คาเฟ่ 3

วิธีหาเงิน 100 ล้านใน 3 เดือนเป็นปัญหาที่ชิโนะหนักใจมาตลอด แม้ว่าเธอจะไม่เคยบ่นเรื่องนี้กับพ่อของเธอ แต่เธอก็ยังคงต้องแบกรับภาระอันหนักอึ้งเพื่อพยายามรักษาบ้านไว้

แม้ว่าสิ่งเดียวที่เธอทำได้ในตอนนี้คือเปิดร้านให้ตรงเวลาทุกวันเพื่อหารายได้ที่ไม่มากนัก

จริง ๆแล้วการจ่ายหนี้ด้วยรายได้เท่านี้เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ อย่างไรก็ตาม Rabbit House ไม่ใช่คาเฟ่ระดับไฮเอนด์ ไม่เพียง แต่มีลูกค้าน้อยแต่การตกแต่งร้านก็ดูเรียบง่ายและเก่าแก่มาก ข้อดีอย่างเดียวคือสะอาดและเป็นระเบียบเรียบร้อย แต่สิ่งนั้นสามารถเป็นข้อได้เปรียบได้จริงหรือ?

ประกอบกับเมื่อไม่นานมานี้มีคนในครอบครัวเพิ่มขึ้นอีก 1 คนค่าอาหารก็เพิ่มขึ้นอีกครั้งเพิ่มแรงกดดันให้กับชิโนะมากขึ้น

ต้องบอกว่าที่ชิโนะรับสมาชิกใหม่เข้ามาในครอบครัวนี้ ถึงแม้ว่าเขาจะค่อนข้างแปลกและมักที่จะอยู่ในห้องตลอดไม่ออกไปไหนและไม่รู้ว่าเขากำลังทำอะไรอยู่

คงเพราะเขาเป็นลูกของเพื่อนพ่อพ่อสัญญาว่าจะให้เขาเข้ามานี่เป็นเหตุผลที่ว่าทำไมชิโนะถึงยอมรับเขา

ชิโนะเป็นผู้หญิงที่ดีมันจะดีมากถ้าฉันมีน้องสาวแบบนี้!

แม้ว่าหลี่ย่าหลินจะไม่รู้ว่าชิโนะกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ทุกสิ่งที่เธอทำเขาเห็นมันทั้งหมด(แม้แต่อาบน้ำนายก็เห็นเรอะ!?)

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาเขาชัดเจนมากว่าเขาทำอะไร เขามักนอนแค่ไม่กี่ชั่วโมงต่อวัน นอกเหนือจากการรับประทานอาหารเข้าห้องน้ำและอาบน้ำแล้วเวลาที่เหลือของเขาถูกใช้ไปกับการปั้มค่าความชำนาญ

โชคดีที่เขาอายุน้อยลงหลังจากข้ามมาที่โลกนี้ ไม่งั้นคงกลายเป็นตาลุงมีหนวดเครา

ในกรณีนี้ทัศนคติของชิโนะที่มีต่อหลี่ย่าหลินยังคงไม่เปลี่ยนแปลง เขาไม่เคยช่วยเธอเลยและพูดกับเธอเพียงไม่กี่คำ แต่เธอก็ยังส่งอาหารให้เขาตรงเวลาทุกวัน ก่อนนอนเธอยังเอากาแฟมาให้เขาด้วย

ช่างเป็นน้องสาวที่เอาใจใส่เก่งเขาจะไม่เสียใจเลยในชีวิตนี้ถ้าเธอเรียกเขาว่า 'โอนี่จัง'​!

