บทที่ 519 ผู้ชมกว่า 400 ล้านคนดูคนๆ หนึ่งนอนหลับ?

บทที่ 519 ผู้ชมกว่า 400 ล้านคนดูคนๆ หนึ่งนอนหลับ?

ผู้ชมในห้องไลฟ์ต่างก็พูดติดตลกกันยกใหญ่

ทำเอาคนใหม่ๆ ที่เพิ่งเข้ามาในห้องไลฟ์นั้นงงงวยไปหมด

พวกเขาเหลือบมองซ้ายขวา

นอกจากจะมีสัตว์ตัวเล็กๆ ที่น่ารักๆ สามตัวแล้ว

ดูเหมือนว่าจะไม่มีอะไรพิเศษจริงๆ

เป็นไปได้ไหมที่ผู้ชมกว่า 400 ล้านคนจะดูสตรีมเมอร์นอนหลับจริงๆ?

แต่นี่ก็แค่ชั่วคราว เพียงแค่ค้นหาเรื่องราวเกี่ยวกับหลินเทียนในวิดีโอสั้นๆ ก็จะรู้

รวมถึงเนื้อหาในการไลฟ์สดของหลินเทียนด้วย

"ฉันไปละ ผู้ชายที่ใช้สิงโตเป็นพาหนะ?"

"เขากล้าอยู่ใกล้ฝูงไฮยีน่าพวกนี้ได้ยังไง ไม่กลัวจะถูกไฮยีน่าขุดทวารเหรอ?"

"แม่เจ้า ผู้ชายที่ทำข้อตกลงกับจระเข้"

"นี่ฉันเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกในชีวิต"

"สื่อสารกับสัตว์ได้อย่างไร้อุปสรรค? มีคนแบบนั้นจริงๆ เหรอ?"

"ที่แท้การไลฟ์สดของเขาสนุกแบบนี้นี่เอง"

"ไม่แปลกใจเลยว่าแค่นอนก็มีผู้ชมดูกว่า 400 ล้านคนแล้ว"

"5555 มาเถอะ มาอวยพี่กัน"

"นายจะได้ค้นพบโลกใหม่"

ผู้ชมในห้องไลฟ์พูดติดตลกกัน

บางทีแม้แต่หลินเทียนก็อาจจะไม่รู้ว่าตัวเองดังในประเทศถึงขนาดไหน

พูดได้โดยไม่อายเลยว่า

บางคนที่ตัดต่อวิดีโอสั้นๆ ของหลินเทียนขาย ก็ซื้อรถซื้อบ้านได้แล้ว

ไม่มีสตรีมเมอร์คนไหนในประเทศที่จะมีกระแสสูงเท่าหลินเทียน

ถึงแม้ว่าบางคนจะยังไม่รู้จักหลินเทียน

แต่แค่ค้นหาในอินเทอร์เน็ต

คลิปวิดีโอตัดต่อเกี่ยวกับเนื้อหาการไลฟ์สดของหลินเทียนก็มีอยู่เกลื่อนกลาด

ดังนั้นหลินเทียนจึงอยากจะไม่ดังก็ไม่ได้

แต่หลินเทียนที่เป็นบุคคลที่เกี่ยวข้องโดยตรงกลับไม่รู้เรื่องพวกนี้

ตอนนี้เขาล้ามาทั้งวัน

เหนื่อยจนหลับเป็นตายไปแล้ว

"คนหนุ่มคนสาวนี่มันดีจริงๆ ล้มตัวลงนอนก็หลับเลย"

"พี่เทียนนอนตายขนาดนี้ไม่กลัวสัตว์ป่าพวกนั้นเหรอ?"

"5555 สัตว์ป่าอะไรกัน"

"นายคิดว่าผู้ชายที่สามารถปราบสิงโตได้"

"จะมีสัตว์อะไรที่สามารถคุกคามพี่เทียนได้อีกไหม?"

"5555 นอกจากพี่เทียนแล้ว คงไม่มีใครกล้ามานอนในทุ่งหญ้าที่อันตรายแบบนี้แล้วมั้ง?"

"ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมพี่เทียนนอนก็ยังมีผู้ชมดูเยอะขนาดนี้"

"นอนหลับตายในทุ่งหญ้าที่อันตรายแบบนี้"

"ไม่สนใจอันตรายรอบข้างเลย"

"แค่เรื่องนี้พี่เทียนก็ควรจะมีกระแสมากมาย"

"ฉันว่าตอนนี้ต่อให้ฟ้าถล่มลงมาพี่เทียนก็คงจะไม่...ฉันไปๆ"

"พี่เทียน ทำไมนายถึงตื่นแล้วล่ะ? ฉันยังพูดไม่จบเลยนะ"

"หรือว่าฟ้าถล่มลงมาจริงๆ?"

