บทที่ 534 แย่แล้ว แย่แล้ว โดนฉกไปซึ่งๆ หน้าจริงๆ ด้วย

บทที่ 534 แย่แล้ว แย่แล้ว โดนฉกไปซึ่งๆ หน้าจริงๆ ด้วย

ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดยึดคติหลักคือชอบดูเรื่องสนุกแต่ไม่ชอบให้เรื่องเดือดร้อนมาถึงตัว

แน่นอนว่า

นกช่างทอผ้าตัวเล็กๆ สองตัวก็คงจะสร้างเรื่องใหญ่โตอะไรไม่ได้อยู่แล้ว

หลินเทียนเองก็เฝ้ามองอย่างใคร่รู้เช่นกัน

ถึงแม้ว่าหลินเทียนจะมีความเข้าใจในสัตว์ทุกชนิดอย่างถ่องแท้

และรู้ภาษาของพวกมันเป็นอย่างดี

แต่ว่านะ

หลินเทียนเองก็ไม่รู้จริงๆ ว่าในความนึกคิดของนกช่างทอผ้า

รังแบบไหนกันแน่ถึงจะเรียกว่าเป็นรังที่ดี

พวกมันใช้วิธีอะไรในการตัดสินว่ารังไหนดีรังไหนไม่ดี

แต่ว่า

ในไม่ช้า การต่อสู้ครั้งนี้ก็ได้ข้อสรุป

หลังจากที่นกช่างทอผ้าตัวเมียเข้าไปในรังของนกตัวผู้ที่มาทีหลังแล้วไม่ยอมออกมา

บนใบหน้าของนกตัวผู้ตัวแรก

ก็ปรากฏร่องรอยความผิดหวังที่ดูคล้ายกับมนุษย์อย่างน่าประหลาด

ส่วนนกตัวผู้ที่มาทีหลังกลับส่งเสียงร้องเจี๊ยวจ๊าวอย่างเปี่ยมสุข

หลินเทียนถึงกับรู้สึกขำขึ้นมาทันที

ตอนนี้เขารู้แล้วว่าทำไมนกตัวผู้ตัวนี้ถึงไม่ได้รับเลือก

ตามมาตรฐานของนกตัวเมียตัวนั้น

รังของนกตัวผู้ตัวแรกนั้นดูไม่สวยเท่ารังของตัวที่มาทีหลัง

ที่แท้พวกมันตัดสินว่ารังดีหรือไม่ดีกันแบบนี้นี่เองหรือ

และหลังจากที่นกตัวผู้ตัวแรกต้องเผชิญกับความพ่ายแพ้ในครั้งนี้

มันก็บินกลับไปยังรังของตัวเองอย่างซึมเศร้า

แต่ดูเหมือนว่ามันก็ไม่ได้ท้อแท้สักเท่าไหร่

แถมหลินเทียนยังได้ยินเจ้าตัวเล็กนี่พูดอะไรที่คล้ายๆ กับ

"อีกสามสิบปีฝั่งตะวันออก อีกสามสิบปีฝั่งตะวันตก อย่าได้ดูแคลนคนหนุ่มที่ยังยากจน" ด้วยความมุ่งมั่นอันแรงกล้า

[หมายเหตุผู้แปล: "三十年河东三十年河西，莫欺少年穷" เป็นสำนวนจีนที่โด่งดัง หมายความว่า โชคชะตานั้นไม่แน่นอน วันนี้ตกต่ำ วันหน้าอาจรุ่งเรือง อย่าได้ดูถูกคนที่ยังลำบากในวันนี้]

หลินเทียนถึงกับเหงื่อตกในทันที

การถูกนกตัวเมียปฏิเสธต่อหน้าผู้ชมกว่าสี่ร้อยล้านคนในห้องถ่ายทอดสด

ได้สร้างแรงกดดันมหาศาลให้กับนกช่างทอผ้าวัยเยาว์

แล้วหลังจากนี้เจ้าตัวเล็กนี่จะฝืนชะตาฟ้าลิขิต

จนบรรลุเป็นมหาจักรพรรดิในภายภาคหน้าอย่างนั้นหรือ

หลินเทียนอดไม่ได้ที่จะจินตนาการถึงเรื่องราวที่อาจจะเกิดขึ้นต่อไปในหัว

“แย่แล้ว แย่แล้ว นี่โดนฉกไปซึ่งๆ หน้าจริงๆ ด้วย”

“ให้ตายเถอะ นี่มันเหลืออีกแค่ก้าวเดียวก็จะเข้าหออยู่แล้วแท้ๆ”

“เมียหายไปแบบนี้เลยเหรอ”

“แถมยังโดนแย่งไปต่อหน้าต่อตาอีก”

