บทที่ 145 - ปฏิกิริยาจากผู้ชมและการเปิดตัวเหล่าหัวหน้าหน่วย

“ฮ่าๆ ฉันหล่อไหม หล่อไหม?!”

ในวิลล่า หวงเสี่ยวหมิงมองตัวเองในทีวีอย่างตื่นเต้น สะใจจนถึงขีดสุด เขามีความฝันที่จะเป็นประธานบริษัทจอมเผด็จการมาตลอด แต่ทุกครั้งที่แสดงบทบาทนี้ ก็มักจะมีคนบอกว่าเขาดูเลี่ยน แต่ครั้งนี้ เขายืนหยัดขึ้นมาได้แล้ว!

ไม่ว่าจะเป็นรูปร่าง เสื้อผ้า หรือทรงผม รวมถึงภาพที่ถ่ายทำออกมา นี่แหละคือภาพลักษณ์ประธานบริษัทจอมเผด็จการในอุดมคติของเขา! โชคดีที่เขาเชื่อฟังคำพูดของเซียวหลิงมาตลอด ทั้งลดน้ำหนักและออกกำลังกาย ในกองถ่ายก็มีเซียวหลิงคอยชี้แนะ บวกกับมุมกล้องที่สมบูรณ์แบบของเขา ทำให้เขาออกมาดูดีขนาดนี้

“หล่อ หล่อจริงๆ”

หยางอิ่งทำหน้าชื่นชม แต่จริงๆ แล้วไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย ล้วนแล้วแต่เป็นการเสแสร้ง ถ้าเธอเอาฝีมือการแสดงที่ใช้กับหวงเสี่ยวหมิงไปใช้ในการแสดง อย่างน้อยก็ต้องได้รางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ไม่เหมือนตอนที่อยู่กับเซียวหลิง ตอนที่บอกว่าเขาสุดยอดจริงๆ ล้วนแล้วแต่เป็นการชื่นชมที่จริงใจและอิ่มเอมใจ

หวงเสี่ยวหมิงตื่นเต้นเป็นพิเศษ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาเซียวหลิงทันที “หลิงเอ๋อร์ ขอบคุณมากนะ ว่างๆ ออกมาทานข้าวกัน…”

“แกบ้าเหรอ? ดึกดื่นป่านนี้แล้วแกโทรมาบอกฉันเรื่องนี้เหรอ? ฉันยุ่งอยู่!”

เซียวหลิงพูดอย่างไม่สบอารมณ์ แล้วก็วางสายไปเลย เขายังยุ่งอยู่กับการตัดต่อตอนสุดท้ายของ ‘เทพมรณะ’ อยู่เลย เกือบจะไม่ทันกำหนดแล้ว แถมยังต้องปรนนิบัติหยางมี่ที่หิวโหย ปล่อยให้เธอขย่มอยู่บนตัวเขา จะมีอารมณ์ไปสนใจหวงเสี่ยวหมิงที่ไหนกัน?

หวงเสี่ยวหมิงก็ไม่ได้สนใจ หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโพสต์เวยป๋ออย่างตื่นเต้น “ฉันมาแล้ว ฟันทีเดียวดับเลย ว่าไง?”

ไม่นาน ข้างล่างก็เต็มไปด้วยความคิดเห็นต่างๆ นานาจากชาวเน็ต ครั้งนี้การแสดงของหวงเสี่ยวหมิงดีมากจริงๆ ควรค่าแก่การชื่นชม ไม่สิ ควรจะบอกว่าการแสดงของนักแสดงทุกคนในกองถ่าย ‘เทพมรณะ’ ดีมาก สวยงามไร้ที่ติ…

ก็มีคนเข้ามาด่าหวงเสี่ยวหมิงข้างล่างเหมือนกัน

“น้องสาวตัวเองยังจะจับอีก แกเป็นคนหรือเปล่า? รีบปล่อยลูเคียของฉันมาเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นแกเจอดีแน่!”

“ต้องรออีกหนึ่งสัปดาห์ พี่เสี่ยวหมิง สปอยล์ให้หน่อยสิ ว่าสุดท้ายแล้วลูเคียตายไหม ขอร้องล่ะ!”