ในห้องไลฟ์ก็เกิดความโกลาหลขึ้นทันที

ตอนนี้ถึงแม้ว่าฟ้าจะค่อยๆ สว่างขึ้น

แต่ผู้ชมที่รู้จักหลินเทียนก็รู้ว่าอย่างน้อยอีกสองชั่วโมงหลินเทียนถึงจะตื่น

ไม่รู้ว่าทำไมครั้งนี้หลินเทียนถึงตื่นเช้าขนาดนี้

ตอนนี้หลินเทียนลุกขึ้นนั่ง

มองออกไปด้วยสายตาที่เคร่งขรึม

จากนั้นก็รีบลุกขึ้นใส่เสื้อผ้า

ถือกุญแจรถกระบะแล้วเดินออกไปข้างนอก

"พี่เทียน เกิดอะไรขึ้น?"

"พี่เทียน มีสัตว์อันตรายกำลังเข้ามาใกล้ใช่ไหม?"

"คงไม่ใช่มั้ง ในทุ่งหญ้าจะมีสัตว์อะไรที่เป็นอันตรายต่อพี่เทียนได้อีก?"

"หรือว่าพี่เทียนค้นพบสัตว์หายากอะไร?"

"ดูจากสีหน้าของพี่เทียนแล้วไม่เหมือนนะ"

"พี่เทียน ตกลงมันเกิดอะไรขึ้น บอกพี่ทีนะ"

การกระทำของหลินเทียนทำให้ในห้องไลฟ์งงไปหมด

พวกเขาไม่เข้าใจว่าหลินเทียนหมายความว่ายังไง

ทำไมถึงนอนอยู่ดีๆ แล้วถึงวิ่งออกไปข้างนอก

หลินเทียนสตาร์ทรถกระบะ จากนั้นก็อธิบายให้ผู้ชมในห้องไลฟ์ฟังว่า

"ทุกคนครับ มีสัตว์กำลังเข้ามาใกล้พวกเรา"

"แต่ว่ามันไม่ได้มาโจมตีฉัน"

"แต่ว่า...มาขอความช่วยเหลือ"

หลินเทียนพูดช้าๆ

"อะไรนะ? มีสัตว์มาขอความช่วยเหลือจากพี่เทียน?"

"อยู่ที่ไหน? ทำไมฉันมองไม่เห็น?"

"พี่เทียนรู้ได้ยังไง?"

"หรือว่าการสื่อสารกับสัตว์ของพี่เทียนมันมาถึงขั้นนี้แล้ว?"

"ถึงกับวิวัฒนาการไปถึงขั้นส่งกระแสจิตได้?"

"สัตว์จะมาขอความช่วยเหลือจากมนุษย์ได้ยังไง?"

"หรือว่าเรื่องที่มนุษย์รักษาโรคได้มันได้ยินไปถึงโลกของสัตว์แล้ว?" (ดูนิยายสุดมันส์ได้ที่)

"พี่เทียน สัตว์ที่นายพูดถึงคือตัวอะไร?"

ผู้ชมในห้องไลฟ์งงไปหมด

แน่นอนว่าพวกเขาไม่เห็นสัตว์ที่หลินเทียนพูดถึง

แน่นอนว่าหลินเทียนก็มองไม่เห็น

แต่หลินเทียนและสัตว์มีความรู้สึกพิเศษ

ต่อให้ห่างกันเป็นกิโลเมตร หลินเทียนก็สามารถรับรู้ถึงการมีอยู่ของสัตว์ได้อย่างชัดเจน

ถึงขนาดที่สามารถรู้ถึงสภาพร่างกายของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน

ดังนั้นหลินเทียนก็รู้ถึงความตั้งใจของอีกฝ่าย

แต่หลินเทียนก็ไม่ได้อธิบายอะไรมากให้กับผู้ชมในห้องไลฟ์ฟัง

"ทุกคนอย่าถามอะไรเลยครับ รออีกสักพักก็จะรู้เองแล้ว"

"แถมคนที่มาในครั้งนี้ก็เป็นเพื่อนเก่าซะด้วย"

"มันคงเจอปัญหาแล้ว"

