บทที่ 205 - แขกรับเชิญคนดัง

ดึกสงัด รถลีมูซีนคันยาวแล่นกลับเข้ามาในคฤหาสน์ อีบูจินก้าวลงจากรถ ท่วงท่าของเธอดูสง่างามและทรงอำนาจ ราวกับราชินีผู้เย็นชาที่ไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้

เธอเงยหน้าขึ้นมองหน้าต่างชั้นบน ไฟในห้องนอนใหญ่ยังคงสว่างอยู่ ส่วนห้องข้างๆ นั้นไฟดับสนิทแล้ว อีบูจินเผยรอยยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะเดินตรงเข้าไปในคฤหาสน์

เมื่อขึ้นมาถึงชั้นสอง แทนที่จะตรงไปยังห้องนอนใหญ่ เธอกลับหยุดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันไปเปิดประตูห้องข้างๆ โดยไม่สนใจเหล่าหญิงสาวที่ยังคงนอนหลับใหลอยู่บนเตียง เธอเดินตรงไปยังข้างเตียง ในถังขยะเต็มไปด้วยกระดาษทิชชู แต่กลับไม่มีร่องรอยของอุปกรณ์ป้องกันใดๆ

อีบูจินขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะหันหลังเดินออกจากห้อง แล้วมุ่งตรงไปยังห้องนอนใหญ่

ในห้องน้ำ เซียวหลิงกำลังอาบน้ำอยู่ ผนังกระจกใสทำให้มองเห็นเรือนร่างสูงใหญ่และสมส่วนของบุรุษเพศได้อย่างชัดเจน โดยเฉพาะส่วนนั้นที่ดูโดดเด่นเป็นพิเศษ

สีหน้าเคร่งขรึมของอีบูจินผ่อนคลายลง เธอถอนหายใจอย่างโล่งอก แล้วเดินเข้าไปเอ่ยเรียก “ที่รัก” ในน้ำเสียงของเธอมีความขมขื่นเจือปนอยู่เล็กน้อย

“คุณอยากมีลูกแล้วเหรอคะ?”

เซียวหลิงที่กำลังล้างตัวอยู่หันกลับมามองเธอ “กลับมาแล้วเหรอ? ถามเรื่องนี้ทำไม?”

อีบูจินพูดอย่างร้อนรน “เมื่อก่อนฉันอยากมีลูก คุณก็ไม่ยอมมาตลอด แต่ครั้งนี้คุณมา ทุกครั้งก็ไม่เคยป้องกัน ฉันยังแอบดีใจอยู่เลย คิดว่าคุณเปลี่ยนใจแล้ว แต่ว่า เมื่อวานคุณไม่ป้องกันกับผู้หญิงพวกนั้นก็แล้วไป แต่วันนี้กับผู้หญิงพวกนี้ ทำไมถึงไม่ป้องกันอีก?”

“ฟังนะคะ คนเดียวที่จะมีลูกให้คุณได้คือฉันเท่านั้น ได้ยินไหม?!”

เมื่อได้ยินดังนั้น เซียวหลิงก็รู้สึกจนปัญญา ผู้หญิงคนนี้มีความเป็นเจ้าของสูงมากจริงๆ ที่เธอยอมจัดหาผู้หญิงให้เขา ก็เพราะในสายตาของเธอ นักแสดงหญิงเหล่านั้นอยู่คนละระดับชั้นกับเธอโดยสิ้นเชิง พวกเธอเป็นเพียงเครื่องมือที่เธอใช้เพื่อเอาใจเซียวหลิงเท่านั้น

“ได้ยินแล้ว ครั้งหน้าจะทำอีก”

เซียวหลิงดึงเธอเข้ามาทันที น้ำจากฝักบัวสาดลงมาจนเสื้อผ้าของเธอเปียกโชก แนบไปกับเรือนร่าง เผยให้เห็นสัดส่วนที่งดงาม

“พี่สาว น้ำเสียงของคุณเมื่อกี้มันดุเกินไปนะ ผมไม่ชอบเลย ช่วยพูดใหม่อีกครั้งได้ไหมครับ?” เซียวหลิงยิ้ม แต่ในน้ำเสียงกลับแฝงไปด้วยความเด็ดขาดที่ไม่ยอมให้ปฏิเสธ

“คุณ...”

อีบูจินหน้าแดงก่ำ เมื่อสบเข้ากับสายตาที่น่าเกรงขามของเซียวหลิง สุดท้ายเธอก็ยอมแพ้ น้ำเสียงของเธออ่อนลงทันที

“ขอโทษค่ะที่รัก ฉันก็แค่รักคุณมากเกินไป ฉันไม่ได้ตั้งใจจะบังคับคุณนะคะ”

“ดีมาก”

เซียวหลิงให้อภัยเธอทันที “คุณต้องคิดในแง่ดีสิครับ พวกเธอก็แค่อุ้มบุญให้ไม่ใช่เหรอ? รอให้พวกเธอท้องแล้วคลอดออกมา คุณก็จะได้มีลูกของตัวเองโดยไม่ต้องลำบากตั้งครรภ์ สะดวกสบายแค่ไหน คุณว่าจริงไหมล่ะครับ?”

