บทที่ 180 - โอกาสทองพันปี
บทที่ 180 - โอกาสทองพันปี
บทที่ 180 - โอกาสทองพันปี
◉◉◉◉◉
“ติ๊ง!”
“ประกาศภารกิจ: ตบหน้าโอซาก้า อิจิโร่ ทำให้เขาเสียหน้าอย่างยับเยิน”
“ระดับความยากของภารกิจ: สองดาว รางวัลภารกิจ: พลังจิต 10 แต้ม”
“ได้ยินว่าแกอยากจะท้าทายฉัน ตอนนี้ฉันมาแล้ว”
เย่เฉินพูดกับโอซาก้า อิจิโร่อย่างเรียบๆ
เย่เฉินขึ้นเวที ซ่งฝูซูก็กลายเป็นตัวประกอบไปโดยปริยาย
ตอนนี้เขาจะอยู่ต่อก็ไม่ใช่ จะลงจากเวทีก็ไม่กล้า เรียกได้ว่าลำบากใจอย่างยิ่ง
“ในที่สุดแกก็ปรากฏตัวออกมา นึกว่าแกจะไม่กล้าขึ้นเวทีซะแล้ว!”
โอซาก้า อิจิโร่หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง กวาดสายตามองเย่เฉินสองสามครั้ง “ก็แค่นี้เอง นึกว่าแกจะมีสามหัวหกแขนซะอีก”
เย่เฉินไม่โกรธ “สามหัวหกแขนนั่นมันหน่าจา แค่ฉันไม่คิดว่า ญี่ปุ่นที่ทุ่มเททรัพยากรมากมายเพื่อฝึกฝนแพทย์แผนโบราณคนหนึ่ง กลับได้ออกมาเป็นไอ้อ้วนน่าเกลียดน่าชัง”
“แกเป็นคนธรรมดาก็ไม่เป็นไร แต่แกเป็นแพทย์แผนโบราณที่เชี่ยวชาญการบำรุงสุขภาพแล้วยังอ้วนขนาดนี้ ก็เป็นความผิดของแกแล้วล่ะ หรือว่าแกไม่รู้ว่าความอ้วนจะทำให้คอเลสเตอรอลสูง ส่งผลต่อสุขภาพร่างกาย? เสียแรงที่เป็นแพทย์แผนโบราณ”
“แก…”
โอซาก้า อิจิโร่พูดไม่ออก
เขาจะไปรู้ได้อย่างไรว่าร่างกายของเขาไม่สมส่วน?
แต่ความอยากอาหารทำให้เขายากที่จะควบคุมตัวเองได้ ซี่โครงหมูมันไม่อร่อยเหรอ?
แถมเขายังเป็นคนที่มีรูปร่างที่กินเนื้อแล้วอ้วนง่าย ทำให้เขาจนปัญญา
ไม่คิดว่าการพูดจาถากถางรอบแรกเขาก็ตกเป็นรองแล้ว
ทุกคนเห็นแล้วก็รู้สึกสะใจ
โอซาก้าเพิ่งจะเรียบเรียงคำพูด เตรียมที่จะโจมตีด้วยคำพูดถากถางรอบต่อไป
แต่เย่เฉินกลับพูดเรียบๆ “พอแล้ว อย่าเสียเวลาเลย! เวลาของฉันมีค่ามาก รอบแรกแกเป็นคนออกข้อสอบ รอบนี้ก็ทำตามกติกาเดิม ให้แกเป็นคนออกข้อสอบเหมือนเดิม ไม่อย่างนั้นฉันชนะก็ไม่สง่างาม”
“หยิ่ง! หยิ่งเกินไปแล้ว!”
“ฮ่าๆ! ดูไอ้อ้วนตัวนั้นสิ หน้าเขียวไปหมดแล้ว”
“นี่เรียกว่าความองอาจ จีนอันกว้างใหญ่ไพศาล จะไปกลัวญี่ปุ่นได้อย่างไร?”
…
เย่เฉินกลายเป็นฟางเส้นสุดท้ายของทุกคน
ตรงกันข้ามกับซ่งฝูซูอย่างสิ้นเชิง
ใบหน้าของโอซาก้า อิจิโร่บิดเบี้ยว “นี่แกพูดเองนะ รอบที่สองข้าจะยังคงใช้เข็มเงินบินแทงจุด!”
“อะไรนะ? แกยังจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนอีก?”
“ขี้โกงจริงๆ! เข็มเงินบินแทงจุดเก่งขนาดนั้น ก็เอาจุดแข็งของตัวเองมาสู้กับจุดอ่อนของคนอื่น?”
