บทที่ 37 การหลอกลวง

บทที่ 37 การหลอกลวง

ชนเผ่าเล็ก ๆ นี้มีชาวพื้นเมืองไม่มากแต่เป็นเผ่าที่มีอำนาจมากที่สุดในบริเวณใกล้เคียงซึ่งมีตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ที่ดีที่สุดบนที่ราบสูงที่แห้งแล้งใกล้กับแหล่งน้ำ เป็นเวลานานแล้วที่พวกเขาสามารถเลือกสิ่งที่ต้องการได้เสมอและใครก็ตามที่เข้ามาในดินแดนของพวกเขาจะถูกสังหารอย่างโหดเหี้ยม

เมื่อเวลาผ่านไป..มีเพียงไม่กี่เผ่าที่สามารถท้าทายพวกเขาได้ในตอนนี้เมื่อเซียร์ย่าปรากฏตัวพวกเขากำลังปรุงศพของชาวพื้นเมืองเพื่อทำเป็นอาหารโดยใช้เทคนิคแบบดั้งเดิมต้นขาข้างหนึ่งได้รับการคั่วอย่างดีและกำลังถูกเสิร์ฟหลังจากตัดมัน

เมื่อดูจากรอยยุบบนกะโหลกศีรษะของศพมันต้องได้รับความเสียหายอย่างหนักก่อนที่จะตาย ชาวพื้นเมืองรู้สึกถึงวิกฤตโดยสัญชาตญาณเมื่อเซียร์ย่าปรากฏตัวเขาสวมชุดเกราะอ่อนสีน้ำตาลเข้มพร้อมแสงที่ไหลวูบวาบเบา ๆ ดูหรูหรามากซึ่งพวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อนบนดาวดาเลีย ชาวพื้นเมืองเหล่านี้ไม่รู้ว่าชุดเกราะคืออะไรแต่จากเสื้อผ้าที่สวมบนร่างกายทำให้รู้สึกว่ามันไม่ธรรมดาแน่ๆ

“ ทำอาหารแข่งกันเองเหรอโหดจริง! แกมันโหดร้ายกว่าปีศาจแม้แต่หมาก็ยังไม่แดกอาหารชนิดนี้เลย แกมันแย่กว่าหมาอีก!

ดวงตาของเซียร์ย่าเย็นชาทันใดนั้นเขาก็ค้นพบว่าหมาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของมนุษย์เมื่อเทียบกับชาวพื้นเมืองที่ดุร้ายเหล่านี้ไม่รู้กี่เท่า ชาวพื้นเมืองไม่สามารถเข้าใจคำพูดของเซียร์ย่าได้แต่พวกเขารู้สึกได้ว่าเซียร์ย่ากำลังพูดเรื่องไร้สาระกับพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงตะโกน“กูลู...กูลู” ขึ้นไปบนท้องฟ้าพยายามทำให้ฝ่ายตรงข้ามหนีไป

แต่เซียร์ย่าแข็งแกร่งมากเขาจะกลัวจนถอยหนีจากเสียงตะโกนของชาวพื้นเมืองเหล่านีัได้ยังไง?

เมื่อเห็นว่าเสียงตะโกนของพวกเขาไม่สามารถทำให้เขากลัวถอยได้พวกเขาก็โกรธอย่างเห็นได้ชัดพวกเขาโยน“จานอาหาร” ที่กำลังถืออยู่ในมือทิ้งไปอย่างรวดเร็วและร่างขนาดใหญ่หลาย 10 ตัวกระโดดขึ้นไปบนฟ้ารอบตัวเซียร์ย่า

ชาวพื้นเมืองเหล่านี้แต่ละคนมีความสูงมากกว่า 3 เมตรและด้วยร่างกายที่ใหญ่โตและแข็งแกร่งของพวกเขายืนอยู่ตรงหน้าเซียร์ย่ามันเป็นความรู้สึกที่บีบคั้นทำให้นึกถึงผู้คนเห็นภาพลวงตาของเพื่อนตัวใหญ่ที่กำลังรังแกเด็กตัวเล็ก ๆ

