มู่หรงฟู่แห่งโต้วหลัวผู้ใช้กลยุทธ์ตามขวางและแนวดิ่งตอนที่77

บทที่ 77: ก็ยังขาดทุนอยู่ดี

สมาชิกทั้งแปดของคณะแลกเปลี่ยนโรงเรียนราชวงศ์ซิงหลัวต่างก็ทำหน้าเหมือนกินบ๊วยมา

จูจู่อวิ๋น ที่ระดับ 39 ถือเป็นหนึ่งในวิญญาณจารย์ที่แข็งแกร่งที่สุดแล้ว ทักษะวิญญาณพันปีของนาง 'ร้อยกระบวนท่าแมววิญญาณ' สามารถปลดปล่อยแมววิญญาณหลายสิบตัวจากเงาวิญญาณ ปลดปล่อยการโจมตีที่ทรงพลังในทันที เป็นตัวแทนของระดับสูงสุดสำหรับทักษะวิญญาณที่สาม

ทว่าถึงกระนั้น นางก็ยังทนอยู่ได้ไม่ถึงสามนาทีในการต่อสู้กับมู่หรงฟู่!

มาถึงตอนนี้ ยกเว้นต้ายเหวยซือซึ่งมีพลังวิญญาณระดับ 40 และปรมาจารย์วิญญาณสายช่วยเหลืออีกสองคนที่ยังคงอยู่ที่ระดับ 29 สมาชิกอีกห้าคนของคณะแลกเปลี่ยนทั้งหมดก็พ่ายแพ้ให้กับมู่หรงฟู่! และมู่หรงฟู่ก็ไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัสใดๆ เลย!

"คุณชาย ท่านชื่ออะไร!" ขณะที่มู่หรงฟู่เอาชนะจูจู่อวิ๋นและก้าวลงจากเวที ชายวัยกลางคนหนึ่งในสองคนจากโรงเรียนซิงหลัวก็ก้าวไปข้างหน้า เมื่อเห็นสีหน้างุนงงของมู่หรงฟู่ เขาก็เผยรอยยิ้มที่อ่อนโยน: "คุณชาย โปรดอย่าเข้าใจผิด ข้าคือหมิงอวี้ถัง เป็นศาสตราจารย์ด้านการต่อสู้เชิงปฏิบัติและรองคณบดีของโรงเรียนราชวงศ์ซิงหลัว"

"สวัสดีครับ อาวุโสหมิง!" มู่หรงฟู่ประสานมือคารวะ ไม่มีร่องรอยของพลังกดดันจากอีกฝ่ายเลย บ่งบอกว่าพลังวิญญาณของเขาถูกเก็บงำไว้ภายในอย่างชัดเจน ต่อให้เขาไม่ใช่ระดับมหาปราชญ์วิญญาณ เขาก็เป็นหนึ่งในจักรพรรดิวิญญาณที่โดดเด่นที่สุด

"สุนัขปีศาจ · หมิงอวี้ถัง!" ในหมู่ผู้ชมและนักพนันที่ยังไม่แยกย้ายกันไปข้างเวที มีคนได้ยินชื่อนี้และแสดงสีหน้าประหลาดใจในทันที เห็นได้ชัดว่าหลายคนเคยได้ยินชื่อนี้

ทว่ามู่หรงฟู่ไม่รู้และเพียงแค่รอให้อีกฝ่ายพูดต่อ

หมิงอวี้ถังยิ้ม ไม่ได้ใส่ใจกับปฏิกิริยาของคนรอบข้างเป็นพิเศษ เขากล่าวอย่างอ่อนโยน: "ทักษะการต่อสู้และการประยุกต์ใช้วิญญาณยุทธ์ของคุณชายนั้นช่างล้ำเลิศอย่างแท้จริง! ขอข้าทราบชื่อ อายุของท่าน และท่านเป็นนักเรียนของโรงเรียนราชวงศ์เทียนโต่วหรือไม่?"