“ขอด้วยคน ใครกล้าทำร้ายลูเคียสุดที่รักของฉัน ฉันจะทำลายล้างทั้งโลก!”

“โลก: แล้วไง?”

…

เมื่อสุดสัปดาห์มาถึง ตอนใหม่ล่าสุดของ ‘เทพมรณะ’ ก็ออกอากาศอย่างเป็นทางการ ผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วนต่างเฝ้ารอหน้าจอโทรทัศน์

“แข็งแกร่ง… แข็งแกร่งเกินไปแล้ว…”

อาบาราอิ เร็นจิที่พ่ายแพ้ให้กับคุโรซากิ อิจิโกะ คุกเข่าลงบนพื้น เบิกตากว้าง “มองเห็นแค่ดาบที่สองของหัวหน้าหน่วยเท่านั้นเอง ตอนที่เขาชักดาบออกมา กับตอนที่เก็บดาบกลับเข้าไปมองไม่เห็นเลย นี่คือความแข็งแกร่งของหัวหน้าหน่วยคุจิกิเหรอ?”

ไม่ใช่แค่เร็นจิที่ตกใจ แต่ยังรวมถึงผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วนหน้าจอด้วย คุจิกิ เบียคุยะที่แข็งแกร่งขนาดนี้ ให้ความรู้สึกกดดันอย่างมหาศาล!

จากนั้น ภายใต้ความแข็งแกร่งที่เด็ดขาดของคุจิกิ เบียคุยะ ลูเคียก็ถูกจับตัวไปและกลับไปยังโซลโซไซตี้ สิ่งที่รอเธออยู่ คือ… การประหาร

คุโรซากิ อิจิโกะไม่สามารถนิ่งดูดายให้คุจิกิ ลูเคียถูกประหารได้ ภายใต้ความช่วยเหลือของอุราฮาร่า คิสึเกะและชิโฮอิน โยรุอิจิ เขาก็ได้รับพลังยมทูตที่เป็นของตัวเองกลับคืนมา และรวมทีมกับอิโนะอุเอะ โอริฮิเมะ, อิชิดะ อุริว และคนอื่นๆ มุ่งหน้าไปยังโซลโซไซตี้ เพื่อช่วยเหลือคุจิกิ ลูเคีย

จากนั้น โฉมหน้าทั้งหมดของโซลโซไซตี้, เซย์เรย์เทย์, สิบสามหน่วยพิทักษ์… ก็เปิดเผยต่อหน้าผู้ชม

เนื้อเรื่องในที่สุดก็เข้าสู่ช่วงไคลแม็กซ์ ผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วนอดไม่ได้ที่จะหายใจเร็วขึ้น หัวใจเต้นแรง ต่อไป ก็คงจะเป็นฉากที่อัศวินไปช่วยเจ้าหญิงแล้วสินะ? แต่ว่า เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคุจิกิ เบียคุยะที่แข็งแกร่ง คุโรซากิ อิจิโกะและพรรคพวกจะช่วยลูเคียออกมาได้อย่างไร? โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อผู้ชมได้รู้ว่าสิบสามหน่วยพิทักษ์มีหัวหน้าหน่วยถึงสิบสามคน… ยิ่งกดดันจนหายใจไม่ออก

คนเดียวยังเอาชนะไม่ได้เลย แล้วหัวหน้าหน่วยสิบสามคน… นี่จะชนะได้อย่างไร?

ทว่าคุโรซากิ อิจิโกะก็ไม่ได้ยอมแพ้ ภายใต้ความช่วยเหลือของชิบะ คูคาคุ ทุกคนก็บุกเข้าเซย์เรย์เทย์ได้สำเร็จ แต่เนื่องจากเกิดความผิดพลาดตอนที่ทะลวงกำแพงป้องกัน ทีมช่วยเหลือจึงถูกแยกออกเป็นสี่กลุ่ม และแยกย้ายกันไป

ในขณะเดียวกัน… ก็ได้เห็นเครื่องมือประหารที่มีแต่ระดับหัวหน้าหน่วยเท่านั้นถึงจะได้ใช้ - โซเคียคุ!