ชาวพื้นเมืองส่งเสียงตะโกนน่าสยดสยองจากปากของพวกเขาหลังจากเสียงตะโกนของพวกเขากระแสอากาศที่แปรปรวนไร้ขอบเขตสามารถมองเห็นได้เป็นลูกคลื่นและอากาศที่ร้อนและหนาแน่นก็เริ่มสั่นคลอน เช่นเดียวกับเรือลำเล็กที่แล่นในทะเลคลื่นที่สงบนิ่งเมื่อกี้ แต่ในวินาทีต่อมาก็กลายเป็นพายุคลื่นที่โหมกระหน่ำเรือที่ลอยอยู่ราวกับว่ามันสามารถกลืนหายไปกับคลื่นขนาดใหญ่ได้ทุกเมื่อจมลงสู่ทะเลฉากนั้นน่าตื่นเต้นและน่ากลัวมาก

โชคไม่ดีเท่าไหร่ถึงแม้จะน่ากลัวแต่เซียร์ย่าก็ยืนหยัดอย่างแน่วแน่

“Ki มีความแปรปรวนมากเกินไปพลังงานไม่ได้ถูกใช้ออกมาอย่างมีประสิทธิภาพและดูเหมือนว่าความแข็งแกร่งของพวกเขาจะใกล้เคียงกับพลังต่อสู้ 1,000 แต่บางทีในการต่อสู้จริงพวกเขาไม่สามารถแสดงพลังต่อสู้ได้ถึง 900 แน่นอน”

เขาเหลือบมองและกวาดสายตาไปรอบ ๆ โดยไม่สนใจกับบรรยากาศที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วรอบตัวเขาและสีหน้าของเขาไม่มีการแสดงออกใด ๆ ด้วยสายตาที่ชาญฉลาดของเขาเขาสามารถมองเห็นจุดอ่อนของชาวพื้นเมืองเหล่านี้ได้อย่างง่ายดาย

ดังนั้นเขาจึงยกฝ่ามือขึ้นและโบกมือทันใดนั้นออร่าที่น่าเกรงขามและท่วมท้นก็พุ่งออกมาจากร่างของเซียร์ย่ากระจายออกไปรอบ ๆ พร้อมกับเสียงฟ้าร้องทันใดนั้นโลกก็เริ่มสั่นสะเทือนและลมก็เริ่มหมุนวนแม้ว่าจะใช้พลังต่อสู้เพียง 1,000 แต่การใช้มันอย่างชาญฉลาดก็เพียงพอที่จะทำให้เกิดความแปรปรวนของสภาพอากาศในรูปแบบต่างๆได้

“คำราม -”

ชาวพื้นเมืองหลายคนหดตัวขณะเผชิญหน้ากับออร่าที่น่ากลัวทันใดนั้นก็ปะทุออกมาจากเซียร์ย่าพวกเขาจึงถอยกลับไปข้างหลัง 2 ก้าว

โดยไม่ได้ตั้งใจแต่ในไม่ช้าเมื่อฟื้นจากแรงกดดันพวกเขาตบหน้าอกและส่งเสียงร้องยาวฟันยื่นยาวจากด้านล่างส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดๆ

ชาวพื้นเมืองต่างมองหน้ากันด้วยความตกใจทันใดนั้นพวกเขาก็กอดกันและใช้ท่าทางแปลก ๆ ในขณะที่ตะโกนด้วยความโกรธ ในขณะนั้นภาพที่น่าแปลกก็เกิดขึ้น ชาวพื้นเมืองที่อยู่รวมกันเป็นศูนย์กลางคลื่นเสียงกลายเป็นระลอกคลื่นที่มองเห็นได้

ในเวลาเดียวกันลำต้นของต้นไม้แห้งและกรวดทรายได้รับแรงมหาศาลบิดหมุนจนลอยขึ้นจากพื้นทีละต้นทำให้เกิดเสียงดัง หลังจากเสียงหักดังขึ้นพุ่มไม้ที่ถูกถอนออกและก้อนกรวดก็กระเด็นไปในอากาศ

ระลอกคลื่นและพายุพลังงานที่รุนแรงจนจะกลืนกินอะไรก็ได้ระหว่างสวรรค์และโลก!กระจายสู่รอบข้างตัวเขาอย่างต่อเนื่อง!

