บทที่ 235 - เซอร์ไพรส์จากสามี

ดึกสงัด

ซินจื่อเหล่ยเดินออกมาจากห้องน้ำ สวมเพียงเสื้อคลุมอาบน้ำสีชมพูตัวเดียว นั่งลงที่ขอบเตียงเพื่อหวีผม

ผมเปียกชื้นที่ปรกอยู่ข้างแก้ม บวกกับเสน่ห์อันเย้ายวนทั่วทั้งเรือนร่างที่เผยออกมาอย่างไม่ปิดบัง และรอยยิ้มอย่างพึงพอใจที่มุมปาก

"มีสคริปต์ไหม?"

"มาขอสคริปต์จากฉันเนี่ยนะ?"

เซียวหลิงที่กำลังสูบบุหรี่หลังจบศึก ตบไปที่บั้นท้ายของเธอทีหนึ่ง "ฉันเนี่ยนะ นักเขียนบทระดับท็อปของโลก ผู้ชายที่เธอรักที่สุดเนี่ยนะ?"

"ผู้ชายของฉันน่ะ ฉันยอมรับ แต่ 'รักที่สุด' เนี่ย ขอเก็บไว้คิดก่อนแล้วกัน ก็ตอนนี้มันมีแค่เธอคนเดียวนี่นา"

"เธออยากมีกี่คนล่ะ? ปากเก่งไปงั้นแหละ แต่ปากจริง ๆ น่ะเล็กนิดเดียว ร้องแต่ไม่เอา ๆ"

ซินจื่อเหล่ยค้อนให้วงหนึ่ง "อย่าคิดว่าตัวเองเก่งนักเลย ฉัน... ฉันแค่ออมมือให้เธอต่างหาก"

เซียวหลิงขำ 'พี่เหล่ย' ยังคงปากแข็งเหมือนเดิม แต่ก็มีแค่ปากนี่แหละที่แข็ง

ส่วนอื่นน่ะ นิ่มไปหมดแล้ว

ซินจื่อเหล่ยกลอกตา "งานก็ส่วนงาน เรื่องส่วนตัวก็ส่วนตัว นักเขียนบทระดับท็อปแล้วไง นักเขียนบทระดับท็อปก็มีช่วงที่ฟอร์มตกเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?"

"ฉันเป็นนักแสดงมืออาชีพนะ อย่าเอาสคริปต์ขยะมาหลอกฉันล่ะ เข้าใจ?"

เซียวหลิงโอบเอวเธอ ดึงเข้ามาในอ้อมกอด "ฉันก็ชอบปากแบบนี้ของเธอนี่แหละ แข็งดี!"

"เพราะงั้น... 'พี่เหล่ย' ต้องไปต่อได้ทั้งคืนแน่ ๆ ไม่มีปัญหาใช่ไหม?"

ซินจื่อเหล่ยหน้าซีดเผือดทันที

ทั้งคืนเหรอ? นี่มันไม่ตายกันไปข้างเลยรึไง?

คนอื่นเธอไม่รู้หรอก และก็ไม่อยากจะรู้ด้วย แต่เซียวหลิง... เขาพูดจริงทำจริง บ้าพลังสุด ๆ

ดังนั้นเธอจึงรีบเปลี่ยนเรื่องทันที "อย่ามาพูดไร้สาระ มีสคริปต์ไหม? ไม่มีฉันจะนอนแล้ว พรุ่งนี้ยังมีงานต้องไปทำอีกนะ!"

เซียวหลิงหัวเราะ เขารู้ว่าเธอยอมแพ้แล้ว ก็เลยไม่ได้ไล่ต้อนต่อ

ซินจื่อเหล่ยค้อนให้วงหนึ่ง กำลังจะลุกขึ้น เสื้อคลุมอาบน้ำก็ร่วงหล่นลงมา พอมองไปก็เห็นว่าเป็นฝีมือของเซียวหลิง

"ไปทั้งอย่างนี้เลยเหรอ? พักนี้หุ่นดีขึ้นไม่เบานี่นา?"

เมื่อได้ยินดังนั้น ซินจื่อเหล่ยก็ยิ้มมุมปากอย่างภาคภูมิใจ เยื้องย่างเดินจากไป

แผ่นหลังช่างเย้ายวนใจยิ่งนัก

ไม่นานเธอก็กลับมาพร้อมกับกระเป๋าเป้ของเซียวหลิงจากห้องนั่งเล่น เปิดมันออกต่อหน้าเขา แล้วหยิบสคริปต์ออกมา

แล้วก็เริ่มอ่าน

ยิ่งอ่านก็ยิ่งชอบ

สคริปต์นี้...