อีบูจินถึงกับพูดไม่ออก เธออยากจะเถียงว่าเขากำลังหลอกเธอเหมือนเด็กๆ แต่ก็กลัวว่าจะทำให้เขาโกรธเหมือนเมื่อครู่ จึงได้แต่ก้มหน้าไม่พูดอะไร จะทำอะไรได้ ในเมื่อเธอรักเขามากเกินไป ยิ่งไปกว่านั้น เขาก็อุตส่าห์หาเหตุผลมาหลอกเธอแล้ว สำหรับเธอนั่นก็เพียงพอ มันแสดงให้เห็นว่าเขารักเธอ ถ้าไม่รักก็คงไม่จำเป็นต้องเสียเวลาหลอก

เซียวหลิงโอบเอวของเธอ “พี่สาว ถ้าคุณรู้สึกไม่สบายใจ จะมีลูกเองก็ได้นะครับ แต่คุณต้องพยายามหน่อยนะ”

เมื่อได้ยินดังนั้น อีบูจินที่เดิมทีก็แทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว ก็ยิ่งรู้สึกอ่อนระทวยลงไปอีก

วันรุ่งขึ้น

เซียวหลิงไปเข้าร่วมรายการวาไรตี้ชื่อดังของเกาหลี “รันนิ่งแมน” ทันทีที่เซียวหลิงปรากฏตัว ทีมงานหญิงในสตูก็พากันส่งเสียงกรีดร้องอย่างตื่นเต้น พิธีกรในรายการก็แสดงท่าทีตื่นเต้นโอเวอร์ ซึ่งเป็นจุดเด่นของรายการวาไรตี้เกาหลีอยู่แล้ว

โดยเฉพาะพิธีกรหญิงอย่างซงจีฮโย ที่ถึงกับหน้าแดงก่ำ ไม่กล้าสบตาเซียวหลิงตรงๆ จนทำให้พิธีกรคนอื่นๆ พากันแซวไม่หยุด

คิมจงกุกตบไหล่ซงจีฮโยเบาๆ แล้วทำท่าทางล้อเลียน “พี่สาว ตั้งสติหน่อยสิ ตั้งสติหน่อย!”

ซงจีฮโยที่ปกติมักจะแสดงออกในลุคสาวห้าวและพร้อมจะโต้ตอบด้วยกำลัง แต่ครั้งนี้เธอกลับได้แต่ยิ้มแล้วก้มหน้าลงอย่างเขินอาย

ยูแจซอกทำหน้าจนปัญญา “ถ่ายรายการมาตั้งหลายตอน นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่เห็นจีฮโยมีท่าทีแบบนี้กับแขกรับเชิญผู้ชาย ขอสัมภาษณ์หน่อยเถอะ เซียวหลิงสุดหล่อของเรานี่ใช่ผู้ชายในอุดมคติของคุณรึเปล่า?”

ซงจีฮโยชำเลืองมองเซียวหลิงแวบหนึ่ง แล้วก็รีบก้มหน้าลงอย่างเขินอาย “ใช่ค่ะ!”

“ว้าว!!!” พิธีกรคนอื่นๆ พากันโห่ร้องแซว

คิมจงกุกและฮาฮารีบวิ่งเข้าไปทำท่าปั๊มหัวใจให้แกรี่ ซึ่งเป็นคู่จิ้นในรายการกับซงจีฮโย แกรี่ก็แสดงได้อย่างเข้าขากัน “แล้วฉันล่ะ? เป็นแค่ตัวสำรองเหรอ?”

มุกตลกนี้ทำให้ทั้งสตูดิโอหัวเราะกันครื้นเครง

หลังจากทักทายกันเสร็จ ทุกคนก็ย้ายไปนั่งในห้อง โดยมีเซียวหลิงเป็นศูนย์กลาง ก่อนที่เกมจะเริ่ม ยูแจซอกก็ถือโอกาสสัมภาษณ์เขา

ยูแจซอก: “เซียวหลิงมักจะแสดงภาพลักษณ์ที่จริงใจต่อหน้าแฟนๆ อยู่เสมอ ดังนั้นช่วยตอบตามความจริงด้วยนะครับ คุณรู้ใช่ไหมว่าตัวเองหล่อมาก?”

เซียวหลิงยิ้มแล้วพยักหน้า: “เน (ครับ)!”

คำตอบสั้นๆ คำเดียว ทำให้คนรอบข้างหัวเราะกันลั่น

ยูแจซอกรีบพูดแก้: “ถ้าเป็นเมื่อก่อน เวลาศิลปินถูกถามแบบนี้ ก็คงจะตอบว่า ‘ที่ไหนกัน คุณชมเกินไปแล้ว’ แต่ตอนนี้ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว งั้นสมมติว่าตอนนี้เป็นยุคก่อน แล้วผมถามอีกครั้งนะครับ”

เซียวหลิงยิ้มแล้วพยักหน้า

ยูแจซอก: “ขอถามคุณเซียวหลิงนะครับ คุณที่ได้ชื่อว่าเป็นหนุ่มหล่อราวกับรูปสลัก คุณรู้ใช่ไหมครับว่าตัวเองหล่อมาก?”

