บทที่ 29 - มองทะลุความเป็นความตาย

บทที่ 29 - มองทะลุความเป็นความตาย

◉◉◉◉◉

“แม่คะ โง่จริงๆ”

เว่ยเชียนหนิงไม่ยอมแพ้

“แกก็ออกไปด้วย ถ้ายังไม่ออกไปอีก ฉันจะเรียกพนักงานรักษาความปลอดภัยมาไล่พวกแกออกไป” คุณนายเว่ยพูดอย่างโกรธจัด

เว่ยเชียนหนิงเคยเจอความน้อยใจขนาดนี้ที่ไหนกัน น้ำตาคลอเบ้าอยู่ตลอดเวลา

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย ตบเบาๆ ที่มือน้อยๆ ที่อ่อนนุ่มราวกับไม่มีกระดูกของเว่ยเชียนหนิง เป็นการบอกให้เธอวางใจ

หัวใจที่เต้นรัวของเว่ยเชียนหนิงก็สงบลงในทันที อารมณ์ก็ค่อยๆ กลับมาเป็นปกติ

นี่คือความรู้สึกปลอดภัยที่เย่เฉินมอบให้เธอ

ดวงตาของเธอค่อยๆ สว่างขึ้น เธอรู้ว่าเย่เฉินสามารถจัดการทุกอย่างได้

“หมอหลิวใช่ไหมครับ ถ้าคุณคิดว่าการรักษาโรคหัวใจพิการแต่กำเนิดให้หายได้ในครั้งเดียวคือเทวดา งั้นผมจะบอกคุณอย่างรับผิดชอบเลยว่า ผมนี่แหละคือเทวดา”

คำพูดของเย่เฉินเรียบง่ายอย่างยิ่ง แต่กลับหนักแน่น ไม่ยอมให้ใครสงสัย

การแพทย์โบราณมีประวัติศาสตร์ยาวนานหลายพันปี จะไปเทียบกับแพทย์แผนตะวันตกตัวเล็กๆ ได้อย่างไร

ในทะเลหนังสือของเขามีตำราแพทย์โบราณลับมากมาย ยิ่งเขาอ่านมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งรู้ถึงความมหัศจรรย์ของการแพทย์โบราณมากเท่านั้น

ด้วยฝีมือการแพทย์ของเขาในตอนนี้ ไม่ต้องพูดถึงโรคหัวใจ แม้แต่มะเร็งที่เรียกว่าเป็นโรคที่รักษาไม่หายก็ยังสามารถรักษาได้บ้าง

และในระดับนี้ เย่เฉินเพิ่งจะเชี่ยวชาญทักษะการแพทย์โบราณขั้นต้นเท่านั้นเอง

เขาเชื่อว่า ถ้าเชี่ยวชาญทักษะการแพทย์โบราณระดับกลางหรือระดับสูง ถึงแม้จะทำให้กระดูกงอกเนื้อ คนตายฟื้นคืนชีพก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้

แต่ศิลปะที่ลึกซึ้งและกว้างใหญ่ไพศาลขนาดนี้ กลับถูกคนต่างชาติจอมปลอมอย่างหมอหลิวดูถูกและทอดทิ้ง ช่างน่าเศร้าจริงๆ

“ติ๊ง มอบภารกิจ: รักษาเว่ยสงให้หาย เพื่อเป็นการพิสูจน์ชื่อเสียงของการแพทย์โบราณ”

“รางวัลภารกิจ: พลังจิต 5 แต้ม ระดับความยากของภารกิจ: สองดาว”

ถึงแม้ระบบจะไม่มอบภารกิจ เย่เฉินก็จะรักษาเว่ยสงให้หาย และยิ่งไปกว่านั้นยังจะพิสูจน์ความยอดเยี่ยมของการแพทย์โบราณ ขจัดอคติของทุกคนที่มีต่อการแพทย์โบราณ

“เทวดาเหรอ ตลกสิ้นดี”

ในน้ำเสียงของหมอหลิวแฝงความโหดเหี้ยม “คุณนายเว่ยสัญญาว่าจะให้เงินคุณหนึ่งล้านแล้ว ผมแนะนำให้คุณรีบรับไปซะ อย่าได้ไม่เจียมตัว ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าผมไม่เตือนนะ ผมจะเปิดโปงกลอุบายของคุณ”

“โอ้ คุณจะเปิดโปงผมเหรอ เชิญเริ่มการแสดงของคุณได้เลย”

เย่เฉินขมวดตา ไม่มีความกลัวแม้แต่น้อย

“หึ ง่ายมาก การแพทย์โบราณไม่ใช่ว่าเน้นการมอง การฟัง การถาม และการจับชีพจรเหรอ คุณสังเกตร่างกายของผมสิ ดูว่าผมมีโรคอะไรหรือเปล่า”