ซินจื่อเหล่ยถึงกับทึ่งในใจ ไอ้หมอนี่ มันไม่ใช่แค่เก่งธรรมดาแล้ว

มันน่าสะพรึงกลัว

มนุษย์ในกำแพง, ไททันนอกกำแพง ความสัมพันธ์ระหว่างผู้ล่าและผู้ถูกล่า

บรรยากาศที่สิ้นหวังและกดดัน

แถมยังมีมนุษย์ที่กลายร่างเป็นไททันได้ ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน...

คิดออกมาได้ยังไงกันนะ?

แต่ว่า มีแค่สคริปต์ของซีซั่นแรกเท่านั้น ในส่วนของบทบาทของเธอ ก็จบลงที่ตอนถูกจับ แล้วผนึกตัวเองไว้ในผลึก

"แล้วที่เหลือล่ะ?"

"ถ่ายทีละซีซั่น ก็ให้สคริปต์ทีละซีซั่นสิ เธอก็เป็นนักแสดงรุ่นเก๋าแล้ว กฎแค่นี้ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ?"

ซินจื่อเหล่ยจะไม่ร้อนใจได้ยังไง ก็เรื่องราวมันสุดยอดขนาดนี้ ทำเธออินไปแล้ว

ไม่ได้อ่านตอนต่อไป ใจมันจะขาด

เซียวหลิงยิ้มมุมปาก แตะไปที่ริมฝีปากแดง ๆ ของเธอ "แต่ว่า... มันก็มีข้อยกเว้นอยู่นะ... เข้าใจ?"

เมื่อได้ยินดังนั้น ซินจื่อเหล่ยก็กลอกตา

ไอ้หมอนี่ มันจะเกินไปแล้วนะ

เธอค้อนให้วงหนึ่ง ความหมายชัดเจนอยู่ในตัว

ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นกะทันหัน เซียวหลิงตบไปที่บั้นท้ายเธอเบา ๆ ซินจื่อเหล่ยเข้าใจความหมายทันที

ซบหน้าลงกับหมอน

"ฮัลโหล? รู้ไหมว่านี่มันเวลาไพรม์ไทม์ของฉัน ถ้าไม่มีเรื่องด่วนล่ะก็น่าดู"

"ฮ่า ๆ ๆ"

ปลายสายมีเสียงหัวเราะหวาน ๆ ของอีวานกาดังขึ้นมา ก่อนจะถอนหายใจยาว ๆ "You win!"

"เป็นอย่างที่คุณคาดการณ์ไว้เลย พ่อของฉันแพ้การแข่งขันภายในพรรค ต่อไปนี้ฉันเป็นของคุณแล้ว เป็นของคุณโดยสมบูรณ์"

"เธอเป็นของฉันโดยสมบูรณ์มาตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอ นอกจากฉันแล้ว เธอยังจะมีอารมณ์กับผู้ชายคนอื่นได้อีกเหรอ?"

เซียวหลิงยิ้มมุมปาก "ว่ามาเถอะ อุตส่าห์โทรมาขนาดนี้ คงไม่ใช่แค่จะมาพูดประโยคนี้กับฉันหรอกใช่ไหม?"

"สมกับเป็นผู้ชายที่พิชิตฉันได้จริง ๆ เซียวหลิง คุณเก่งที่สุดเลย"

เสียงของอีวานกาเซ็กซี่และยั่วยวน "ทายสิว่าตอนนี้ฉันกำลังทำอะไรอยู่?"

เมื่อได้ยินเสียงที่ค่อนข้างหอบหนักดังมาจากในโทรศัพท์ เซียวหลิงก็เลิกคิ้วขึ้น

สาวฝรั่งนี่มันเร่าร้อนจริง ๆ สะใจชะมัด

เซียวหลิงตื่นเต้นขึ้นมาทันที ซินจื่อเหล่ยรับเคราะห์ไปเต็ม ๆ กัดฟันแน่น

"พ่อ... ของฉัน... ให้มาถามค่ะ"

เสียงของอีวานกาดังแบบขาด ๆ หาย ๆ "การเลือกตั้งครั้งหน้า... เขามีโอกาสชนะมากไหม?"

