บทที่ 49 ถึงเวลากลับของแกแล้ว

บทที่ 49 ถึงเวลากลับของแกแล้ว

“ตูม!”

คลื่นพลังงานยิงออกมาจากอาวุธที่จีต้าถือไปยังชาวเฟดาย่าหลาย 100 คนที่อยู่ข้างหน้าเขาทันที

“เราไม่รู้ที่อยู่ของนักรบโบราณจริงๆ!”

ผู้นำมองไปที่สมาชิกที่เสียชีวิตโดยไม่เหลือกระดูกใด ๆ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเศร้าโศก แน่นอนว่าจีต้าไม่เชื่อคำพูดของเขา

จีต้าพยุงแขนของเขาขึ้นซึ่งมีปืนพลังงานรูม่านตาตั้งสีทองเหมือนกิ้งก่าของเขาเผยให้เห็นร่องรอยแห่งความโกรธ: “พวกแกมันโง่มากที่กล้าโกหกต่อหน้าข้า! ! ฮึ่มนี่แกกำลังบอกว่าแกไม่รู้จักนักรบโบราณใช่มั้ย?!”

เมื่อพูดแบบนี้เขาก็เล็งปืนพลังงานไปที่ชาวเฟดาย่าที่รอดชีวิตอีกครั้งปากกระบอกปืนกระพริบแสงสีแดง

“ม่ายยยยย!”

เมื่อเห็นเช่นนี้หัวหน้าก็รีบตะโกนและต้องการที่จะอธิบายแต่มันก็สายเกินไป แสงแฟลชสีแดงเข้มพุ่งออกมาจากปากกระบอกปืน คลื่นพลังงานขนาดใหญ่ที่มีพลังทำลายล้างมหาศาลพุ่งเข้ามาตรงหน้าพวกเขาแล้ว

“เราจบสิ้นแล้ว!”

ชาวเฟดาย่าหลับตาอย่างสิ้นหวังเฟดาย่าที่เป็นผู้ใหญ่กอดเด็กเล็กไว้ในอ้อมแขนและเอามือปิดตา

ปัง !!

เสียงระเบิดขนาดใหญ่ดังขึ้น โลกสั่นสะเทือนต่อไปอีก 2-3 วินาที แต่ความเจ็บปวดที่คาดว่าจะมากลับไม่มา ชาวเฟดาย่าเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจและเห็นเด็กหนุ่มรูปหล่อผมสีดำยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขาด้วยความองอาจ ลูกบอลพลังงานขนาดใหญ่ที่น่าเกรงขามถูกต่อยด้วยหมัดของเด็กชายยังไงก็ตามไม่มีใครสังเกตเห็นว่าเด็กชายปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขายังไง

“คุณ คุณเป็นใคร?”

ภาพเงาที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันทำให้จีต้าตกใจจนกระโดดถอยหลังโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออีกฝ่ายใช้กำปั้นของเขาเพื่อเปลี่ยนทิศทางของคลื่นพลังงาน

จีต้ายกปืนพลังงานของเขาขึ้นอย่างรวดเร็วและเล็งไปที่อีกฝ่ายยังไงก็ตามร่างกายของเขาอดไม่ได้ที่จะถอยหลังไป 2-3 ก้าว

ใช้อาวุธในเวลาคับขันแบบนี้อะนะ? เซียร์ย่าหัวเราะเยาะดวงตาของเขากระพริบด้วยความดูถูกเหยียดหยาม

จากนั้นก็หันไปชาวเฟดาย่าซึ่งเป็นเผ่าพันธุ์ย่อยของมนุษย์ที่มีความสูงไม่ถึง 1 เมตรมีผิวสีฟ้ามีเนื้อเยื่ออ่อนงอกสั้น ๆ ซึ่งดูเหมือนลูกชิ้นกลมและทั้ง 2 ข้างของหัวมีเขาสีดำแหลมเล็ก ๆ ยื่นออกมา 2 ข้างยาว 3 เซนติเมตร.

ขณะที่เซียร์ย่าจ้องมองพวกเขาใบหน้าของชาวเฟดาย่าก็สั่นคลอนอย่างน่ากลัวและแสดงท่าทางตื่นตระหนกใบหน้าของพวกเขาขี้อายและไม่กล้ามอง

“พวกเขาใจเสาะมาก!”

เซียร์ย่าหัวเราะหลังจากได้รับความทุกข์ทรมานจากภัยพิบัติครั้งใหญ่ชาวเฟดาย่าเหล่านี้มีความอ่อนไหวเหมือนนกที่ตื่นตระหนกตลอด

“เห้ย!”

