บทที่ 43 สิบผู้ปกครองนรก คารวะเทพผู้คุมคุก!

บทที่ 43: สิบพญายมราช น้อมคารวะท่านเทพตุลาการ!

กระบี่เซียนหยวนเล่มนี้ คือศาสตราสังหารมารที่มีชื่อเสียงกึกก้องในยุคบรรพกาล ขนาดจอมมารเผ่าอสูรที่มีกายเนื้อแข็งแกร่งดุจเทพเจ้า ยังต้องสิ้นชีพด้วยคมกระบี่นี้

เผ่าอาซูร่า... เทียบไม่ได้แม้แต่เศษฝุ่น!

การใช้กระบี่เซียนหยวนมาจัดการพวกนี้ ก็เหมือนเอามีดฆ่าโคมาเชือดไก่

กองทัพอาซูร่าล้านนายถูกแรงกดดันมหาศาลจากกระบี่ศักดิ์สิทธิ์กดทับจนยืนไม่อยู่ ล้มระเนระนาดไปกับพื้น บางตัวที่อ่อนแอถึงกับร่างสลายกลายเป็นควันดำ

องค์หญิงกวนสวี่ฮวา ผู้นำทัพอาซูร่า กัดฟันแน่นด้วยความโกรธแค้น

"ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง! คิดจะเป็นศัตรูกับทะเลเลือดอนธการจริงๆ รึ?!"

ฉู่ฮ่าวปรายตามองอย่างเย็นชา

"น่ารำคาญ!"

สิ้นเสียง ฉู่ฮ่าวตวัดกระบี่เซียนหยวนขนาดมหึมาฟันลงมา!

กวนสวี่ฮวาตกใจหน้าซีด รีบเรียกสมบัติวิเศษ 'ไข่มุกโลหิตทะเลเลือด' ออกมาป้องกัน

ทันทีที่ไข่มุกปรากฏ น้ำตกเลือดสีแดงฉานสูงพันวาก็ไหลทะลักลงมาจากฟากฟ้า สร้างกำแพงป้องกันกองทัพอาซูร่า

น้ำตกนี้ไม่ใช่เลือดธรรมดา แต่กลั่นมาจากโลหิตและทรายแดงใต้ก้นบึ้งทะเลเลือดอนธการ มีพลังกัดกร่อนรุนแรง แม้แต่อาวุธวิเศษโดนเข้าไปก็กลายเป็นผง

แถมสายน้ำยังไหลวนเวียนไม่มีวันหมดสิ้น ตัดให้ขาดก็ไหลต่อได้ แข็งแกร่งยิ่งนัก

ทว่า...

ภาพดวงดาวและขุนเขาบนตัวกระบี่เซียนหยวนกลับส่องประกายเจิดจ้า ราวกับมีชีวิต

กระบี่เซียนหยวนฟันฉับลงไปบนน้ำตกเลือด!

ชั่วพริบตา... น้ำตกทั้งสายแข็งค้าง พลังศักดิ์สิทธิ์จากกระบี่แช่แข็งและทำลายโครงสร้างของมันจนสิ้นซาก

คำกล่าวที่ว่า 'ตัดน้ำน้ำยิ่งไหล' ใช้ไม่ได้ผลกับกระบี่เซียนหยวน!

กระบี่ไร้คม แต่ทรงพลังเหนือจินตนาการ!

กระบี่เซียนหยวนฟันไข่มุกโลหิตแตกกระจุย และยังพุ่งต่อไปหากองทัพปีศาจด้วยความเร็วไม่ตก!

"อ๊ากกก!!! เจ้ากล้า!"

กวนสวี่ฮวากรีดร้องโหยหวน นางมีพลังระดับไท่อี่จินเซียนก็จริง แต่อาวุธสู้ไม่ได้เลย

ถ้าไม่มี 'เจ็ดสมบัติแห่งทะเลเลือด' ของท่านพ่อ นางก็ไม่มีทางสู้ฉู่ฮ่าวได้

ยิ่งไปกว่านั้น ฉู่ฮ่าวเพิ่งฆ่าพระติงกวงฮวนสี่มาหมาดๆ พลังกำลังพุ่งถึงขีดสุด

กระบี่ฟันลงมาเพียงครั้งเดียว... กองทัพอาซูร่ากว่าครึ่งถูกสังหารเรียบ!

ส่วนกวนสวี่ฮวาที่ยืนประจันหน้า โดนผ่าครึ่งซีก ดับสูญทั้งกายและวิญญาณ!

ขนาดจอมมารบรรพกาลยังไม่รอด นับประสาอะไรกับองค์หญิงอาซูร่าตัวเล็กๆ

หลี่ซื่อหมินและทหารราชวงศ์ถังอ้าปากค้าง ตะลึงในอิทธิฤทธิ์ของท่านเทพ

นี่หรือคือเทพตุลาการ?

นี่มัน 'เทพสงคราม' ชัดๆ!

หลี่ซื่อหมินพึมพำ "บุกตะลุยเดี่ยวพันลี้ กระบี่เดียวสยบคนนับล้าน... นึกว่าเป็นแค่คำเปรียบเปรยในกวี ที่แท้ท่านเซียนก็ทำได้จริง!"