"บอกให้เขาทุ่มสุดตัวไปเลย ไม่ต้องกังวล ครั้งหน้าเป็นของเขาแน่นอน"

"เข้า... ใจ... แล้ว!"

เพราะความตื่นเต้นที่มากเกินไป อีวานกาถึงกับเปล่งเสียงร้องออกมาดังลั่น ผ่านไปเนิ่นนานกว่าจะกลับสู่สภาวะปกติ

"เมื่อไหร่จะกลับมาที่อเมริกาอีกคะ เจ้านาย ฉันอยากเจอคุณจังเลย"

อีวานกาลูบปลอกคอที่คอของเธอเบา ๆ เสียงกระดิ่งดังขึ้นมาอย่างแผ่วเบา

เซียวหลิงยิ้ม "ยุ่งมากเลย เธอมาหาฉันเองสิ บินมาส่งให้ถึงที่ พวกที่ไม่เชื่อฟังน่ะ ฉันไม่ชอบหรอกนะ"

"ไม่นะคะ!"

อีวานการีบตอบกลับ "ฉันเชื่อฟังที่สุดเลยนะคะ เจ้านาย~"

"บางเรื่องน่ะ ไม่ใช่แค่พูด แต่ต้องทำให้เห็นด้วย"

พูดจบ เซียวหลิงก็วางสายทันที จากนั้นก็หันมาตั้งใจกับเรื่องตรงหน้าต่อ

ซินจื่อเหล่ยเม้มริมฝีปากแน่น...

เช้าวันรุ่งขึ้น

เซียวหลิงจูบลาซินจื่อเหล่ย ต่างคนต่างแยกย้ายไปทำงาน

เขาขึ้นไปบนรถส่วนตัว ถือโอกาสใส่เมมโมรี่การ์ดลงในกล่องนิรภัย

เซียวหลิงให้คนขับรถมุ่งหน้าไปยังบ้านของเติ้งจื่อฉี

ตารางงานแน่นเอี้ยด ต้องรีบเก็บแต้มให้ครบทุกคนก่อนที่จะเริ่มถ่ายทำ "ผ่าพิภพไททัน"

วันนี้ถึงคิวของ เติ้งจื่อฉี, จางเลี่ยงอิ่ง และซ่งเชี่ยน หรือก็คือ 'กลุ่มนักร้อง' ทั้งสามคนนั่นเอง

นัดกันไว้เรียบร้อยแล้วว่าจะไปเติมน้ำมันกันที่บ้านของเติ้งจื่อฉี

เซียวหลิงเปิดประตูเข้าไป ก็ถึงกับตาพร่าไปกับภาพความขาวสว่างจ้าที่อยู่ข้างในทันที

"Surprise!"

ทั้งสามคนเปลี่ยนเป็นชุดรบประจำตัวของแต่ละคนเรียบร้อยแล้ว โพสท่าที่เซ็กซี่ที่สุด

เปิดประตูต้อนรับแขก

หนึ่งม่วง หนึ่งแดง หนึ่งดำ ส่องประกายตัดกัน

ดีไซน์ที่งดงามยั่วยวน เนื้อผ้าระดับหรูหราขั้นสุด ดูปุ๊บก็รู้ว่าไม่ถูก

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเซอร์ไพรส์ที่ทั้งสามสาวตั้งใจเตรียมไว้ให้

เซียวหลิงก็ดีใจสุด ๆ "ข้าพึงพอใจยิ่งนัก วันนี้ข้าจะเพิ่มเวลาให้เหล่าพระสนมที่รักอีกคนละสามชั่วยาม!"

กษัตริย์ตรัสแล้วไม่คืนคำ เซียวหลิงพูดคำไหนคำนั้น ไม่มีทางกลับคำเด็ดขาด

คอนเซ็ปต์หลักคือความพอใจของมังกร ออกรบในสนามรบอย่างเต็มที่

หลังจากนั้น

เติ้งจื่อฉีซบอยู่ในอ้อมกอดของเซียวหลิง หนังตาแทบจะปิด

"งานแสดงที่บิลบอร์ด คุณแน่ใจนะว่าไม่ไปกับฉัน?"