"อาวุโสเข้าใจผิดแล้วครับ" มู่หรงฟู่หัวเราะเบาๆ "ข้าชื่อมู่หรงฟู่ และอันที่จริงข้ามาจากจักรวรรดิซิงหลัว ข้าแค่มาเที่ยวที่นี่เท่านั้น"

"เจ้ามาจากจักรวรรดิซิงหลัวรึ?" ชายหนุ่มชื่อถังหงหนิงซึ่งเป็นคนที่สามที่พ่ายแพ้ไปก่อนหน้านี้ รู้สึกรำคาญอย่างมาก: "แล้วทำไมเจ้าถึงช่วยคนของโรงเรียนเทียนโต่วสู้กับพวกเราล่ะ?" เห็นได้ชัดว่าเพราะมู่หรงฟู่และออสโลยืนอยู่ด้วยกัน เขาจึงคิดว่าพวกเขาทั้งหมดอยู่ฝ่ายเดียวกัน

"นี่ พี่ชาย ท่านก็อาจจะเข้าใจผิดเหมือนกันนะครับ!" มู่หรงฟู่กางมือออก: "อันที่จริง ก่อนหน้าพวกท่าน ข้าเพิ่งจะประลองกับพี่ออสโลไป และถ้าจะพูดไปแล้ว..." มู่หรงฟู่เหลือบมองหลิงอัน: "พี่หลิงอันไม่ได้เป็นฝ่ายเข้ามาหาข้าเพื่อประลองเองหรอกรึ?"

"อืม..." ถังหงหนิงถึงกับพูดไม่ออกในทันที ไม่ใช่แค่เขา แต่สีหน้าของทุกคนจากจักรวรรดิซิงหลัวก็พลันเปลี่ยนเป็นแปลกไป

จะว่าไปแล้ว มันก็ดูเหมือนว่า ราวกับว่า บางที อาจจะ เป็นหลิงอันจริงๆ ที่เป็นฝ่ายเดินเข้ามาหาเรื่องเขาก่อน

"ข้า..." ใบหน้าที่หล่อเหลาเป็นพิเศษของหลิงอันพลันแดงก่ำ: "ข้าเห็นเขาอยู่กับออสโลก็เลยคิดว่า..."

เห็นได้ชัดว่า ตอนแรกหลิงอันคิดว่ามู่หรงฟู่และออสโลอยู่ด้วยกัน ประกอบกับที่มู่หรงฟู่กำลังจ้องมองจูจู่อวิ๋นในตอนนั้น เขาจึงจงใจหาเรื่อง เพื่อต้องการจะสู้อีกครั้งกับออสโล ผลลัพธ์... เขาพ่ายแพ้แบบหนึ่งต่อห้า เสียหน้าไปหมดสิ้น

หมิงอวี้ถังเหลือบมองหลิงอันที่อับอาย ยิ้ม และไม่พูดอะไรอีก แต่กลับหันไปหามู่หรงฟู่และกล่าวว่า: "ในเมื่อคุณชายมาจากจักรวรรดิซิงหลัว ขอถามได้หรือไม่ว่าท่านกำลังศึกษาอยู่หรือไม่? ด้วยพรสวรรค์ของคุณชาย โรงเรียนธรรมดาๆ คงจะฝังกลบมันเสียเปล่า ท่านสนใจที่จะมาที่โรงเรียนราชวงศ์ซิงหลัวของเราหรือไม่? ในฐานะรองคณบดี ข้ามีอำนาจในการรับสมัครกรณีพิเศษ"

"ขอบคุณสำหรับความปรารถนาดีของท่านอาวุโส" มู่หรงฟู่ประสานมือคารวะด้วยความขอบคุณ "แต่ข้าได้ลงทะเบียนเรียนที่โรงเรียนสัตว์วิญญาณประหลาดแล้ว!"

"โรงเรียนสัตว์วิญญาณประหลาด อา งั้นท่านก็เป็นนักเรียนที่มีพรสวรรค์สูงของอาวุโสเมิ่งสู่ ไม่น่าแปลกใจเลย ไม่น่าแปลกใจ!" หมิงอวี้ถังพยักหน้าเมื่อได้ยินดังนั้น ไม่ได้แสดงความไม่พอใจใดๆ เนื่องจากการปฏิเสธของมู่หรงฟู่: "นี่ก็ยอดเยี่ยมเช่นกัน ข้าสังเกตว่าวิญญาณยุทธ์ของคุณชายนั้นค่อนข้างคล้ายกับของคู่สามีภรรยามังกรอสรพิษ ภายใต้การชี้แนะของพวกเขา ท่านน่าจะมีการพัฒนาที่ดียิ่งขึ้นไปอีก! หากท่านสำเร็จการศึกษาและสนใจในอนาคต ก็ยินดีต้อนรับสู่โรงเรียนซิงหลัว ข้ายินดีที่จะเสนอตำแหน่งอาจารย์หรือโอกาสในการศึกษาต่อขั้นสูงให้แก่คุณชาย"

