บทที่ 17: เข้าเฝ้าเง็กเซียนฮ่องเต้ ข้าไม่ขอเป็นเซียนอิสระ!

บทที่ 17: เข้าเฝ้าเง็กเซียนฮ่องเต้ ข้าไม่ขอเป็นเซียนอิสระ!

ทว่าไท่ไป๋จินซิงกลับกวักมือเรียกฉู่ฮ่าว

"ฝ่าบาททรงมีราชโองการเลื่อนยศให้ท่านเทพตุลาการ รบกวนท่านเทพตุลาการตามข้าไปเข้าเฝ้าสักเที่ยวเถิด"

ฉู่ฮ่าวพยักหน้า แล้วเดินตามไป

...

นี่เป็นครั้งแรกที่ฉู่ฮ่าวและซุนหงอคงได้มาเยือนสวรรค์ชั้นที่ 33

ฉู่ฮ่าวจิตใจสงบนิ่งราวกับน้ำนิ่ง แต่ซุนหงอคงกลับตื่นเต้นกระดี๊กระด๊าเป็นพิเศษ เที่ยวเด็ดดอกไม้ใบหญ้าเล่นซนไปตลอดทาง

สองข้างทางรายล้อมด้วยบุปผาสวรรค์ที่เบ่งบานนับพันปีไม่มีโรยรา ริมเตาหลอมโอสถมีหญ้ามงคลเขียวขจีชั่วนิรันดร์

เมื่อผ่านหน้าหอเฉาเซิ่ง (หอประชุมเช้า) เห็นเหล่าเทพเซียนสวมอาภรณ์ดาราแพรวพราว มงกุฎดอกบัวทองคำส่องประกาย ปิ่นหยกและรองเท้าประดับมุก สายสะพายม่วงตราประทับทองคำ ดูวิจิตรตระการตายิ่งนัก

ฉู่ฮ่าว ซุนหงอคง และไท่ไป๋จินซิง ยืนรออยู่ด้านข้าง พร้อมกับเทพเซียนนับไม่ถ้วน เพื่อรอฤกษ์งามยามดี

จนกระทั่งเสียงระฆังทองคำดังกังวาน กลองสวรรค์ลั่นครึกโครม เหล่าทวยเทพจึงพร้อมใจกันเดินเข้าสู่ท้องพระโรง

ตำหนักหลิงเซียว! (Lingxiao Treasure Hall)

ประตูหยกตอกหมุดทองคำ เสาหงส์ร่ายรำหน้าประตูแดง ระเบียงทางเดินคดเคี้ยววิจิตรบรรจง ชายคาสามชั้นซ้อนประดับมังกรและหงส์ทะยานฟ้า

เบื้องบนมีหลังคาทองคำทรงน้ำเต้าส่องแสงระยิบระยับ

เบื้องล่างมีนางสวรรค์ถือพัดและผ้าเช็ดหน้าคอยปรนนิบัติ ขุนพลสวรรค์หน้าตาดุดันยืนถืออาวุธเฝ้าประตู ขุนนางเซียนผู้สง่างามยืนอารักขา

และ ณ จุดกึ่งกลางสูงสุด ประทับนั่งอยู่ด้วยบุรุษผู้สง่างามและทรงอำนาจบารมี รัศมีทองคำแผ่กระจายหมื่นสาย สวมมงกุฎทองคำประดับอัญมณีห้อยระย้า บดบังพระพักตร์ที่แท้จริง

นี่คือประมุขแห่งสามโลก จอมราชันแห่งสรวงสวรรค์!

'เฮ่าเทียนจินเชวี่ยอู๋ซั่งจื้อจุนจื้อหรานเหมี่ยวโหย่วหมีหลัวจื้อเจินอวี้หวงซ่างตี้'

เง็กเซียนฮ่องเต้! (Jade Emperor)

ฉู่ฮ่าวลอบตรวจสอบข้อมูลของเง็กเซียนฮ่องเต้ แล้วก็ต้องตกใจจนสะดุ้ง

[เง็กเซียนฮ่องเต้]

[ขอบเขตพลัง: กึ่งนักบุญขั้นสมบูรณ์ (Quasi-Saint Peak)]

[ศาสตราวุธ: บัญชีเทพเจ้า (สมบัติวิเศษโดยกำเนิดระดับสูงสุด - ใช้ควบคุมเทพที่ถูกจารึกชื่อ), น้ำเต้าวิเศษม่วงเขียว (สมบัติวิเศษโดยกำเนิดระดับสูงสุด), กระจกเฮ่าเทียน (สมบัติวิเศษโดยกำเนิดระดับทั่วไป), เจดีย์เฮ่าเทียน (สมบัติวิเศษโดยกำเนิดระดับทั่วไป), ตำหนักหลิงเซียว (สมบัติวิเศษโดยกำเนิดระดับทั่วไป)...]

[วิชาและอิทธิฤทธิ์: แปลงกายยักษ์เทียมฟ้า, 72 อิทธิฤทธิ์ตี้ซา, ค่ายกลพยัคฆ์หมอบ, ตาข่ายฟ้าดิน, สร้างสรรค์สรรพสิ่ง, พลิกฟ้าคว่ำดิน, เคลื่อนย้ายดวงดาว, ย้อนเวลาตะวัน...]