“แต่ว่า ต่อให้ประลองในรายการเดียวกันแล้วจะทำไม? แกคิดว่าเย่เฉินเป็นขยะอย่างซ่งฝูซูเหรอ?”
…
“แกชมเย่เฉินก็ชมไปสิ มาโจมตีฉันทำไม?” ซ่งฝูซูโกรธจนควันออกหู ตะโกนลั่น
“ใครใช้ให้แกแพ้ล่ะ!”
“หึ!”
ฉวยโอกาสนี้ ซ่งฝูซูก็สะบัดแขนเสื้อจากไป
เขาหาที่ที่ห่างไกลและลับตาคนข้างล่างเวที ในใจก็หวังให้เย่เฉินแพ้ ถึงกับวาดวงกลมสาปแช่งเย่เฉิน
ส่วนเย่เฉินก็มีท่าทีสงบนิ่ง “ได้ งั้นก็ประลองการแทงจุดต่อไป”
“ไม่ ฉันไม่ยอม!”
ในขณะนั้น อาสาสมัครที่ได้รับบาดเจ็บเมื่อครู่ก็ไม่ยอม
“วิชาแพทย์แผนโบราณของจีนพวกแกมันแย่เกินไป เกือบจะเอาชีวิตฉันไปแล้ว ฉันไม่ยอมเป็นเป้าให้พวกแกอีกต่อไป”
“ให้หน้าแล้วไม่เอา ให้แกเป็นเป้าก็ถือว่าให้เกียรติแกแล้ว!”
“บ้าเอ๊ย เขาไม่เป็นฉันเป็นเอง ต่อให้โดนแทงตายฉันก็ยอม”
“เย่เฉิน พวกเราก็เป็นฝาแฝด อาสาเป็นเป้า”
…
เย่เฉินโบกมือปฏิเสธ “ร่างกายถ้าไม่มีอาการบาดเจ็บ ก็อย่าไปกระตุ้นจุดต่างๆ เลย ไม่ดีต่อสุขภาพ ฉันจะปล่อยให้เพื่อนร่วมชั้นของฉันไม่แข็งแรงได้อย่างไร? ให้คนญี่ปุ่นมาดีกว่า”
เย่เฉินหันไปพูดกับอาสาสมัคร “แกไม่เป็นก็ได้ แต่แกเสียโอกาสในการรักษาโรคไปครั้งหนึ่ง”
อะไรนะ?
อาสาสมัครตะลึง ประหลาดใจอย่างยิ่ง
“แกรู้ได้ไงว่าฉันมีโรค?”
“รู้สิ ความลับของผู้ชายไง ถ้าให้ฉันแทงจุด ฉันสามารถรักษาให้หายได้”
“ได้ ได้ ได้… ฉันให้แกแทง”
อาสาสมัครเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
เขาเคยเป็นดาราภาพยนตร์ในญี่ปุ่น แต่เพราะถ่ายหนังมากเกินไป ก็เลยป่วยเป็นโรคบางอย่าง ทำให้เขาทุกข์ใจอย่างยิ่ง ถึงกับต้องตกงาน
ความลับแบบนี้เขาไม่เคยบอกใคร เย่เฉินสามารถมองเห็นโรคของเขาได้ เขาย่อมเชื่อว่าเย่เฉินก็มีความสามารถที่จะรักษาเขาให้หายได้เช่นกัน
“แทงตามสบายเลยเหรอ?”
“ใช่ แทงตามสบาย แทงทั้งวันทั้งคืนก็ได้”
ใบหน้าของโอซาก้า อิจิโร่ดูไม่ดี ไม่คิดว่าปัญหาที่ยากขนาดนี้จะถูกเย่เฉินแก้ไขได้ด้วยคำพูดไม่กี่คำ ช่างเป็นคู่ต่อสู้ที่รับมือยากจริงๆ
“ได้ เริ่มการแข่งขันได้เลย”
เย่เฉินโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ
“ได้ ข้าพเจ้าขอประกาศกติกา ภายในสี่นาที แทงเข้าไป…”
“สี่นาที? ดูเหมือนจะง่ายไปหน่อยนะ เราลดเหลือหนึ่งนาทีดีไหม”
หา?
หนึ่งนาทีจะแทงได้กี่จุดกัน
“เป็นไง? กล้าไหม?” เย่เฉินถาม
โอซาก้า อิจิโร่ย่อมไม่กลัว หนึ่งนาทีก็แทงน้อยลงหน่อย เขาย่อมไม่คัดค้าน
“ได้”
“จริงสิ เพิ่มอีกข้อหนึ่ง ใช้เข็มเงินขัดขวางอีกฝ่ายได้ไหม”
โอซาก้าหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “ใช้เข็มเงินขัดขวาง? แกแน่ใจเหรอ? ฮ่าๆๆ! ถ้าแกสามารถใช้เข็มเงินขัดขวางการแทงจุดของฉันได้ แกก็ขัดขวางได้ตามสบายเลย”
“ได้ นี่แกพูดเองนะ!”