เซียร์ย่ามองไปที่การกระทำของชาวพื้นเมืองด้วยความประหลาดใจจากนั้นก็ส่ายหัว “เห้อน่าเสียดายที่การใช้พลังของพวกมันยังคงเรียบง่ายโดยใช้กำลังดุร้ายโดยไม่มีเทคนิคใดๆเลย ชาวพื้นเมืองเหล่านี้ไม่ได้เรียนรู้วิธีการใช้ Ki ของร่างกายเลย เมื่อต่อสู้พวกเขามักจะใช้มันในวิธีที่ป่าเถื่อนที่สุดเท่านั้นเพื่อโจมตีศัตรูแต่นี่เป็นวิธีการใช้ที่ไม่ได้ผลที่สุดแต่มีความแข็งแกร่งมากที่สุด”

พวกเขายังขาดเทคนิคเมื่อเทียบกับสัตว์ร้ายในดาวเซลม่าสัตว์ร้ายเหล่านั้นอาศัยสัญชาตญาณในการต่อสู้และมีพลังต่อสู้ที่แข็งแกร่งทำให้พวกมันเก่งขึ้น แต่ชาวพื้นเมืองเหล่านี้แย่กว่านั้นมาก ความแข็งแกร่งของพวกเขาอ่อนแอมากยังไงก็ตามมันไร้ประโยชน์หากพวกเขาไม่สามารถโจมตีศัตรูได้มากพอ

“ดูเหมือนว่าภารกิจนี้จะไม่ยากอย่างที่คิดนะ!”

เซียร์ย่าแอบคิดในใจและดูผ่อนคลายมาก เดิมทีเขาคิดว่าจะต้องใช้เวลาสักพักก่อนที่ภารกิจกำจัดดาวดาเลียจะเสร็จสิ้นโดยไม่ใช้พลังต่อสู้ที่แท้จริงของเขา เขาอุตส่าห์เตรียมพร้อมมาตั้งนานแต่เมื่อเขาได้ต่อสู้จริงๆเขาก็ตระหนักได้ว่าชาวพื้นเมืองเหล่านี้ช่างโง่จริง ๆ พวกเขามีพลังที่แข็งแกร่งแต่กลับไม่รู้ว่าจะใช้มันยังไงให้ได้ผล

เนื่องจากพวกเขามีร่างกายที่ได้รับพรจากสวรรค์หากพวกเขามีเวลาหลาย 1,000 ปีในการพัฒนาศิลปะการต่อสู้ของพวกเขาบางทีอาจได้เลื่อนขั้นดาวดาเลียเป็นดาวเคราะห์ระดับสูงแต่วันนี้พวกเขาถึงเวลาที่จะต้องถูกกำจัดแล้ว!

ฟิ่วววว -

เขาจ้องมองชาวพื้นเมืองเหล่านั้นอย่างใกล้ชิดด้วยดวงตาที่เหมือนนกอินทรีประกายไฟสว่างวาบในดวงตาสีเข้มของเขาดวงตาของเซียร์ย่าสงบนิ่งราวกับหลุมดำที่มองไม่เห็น

“ฮ่าาาา!”

เซียร์ย่าตะโกนออร่าของเขาเพิ่มขึ้นและในที่สุดก็หยุดที่ 1000 พลังต่อสู้ซึ่งมากเกินพอที่จะจัดการกับชาวพื้นเมืองเหล่านี้ได้

เมองไปที่ชาวพื้นเมืองอย่างเย็นชาทันใดนั้นร่างกายของเขาก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วจู่โจมทันทีราวกับพายุโหมกระหน่ำชาวพื้นเมืองเหล่านั้นรู้สึกได้ถึงภัยคุกคามที่ใกล้เข้ามาโดยสัญชาตญาณออร่าแห่งความตายทำให้ร่างกายสั่นสะเทือนพวกเขาอุทานและวิ่งหนีด้วยความกลัว

“อย่าแม้แต่คิดจะวิ่งหนี…”

ดวงตาของเซียร์ย่าหรี่ลงใบหน้าหล่อเหลาของเขาเผยให้เห็นรอยยิ้มที่โหดร้าย ในขณะนี้ธรรมชาติของชาวไซย่าได้ถูกเปิดเผยออกมาแล้ว!