เมื่อเห็นเด็กชายไม่สนใจเขาจีต้าจึงสาปแช่งอย่างโกรธเคืองแต่เขาก็นึกถึงผลที่จะตามหลังจากที่เขารู้สึกถึงอันตรายเขาก็ไม่กล้าที่จะแสดงอารมณ์ที่แท้จริงออกมา

แต่เขาเลือกใช้สเก๊าท์เตอร์อย่างชาญฉลาดเพื่อวัดพลังงานของเด็กชายอย่างลับ ๆ การวัดนี้ไม่ได้ทำให้เขาตื่นตระหนกเมื่อพบว่าข้อมูลที่แสดงบนสเก๊าท์เตอร์นั้นมีเพียง 540!

ดวงตาของจีต้าสว่างขึ้นทันทีความรู้สึกเหนือกว่าแสดงออกมาทันใดนั้นเขาก็กล้าแสดงออกด้วยความมั่นใจ

“ว้าว คะคา! ข้าคิดว่าแกจะเป็นผู้เชี่ยวชาญที่ไหนได้กลับกลายเป็นแค่เด็กเหลือขอ โชคร้ายของแกแล้วที่ถูกข้าจับได้ในวันนี้!”

จากนั้นเขาก็ก้าวไปข้างหน้าอย่างหยิ่งผยองเข้าหาเซียร์ย่าเขามองลงไปที่อีกฝ่ายด้วยดวงตากิ้งก่าสีทองทั้งสองของเขาขณะที่ปล่อยพลังงานของเขากดไปยังหัวของเซียร์ย่าโดยพูดอย่างเหยียดหยาม:“ถ้าข้ายิงอีกครั้งแกต้องตายอย่างแน่นอน”

“ลองดูสิ”

ดวงตาของเซียร์ย่ากระพริบและรอยยิ้มจาง ๆ ก็ปรากฏบนใบหน้าของเขาทันใดนั้นเขาก็เคลื่อนย้ายหายไปจากที่เดิมจากนั้นเสียงที่ไม่แยแสดังมาจากด้านหลังของจีต้าเสียงนั้นเย็นชาโดยไม่มีอารมณ์ราวกับราชาแห่งนรกกำลังตัดสินโทษ

"เกิดอะไรขึ้น?"

ด้วยความตกใจจีต้ารีบหันกลับมาเขาพบว่าร่างที่หายไปโดยไม่รู้ตัวได้ปรากฏขึ้นข้างหลังเขาแล้ว เขารู้สึกไม่ดีเลย...ร่างกายของจีต้าเปลี่ยนเป็นเย็นชาและเกล็ดบนร่างกายของเขาก็แข็งตัวทันทียิงปืนพลังงานไปทางเซียร์ย่า

ปัง!

ลูกบอลพลังงานสีแดงเข้มพุ่งออกมาจากปากกระบอกปืนและกระทบร่างของเซียร์ย่าด้วยเสียงดังอู้อี้ ลูกบอลพลังงานเหมือนชนกับกำแพงหนาและกระจายควันสีแดงออกไปทันที เมื่อเห็นว่าเด็กชายถูกโจมตีเสียงของจีต้าก็เปลี่ยนไปอย่างเย่อหยิ่งอีกครั้ง:“ฮึ่ม! นี่คือชะตากรรมของคนที่ต่อต้านข้า!”

แต่การแสดงออกของเขากลับเย็นลงอย่างรวดเร็วหลังจากที่ควันหายไปเขาก็เห็นร่างเล็ก ๆ ปรากฏขึ้นจากภายในโดยไม่ได้รับบาดแผลใด ๆ บนร่างกายของเขา

“แค่ก แค่ก!”

เซียร์ย่าปิดปากของเขาไอ 2 ครั้งและโบกมือเพื่อกระจายควันที่อยู่รอบ ๆ ตัวเขา จากนั้นเขาก็ชี้ไปที่เกราะรบบนร่างกายของจีต้าและพูดว่า: " ฮี้ฮี้~ปืนพลังงานนี้ดูเหมือนจะมีพลังไม่เพียงพอเลยนะ ดูสิมันไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับเกราะของฉันได้เลย!"

เมื่อมองไปที่เกราะรบของฝ่ายตรงข้ามตรงที่ผืนยิงพลังงานยิงใส่จีต้าเห็นเพียงจุดที่เป็นสีดำไหม้เล็กน้อยเขาไม่อยากจะเชื่อและตะโกนเสียงดัง: “เป็นไปได้ยังไงปืนพลังงานของข้ามีพลังทำลายล้างถึง 2,000 เชียวนะจะเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ยังไงกัน!”

“มันเบามากเพราะความแข็งแกร่งของฉันมากกว่าแกยังไงล่ะ!”

เมื่อเสียงของเขาจางหายไปร่างของเซียร์ย่าก็กระพริบราวกับพายุปรากฏขึ้นต่อหน้าจีต้าอย่างรวดเร็วและมือทั้ง 2 ข้างของเขาก็แตะหน้าอกของจีต้าเบา ๆ

ตูม !!

