บทที่ 14: กดหลี่จิ้งจมดินทุกกระบวนท่า!

บทที่ 14: กดหลี่จิ้งจมดินทุกกระบวนท่า!

กระบี่เซียนหยวน ยังมีอีกสมญานามที่เลื่องลือว่า 'กระบี่สังหารมาร'  ซึ่งเป็นถึงศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งเผ่ามนุษย์!

ว่ากันว่าถูกหลอมสร้างขึ้นโดย 'มหาจักรพรรดิปีศาจตี้จุน'  เพื่อใช้ต่อกรกับกายเนื้ออันแข็งแกร่งของเผ่ามารโดยเฉพาะ อานุภาพร้ายกาจกว่ากระบองทองสมปรารถนา  ของซุนหงอคงหลายเท่าตัวนัก!

[กดรับรางวัล!]

ฉู่ฮ่าวสัมผัสได้ถึงกระแสพลังมหาศาลที่ปะทุขึ้นภายในร่าง

ตบะบำเพ็ญเพียรหนึ่งล้านปีหลั่งไหลเข้ามา!

ความรู้สึกสดชื่นซาบซ่านราวกับได้กินแตงโมแช่เย็นฉ่ำในฤดูร้อน ระดับพลังของเขาพุ่งทะยานขึ้นอย่างต่อเนื่อง

จากจินเซียนขั้นต้น ก้าวกระโดดสู่ขั้นกลางอย่างรวดเร็ว แถมยังมีพลังเหลือเฟือ

ฉู่ฮ่าวตรวจสอบสถานะของตนเองอีกครั้ง มุมปากยกยิ้มอย่างพึงพอใจ

[ฉู่ฮ่าว]

[ขอบเขตพลัง: จินเซียน (เซียนทองคำ) ขั้นกลาง (อีก 2,000,000 ปี ถึงจะเลื่อนระดับถัดไป)]

[ศาสตราวุธ: กระบี่เซียนหยวน (ศาสตรากุศลธรรม), เกราะทหารสวรรค์มาตรฐาน (ศาสตราวิญญาณชั้นยอด), รองเท้าทหารสวรรค์มาตรฐาน (ศาสตราวิญญาณชั้นต่ำ)]

[วิชาและอิทธิฤทธิ์: 36 อิทธิฤทธิ์เทียนกัง (สำเร็จ 5 อย่าง), เคล็ดวิชาแปดเก้าเร้นลับ, พุทธเกษตรในฝ่ามือ, แปลงกายยักษ์เทียมฟ้า]

ตอกบัตรเข้างานปุ๊บ ชีวิตดี๊ดี!

ทว่าความสุขของฉู่ฮ่าว กลับสร้างความร้าวฉานให้กับจิตใจของหลี่จิ้งและกวนอิมอย่างยิ่ง

ยืนรอมาทั้งคืน แต่ไอ้หมอนี่กลับกล้าโผล่หัวมาตอนวินาทีสุดท้ายเนี่ยนะ!

หลี่จิ้งตะโกนลั่นด้วยความเดือดดาล

"สามหาว! เทพตุลาการชั้นต่ำ แค่เจินเซียนกระจอกๆ กล้าปล่อยให้พวกข้ารอรากงอกข้ามคืน วันนี้ถ้าไม่สั่งสอนเจ้าให้หลาบจำ เจ้าคงไม่รู้ว่าฟ้าสูงแผ่นดินต่ำเป็นยังไง!"

คราวนี้หลี่จิ้งโกรธจนเลือดขึ้นหน้าจริงๆ

เขาเป็นถึงแม่ทัพสวรรค์ผู้ยิ่งใหญ่ มีหน้ามีตาในสามโลก กลับต้องมาถูกเทพตุลาการหน้าใหม่หยามศักดิ์ศรี

แถมยังมีพระโพธิสัตว์กวนอิมยืนดูอยู่ เทพเซียนองค์อื่นเดินผ่านไปมา แล้วไหนจะไอ้ลูกทรพีนาจาที่ยืนหัวเราะเยาะอยู่ข้างๆ อีก!

ศักดิ์ศรีอันเปราะบางของหลี่จิ้งถูกฉู่ฮ่าวขยี้จนป่นปี้ไม่มีชิ้นดี

หยามกันเกินไปแล้ว!

หลี่จิ้งหน้าแดงก่ำด้วยความอับอาย พุ่งเข้าหาฉู่ฮ่าวอย่างบ้าคลั่ง

"ไอ้หนู! วันนี้ข้าจะสอนให้เจ้ารู้ว่าผู้แข็งแกร่งห้ามลบหลู่! รับมือ!"