เพียงกระบี่เดียว... ผู้นำทัพตาย กองทัพพินาศ

สนามรบเต็มไปด้วยซากศพ ทั้งทหารถัง ทหารเทียนจู๋ และซากไหม้เกรียมของพวกอาซูร่า

เลือดนองท่วมทุ่ง กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง เสียงร้องโหยหวนดังระงม บรรยากาศหดหู่ดุจนรกแตก

ฉู่ฮ่าวขมวดคิ้ว

"สวรรค์ทรงโปรดสัตว์... ข้าจะช่วยส่งวิญญาณพวกเจ้าไปสู่สุคติก็แล้วกัน"

วิธีการส่งวิญญาณของฉู่ฮ่าว ไม่ใช่การสวดมนต์อุทิศส่วนกุศลแบบพระ

แต่เป็นแบบ 'สั่งการ'!

ฉู่ฮ่าวปักกระบี่เซียนหยวนลงพื้น แสงธรรมพุ่งทะลุลงไปใต้พิภพ

ตะโกนก้อง

"สิบพญายมราช! ยังไม่รีบออกมาอีก!"

สิ้นเสียง ลมพายุหมุนและไอปีศาจก็พวยพุ่งขึ้นมาจากพื้นดิน

ชั่วพริบตา ร่างสิบร่างก็ผุดขึ้นมา คุกเข่าทำความเคารพฉู่ฮ่าวอย่างนอบน้อม

"สิบพญายมราช น้อมคารวะท่านเทพตุลาการผู้ผดุงกฎแห่งสามโลก!"

ทั้งสิบคือพญายมผู้ปกครองนรกขุมต่างๆ นำโดย ฉินกวงหวัง

นรกก็คือคุก ในเมื่อฉู่ฮ่าวเป็นเทพตุลาการผู้ดูแลคุกทั้งสามโลก นรกย่อมอยู่ภายใต้อาณัติของเขา

แม้สิบพญายมราชจะมีพลังไม่มาก (สูงสุดแค่จินเซียน) แต่ฉู่ฮ่าวก็ไม่ถือสา

ฉู่ฮ่าวสั่งการด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

"อาณาจักรเทียนจู๋สมคบคิดกับเผ่าอาซูร่า ก่อกรรมทำเข็ญ เข่นฆ่าผู้บริสุทธิ์ วิญญาณนับแสนดวงที่นี่ล้วนตายโหง"

"ข้าสั่งให้พวกเจ้า รีบนำดวงวิญญาณเหล่านี้ไปสู่วัฏสงสาร ให้ไปเกิดใหม่โดยเร็ว ห้ามชักช้า!"

"ส่วนพวกอาซูร่าที่เหลือรอด จับไปขังในนรก ให้ทำงานเป็นยมทูตหัววัวหน้าม้า ถ้าใครขัดขืน... ฆ่าทิ้งซะ!"

เดิมทีนรกอยู่ภายใต้การดูแลของสวรรค์

แต่ช่วงหลังฝ่ายตะวันตกเริ่มเข้ามายุ่มย่าม ชอบมา 'โปรดสัตว์' แย่งชิงวิญญาณคนเก่งๆ ไปเป็นพุทธบริษัท ทำให้นรกขาดแคลนบุคลากร

สิบพญายมราชอึดอัดใจมานาน แต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะฝ่ายตะวันตกมีอิทธิพลมาก

ขนาดทะเลเลือดอนธการที่เคยยิ่งใหญ่ ยังโดน 'พระกษิติครรภ์โพธิสัตว์' มาตั้งสำนักอยู่ปากทาง เข้ามายุ่งย่ามจนหมิงเหอเหล่าจู่แทบกระอักเลือด

อ้างว่า "ตราบใดที่นรกไม่ว่างเว้น ข้าจะไม่ขอตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า" แต่จริงๆ แล้วมานั่งเฝ้าหน้าบ้านคนอื่น คอยฉกตัวคนเก่งๆ ไปเข้าพรรค

สิบพญายมราชแอบดูการต่อสู้เมื่อครู่อยู่ตลอด รู้สึกสะใจที่ฉู่ฮ่าวจัดการพวกพระนอกรีตได้

ตอนนี้ฉู่ฮ่าวมาทวงคืนอำนาจให้สวรรค์ พวกเขาจึงยินดีให้ความร่วมมือเต็มที่

"น้อมรับบัญชา!"

สิบพญายมราชรับคำสั่งพร้อมเพรียง

โบกมือเรียกกองทัพยมทูตหัววัวหน้าม้าขึ้นมานับไม่ถ้วน นำขบวนโดยผู้พิพากษา พาดวงวิญญาณกลับลงสู่นรกอย่างเป็นระเบียบ

ทหารถังและหลี่ซื่อหมินเห็นภาพนั้นก็ขนลุกซู่

หลี่ซื่อหมินตั้งสติได้ รีบก้มกราบฉู่ฮ่าวด้วยความซาบซึ้งใจ

"พระคุณที่ท่านเทพช่วยส่งวิญญาณทหารหาญของข้า ข้าหลี่ซื่อหมินจะจดจำไว้ชั่วชีวิต! ข้าขอเป็นตัวแทนชาวถัง กราบขอบพระคุณท่านเทพตุลาการ!"

เหล่าขุนนางและทหารต่างก้มกราบตาม ร้องไห้ด้วยความปิติ

"ขอบคุณท่านเทพ! บุญคุณนี้ยิ่งใหญ่หาที่เปรียบมิได้!"