แรงมหาศาลกระทบเข้าร่างจีต้าร่างของเขาก็พุ่งออกไปอย่างรวดเร็วราวกับกระสุนปืนใหญ่พุ่งชนกำแพงที่อยู่ห่างออกไปหลาย 10 เมตรและทำให้เกิดหลุมขนาดใหญ่ทันที เศษหินที่แตกกระจัดกระจายตกลงบนพื้น

"อา!"

ด้วยเสียงร้องที่น่าสงสารจีต้าปิดบาดแผลบนร่างกายของเขาและพยายามดิ้นรนออกมาจากซากปรักหักพังอย่างช้าๆ มองขึ้นไปด้วยความสยดสยองเขาเห็นดวงตาสีดำคู่หนึ่งมองมาที่เขาราวกับมองไปที่มดตัวน้อย ความหนาวเย็นแล่นผ่านสมองของเขา จู่ๆเขาก็รู้สึกว่าคอของเขาค่อนข้างแห้งเขาอ้าปาก แต่ไม่รู้จะพูดอะไร

'ข้าคนนี้กำลังจะถูกฆ่างั้นเหรอ!' จีต้าตะโกนในใจร่างกายของเขาเริ่มควบคุมไม่ได้เพราะความกลัว

"แก…แกไม่สามารถฆ่าข้าได้ ข้าเป็นลูกน้องของท่านซาร์บอนถ้าแกฆ่าข้าท่านซาร์บอนจะไม่ปล่อยแกไปแน่!" จีต้าตะโกน เขาหยิบยกภูมิหลังของเขาออกมาโดยหวังว่าอีกฝ่ายจะยอมปล่อยเขาโดยพิจารณาจากเซอร์ซาร์บอน

“ซาร์บอน?” เมื่อได้ยินว่าจีต้าเป็นลูกน้องของซาร์บอนจริง ๆ เซียร์ย่าก็ตะลึงเล็กน้อย

เป็นไปได้ไหมว่าออร่าชั่วร้ายที่ทรงพลังที่เขารับรู้ในตอนนั้นเป็นของซาร์บอน เมื่อนึกถึงคำอธิบายของซาร์บอนจากต้นฉบับและเมื่อรวมกับออร่าที่เขารับรู้ ผู้ที่เปิดการโจมตีด้วยพลังงานบนดาวเฟดาย่าก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นซาร์บอนแต่เหตุใดซาร์บอนถึงไม่ได้อยู่กับฟรีสเซอร์และโดโดเรียทำไมถึงได้มาดาวเฟดาย่าอันห่างไกลนี้?

'เขาได้รับคำสั่งจากฟรีสเซอร์ใช่ไหม?' เซียร์ย่าคาดเดา

“ใช่แล้ว! ข้ามาที่นี่เพื่อจับชาวเฟดายาตามคำสั่งของท่านซาร์บอน!”

จีต้าเฝ้าดูการแสดงออกของอีกฝ่ายอย่างระมัดระวังเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายดูเหมือนจะรู้จักชื่อของท่านซาร์บอน

ในทันทีราวกับว่าเขาเจอพระผู้ช่วยรีบพยักหน้าและพูดรายละเอียดทั้งหมดออกไปหลังจากฟังจบเซียร์ย่าถามว่า:“ทำไมซาร์บอนถึงโจมตีดาวเฟดาย่า? ฟรีสเซอร์สั่งรึเปล่า”

เมื่อจีต้าได้ยินเซียร์ย่าพูดชื่อของราชาฟรีสเซอร์โดยตรงทันใดนั้นเขาก็เหงื่อออกและพูดอย่างสั่น ๆ ว่า“ใช่…ใช่ราชาฟรีสเซอร์บอกให้เราค้นหาร่องรอยของนักรบโบราณในตำนานบนดาวเฟดาย่า …”

“นักรบโบราณในตำนาน?” หลังจากฟังเซียร์ย่าพยักหน้าเล็กน้อยและอดไม่ได้ที่จะไตร่ตรอง

ไม่รู้ว่านักรบโบราณคนนี้คือใครไม่น่าจะเหมือนกับซูเปอร์ไซย่าในตำนาน เขารู้ว่าใน Dragon Ball World ดั้งเดิมสิ่งที่เปิดเผยจะเกี่ยวข้องกับตัวเอกสะส่วนใหญ่ ในจักรวาลเป็นสถานที่ที่กว้างใหญ่บางทีอาจมีความลับมากมายที่ยังไม่ถูกค้นพบในดินแดนที่ลึกกว่า

“ท่าน…” จีต้าพูดอย่างระมัดระวังเพราะกลัวว่าเสียงที่ดังของเขาจะกระตุ้นให้อีกฝ่ายไม่พอใจ

“โอ้ฉันลืมแกไปเลย!” เซียร์ย่าพูดด้วยรอยยิ้มที่น่ายินดี:“ได้เวลาส่งแกกลับแล้ว!”