เซียวหลิงรีบทำท่าทางถ่อมตัว: “ที่ไหนกันครับ คุณพูดแบบนี้ผมก็เขินแย่เลย”

ทุกคนต่างก็หัวเราะกันครื้นเครง

จีซอกจินหัวเราะไปพลางพูดไปพลาง: “รู้สึกว่าพูดแบบนี้ยิ่งน่าหมั่นไส้กว่าเดิมอีกนะ”

ยูแจซอกรีบพูดต่อ: “ดีมาก งั้นเวลากลับมาสู่ปัจจุบัน คุณเซียวหลิง คุณรู้ใช่ไหมว่าตัวเองหล่อมาก?”

เซียวหลิงก็เล่นตามน้ำ แอ่นหลังทำท่าเก๊กหล่อ “เน!”

ทุกคนต่างก็ปรบมือหัวเราะลั่น แม้แต่ทีมงานก็ยังอดขำไม่ได้ ไม่คิดว่าเซียวหลิงจะมีเซนส์วาไรตี้ดีขนาดนี้

หลังจากนั้นก็เป็นการเล่นเกมดึงป้ายชื่อและเกมอื่นๆ ซึ่งเซียวหลิงก็ตั้งใจถ่ายทำรายการจนจบ นอกจากจะได้โปรโมตภาพยนตร์แล้ว ยังสร้างความประทับใจที่ดีให้กับทีมงานรายการอีกด้วย และพอรายการถ่ายทำเสร็จ เขาก็พาซงจีฮโยไปที่โรงแรมทันที

อยู่ที่จีนก็เข้าร่วมรายการรันนิ่งแมน มาอยู่ที่เกาหลีก็เข้าร่วมรันนิ่งแมน ถือว่าครบสูตรพอดี

หลังจากนี้ ตารางงานของเซียวหลิงในเกาหลีก็สิ้นสุดลง อีบูจินไปส่งเขาที่สนามบินด้วยตัวเอง ในแววตาของเธอเต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์

“ผู้หญิงพวกนั้นฉันจะดูแลให้เอง คุณไม่ต้องเป็นห่วง”

เมื่ออยู่ที่เกาหลี เซียวหลิงไม่ต้องกังวลเลยว่าจะมีใครมาทำให้เขาเสียชื่อเสียง นักแสดงหญิงทุกคนที่เขาเคยมีความสัมพันธ์ด้วย อีบูจินจะให้คนคอยดูแลและจับตามองอย่างดี แน่นอนว่า ก็จะมอบชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีให้กับพวกเธอด้วย จอนจีฮยอน ซงฮเยคโย และนักแสดงหญิงคนอื่นๆ ก็มาอยู่ข้างกายเซียวหลิงด้วยวิธีนี้ หลังจากมีชีวิตที่สุขสบายแล้ว พวกเธอก็ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขไปวันๆ ครั้งนี้สมาชิกวงเกิลส์เจเนอเรชันและซงจีฮโยก็คงจะมีชะตากรรมเช่นเดียวกันในอนาคต

น่าเสียดายที่ครั้งนี้อยู่ได้ไม่นาน ไม่อย่างนั้นคงจะได้เก็บเกิร์ลกรุ๊ปเพิ่มอีกสักวงสองวง จะหน้าจริงหรือหน้าปลอมก็ไม่สำคัญ เมื่อมาถึงระดับนี้แล้ว ที่นอนด้วยก็ไม่ใช่นักแสดงหญิงอีกต่อไป แต่คืออำนาจ การที่เทพธิดาที่คนอื่นบูชา กลับต้องมาอยู่ใต้ร่างของตัวเอง สิ่งที่เขาต้องการก็คือความรู้สึกแบบนี้แหละ

“เอาล่ะ ผมไปนะ แล้วเจอกันใหม่”

เซียวหลิงจูบลาที่ริมฝีปากแดงสดของอีบูจิน แล้วก็ลงจากรถไปอย่างสง่างาม เดินตรงเข้าไปยังช่องทางวีไอพี ส่วนบอดี้การ์ดที่ตามมาด้วย ก็ถูกส่งกลับประเทศไปก่อนแล้ว เมื่ออยู่ต่างประเทศ ความปลอดภัยของเซียวหลิงไม่ต้องเป็นห่วงเลย ด้วยจำนวนแฟนสาวของเขา ไปที่ไหนก็มีแต่ชีวิตที่หรูหราฟู่ฟ่า

และสถานีต่อไป ญี่ปุ่น ก็มีแฟนสาวของเขารออยู่เช่นกัน...

[จบตอน]