิตของคุณคือ 4.2] แองเจเล่รู้สึกโล่งใจเล็กน้อยหลังจากที่ได้ฟังผล

'ยารับรู้หนึ่งขวดเพิ่มความสามารถทางจิตของข้า 0.2 แต่สิ่งที่ข้าได้รับมีผลแค่ครึ่งเดียวจากสูตรเดิม การเพิ่มความสามารถทางจิตของข้าไปให้ถึง 6 และก็จะถึงขั้นต่อไป ข้าต้องการยาสิบขวด ข้าต้องการหาวัสดุทดแทนและปรุงยาดื่มให้มากขึ้น' แองเจเล่มองไปเสื้อผ้าที่เปียกของเขา

'แต่รสชาติมันแย่มากๆ...' แองเจเล่ยังรู้สึกกลัวกับมัน

'เดี๋ยวก่อน....ข้ายังไม่ได้ใช้ยาควบคุมดำ...' ยารับรู้เป็นยาขวดแรกที่แองเจเล่ลอง แต่ในขณะนี้เขาไม่ต้องการคิดเกี่ยวกับยา

ยามันเผ็ดมากๆ ลำคอและท้องของแองเจเล่ยังปวดอยู่ เขาสามารถทนต่อความเจ็บปวดแต่ไม่ใช่ความรู้สึกคลื่นไส้ แองเจเล่ไม่มีทางเลือกอื่นดังนั้นเขาจึงต้องใช้ยา