เติ้งจื่อฉีพูดเสียงยั่วยวน

แต่ว่าคุณสมบัติทางกายภาพมันขาดไปหน่อย รูปร่างที่เล็กกระทัดรัด ใบหน้าที่น่ารัก จะมาเดินสายยั่วยวนนี่มันถือว่าเดินผิดทางไปหน่อย

อย่างน้อยก็ยั่วยวนเซียวหลิงไม่สำเร็จล่ะ

"ไม่ไป"

เซียวหลิงปฏิเสธอย่างเด็ดขาด

เพลงที่ทั้งสองคนทำร่วมกัน ได้รับผลตอบรับดีเกินคาด ติดชาร์ตเพลงที่อเมริกาไปถึงหกสัปดาห์

สร้างสถิติที่ดีที่สุดเท่าที่ศิลปินเอเชียเคยทำได้ในชาร์ตเพลงของอเมริกา

เติ้งจื่อฉีก็เลยพลอยมีชื่อเสียงในระดับนานาชาติเพิ่มขึ้นไม่น้อย

ครั้งนี้ งานประกาศรางวัลบิลบอร์ดของอเมริกา ก็เลยเชิญทั้งเซียวหลิงและเติ้งจื่อฉีมาร่วมงานด้วย

เติ้งจื่อฉีก็จะไปร้องเพลงที่นั่นด้วย

เติ้งจื่อฉีออดอ้อนไม่ยอม "สามี~ ไปเป็นเพื่อนเค้าหน่อยนะ เค้าไปคนเดียวมันเหงานะ"

"ช่วยหยุดการแสดงที่น่าสังเวชของเธอทีเถอะ อย่ามาทำให้ลุคสายดาร์กยั่วยวนของเธอต้องแปดเปื้อนได้ไหม?"

เซียวหลิงพูดอย่างจนปัญญา "น้องชายฉันเกือบจะโดนเธอทำเอาตกใจจนหดหมดแล้ว ขอร้องล่ะ"

เติ้งจื่อฉีรีบก้มลงไปเป่าอย่างระมัดระวัง เป็นการประจบประแจงอย่างเอาใจสุด ๆ

เซียวหลิงถอนหายใจอย่างจนปัญญา "ฉันไปไม่ได้จริง ๆ ฉันต้องเข้ากองถ่ายแล้ว เธอก็รู้"

"แล้วจะทำยังไงล่ะ?"

เติ้งจื่อฉีพูดเสียงอู้อี้ "ให้ฉันไปแสดงคนเดียวบนนั้นมันน่าอายนะ ตอนท่อนแร็ปฉันก็ต้องยืนเฉย ๆ เหรอ?"

เพลงนี้มีท่อนแร็ปเยอะมาก ร้องยากสุด ๆ

ร้องเพลงเดียวจบ ปากของเติ้งจื่อฉียังไม่เมื่อยเท่าตอนนี้เลย

มันน่าอึดอัดจริง ๆ นะ

เซียวหลิงยิ้ม "วางใจเถอะ ฉันจะปล่อยให้เธอต้องลำบากได้ยังไง?"

"จัดหาคู่หูไว้ให้เธอเรียบร้อยแล้ว"

เติ้งจื่อฉีตาเป็นประกาย "ใครเหรอ?"

"อามู่ (Eminem)"

"จ... จริงเหรอ?"

"จริงแท้แน่นอน เขาเป็นเพื่อนซี้ฉันเอง แค่พูดคำเดียว เขาก็ตอบตกลงแล้ว"

เติ้งจื่อฉีตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูก อามู่เป็นถึงแร็ปเปอร์ระดับท็อปของโลกเลยนะ

เป็นระดับท็อปสุด ๆ ในสายตาของใครหลายคน เขาคือตำนานที่ไม่มีใครเทียบได้

ไม่รู้ว่ามีนักร้องหญิงกี่คนที่อยากจะร่วมงานกับเขาสักครั้ง

เติ้งจื่อฉีซาบซึ้งจนน้ำตาไหล "สามี ขอบคุณสำหรับเซอร์ไพรส์นะคะ คุณดีกับฉันจังเลย~"

"แค่ขอบคุณเหรอ?"

เติ้งจื่อฉีขยิบตาอย่างน่ารัก ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกอย่างบ้าคลั่ง

เซียวหลิงเลิกคิ้วขึ้น ยินดีต้อนรับสู่การเดินทางแห่งความสุข...

[จบตอน]