เย่เฉินหันหน้าไปหานักศึกษาทุกคน พูดเรียบๆ “วันนี้ฉันจะให้ทุกคนได้เปิดหูเปิดตา ให้พวกแกได้เห็นว่า แพทย์แผนโบราณชื่อดังของญี่ปุ่นแทงเข็มไม่เข้าแม้แต่เล่มเดียวได้อย่างไร”
“ฮ่าๆ!”
“นี่เป็นโอกาสทองพันปีเลยนะ”
“ต้องกดขี่เขาให้จมดิน”
…
ทุกคนต่างพากันหัวเราะ รอคอยการประลองแห่งศตวรรษนี้
“ได้ การแข่งขัน… เริ่ม”
ทั้งสองคนเตรียมพร้อม พิธีกรก็ออกคำสั่ง
เย่เฉินและโอซาก้า อิจิโร่ก็เคลื่อนไหวพร้อมกัน
ครั้งนี้ โอซาก้า อิจิโร่ไม่กล้าออมมือ ถึงกับหยิบเข็มเงินสี่เล่มออกมาซัดพร้อมกัน
ยิ่งเพิ่มขึ้นหนึ่งเล่ม ความยากก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า
นี่คือขีดจำกัดของเขา
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเย่เฉิน เขาต้องใช้พลังทั้งหมดออกมาอย่างไม่มีกั๊ก
ส่วนเย่เฉินก็ไม่ได้มีลูกเล่นอะไรมากมาย เขาหยิบออกมาหนึ่งกำ ไม่รู้ว่ามีกี่เล่ม โยนขึ้นไปในอากาศอย่างสบายๆ
เข็มเงินสี่เล่มในนั้นก็แยกตัวออกจากกลุ่มทันที พุ่งตรงไปยังเข็มเงินของโอซาก้า อิจิโร่
เสียงกระทบกันดังสนั่น เข็มเงินของโอซาก้า อิจิโร่ทั้งหมดก็ตกลงพื้น ไม่มีแม้แต่เล่มเดียวที่แทงเข้าไปในร่างกายของอาสาสมัคร
“นี่… เป็นไปได้อย่างไร?”
“เข็มเงินเล็กขนาดนั้น บางขนาดนั้น เย่เฉินกลับสามารถใช้เข็มเงินปัดเข็มเงินของอีกฝ่ายได้? นี่ต้องแม่นยำขนาดไหน!”
“นี่มันอะไรกัน? ดูเข็มเงินกำนั้นสิ เหมือนมีปีกเลย กระจายไปทั่วร่างกายของอาสาสมัคร แทงเข้าไปในจุดต่างๆ”
“นี่สิถึงเรียกว่าวิชาเทพ! เร็ว บันทึกไว้!”
…
รอบตัวเย่เฉินเต็มไปด้วยแสงสปอตไลท์ ในตอนนี้ เขาคือหนุ่มหล่อที่สุดในห้องโถง!
โอซาก้า อิจิโร่ค่อยๆ มีเหงื่อออก การแข่งขันผ่านไปครึ่งทาง เย่เฉินก็แทงจุดไปแล้วสี่ร้อยจุด
ไม่ใช่ว่าเย่เฉินไม่มีความสามารถที่จะแทงได้มากกว่านี้ แต่เป็นเพราะเขาได้แทงจุดทั้งหมดที่อยู่ด้านหน้าของอาสาสมัครไปแล้ว
เว้นแต่เข็มเงินของเย่เฉินจะสามารถเลี้ยวได้ มิฉะนั้นเขาก็ได้ทำการแทงจุดเสร็จสิ้นแล้ว
ส่วนโอซาก้า อิจิโร่ภายใต้การขัดขวางของเย่เฉิน กลับไม่สามารถแทงได้แม้แต่จุดเดียว…
ติ๊ง!
เสียงระฆังยาวดังขึ้น การแข่งขันจบลงอย่างสิ้นเชิง
โอซาก้า อิจิโร่กำเข็มเงินสั่นเทา เขาแพ้แล้ว! และเป็นการแพ้อย่างยับเยิน!
ไม่สามารถแทงเข้าไปได้แม้แต่จุดเดียวจริงๆ!
[จบแล้ว]