หมอหลิวหยิบรายงานผลการตรวจร่างกายออกมา “นี่คือผลการตรวจร่างกายทั้งหมดที่ผมทำเมื่อวาน โรคภัยไข้เจ็บของร่างกายเห็นได้ชัดเจน ถ้าคุณพูดถูก ก็ย่อมพิสูจน์ฝีมือการแพทย์ของคุณ ถ้าคุณพูดผิด กรุณาไสหัวออกจากวงการแพทย์ คืนความบริสุทธิ์ให้กับวงการแพทย์”

เย่เฉินพยักหน้า สายตาคมกริบจ้องมองหมอหลิว

แค่เพียงแวบเดียว หมอหลิวก็รู้สึกเหมือนถูกมองทะลุปรุโปร่ง

แต่เมื่อคิดถึงร่างกายของตัวเอง หมอหลิวก็สบายใจอย่างยิ่ง

เขาใส่ใจเรื่องการดูแลสุขภาพมาโดยตลอด ปกติแล้วการใช้ชีวิตและการพักผ่อนก็เป็นไปตามกฎระเบียบ การรับประทานอาหารก็เน้นการผสมผสานระหว่างเนื้อสัตว์และผัก มีประโยชน์ต่อสุขภาพและมีคุณค่าทางโภชนาการ

จะมีโรคอะไรได้

ขอแค่เย่เฉินบอกว่าเขามีโรค ตนเองก็จะโต้กลับทันที ทำให้เย่เฉินไม่มีทางพลิกตัวได้

มุมปากของเย่เฉินค่อยๆ ยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม การมอง การฟัง การถาม และการจับชีพจร แม้แต่สามขั้นตอนหลังก็ยังไม่ต้องใช้

“คุณป่วย ป่วยเข้ากระดูกดำ”

“ฮ่าๆๆๆ เย่เฉิน ดูซิว่าคราวนี้แกจะมีอะไรจะพูดอีก”

หมอหลิวหยิบรายงานผลการตรวจร่างกายของตัวเองออกมา ประกาศให้ทุกคนดู

บนนั้นเขียนตัวอักษรใหญ่ๆ ว่า ‘ร่างกายแข็งแรง ทุกอย่างปกติ’

“นี่... เป็นไปได้อย่างไร”

เว่ยเชียนหนิงเชื่อมั่นในตัวเย่เฉินอย่างยิ่ง แต่ความเป็นจริงกลับเหมือนตบหน้าเธอหลายครั้งอย่างไม่ปราณี

หมอเทวดาที่เธอหามาดูเหมือนจะไม่น่าเชื่อถือ

“เชียนหนิง รีบไล่หมอเถื่อนคนนี้ออกไปซะ เห็นแก่หน้าเธอ ตระกูลเว่ยจะไม่เอาเรื่องข้อหาฉ้อโกงของเขาแล้ว”

เสียงของคุณนายเว่ยเย็นชาอย่างยิ่ง อยากจะหั่นเย่เฉินเป็นพันๆ ชิ้น

หลอกลูกสาวตัวเองก็ช่างเถอะ แต่ยังคิดจะใส่ร้ายสามีตัวเองอีก

ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นท่าทางเจ็บปวดราวกับถูกฟ้าผ่าของเว่ยเชียนหนิง เธอจะต้องทำให้เย่เฉินชดใช้ด้วยเลือดอย่างแน่นอน

“คุณหนูเชียนหนิงครับ ความจริงอยู่ตรงหน้าแล้ว คุณยังจะเชื่อไอ้คนหลอกลวงอย่างเย่เฉินอีกเหรอครับ”

หมอหลิวภูมิใจอย่างยิ่ง “ที่เรียกว่าการแพทย์โบราณก็คือกลอุบาย คือมายากลโบราณ จะไปรักษาโรคช่วยชีวิตคนได้อย่างไร ต่อไปอย่าได้เชื่อคนอื่นง่ายๆ นะครับ”

เว่ยเชียนหนิงไม่ได้พูดอะไร แต่หันไปมองเย่เฉิน

เธอเชื่อเย่เฉิน เชื่ออย่างไม่มีเหตุผล

เมื่อเห็นสีหน้าสิ้นหวังของเว่ยเชียนหนิง เย่เฉินก็พูดกับหมอหลิวอีกครั้ง “คุณป่วยจริงๆ และกำลังจะตายแล้ว”

อะไรนะ

เย่เฉินมันจะเลวทรามขนาดนี้เลยเหรอ ถึงกับแช่งให้เขาตายต่อหน้าต่อตา

หมอหลิวโกรธจนหัวเราะ

“เย่เฉิน แกดูถูกฉัน มีเจตนาอะไรกันแน่”

หมอหลิวหันไปพูดกับคุณนายเว่ย “คุณนายเว่ยครับ นี่คือมารยาทในการต้อนรับแขกของตระกูลเว่ยเหรอครับ ถ้าเย่เฉินไม่ขอโทษผม งั้นผมก็เลยต้องจากไป โรคของคุณชายเว่ย ก็ขออภัยที่กระผมไร้ความสามารถ”

อย่างนี้จะได้อย่างไร

หมอหลิวเป็นแพทย์ผู้มีอำนาจในการรักษาโรคหัวใจในเจียงไห่ เชิญมาได้ยาก จะส่งกลับไปได้อย่างไร