[ตำแหน่งหน้าที่: ประธานกรรมการบริหารบริษัทสวรรค์จำกัด (มหาชน)]

ฉู่ฮ่าวตาค้าง โอ้โห... เทพซ่าขนาดนี้เชียวรึ?

ของวิเศษโดยกำเนิดเต็มตัว แถมยังมีระดับสูงสุดอีกหลายชิ้น?!

แถมระดับพลังยังไปถึงขั้นกึ่งนักบุญขั้นสมบูรณ์ เกือบจะแตะขอบเขตนักบุญอยู่แล้ว

ฉู่ฮ่าวรู้ตำนานเบื้องลึกดี เง็กเซียนฮ่องเต้และพระแม่หวังหมู่เดิมทีเป็นเด็กรับใช้ของ 'หงจวินเต้าจู่' (Hongjun Daozu - บรมครูแห่งเต๋า)

ต่อมาเมื่อสวรรค์โบราณของเผ่ามารล่มสลาย หงจวินเต้าจู่จึงบันดาลให้เกิดมหาภัยพิบัติ 'เฟิงเสิน' (สถาปนาเทวดา) มอบบัญชีเทพเจ้าให้เง็กเซียนฮ่องเต้ เพื่อรวบรวมวิญญาณยอดฝีมือ 365 ดวงมาเป็นขุนนางสวรรค์ รับใช้สวรรค์ไปชั่วกัลปาวสาน

ฉู่ฮ่าวพึมพำในใจ

"ท่านประธานคนนี้ไม่ใช่ธรรมดาจริงๆ แม้ตอนนี้สวรรค์จะดูเป็นรอง แต่ความทะเยอทะยานของเขาไม่ธรรมดาแน่ ไม่งั้นคงไม่ประคองสวรรค์มาได้ถึงตอนนี้"

"คนที่มีความทะเยอทะยานขนาดนี้ คงไม่ยอมให้กุศลผลบุญจากไซอิ๋วตกเป็นของฝ่ายตะวันตกฝ่ายเดียวแน่ๆ"

"แต่ก็ช่างเถอะ ไม่เกี่ยวกับข้า ข้าแค่ตอกบัตรทำงาน อู้งานไปวันๆ รอวันบรรลุธรรมก็พอ!"

ฉู่ฮ่าวคิดแผนการในใจพลางยืนมองเหล่าเทพเซียนอย่างเงียบๆ

พิธีแต่งตั้งซุนหงอคงดำเนินไปอย่างราบรื่น ไม่มีอะไรผิดคาด

ซุนหงอคงที่ถูกขังในคุกสวรรค์มาหนึ่งวันหนึ่งคืน ยังคงความดื้อรั้นไม่เปลี่ยนแปลง ไม่ยอมคุกเข่าต่อหน้าเง็กเซียนฮ่องเต้ แถมยังทำท่าทางอวดดี

เหล่าเทพเซียนต่างแอบสมน้ำหน้าและคิดแผนร้ายในใจ

เง็กเซียนฮ่องเต้ไม่ได้ถือสา แต่งตั้งให้เป็น 'ปี้หม่าเวิน' (คนเลี้ยงม้า) ไปส่งๆ แล้วซุนหงอคงก็เดินกระดี๊กระด๊าออกไป

เพราะซุนหงอคงไม่ใช่พระเอกของงานนี้ เขาเป็นแค่หมากตัวเล็กๆ ในมหาภัยพิบัติไซอิ๋วเท่านั้น

หลังจากซุนหงอคงออกไป บรรยากาศในท้องพระโรงก็สงบลง

เสียงกังวานทรงอำนาจของเง็กเซียนฮ่องเต้ก็ดังก้องไปทั่วตำหนักหลิงเซียว

"เทพตุลาการ ก้าวออกมาฟังราชโองการ!"

ถึงตาข้าแล้วสินะ?

ฉู่ฮ่าวก้าวออกมาสองก้าว

เง็กเซียนฮ่องเต้มองลงมาที่ฉู่ฮ่าว ราวกับดวงดาวทั่วจักรวาลกำลังกดทับลงมา ทำให้ฉู่ฮ่าวรู้สึกกดดันไม่น้อย

โชคดีที่ฉู่ฮ่าวไม่ได้มีชื่อในบัญชีเทพเจ้า เขามีกายเนื้อที่แท้จริง และฝึกฝนวิชา 'แปดเก้าเร้นลับ' (Eight-Nine Mysteries) ซึ่งเป็นวิชาเดียวกับที่ผานกู่ใช้บำเพ็ญเพียร แรงกดดันแค่นี้ทำอะไรเขาไม่ได้

สักพัก แรงกดดันก็จางหายไป เสียงของเง็กเซียนฮ่องเต้ดังขึ้น

"วันเดียวเป็นเจินเซียน ข้ามคืนเป็นจินเซียน พรสวรรค์เช่นนี้ นับเป็นวาสนาของสวรรค์แท้ๆ!"