ทุกคนในที่นั้นต่างตกใจ ไม่คิดว่าหลี่จิ้งจะอารมณ์ร้อนถึงขั้นลงไม้ลงมือ

กวนอิมหรี่ตามอง ไม่คิดห้ามและไม่คิดช่วย นางอยากเห็นฉู่ฮ่าวโดนสั่งสอนจนเสียท่า

ส่วนนาจาก็เตรียมหยิบห่วงจักรวาลและผ้าแพรไหมฟ้าออกมา ลังเลว่าจะช่วยจังหวะไหนดี

แต่ดูเหมือนฉู่ฮ่าวจะไม่ได้ยี่หระอะไรเลย

[หลี่จิ้ง]

[ขอบเขตพลัง: จินเซียน (เซียนทองคำ) ขั้นปลาย]

[ศาสตราวุธ: เจดีย์ทองคำเจ็ดสมบัติ (สมบัติวิเศษภายหลังกำเนิด), กระจกส่องปีศาจ (สมบัติวิเศษภายหลังกำเนิด), เชือกมัดปีศาจ (ศาสตราวิญญาณภายหลังกำเนิด), วัชระปราบมาร (ศาสตราวิญญาณภายหลังกำเนิด)]

[วิชาและอิทธิฤทธิ์: 72 อิทธิฤทธิ์ตี้ซา (สำเร็จ 45 อย่าง), ค่ายกลพยัคฆ์หมอบ, ตาข่ายฟ้าดิน, ร่างแยกเงา, กายทองหกวา, เสกถั่วเป็นทหาร]

เห็นค่าสถานะของหลี่จิ้งแล้ว ฉู่ฮ่าวก็แอบผิดหวังเล็กน้อย

เป็นถึงแม่ทัพสวรรค์ แต่ฝีมือกลับธรรมดากว่าที่คิด มิน่าล่ะถึงต้องพึ่งพาเจดีย์วิเศษของพระอาจารย์ถึงจะกดนาจาลงได้

ฉู่ฮ่าวไม่หวั่นไหว นาจาก็ส่วนนาจา ฉู่ฮ่าวก็ส่วนฉู่ฮ่าว ต่อให้ตอนนี้เขาอยู่แค่จินเซียนขั้นกลาง เขาก็มั่นใจว่าสู้ได้!

"เจินเซียนกระจอก ตายซะเถอะ!"

หลี่จิ้งเงื้อ 'วัชระปราบมาร' (Jiang Mo Chu) ฟาดใส่ฉู่ฮ่าวเต็มแรง

วัชระนี้เป็นถึงศาสตราวิญญาณภายหลังกำเนิด (Houtian Spirit Treasure) อัดแน่นด้วยพลังทำลายล้าง ถือในมือเบาดุจขนนก แต่ฟาดใส่ศัตรูหนักดั่งขุนเขาไท่ซาน!

กะจะเอาให้ฉู่ฮ่าวร่วงในทีเดียว

เทพเซียนที่มุงดูอยู่ต่างขมวดคิ้ว ซุบซิบกันเซ็งแซ่

"เทพตุลาการคนนี้เพิ่งรับตำแหน่งเมื่อวานไม่ใช่รึ? ได้ข่าวว่าเพิ่งบรรลุเจินเซียนเองนี่นา"

"นั่นสิ ท้าวต็อกตาทีกีเล่นแรงไปไหม ใช้พลังระดับจินเซียนข่มเหง แถมยังใช้อาวุธวิเศษอีก"

"งานนี้เทพตุลาการคงไม่รอด ถึงไม่ตายก็คงคางเหลือง กระดูกหักปางตายแน่ๆ"

ทุกคนต่างเวทนาฉู่ฮ่าว

ทว่า... ฉู่ฮ่าวกลับเพียงแค่ยิ้มมุมปาก สะบัดกระบี่ในมือสวนกลับไป

ฉับพลัน แสงสว่างเจิดจ้าดุจสายรุ้งพาดผ่านฟากฟ้า พร้อมแรงกดดันมหาศาลที่ถล่มทลายลงมา!

ลำแสงกระบี่มหึมาปะทะเข้ากับวัชระปราบมาร กระแทกมันกระเด็นหลุดจากมือหลี่จิ้ง แถมแรงอัดกระแทกยังซัดร่างหลี่จิ้งปลิวไปไกลหลายลี้!

ฉู่ฮ่าวยืนถือกระบี่โบราณด้วยท่าทีสง่างาม สายตาเหยียดหยาม

"มีน้ำยาแค่นี้?"