“แล้วเจ้านกน้อยตัวนี้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนล่ะเนี่ย”

“ดูสิ เจ้านกน้อยตัวนั้นโกรธจนแทบจะคลั่งอยู่แล้ว”

“เฮ้อ น่าสงสารเจ้าตัวเล็กจริงๆ อีกนิดเดียวเองนะ”

“ว่าแต่ นี่ถือว่านกตัวเมียไม่ชอบรังของนกตัวผู้ตัวนี้หรือเปล่า”

“มันจะทำลายรังที่ตัวเองสร้างมาอย่างยากลำบากทิ้งไหม”

“เอ่อ... ไม่น่าจะนะ”

“ท้ายที่สุดแล้ว รังนี้ก็ผ่านการทดสอบมาแล้วก่อนหน้านี้”

“แค่โชคร้ายโดนนกตัวอื่นมาปาดหน้าเค้กไปเท่านั้นเอง”

ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์

หลินเทียนเองก็อดไม่ได้ที่จะมองเจ้าตัวเล็กตัวนั้นด้วยความเห็นใจ

ในตอนนี้ หลังจากที่เจ้านกน้อยต้องเผชิญกับความผิดหวังครั้งใหญ่

มันก็เกาะอยู่บนกิ่งไม้อย่างเงียบๆ

จ้องมองไปยังรังของตัวเองที่อยู่เบื้องหน้า

จากความเข้าใจของหลินเทียนเกี่ยวกับนกช่างทอผ้า

อย่าได้ดูถูกว่านกช่างทอผ้าตัวเล็ก นิสัยของมันก็ดื้อรั้นไม่แพ้กัน

ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม

ขอเพียงแค่นกตัวเมียไม่ได้เข้ามาอยู่ในรังของมัน

มันก็จะทำลายรังของตัวเองทิ้ง

ดังนั้นหลินเทียนจึงคาดเดาว่า

เจ้าตัวเล็กตัวนี้ก็คงจะทำลายรังของตัวเองทิ้งอย่างแน่นอน

เป็นไปตามคาด

หลังจากที่ครุ่นคิดถึงชีวิตชั่วครู่

โอ้ ไม่สิ ต้องบอกว่าครุ่นคิดถึงชีวิตนก

เจ้าตัวเล็กตัวนั้นก็ดูเหมือนจะตัดสินใจอะไรบางอย่างได้อย่างเด็ดเดี่ยว

มันกระพือปีกบินไปยังหน้ารังของตัวเอง

แล้วอ้าปากเล็กๆ แหลมๆ ของมัน

ลงมือทำลายรังของตัวเองอย่างไม่ลังเล

“โอ้ เจ้านกน้อย อย่าทำเลย อุตส่าห์สร้างมาอย่างยากลำบาก”

“จะมาทำลายทิ้งแบบนี้ได้ยังไงกัน”

“แค่เห็นผ่านจอยังรู้สึกเห็นใจเจ้าตัวเล็กนี่เลย”

“ผู้หญิงนี่ช่างไร้หัวใจที่สุดจริงๆ”

“นิสัยของเจ้านกน้อยตัวนี้มันจะดื้อรั้นเกินไปแล้วหรือเปล่า”

“ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้นกตัวเมียตัวนั้นก็ยอมรับรังของมันแล้วแท้ๆ”

“ถึงแม้ว่าตอนหลังจะมีนกอีกตัวโผล่มาแล้วรังของมันจะดีกว่าก็เถอะ”

“แต่นั่นก็แค่พิสูจน์ว่ารังของอีกตัวดีกว่าเท่านั้น”

“ไม่ได้หมายความว่ารังของตัวเองไม่ผ่านมาตรฐานสักหน่อย”

“เฮ้อ ช่างเป็นเจ้าตัวเล็กที่หยิ่งในศักดิ์ศรีจริงๆ”

ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียดายแทนนกช่างทอผ้าตัวผู้ตัวนี้

ท้ายที่สุดแล้ว ทุกคนต่างก็ได้เห็นกับตาตัวเองว่ามันต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจไปมากแค่ไหนกว่าจะสร้างรังนี้ขึ้นมาได้

แถมเดิมทีมันก็เกือบจะสำเร็จอยู่แล้ว

รังของมันก็ได้รับการยอมรับจากนกตัวเมียตัวนั้นแล้วด้วย

แต่ทว่า

ใครจะไปรู้ว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

ขอเพียงแค่นกตัวผู้ตัวที่สองปรากฏตัวช้ากว่านี้สักหน่อย

เรื่องก็คงจะเรียบร้อยไปแล้ว

ถึงตอนนั้นต่อให้นกตัวเมียอยากจะเปลี่ยนใจก็คงจะสายเกินไป

หลินเทียนมองดูคอมเมนต์ในไลฟ์แล้วก็ยิ้มบางๆ

จากนั้นจึงกล่าวอย่างช้าๆ

“จริงๆ แล้วทุกคนก็ไม่ต้องมองโลกในแง่ร้ายเกินไปหรอกครับ”