ความแตกต่างของพละกำลังที่รุนแรงทำให้ชาวพื้นเมืองเสียสติพวกเขาอดทนต่อการโจมตีที่รุนแรงครั้งแล้วครั้งเล่าซึ่งคล้ายกับกระสุนปืนใหญ่ความเร็วสูงในเวลาเดียวกันการใช้พละกำลังมหาศาลแบบนั้นทำให้พวกเขาใกล้จะตาย

"มันจบแล้ว!"

เซียร์ย่าพึมพำเบา ๆ การต่อสู้ครั้งนี้มีค่าเล็กน้อยสำหรับเขาเนื่องจากเป็นการสังหารหมู่เพียงนิดเดียว เขายกฝ่ามือขึ้นบนนิ้วทั้ง 5 ยื่นออกมาออกแรงเล็กน้อยเพื่อรวบรวมลูกบอลพลังงาน รัศมีสีแดงสดปกคลุมพื้นผิวของลูกบอลพลังงานราวกับดวงอาทิตย์ที่สวยงามขนาดเล็กที่เปล่งประกายเจิดจ้า นี่คือลูกบอลแห่งความตาย!

หู้ววว.....

- ลูกบอลพลังงานพุ่งลงไปหาพวกเขาทันที!

ตู้มมม! ทันใดนั้นพลังงานที่ทรงพลังก็ปกคลุมท้องฟ้าดูมืดมนอย่างยิ่งในขณะที่แรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายออกมาอากาศเริ่มแปรปรวนราวกับว่าถูกปิดกั้นด้วยดวงอาทิตย์ที่แผดจ้าบนท้องฟ้าเมื่อควันค่อยๆกระจายออกไป“โอเอซิส” ที่เหลืออยู่เพียงแห่งเดียวบนที่ราบสูงก็หายไปเหลือเพียง 1 กม.

เมื่อมองไปที่ชีวิตที่ถูกทำลายด้วยมือของเขาเองหัวใจของเซียร์ย่าก็สงบราวกับว่าเขาได้ฆ่ากลุ่มมดเพียงไม่กี่ตัว

เขาไม่ใช่คนที่มีความเห็นอกเห็นใจ เขาแค่ทำตามภารกิจเท่านั้น นั่นคือทั้งหมดผู้แข็งแกร่งเหนือกว่าผู้อ่อนแอเป็นเหมือนพระเจ้าที่อยู่เบื้องบน หากคุณไม่ต้องการให้“พระเจ้า” อยู่เหนือคุณคุณก็ทำได้เพียงแค่พยายามเป็น“พระเจ้า” ด้วยตัวคุณเอง

“หือเสร็จแล้วสินะ……”

เซียร์ย่ามุ่งหน้าไปยังเป้าหมายต่อไปสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังบนดาวดาเลียนั้นมีมากมายจริงๆไม่นานนัก ชาวชาวพื้นเมืองอีกคนก็ปรากฏตัวขึ้นในสายตาของเขา มันเป็นยักษ์สูงที่มีดวงตาเพียงข้างเดียวสูงมากกว่า 70 เมตรเหมือนกำแพงขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ข้างหน้ากล้ามเนื้อขดทั่วร่างกายเต็มไปด้วยพลังระเบิดที่รุนแรงมาก

มันเหมือนไซคลอปส์ที่อยู่บนดาวเซลม่าร่างกายที่ใหญ่โตและกำยำพร้อมกับกล้ามเนื้อที่ทรงพลังขนาดใหญ่เมื่อเทียบกับยักษ์ตัวนี้มันยิ่งใหญ่กว่า

“พลังต่อสู้ 1020 มันน่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังที่สุดบนโลกใบนี้แล้ว”

เซียร์ย่าไม่กลัวเพราะเขาสามารถลอยอยู่ในระดับความสูงหลาย 100 เมตรขณะมองอย่างสบาย ๆ ปัจจุบันแตกต่างจากอดีตตอนนี้เขาไม่จำเป็นต้องสนใจพลังต่อสู้ 1,000 ต่อให้เขาจะยืนนิ่งและปล่อยให้มันโจมตี มันก็ไม่อาจทำลายการป้องกันของเขาได้เลย!