บนใบหน้าของคุณนายเว่ยเต็มไปด้วยความเย็นชา “เย่เฉิน ขอโทษหมอหลิว”

“ไม่ได้ เย่เฉินไม่จำเป็นต้องขอโทษใครทั้งนั้น” เว่ยเชียนหนิงยืนขวางหน้าเย่เฉิน

“เว่ยเชียนหนิง แกจะขัดคำสั่งฉันเหรอ”

คุณนายเว่ยโกรธจัด “มานี่ เอาเย่เฉินไปขังไว้”

“ฉันดูสิว่าใครกล้า”

ร่างเล็กๆ ของเว่ยเชียนหนิงราวกับกำแพงที่แข็งแกร่ง ไม่เคยถอยหนี

เย่เฉินดูเวลาแล้วก็ใกล้จะถึงแล้ว จับไหล่ของเว่ยเชียนหนิง “ต่อไปให้ฉันจัดการเอง ให้เธอดูว่าอะไรเรียกว่าปาฏิหาริย์”

ดวงตาของเว่ยเชียนหนิงเป็นประกาย พยักหน้าอย่างแรง

“หมอหลิวครับ ตอนนี้รู้สึกว่าหัวตื้อๆ หัวใจเต้นแรงใช่ไหมครับ” เย่เฉินถามขึ้นทันที

เมื่อครู่หมอหลิวเอาแต่แสดงละคร ไม่ได้สนใจสภาพร่างกายของตัวเอง

ลองรู้สึกดูหน่อย ปรากฏว่าเป็นอย่างที่เย่เฉินพูดจริงๆ

“หึ แล้วจะทำไมล่ะ โดนแกยั่วโมโหไง”

เย่เฉินส่ายหน้า “นี่ไม่ใช่เพราะฉันยั่วโมโหคุณ แต่เป็นเพราะคุณตื่นเต้นเกินไป”

“ถ้าครั้งนี้คุณสามารถเหยียบย่ำฉันได้ คุณก็จะได้รับการยอมรับจากตระกูลเว่ย ได้รับเงินทองที่มากมายยิ่งขึ้น ก้าวหน้าในหน้าที่การงาน”

“ลองคิดดูสิว่ารู้สึกตื่นเต้นบ้างไหม”

นี่แน่นอนว่าเป็นสิ่งที่หมอหลิวคิด แต่จะมายอมรับต่อหน้าได้อย่างไร

“พูดจาเหลวไหล”

เย่เฉินพูดต่อ “ถ้าพูดตามแบบแพทย์แผนตะวันตกของพวกคุณ ตอนนี้ฮอร์โมนอะดรีนาลีนของคุณหลั่งออกมามากเกินไป ทำให้ความดันโลหิตสูงขึ้น อัตราการเต้นของหัวใจเร็วขึ้น บวกกับผนังหลอดเลือดหัวใจของคุณที่บางอย่างไม่เคยมีมาก่อน คุณกำลังจะตายเพราะหลอดเลือดหัวใจแตก”

“เหลวไหล เย่เฉิน แกมันเกินไปแล้ว แช่งให้ฉันตายแล้วแกจะมีความสุขมากนักเหรอ แกมันนิสัยอะไรกัน พ่อแม่แกเลี้ยงแกมา...” หมอหลิวด่าไม่หยุดปาก

เย่เฉินไม่สนใจเขา ค่อยๆ นับถอยหลัง

“3... 2... 1”

พลั่ก

เสียงเพิ่งจะขาดคำ

หมอหลิวก็ล้มลงกับพื้นอย่างแข็งทื่อ แถมยังอาเจียนเป็นเลือด ตาลอย

นี่...

อาการใกล้ตาย

“รีบช่วยคน” คุณนายเว่ยตะโกนลั่น แพทย์ที่อยู่รอบๆ ถึงได้สติ รีบทำการปฐมพยาบาลต่างๆ ให้กับหมอหลิว

แต่การปฐมพยาบาลยังไม่ทันได้เริ่ม สัญญาณชีพของหมอหลิวก็หายไปหมดแล้ว

คนเป็นๆ คนหนึ่งตายไปแบบนี้เหรอ

ทุกคนต่างตกตะลึง

สายตาที่มองมายังเย่เฉินก็เปลี่ยนเป็นความเกรงขามอย่างยิ่ง

ตอนนี้ใครจะกล้าไปหาเรื่องเขาอีกล่ะ ถ้าเกิดใครไปทำให้เขาไม่พอใจ โดนเย่เฉินมองไม่กี่ที อาจจะตายไปเลยก็ได้

มองแวบเดียวก็รู้ความเป็นความตาย ความสามารถของเย่เฉินมันยิ่งใหญ่เกินไปแล้ว

“ตอนนี้ฉันสามารถวินิจฉัยโรคให้คุณชายเว่ยได้หรือยังครับ” เย่เฉินเอ่ยปากเรียบๆ

[จบแล้ว]