เมื่อเห็นกระบี่ในมือฉู่ฮ่าว ทุกคนต่างหน้าถอดสี แม้แต่กวนอิมยังต้องเลิกคิ้วด้วยความตกใจ

กระบี่โบราณเล่มนั้น ด้านหนึ่งสลักลวดลายดวงดาราและจักรวาล อีกด้านสลักขุนเขาและพฤกษา ด้ามกระบี่ด้านหนึ่งจารึกวิชาเกษตรกรรมและการเลี้ยงสัตว์ อีกด้านจารึกยุทธศาสตร์รวมแผ่นดิน

"กระบี่สังหารมาร! นั่นมันกระบี่สังหารมารชัดๆ! ศาสตรากุศลธรรมที่สาบสูญไปแล้ว ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้?!"

"ไม่น่าเชื่อว่าเทพตุลาการจะมีของดีขนาดนี้ อานุภาพของกระบี่เซียนหยวนนั้นไม่ใช่เรื่องล้อเล่น!"

"เดี๋ยวนะ... พวกเจ้าสังเกตอะไรไหม? ระดับพลังของเขา..."

ทุกคนหันขวับไปมองฉู่ฮ่าวเป็นตาเดียว

หลี่จิ้งที่เพิ่งตะเกียกตะกายลุกขึ้นมา ชี้หน้าฉู่ฮ่าวด้วยความตื่นตระหนก

"เจ้า... เจ้า... เจ้าเป็นจินเซียน! แถมยังเป็นขั้นกลาง! เจ้าขี้โกง!"

ใช่แล้ว! เมื่อฉู่ฮ่าวระเบิดพลังออกมาซัดหลี่จิ้งกระเด็น ทุกคนถึงได้รู้ความจริง!

เทพเซียนทั้งหลายอ้าปากค้าง คำว่า 'ก้าวกระโดด' ยังน้อยไปสำหรับฉู่ฮ่าว!

วันเดียวเป็นเจินเซียน ข้ามคืนเป็นจินเซียน!

วันเดียวกับอีกหนึ่งคืน... จินเซียนขั้นกลาง!

นี่มันยังใช่คนอยู่ไหมเนี่ย?!

ฉู่ฮ่าวแสยะยิ้ม ลูบไล้กระบี่เซียนหยวนเบาๆ

"ทำไม? ผิดหวังเหรอที่ข้าไม่ใช่เจินเซียนกระจอกๆ ให้เจ้าเคี้ยวเล่น? หรือว่า... เจ้าน่ะเก่งแต่กับคนที่อ่อนแอกว่า?"

คำพูดของฉู่ฮ่าวแทงใจดำเข้าอย่างจัง

นาจาผสมโรงตะโกนด่าซ้ำ "ไอ้คนเฮงซวยนั่นมันก็เป็นแบบนี้แหละ! ดีแต่พึ่งพาอาวุธวิเศษที่ยืมเขามาทำกร่าง หน้าไม่อายที่สุด! สหายธรรมจัดการมันเลย!"

หน้าหลี่จิ้งแดงก่ำจนแทบระเบิด เขาเรียก 'เจดีย์ทองคำเจ็ดสมบัติ' (Thirty-Three Heavens Golden Pagoda) ออกมาทันที

"ไอ้เดรัจฉาน! ข้าจะขังเจ้าไว้ในเจดีย์!"

หลี่จิ้งทุ่มสุดตัว เจดีย์วิเศษนี้เขาบำเพ็ญเพียรผสานพลังมานานปี อานุภาพเหนือกว่าสมบัติวิเศษทั่วไป นี่คือไม้ตายที่เขาใช้กำราบนาจา

ฉู่ฮ่าวยังเด็ก กระบี่เซียนหยวนนั่นคงยังไม่ได้ผสานพลังเต็มที่ หลี่จิ้งมั่นใจว่าจะต้องชนะ!

เจดีย์ทองคำลอยขึ้นกลางอากาศ เปล่งรัศมีเจิดจ้า ขยายใหญ่ขึ้นเป็นสิบวา กดทับลงมาที่ศีรษะของฉู่ฮ่าว

ภายในเจดีย์มีเพลิงสมาธิธาตุ  พวยพุ่งออกมา ความร้อนแรงแผ่ซ่านไปไกลถึงสิบลี้

นาจากัดฟันกรอด เขาเคยลิ้มรสความทรมานจากเจดีย์นี้มาแล้ว รู้ดีว่ามันร้ายกาจแค่ไหน กลัวว่าฉู่ฮ่าวจะรับมือไม่ไหว

แต่ฉู่ฮ่าวกลับยืนนิ่ง ไม่สะทกสะท้าน

"งั้นก็ดี... จะได้ลองของหน่อยว่ากระบี่เซียนหยวนของจริงมันเจ๋งแค่ไหน!"

ศาสตรากุศลธรรมระดับตำนาน จะมาแพ้สมบัติวิเศษภายหลังกำเนิดได้ยังไง?

ฉู่ฮ่าวถ่ายเทพลังเวทมหาศาลลงในกระบี่เซียนหยวน แล้วตวาดก้อง ฟันสวนขึ้นไป!