บทที่ 10 พักผ่อนรักษา

บทที่ 10 พักผ่อนรักษา

ซีหลิงรู้สึกตัวตื่นขึ้นในทันที เมื่อเห็นร่างกายของเซียร์ย่าได้รับบาดเจ็บและทรุดตัวลงนอนบนพื้นที่เต็มไปด้วยรอยแตกเธอก็ร้องออกมาด้วยความตกใจและรีบวิ่งไปช่วยเหลือ

“พี่ชายเกิดอะไรขึ้นกับพี่? ใครทำให้พี่มานอนคุยกับรากมะม่วงตรงนี้?”

ซีหลิงรู้สึกกังวล เธอต้องการสัมผัสร่างกายของเซียร์ย่าแต่ก็กังวลว่าจะทำร้ายเขา เธอจึงลนลานทำไรไม่ถูก

“ฮ่าฮ่า~ ใจเยส ๆฉันสบายดี ซีหลิงเธอช่วยพาฉันกลับไปที่บ้าน(ถ้ำ)​ก่อน” เมื่อเห็นใบหน้าที่เป็นห่วงของเธอ เซียร์ย่ารู้สึกอบอุ่นในใจ ดังนั้นเขาจึงใช้มือข้างหนึ่งตบแขนเธอเบา ๆ

ซีหลิงพยักหน้าอย่างเชื่อฟังจากนั้นพยุงเขาให้ลุกขึ้นอย่างระมัดระวังและค่อย ๆประคองตัวไปยังบ้าน(ถ้ำ)​ของพวกเขา

หุบเขาที่อาศัยอยู่ก่อนหน้านี้ มันเปลี่ยนไปจนจำแทบไม่ได้ ป่าไม้และแม่น้ำหายไป หินที่ตกลงมาจากหน้าผาเกลื่อนกลาดเต็มพื้น รอยแยกบนพื้นก็กระจายออกไปทุกทิศทางคล้ายกับใยแมงมุม

ด้านหน้าทางเข้าถ้ำถูกปิดกั้นจากเศษหินที่ถล่มลงมา ดังนั้นเมื่อซีหลิงพามาถึง เซียร์ย่าจึงเข้าไปและตรวจสอบสภาพภายใน เขาดีใจที่พบว่าแม้จะมีเศษหินแตกกระจายอยู่ข้างใน แต่สถานที่เก็บยานอวกาศก็ไม่มีร่องรอยของการเสียหาย หลังตรวจสอบสภาพของยานอวกาศทรงกลมทั้งสองพบว่าทุกอย่างยังคงทำงานได้ตามปกติ ซึ่งทำให้เซียร์ย่าสบายใจ

“โชคดีที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับยานอวกาศ มิฉะนั้นเราจะไม่สามารถออกจากที่นี่ได้”

เขาเข้าใจอย่างลึกซึ้งว่าถ้าไม่มียานอวกาศเขาก็ไม่สามารถออกไปได้ เขาจึงอดไม่ได้ที่จะอิจฉาความสามารถเคลื่อนย้ายพริบตาของซุน โกคู หากเขาสามารถใช้ เคลื่อนย้ายพริบตา ได้จะไม่มีสถานที่ใดในจักรวาลสามารถจำกัดเขาได้ในอนาคต

ท้ายที่สุด Dragon Ball World ก็ใหญ่เกินไป กาแล็คซี่ทางช้างเผือกเหนือ ที่ "ไคเหนือ" ดูแลอยู่นั้นก็มีขนาดใหญ่มากแล้ว นับประสาอะไรที่ยังมี นอกทางช้างเผือกและกาแลคซีขนาดใหญ่อื่น ๆ อีกมากมาย

หากเขาใช้เพียงยานอวกาศเป็นพาหนะในการเดินทาง เวลาที่ใช้ในการเดินทางส่วนใหญ่จะเป็นอุปสรรคต่อเขา

“ตอนนี้ดูเหมือนฉันจะมีความสามารถในการควบคุมเวลาชั่วคราว ถ้าให้พูดเวลาและพื้นที่มีความสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน หากฉันได้รับพลังพิเศษนี้ตอนกลับชาติมาเกิด ฉันอาจจมีความสามารถเชิงพื้นที่ซ่อนอยู่ในร่างกายของฉันด้วยหรือไม่? ฉันต้องค้นหาเรื่องนี้ต่อไป มันจะดีถ้าฉันมีมัน”

เซียร์ย่าเฝ้าดูยานอวกาศทรงกลมทั้งสองในขณะที่ปล่อยให้จินตนาการของเขาโลดแล่น ก่อนการต่อสู้เขาได้ตระหนักว่ามันยังมีความลับที่ไม่รู้จักอีกมากมายซ่อนไว้ในร่างกายของเขา สิ่งนี้ทำให้เขาต้องค้นหา