ตั้งแต่ที่เขาฟามเวลมาตลอดเวลาหลี่ย่าหลินรู้สึกควรจะมีปฏิสัมพันธ์กับชิโนะบ้าง ถ้าเขาไม่เพิ่มความชื่นชอบและสนิทสนมกับเธอเขาจะรู้สึกห่างเหินจากชิโนะมากขึ้นเรื่อย ๆ

แม้ว่าความเป็นจริงจะไม่ใช่เกมก็ตาม

แต่ก่อนหน้านั้นเขาควรพูดคุยหลังจากเสร็จการฟามเวลอันแสนทรมานนี้ (ปั้มค่าความชำนาญนั้นล่ะ)​

หลังจากไม่กี่วันของการฟามเวลอย่างต่อเนื่อง ระดับมังงะของหลี่ย่าหลินก็ได้ก้าวข้ามจากระดับเริ่มต้นไปสู่ระดับมือใหม่ ด้วยเหตุนี้ทักษะการวาดมังงะของเขาจึงได้รับการปรับปรุงอย่างมากและมีแง่มุมที่เกี่ยวข้องมากมายเกี่ยวกับมังงะในความคิดของเขา

ต้องบอกว่าช่องว่างระหว่างระดับมือใหม่และระดับเริ่มต้นนั้นใหญ่มากใหญ่มากจนทำให้หลี่ย่าหลินตกใจ

ในระดับเริ่มต้นเขาใช้เวลาครึ่งชั่วโมงในการวาด 1 หน้าและยังต้องใช้พลังงานมากอีกด้วย อาจกล่าวได้ว่าในช่วงเวลานี้เขาอยู่รอดได้ด้วยเจตจำนงอันแข็งแกร่งของตัวเอง

แต่หลังจากเข้าสู่ระดับมือใหม่ความเร็วในการวาดของเขาพัฒนาขึ้นอย่างมากจากครึ่งชั่วโมงเหลือเพียง 10 นาทีและพลังงานที่ใช้นั้นน้อยกว่าระดับเริ่มต้นมาก

กล่าวคือจะใช้เวลาไม่มากเท่าที่เขาคิดในการยกระดับมือใหม่ไปสู่ระดับมืออาชีพ

สิ่งที่ควรค่าแก่การพูดถึงไปกว่านั้นคือในระดับเริ่มต้นผลงานของหลี่ย่าหลินสามารถเป็นได้แฟนมังงะทั่วไปเท่านั้นแม้ว่าจะได้รับการดูแลอย่างพิถีพิถันก็ตาม แต่หลังจากเข้าสู่ระดับมือใหม่ สกิลการวาดของเขาก็ดีขึ้นทันที ระดับปัจจุบันของเขาเกือบจะเหมือนกับมังงะรายสัปดาห์ในนิตยสาร แม้แต่ผลงานบางชิ้นก็ยังไม่ดีเท่าหลี่ย่าหลิน

นี่แค่ระดับมือใหม่ถ้าเขาถึงระดับมืออาชีพจะมีอะไรเซอร์ไพรส์เขาอีก?

หลี่ย่าหลินตั้งตาคอยจริงๆ

แน่นอนว่าหลังจากจบปัญหาเรื่องความชำนาญแล้วตอนนี้ก็เป็นไฮไลท์ที่แท้จริง เมื่อระดับมังงะของหลี่ย่าหลินเพิ่มขึ้นเป็นระดับมือใหม่เขาจะได้รับรางวัลจากระบบ - สคริปต์ 'Cat Eye' (เวอร์ชั่นที่ปรับให้เหมาะสม)

สคริปต์นี้ไม่ได้ปรากฏต่อหน้าเขาจากอากาศ แต่ถูกระบบยัดเข้าไปในหัวของเขา ในพริบตาพล็อตและการวาดภาพเกี่ยวกับมังงะเรื่อง Cat Eye ทั้งหมดก็ปรากฏในความคิดของหลี่ย่าหลินตราบเท่าที่เขาต้องการเขาสามารถคัดลอกผลงานนี้ได้ตลอดเวลา

และสิ่งที่สำคัญที่สุดคือตามที่ระบบแจ้งให้นี่เป็นสคริปต์เวอร์ชันที่ปรับให้เหมาะสมที่สุด