ทุกคนคุ้นเคยกับการขายปริศนาของหลินเทียนเป็นอย่างดี

0 ・・・ขอเสียงปรบมือ・・・

ก็เลยไม่ได้ถามต่อ

จ้องหน้าจอไลฟ์สดเขม็ง

ในไม่ช้า

เมื่อหันหน้าไปทางที่ดวงอาทิตย์ขึ้น

จุดสีทองจุดเล็กๆ จุดหนึ่งปรากฏขึ้นในระยะไกล

เมื่อรถของหลินเทียนขับเข้าไปใกล้ จุดเล็กๆ ที่ไม่เปล่งประกายนั้นก็ค่อยๆ เด่นชัดขึ้น

จากนั้น ร่างสูงสง่าก็ปรากฏขึ้นในสายตาของทุกคน

"อ๊ะ? เทพสายฟ้า?"

"ที่แท้เพื่อนเก่าที่พี่เทียนพูดถึงก็คือเทพสายฟ้านี่เอง"

"แปลกจัง เทพสายฟ้าไม่เฝ้าสิงโตของมัน แล้วมาหาพี่เทียนที่นี่ทำไม?"

"พี่เทียนบอกว่ามันต้องการความช่วยเหลือ หรือว่าเทพสายฟ้าเจอปัญหาอะไร?"

"คงไม่ใช่มั้ง ในทุ่งหญ้าจะมีปัญหาอะไรที่สิงโตแก้ไม่ได้อีก?"

"ทำไมดูเหมือนท่าเดินของเทพสายฟ้าจะไม่ค่อยปกติเลย?"

0...

"มันเหมือนจะบาดเจ็บนะ"

"หา? เทพสายฟ้าบาดเจ็บ?"

"หรือว่าเทพสายฟ้าถูกฝูงไฮยีน่าล้อมโจมตีอีกแล้ว?"

"คงไม่ใช่มั้ง ถึงแม้ว่าฝูงไฮยีน่าจะแข็งแกร่งมาก"

"แต่ถ้าอยากจะทำร้ายหัวหน้าฝูงสิงโต เกรงว่าจะไม่ง่ายขนาดนั้นใช่ไหม?"

"แถมถ้ามาจากปัญหาของไฮยีน่า ฉันเชื่อว่ามันคงไม่มาขอความช่วยเหลือจากพี่เทียนหรอก?"

"ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

ผู้ชมในห้องไลฟ์พูดคุยกันยกใหญ่

สำหรับเทพสายฟ้าที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน ทุกคนก็รู้สึกประหลาดใจมาก

การที่หัวหน้าฝูงสิงโตปรากฏตัวในอาณาเขตของมนุษย์ มันเป็นเรื่องที่แปลกมากอยู่แล้ว

แถมหลินเทียนยังบอกอีกว่าสิงโตตัวนี้เจอปัญหาแล้ว

ถึงมาขอความช่วยเหลือจากตัวเอง

สิ่งนี้ยิ่งทำให้ผู้ชมในห้องไลฟ์ไม่เข้าใจ

สิงโตคือราชันแห่งสัตว์ป่า เป็นเจ้าแห่งทุ่งหญ้า

ต่อให้กินดีหมีมาจากไหนก็ไม่กล้าที่จะยั่วยุสิงโตใช่ไหม?

แต่ในเรื่องนี้หลินเทียนไม่ได้รู้สึกแปลกใจ

"ทุกคน ความโหดร้ายของทุ่งหญ้ามันเกินกว่าที่พวกคุณจะจินตนาการได้"

"ถึงแม้ว่าสิงโตจะเป็นราชันแห่งสัตว์ป่า แต่ก็มีไม่น้อยที่สามารถคุกคามสิงโตได้"

"ถึงขนาดที่สัตว์บางตัวสามารถพรากชีวิตของสิงโตไปได้"

หลินเทียนพูดช้าๆ

สรรพสิ่งต่างก็เกื้อกูลและหักล้างกัน

นี่คือกฎแห่งการอยู่รอดของธรรมชาติ

ถึงแม้ว่าสิงโตจะอยู่บนสุดของห่วงโซ่อาหาร

ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นเจ้าแห่งที่แท้จริง

ถ้าไม่มีสัตว์อะไรที่สามารถคุกคามสิงโตได้จริงๆ

สมดุลของห่วงโซ่อาหารก็จะถูกทำลายอย่างแน่นอน

ท้ายที่สุดแล้วสัตว์อะไรก็ไม่สามารถแพร่พันธุ์ต่อไปได้เรื่อยๆ

ดังนั้นสิ่งมีชีวิตที่สามารถพรากชีวิตของสิงโตได้ จึงมีอยู่ในทุ่งหญ้าไม่น้อย