"อาวุโสครับ ข้าเพิ่งจะเลยระดับ 30 มานิดหน่อยเอง..." มู่หรงฟู่ได้ยินดังนั้น จะบอกว่าไม่หวั่นไหวก็คงจะโกหก โรงเรียนราชวงศ์ซิงหลัว ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากจักรวรรดิซิงหลัว ย่อมมีทรัพยากรที่โดดเด่นที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย ยิ่งไปกว่านั้น ตำแหน่งอาจารย์ในโรงเรียนย่อมมีอิสระมากกว่าตระกูลหรือสำนักที่โดดเด่นอื่นๆ อย่างแน่นอน

"ไม่เป็นไร ข้ามั่นใจว่าข้ามีสายตาในการมองคนอยู่บ้าง!" หมิงอวี้ถังกล่าว จากนั้นก็หยิบนามบัตรออกมาและยื่นให้มู่หรงฟู่: "คุณชาย ถ้าท่านมาที่เมืองซิงหลัว ก็สามารถนำนามบัตรนี้มาหาข้าได้"

"ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ก็ขอบคุณท่านอาวุโสครับ!" มู่หรงฟู่ไม่ทำตัวเกรงใจ รับนามบัตรมาด้วยสองมือ

หมิงอวี้ถังยิ้มและพยักหน้า จากนั้นก็หันไปหานักเรียนของเขาและตำหนิด้วยรอยยิ้ม: "พวกเจ้าแต่ละคน ปกติก็เดินเชิดหน้าชูคอ ตอนนี้รู้รึยังว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้า?" เห็นได้ชัดว่าเขามีบารมีอย่างมากในโรงเรียน กลุ่มคุณชายซึ่งทั้งหมดไม่รวยก็สูงศักดิ์ และแม้แต่สมาชิราชวงศ์และพระสนม ทั้งหมดก็ก้มหน้าลงอย่างเชื่อฟังเมื่อได้ยินคำตำหนิของเขา

"วันนี้พอแค่นี้ก่อน ปริมาณการฝึกของทุกคนจะเพิ่มขึ้น 30% ในสัปดาห์หน้า!" หมิงอวี้ถังสั่ง

"30% รึ?" หลิงอันดูไม่อยากจะเชื่อและเจ็บปวด

"หลิงอัน 35%!" หมิงอวี้ถังเหลือบมองเขา

"ไม่ๆๆๆ ท่านคณบดี ข้าผิดไปแล้ว 30% 30% ก็พอแล้ว!"

อย่างไรก็ตาม หมิงอวี้ถังไม่สนใจเขาโดยสิ้นเชิง ยิ้มให้มู่หรงฟู่ แล้วก็ยกขาจะเดินออกไป หลิงอันทำได้เพียงเดินตามไปด้วยหน้าจ๋อย

ต้ายเหวยซือเดินเป็นคนสุดท้าย ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็เข้ามาใกล้มู่หรงฟู่และยิ้มอย่างสง่างาม: "น้องมู่หรง ข้าชื่อต้ายเหวยซือ! ถ้าทุกอย่างเป็นไปด้วยดี พวกเราน่าจะได้พบกันในการแข่งขันสุดยอดปรมาจารย์วิญญาณทั่วทวีปในปีหน้า ข้าหวังว่าท่านจะสามารถทะลวงไประดับ 40 ได้ทันนะ พวกเราจะได้ประลองกันอย่างสนุก"

"ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวังอย่างแน่นอน" มู่หรงฟู่ยิ้มและพยักหน้า ต้ายเหวยซือคนนี้ทำให้เขาประทับใจมากกว่าต้ามู่ไป๋น้องชายที่ค่อนข้างไร้เดียงสาของเขามาก บางทีอาจเป็นเพราะเขาอายุมากกว่าและมีประสบการณ์มากกว่า ทำให้เขารู้จักโลกมากขึ้น

ต้ายเหวยซือพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มเมื่อได้ยินดังนั้น แล้วก็เดินตามกลุ่มซิงหลัวออกจากลานประลองวิญญาณไป

"ว้าว มู่หรง ท่านสุดยอดเกินไปแล้ว!" เมื่อนั้นออสโลและเจียงจูจึงเข้ามาใกล้อีกครั้ง