"ยอดคนเช่นเจ้า จะให้เป็นแค่เทพตุลาการได้อย่างไร?"

"เราขอแต่งตั้งเจ้าเป็น 'เซียนอิสระแห่งสามโลก' (San Jie San Xian) ท่องเที่ยวไปทั่วหล้าอย่างเสรี เสวยสุขชั่วนิรันดร์!"

สิ้นเสียงเง็กเซียนฮ่องเต้ เทพเซียนทั้งท้องพระโรงต่างเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง!

เง็กเซียนฮ่องเต้ทรงเสียสติไปแล้วหรือ? แค่จินเซียนก็ให้เป็นเซียนอิสระแห่งสามโลกเลยเรอะ?

'เซียนอิสระแห่งสามโลก' ของสวรรค์ ไม่ใช่เซียนพเนจรไร้สังกัดแบบในนิยายกำลังภายใน

แต่เป็นตำแหน่งที่ทรงเกียรติสูงสุด มีแต่ระดับบิ๊กเนมเท่านั้นที่จะได้เป็น เพราะตำแหน่งนี้ได้รับเบี้ยหวัดเงินเดือนสูงสุดของสวรรค์ และที่สำคัญ... ไม่ต้องทำงาน!

ใช่แล้ว! รับเงินเดือนฟรีๆ ไม่ต้องทำอะไรเลย!

มิหนำซ้ำ เซียนอิสระยังไม่อยู่ภายใต้กฎเกณฑ์ของบัญชีเทพเจ้า สามารถบำเพ็ญเพียรได้อย่างอิสระ แถมยังได้รับส่วนแบ่งโชคลาภ (Qi Yun) ของสวรรค์มากกว่าพวกเทพที่มีชื่อในบัญชีเทพเจ้าเสียอีก!

ตำแหน่งนี้หายากยิ่งนัก

ตัวอย่างเช่น ชื่อเจี่ยวต้าเซียน (เทพตีนเปล่า), ไท่ซ่างเหล่าจวิน (ปรมาจารย์เหลาจื้อ), เทพจันทรา, สุริยเทพ เป็นต้น คนเหล่านี้เท่านั้นที่มีคุณสมบัติเป็นเซียนอิสระของสวรรค์

ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นระดับตำนาน พลังตบะไม่ต่ำกว่า 'ไท่อี่จินเซียน' (Taiyi Golden Immortal) ทั้งสิ้น

แต่ตอนนี้ จินเซียนหน้าใหม่ที่เพิ่งเลื่อนขั้นเมื่อวาน กลับได้รับตำแหน่งนี้?!

ทำเอาเทพเซียนทั้งหลายอิจฉาตาร้อนผ่าว

หน้าหลี่จิ้งเขียวคล้ำยิ่งกว่าเดิม ไม่นึกว่าเง็กเซียนฮ่องเต้จะโปรดปรานฉู่ฮ่าวขนาดนี้ หมดหวังจะได้เจดีย์คืนแล้ว...

เง็กเซียนฮ่องเต้มองฉู่ฮ่าวด้วยสายตาเสียดายลึกๆ

จริงๆ พระองค์ไม่อยากให้ฉู่ฮ่าวเป็นเซียนอิสระหรอก อยากได้มาเป็นมือขวามากกว่า

สวรรค์ตอนนี้ขาดแคลนคนเก่งที่ไว้ใจได้ ส่วนใหญ่เป็นพวกเทพจากบัญชีเทพเจ้าที่มีเบื้องหลังซับซ้อน

จะใช้งานใครทีก็ต้องระแวงว่าเป็นสายให้ฝ่ายไหนหรือเปล่า

คนอย่างฉู่ฮ่าวที่เติบโตมาแบบขาวสะอาด พรสวรรค์สูงส่งจนน่าตกใจ คือคนที่สวรรค์ต้องการที่สุด

แต่เง็กเซียนฮ่องเต้รู้ดีว่า คนเก่งมักหยิ่งทะนง จะให้มาเป็นแค่เทพตุลาการคุมคุกคงไม่ยอมแน่

และตำแหน่งอื่นก็เต็มหมด จะโยกย้ายใครก็กระทบเส้นสายของผู้มีอิทธิพลอีก จัดการยาก

ด้วยความจำเป็น เง็กเซียนฮ่องเต้จึงต้องทุ่มสุดตัว มอบตำแหน่งเซียนอิสระให้ เพื่อซื้อใจฉู่ฮ่าว!

เหล่าทวยเทพทั้งสี่ทิศ, สี่ปรมาจารย์สวรรค์, ห้าดาราทิศ, เก้านพเคราะห์, ยี่สิบแปดกลุ่มดาว, สามสิบหกขุนพล... ต่างอิจฉาจนกัดฟันกรอด อยากได้โอกาสแบบนี้บ้าง

แต่ทันใดนั้น เสียงตะโกนของฉู่ฮ่าวก็ดังขึ้น

"ฝ่าบาท! กระหม่อมไม่ขอรับตำแหน่งเซียนอิสระ!"