“บางทีนี่อาจจะเป็นเรื่องดีสำหรับเจ้านกน้อยตัวนี้ก็ได้”

“ท้ายที่สุดแล้ว รังของนกช่างทอผ้าต้องใช้ปกป้องตัวเองและลูกหลานไปตลอดชีวิต”

“รังคือหลักประกันความปลอดภัยขั้นพื้นฐานที่สุดของนกช่างทอผ้า”

“ยิ่งรังดีเท่าไหร่ ก็ยิ่งปลอดภัยมากขึ้นเท่านั้น”

“ในความเป็นจริง นกช่างทอผ้าหลายตัวก็เคยผ่านเรื่องแบบนี้มาแล้ว”

“ถึงแม้ว่าการสร้างรังจะเป็นทักษะที่มีมาแต่กำเนิดของนกช่างทอผ้า”

“แต่การจะสร้างรังที่ผ่านมาตรฐานได้ ก็ต้องอาศัยการลองผิดลองถูกและฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง”

“มีแต่ต้องผ่านการสร้างรังหลายต่อหลายครั้ง”

“เรียนรู้จากประสบการณ์และบทเรียนอยู่เสมอ”

“ถึงจะทำให้รังของตัวเองแข็งแกร่งจนไม่มีอะไรทำลายได้”

“และถึงจะสามารถรับประกันความปลอดภัยของตัวเองและลูกหลานได้”

“ถึงแม้ว่าความผิดหวังครั้งนี้จะโหดร้ายสำหรับเจ้าตัวเล็กนี่”

“แต่มันก็คือการเติบโตและบททดสอบสำหรับนกน้อยตัวนี้”

“เชื่อว่าครั้งหน้ามันจะสามารถสร้างรังที่ดีกว่านี้ได้อย่างแน่นอน”

หลินเทียนอธิบายให้ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดฟัง

สิ่งมีชีวิตทุกชนิดล้วนเติบโตขึ้นจากการขัดเกลาของธรรมชาติอย่างไม่หยุดยั้ง

การขัดเกลานี้อาจจะมาจากศัตรูตามธรรมชาติ

หรืออาจจะมาจากพวกเดียวกันเอง

บททดสอบของเจ้านกน้อยตัวนี้ก็มาจากพวกเดียวกัน

แต่ก็อย่างที่หลินเทียนว่าไว้ บางทีนี่อาจจะไม่ใช่เรื่องเลวร้ายสำหรับนกตัวนี้

การได้ผ่านบททดสอบเพิ่มอีกครั้ง

ก็จะช่วยเพิ่มหลักประกันความปลอดภัยในชีวิตของมันในอนาคต

ไม่อย่างนั้นล่ะก็

ถ้าหากนกตัวนี้สร้างรังที่ไม่ได้มาตรฐานขึ้นมา

แล้วมันบังเอิญไปเจอกับนกตัวเมียที่ตาไม่ถึง

ชีวิตในอนาคตของพวกมันจะอันตรายขนาดไหน

ดังนั้น การที่นกตัวนี้ทำแบบนี้ก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าตำหนิแต่อย่างใด

ด้านหนึ่งมันก็เป็นการรับประกันความปลอดภัยของตัวเอง อีกด้านหนึ่งมันก็เป็นการปกป้องความปลอดภัยของอีกฝ่ายและลูกหลานของตัวเอง

แน่นอนว่า

เหตุผลของนกตัวเมียตัวนั้นอาจจะฟังดูไม่ค่อยขึ้นสักหน่อย

แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าอะไร

ถอยไปอีกร้อยก้าว

นกช่างทอผ้าก็คือสัตว์

มันไม่ได้มีศีลธรรมจรรยาบรรณซับซ้อนเหมือนสังคมมนุษย์

ดังนั้นการกระทำเช่นนี้หลินเทียนย่อมเข้าใจและสนับสนุนเป็นอย่างดี

อีกอย่างก็คือ

ถึงแม้ว่าเจ้านกน้อยตัวนี้จะล้มเหลวในการหาคู่ครั้งนี้

แต่มันก็ยังได้เรียนรู้บทเรียนบางอย่างจากเรื่องนี้

และยังได้เพิ่มพูนทักษะและความรู้ในการสร้างรังของตัวเอง ซึ่งไม่ใช่เรื่องเลวร้ายสำหรับมัน

เชื่อว่าในอนาคตมันจะสามารถหาคู่ที่เหมาะสมกับตัวเองได้อย่างแน่นอน…

(จบตอน)