แม้ว่าในท้ายที่สุดถ้าเขาไม่สามารถเข้าใจความสามารถเชิงพื้นที่ได้ เขาจึงตั้งใจที่จะไปที่ดาวยาร์ดรัตเพื่อเรียนรู้ในอนาคต

“ซิหลิง เธอไปหาหญ้าแห้งและผลไม้มา เพราะฉันต้องพักฟื้นสักระยะ”

ซีหลิงได้ยินสิ่งที่เขาพูดและเตรียมหาหญ้าแห้งและผลไม้อย่างเชื่อฟัง

เมื่อซีหลิงกลับมาแล้ว เซียร์ย่าก็พยุงตัวเองขึ้นโดยพิงกำแพง ในที่สุดซีหลิงก็อดไม่ได้ที่จะถาม:“พี่ชาย มันเกิดอะไรขึ้น? ทำไมบ้าน(ถ้ำ)​ของเราถึงกลายเป็นแบบนี้…แล้วใครกระทืบพี่จนเป็นแบบนี้”

ระหว่างทางเธอมีคำถามมากมาย แต่เพราะเธอต้องดูแลเซียร์ย่า เธอจึงไม่ได้ถามจนถึงตอนนี้ อย่างไรก็ตามในที่สุดเธอก็ทนไม่ได้

เธอไม่เข้าใจว่าทำไมในคืนเดียว ป่าที่หนาแน่นราวกับว่าถูกโจมตีอย่างรุนแรง ทุกอย่างถูกทำลายและเหลือเพียงฉากล่มสลายที่ไม่มีที่สิ้นสุด

แล้วใครกระทืบพี่ชายกัน!? อย่าบอกนะยังมีผู้เชี่ยวชาญที่ไม่รู้จักซ่อนอยู่ในดาวเซลม่า!?

เกี่ยวกับคำถามของซีหลิง เซียร์ย่าทำได้เพียงแค่ยิ้มและส่ายหัวและพึมพำในใจ

เขาไม่สามารถพูดตรง ๆได้ หลังจากเงียบไปสักพัก เซียร์ย่าก็พร้อมที่จะบอกความจริงเกี่ยวกับเรื่องนี้กับเธอ มันอาจไม่ใช่ความคิดที่ดีที่จะบอกให้เธอรู้ แต่เพื่อที่เธอจะได้เตรียมพร้อมสำหรับอนาคตการบอกความจริงนี้เป็นสิ่งที่จำเป็นมาก

“ตัวการสำคัญจริงๆแล้วมันคือพระจันทร์เต็มดวง!” เซี​ยร์ย่ากัดผลไม้ที่คล้ายแอปเปิ้ลคำหนึ่งแล้วพูด ซีหลิงเอียงหัวด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยว่าพระจันทร์เต็มดวงมันเกี่ยวอะไรกัน?

“พวกเราชาวไซย่ามีความสามารถในการแปลงร่างตั้งแต่กำเนิด ตราบใดที่เราเห็นพระจันทร์เต็มดวง มันจะทำให้เลือดในร่างกายเดือดพล่านและกลายร่างเป็นลิงยักษ์ ในร่างลิงยักษ์จะเพิ่มพลังต่อสู้ตามปกติถึงสิบเท่า”

ดวงตาของซีหลิงเบิกกว้างในขณะที่ปากเล็ก ๆ ของเธอส่งเสียงตะโกนอย่างเกินจริง:“อย่างนี้ชาวไซย่าไม่อยู่คงกระพันไปเลยหรอ ถ้าพวกเขามีความสามารถแบบนี้”

เซียร์ย่าส่ายหัว:“มันจะไปง่ายขนาดนั้นได้ยังไง แม้จะบอกว่าพลังต่อสู้ของพวกเขาจะเพิ่มขึ้นถึง 10 เท่าหลังจากแปลงร่างเป็นลิงยักษ์ แต่... มันยังมีจุดอ่อนสำคัญสำหรับชาวไซย่าส่วนใหญ่อยู่”

“จุดอ่อนอะไร”

“ชาวไซย่าเป็นเผ่าพันธุ์นักสู้ ยกเว้นนักรบระดับสูงและนักรบระดับกลางเพียงบางส่วนเท่านั้นเพราะพรสวรรค์แฝงของไซย่าคนอื่น ๆ ไม่สูงมากนัก ดังนั้นหลังจากแปลงร่างเป็นลิงยักษ์แล้วจะเป็นการยากที่จะควบคุมธรรมชาติแห่งความป่าเถื่อนได้จนทำให้สูญเสียความเป็นเหตุและผลและน่าเสียดายที่วันนี้เป็นวันพระจันทร์เต็มดวง”

เมื่อเห็นใบหน้าที่เคร่งขรึมของพี่ชาย ซีหลิงก็นึกถึงความเป็นไปได้อย่างรวดเร็วและปิดปากของเธอขณะที่ถามด้วยสีหน้าไม่เชื่อ:“พี่ชาย หนูทำให้พี่หมดแรงจนบาดเจ็บหลังจากแปลงร่างเป็นลิงยักษ์ใช่ไหม?”