ในฐานะที่เป็นผลงานแรกของอาจารย์ซึคาสะ โฮโจ Cat Eye ต้องมีข้อบกพร่องและความผิดพลาดบางอย่างแน่นอน โดยเฉพาะอย่างยิ่งสไตล์ในช่วงต้นของมังงะเรื่องนี้แตกต่างจากช่วงหลัง ๆ

ด้วยเหตุนี้หลี่ย่าหลินจึงพบว่าสคริปต์ที่ได้รับการปรับให้เหมาะสมนี้ไม่เพียงแต่มีเรื่องราวที่กะทัดรัดและสมบูรณ์มากขึ้นเท่านั้น แต่ยังรวมถึงสไตล์การวาดทั้งหมดที่เป็นหนึ่งเดียวกับมาตรฐานในภายหลังด้วย ตราบใดที่เขาวาดสคริปต์นี้มันจะกลายเป็นคลาสสิกที่เหนือกว่าต้นฉบับอย่างแน่นอน!

ในประเด็นนี้เขามีความมั่นใจอย่างแท้จริง

แต่ปัญหาก็คือว่าเขาไม่สามารถวาดผลงานนี้ได้ในตอนนี้เพราะเขาชัดเจนมากว่า ระดับมังงะปัจจุบันของเขาแม้ว่าจะวาด Cat Eye แต่ก็ยังไม่ถึงมาตรฐานของเขา

นั่นเป็นเรื่องที่ทนไม่ได้อย่างแน่นอน

ดังนั้นไม่จำเป็นต้องพูดเรื่องไร้สาระอีกต่อไปปั้มความชำนาญต่อ

ในจังหวะนี้หลี่ย่าหลินรู้สึกว่าเขาสามารถปั้มจนมืออาชีพได้ภายในห้าวัน

ใช่หลี่ย่าหลินมีความมั่นใจ แต่พฤติกรรมฟามเวลที่บ้าคลั่งของเขาทำให้ชิโนะตกใจ!

ในตอนแรกชิโนะไม่ได้ให้ความสนใจมากนักเพราะคิดว่าหลี่ย่าหลินอยู่ในห้องและไม่เต็มใจที่จะออกมา แต่เธอไม่คาดคิดว่าโดยบังเอิญเธอจะได้รู้ว่าตารางเวลาของหลี่ย่าหลินนั้นวุ่นวายมาก

หลังจากที่ชิโนะแอบให้ความสนใจบวกกับการสังเกตอย่างลับๆของทิปปี้เธอพบว่าหลี่ย่าหลินนอนหลับมากที่สุดแค่สองหรือสามชั่วโมงต่อวัน ส่วนที่เหลืออยู่บนโต๊ะเขียนหนังสือในห้อง

เขากำลังทำอะไรอยู่?

กำลังเรียน?

ถึงคุณจะเรียนก็ไม่จำเป็นต้องบ้าขนาดนั้นก็ได้นิ?

แม้ว่าสำหรับชิโนะเธอและหลี่ย่าหลินเพิ่งรู้จักกันเพียงไม่กี่วัน ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองเป็นเหมือนเจ้าของบ้านและผู้เช่ามากกว่าและมีสนทนาตามปกติเพียงไม่กี่คำ

แม้ว่าจะเป็นเพียงแค่นั้นเธอก็ไม่สามารถเฝ้ามองหลี่ย่าหลินทำร้ายร่างกายของเขาแบบนั้นได้

ในฐานะเด็กที่มีความอึดอัดในการสื่อสารระหว่างผู้คนและแสดงอารมณ์ไม่เก่ง ชิโนะจึงรวบรวมความกล้าทั้งหมดของเธอและไปหาเขา ด้วยเหตุนี้หลี่ย่าหลินประหลาดใจกับการมาของเธอ

หลี่ย่าหลินไม่เคยคิดมาก่อนว่าเขาจะได้รับความสนใจจากชิโนะและเธอก็คิดริเริ่มที่จะพูดคุยกับเขา

อย่างนี้เขาควรแสดงสีหน้าแบบไหน?

ไม่... มันควรจะเป็นรอยยิ้มขมขื่นที่ทำอะไรไม่ถูกมากกว่า