โดยเฉพาะเจียงจู ซึ่งมองชายหนุ่มที่อายุน้อยกว่าตัวเองหลายปีคนนี้อย่างไม่อยากจะเชื่อ ก่อนหน้านี้ พี่สาวของนางบอกว่าเขาช่วยชีวิตนางไว้ และนางก็แค่คิดว่ามู่หรงฟู่โชคดีเท่านั้น ตอนนี้ ดูเหมือนว่าความแข็งแกร่งของมู่หรงฟู่นั้นไม่ธรรมดาจริงๆ อย่างน้อยในระดับวิญญาณจารย์ เขาคงจะมีคู่ต่อสู้ไม่กี่คน

"ก็ไม่เท่าไหร่หรอก!" มู่หรงฟู่ไม่ได้ใส่ใจกับคำชมจากคนที่เขาคิดว่าเป็นเด็กสองคนเท่าไหร่นัก เขาบอกพนักงานว่าเขาไม่ได้วางแผนที่จะแข่งขันต่อในวันนี้และรับป้ายที่อัปเดตแล้วของเขากลับมา ณ จุดนี้ ป้ายนักสู้ระดับทองแดงของเขามีดาวขนาดใหญ่เจ็ดดวง ซึ่งแทน 700 คะแนน ดาวขนาดกลางห้าดวง ซึ่งแทน 50 คะแนน และดาวขนาดเล็กแปดดวง ซึ่งแทน 8 คะแนน! ด้วยชัยชนะติดต่อกันสิบเจ็ดครั้ง ตอนนี้เขาได้สะสมไปแล้ว 758 คะแนน!

ด้วยอัตรานี้ เขาอาจจะได้เป็นนักสู้ระดับเงินก่อนที่จะกลับไปยังจักรวรรดิซิงหลัวเสียอีก! มู่หรงฟู่ครุ่นคิดกับตัวเอง

—

โรงเรียนเชร็ค นอกเมืองซั่วทัว อาณาจักรปาลาเค่อ ห่างจากเมืองเทียนโต่วพันลี้

ในหอพักที่ภายนอกดูทรุดโทรมแต่ภายในสะอาดและเป็นระเบียบ หนิงหรงหรงนอนอยู่บนเตียงในชุดนอนตัวน้อยน่ารัก เท้าขาวนุ่มของนางเตะขึ้นลง บนเตียงข้างๆ นาง จูจู๋ชิงกำลังเช็ดมีดสั้นสองเล่มของนาง เตียงอีกหลังว่างเปล่า เสี่ยวอู่ไม่อยู่ในหอพัก

"นี่ จู๋ชิง เจ้าคิดว่าเสี่ยวอู่กับถังซานมีความสัมพันธ์แบบ 'นั้น' กันรึเปล่า?" น้ำเสียงของหนิงหรงหรงเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"ไม่สน ไม่แคร์!" จูจู๋ชิงกล่าวอย่างสงบนิ่ง

"แล้วเจ้าแคร์อะไรล่ะ? ต้ามู่ไป๋? หรือมู่หรง?" หนิงหรงหรงหัวเราะอย่างมีเลศนัย

"เจ้า... พูดจาเหลวไหลอะไรของเจ้า..." จูจู๋ชิงมองนางอย่างระอาปนขบขัน "แล้วเจ้าล่ะ? เอ้าซือข่าคนนั้นเห็นได้ชัดว่ามีความรู้สึกให้เจ้านะ"

"แล้วถ้าเขามีความรู้สึกแล้วจะทำไม? ปรมาจารย์วิญญาณสายช่วยเหลือ? แล้วเขาก็ตุ้งติ้งยิ่งกว่ามู่หรงเสียอีก..." หนิงหรงหรงเบ้ปาก แต่ในใจนาง อดไม่ได้ที่จะนึกถึงฉากเมื่อเดือนก่อนที่โรงแรมทะเลสาบเงากระเรียน ที่นางถูกตีก้น

นางขอลดเงื่อนไขไปหนึ่งข้อ แล้วก็ยังรู้สึกเหมือนขาดทุน! เดี๋ยวต้องไปรีดไถอะไรจากเขาเพิ่มอีกหน่อย! หนิงหรงหรงคิดกับตัวเอง ใบหน้าของนางก็แดงขึ้นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว

หนิงหรงหรงหรือจูจู๋ชิง หรือหนิงหรงหรงและจูจู๋ชิง