“อา~พลังต่อสู้ 9370 ทำเอาฉันแทบหมดแรง”

เมื่อเห็นเซียร์ย่าพยักหน้าเธอก็อดไม่ได้ที่จะโอดครวญ

“อุแหว้~ พี่ชายหนูขอโทษ ซีหลิงเป็นเด็กไม่ดี” เซียร์ย่ายื่นมือไปลูบไล้เส้นผมสีเข้มของเด็กน้อยและพูดด้วยน้ำเสียงที่ปลอบประโลม:“เธอไม่จำเป็นต้องรู้สึกเสียใจ เห็นไหมพี่ยังอยู่ดีไม่ตาย! และพี่ได้ตัดหางของเธอไปแล้ว ตราบใดที่เธอไม่มีหางแม้ว่าเธอจะเห็นพระจันทร์เต็มดวงเธอก็จะไม่แปลงร่าง”

“จริง ๆ หรอ พี่จะไม่โทษหนูเลยหรอ” ซีหลิง ถามอย่างระมัดระวัง

“แน่นอนเพราะเธอเป็นน้องสาว(ว่าที่ภรรยาในอนาคต)​ที่น่ารักของพี่!”

เซียร์ย่าปลอบโยนด้วยเสียงที่อ่อนโยนและกล่าวว่า:“อย่างไรก็ตามแม้ว่าหางของชาวไซย่าจะช่วยให้พวกเขากลายร่างเป็นลิงยักษ์และได้รับพลังต่อสู้เพิ่มถึง 10 เท่า แต่สำหรับชาวไซย่าทั่ว ๆไปแล้วมันเป็นสิ่งที่ไม่แน่นอนอย่างยิ่ง หากภายหลังเธอมีโอกาสควรกำจัดทิ้งให้ได้”

“อืม!” ซีหลิงพยักหน้าอย่างแรง แม้ว่าเธอจะรู้สึกว่ามันน่าเสียดาย แต่เพราะพี่ชายพูดดังนั้นมันจะต้องไม่ผิด

“ไม่กี่เดือนข้างหน้านี้ พี่ต้องพักฟื้นอย่างเหมาะสม ดังนั้นภารกิจจะถูกส่งมอบให้กับเธอ! อย่างไรก็ตามเธอต้องระมัดระวัง ถึงแม้ว่าดาวเซลม่าจะไม่มีสิ่งมีชีวิตใดที่สามารถคุกคามเธอได้ แต่เธอต้องระมัดระวังเนื่องจากในโลกนี้มีสิ่งมีชีวิตมากมายเช่นชาวไซย่าที่มีความสามารถในการแปลงร่าง”

“สิ่งมีชีวิตประเภทนี้มีพลังต่อสู้พื้นฐานที่ต่ำไม่ได้สูงมาก แต่หลังจากแปลงร่างแล้วพวกมันจะแข็งแกร่งมาก” เซียร์ย่าพูดด้วยสีหน้าที่จริงจัง

ในจักรวาลมีเผ่าพันธุ์มากมายที่มีความสามารถในแปลงร่าง ด้วยเหตุผลหลายประการเผ่าพันธุ์เหล่านี้จะใช้เพียงพลังต่อสู้ตามปกติและจนกว่าพวกเขาจะพบกับภัยคุกคามจริง ๆเท่านั้นถึงจะระเบิดออกด้วยการแปลงร่าง เช่นเดียวกับ ฟรีสเซอร์และซาบอนด์เลขาของเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ฟรีสเซอร์มีความสามารถในการแปลงร่าง ถึง 4 ร่างมันคือการดำรงอยู่ที่น่ากลัว

ดาวเซลม่าซึ่งในตอนแรกเป็นดาวเคราะห์ระดับต่ำแต่ตอนนี้เซียร์ย่ากังวลว่ามันจะเกินระดับต่ำ โลกใบนี้อาจยังมีสิ่งที่ไม่รู้จักซ่อนอยู่

"ตกลง! สบายใจได้เลยซีหลิงจะระวัง” ซีหลิงยืดหน้าอกของเธอและยอมรับภารกิจด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม

เซียร์ย่าพยักหน้าและหยิบผลไม้ที่คล้ายกับกล้วยขึ้นมาปลอกเปลือกและรับประทานด้วยสีหน้าผ่อนคลาย

พลังต่อสู้ในปัจจุบันของซีหลิงอยู่ในจุดสูงสุดของดาวเคราะห์ดวงนี้แล้ว ตราบใดที่เธอระมัดระวังสักนิดก็จะไม่มีปัญหาร้ายแรงใด ๆ ในช่วงเวลานี้เซียร์ย่าพักผ่อนและค่อย ๆรักษา และในขณะเดียวกันก็จะต้องใช้ประโยชน์จากช่วงเวลานี้เพื่อวิเคราะห์การต่อสู้ที่ผ่านมาเพื่อค้นหาข้อผิดพลาดของตัวเอง