อาบาราอิ เร็นจิได้บอกข่าวที่อิจิโกะและคนอื่นๆ มาถึงโซลโซไซตี้เพื่อช่วยเหลือเธอกับลูเคีย ตอนที่จากไป เขาก็ได้พบกับหัวหน้าหน่วยที่ห้า ไอเซ็น ซึ่งไอเซ็นบอกว่าลูเคียไม่ได้มีความผิดถึงขั้นต้องตาย ยิ่งไม่ต้องถึงกับต้องใช้โซเคียคุประหาร เขาสงสัยว่าเบื้องหลังมีคนคอยบงการทุกอย่างอยู่

จากนั้น หัวหน้าหน่วยแต่ละคนก็ถูกเรียกประชุมด่วนที่ห้องประชุมใหญ่ ซึ่งนี่ก็เป็นครั้งแรกที่หัวหน้าหน่วยทั้งสิบสามคนของสิบสามหน่วยพิทักษ์ปรากฏตัวต่อหน้าผู้ชมอย่างครบถ้วน ความกดดันเต็มพิกัด

ตามลำดับคือ หัวหน้าหน่วยที่หนึ่ง…

หัวหน้าหน่วยที่สอง - ซุยฟง, หัวหน้าหน่วยที่สาม - อิจิมารุ กิง, หัวหน้าหน่วยที่สี่ - อุโนะฮานะ เร็ตสึ

หัวหน้าหน่วยที่ห้า - ไอเซ็น, หัวหน้าหน่วยที่หก - คุจิกิ เบียคุยะ, หัวหน้าหน่วยที่เจ็ด - โคมามูระ ซาจิน, หัวหน้าหน่วยที่แปด - เคียวราคุ ชุนซุย, หัวหน้าหน่วยที่เก้า - โทเซ็น คานาเมะ

…

หัวหน้าหน่วยที่สิบ - ฮิซึกายะ โทชิโร่, หัวหน้าหน่วยที่สิบเอ็ด - ซาราคิ เคมปาจิ, หัวหน้าหน่วยที่สิบสอง - คุโรซึจิ มายูริ, หัวหน้าหน่วยที่สิบสาม - อุคิทาเกะ จูชิโร่

ยามาโมโตะ, ซุยฟง, อุโนะฮานะ… เคียวราคุ, อุคิทาเกะ, โทเซ็น… เคมปาจิ, โทชิโร่, มายูริ

ขณะที่ทุกคนกำลังหารือกันว่าจะจัดการกับอิจิมารุ กิงที่ปล่อยให้คุโรซากิ อิจิโกะและพรรคพวกไปได้อย่างไร พวกเขาก็ได้รู้ข่าวว่ามีผู้บุกรุกเข้ามาในเซย์เรย์เทย์ เคมปาจิไม่พูดพร่ำทำเพลง ลุกขึ้นแบกยาจิรุรองหัวหน้าหน่วยของเขาทันที แล้วเริ่มตามหาผู้บุกรุก

ในขณะเดียวกัน ทีมช่วยเหลือก็ต่างก็เผชิญหน้ากับศัตรู โชคดีที่มีเรื่องน่าตื่นเต้นแต่ก็ปลอดภัย ต่างก็ผ่านไปได้อย่างราบรื่น คุโรซากิ อิจิโกะยิ่งแล้วใหญ่ หลังจากที่เอาชนะอาบาราอิ เร็นจิได้อีกครั้ง ก็ได้รับความไว้วางใจจากเขาว่าจะต้องช่วยลูเคียกลับมาให้ได้

…

ยามค่ำคืน รองหัวหน้าหน่วยที่ห้า ฮินาโมริ โมโมะ เคาะประตูห้องของไอเซ็น เพราะอาบาราอิ เร็นจิเป็นเพื่อนที่ดีของเธอมาตลอด ส่วนไอเซ็นก็ปลอบโยนเธออย่างอ่อนโยน การได้อยู่ข้างๆ หัวหน้าหน่วยที่อบอุ่นหัวใจแบบนี้ ฮินาโมริ โมโมะก็รู้สึกมีความสุขมาก ฉากที่อบอุ่นนี้ทำให้ความตึงเครียดของผู้ชมได้ผ่อนคลายลง ในขณะเดียวกันก็ทำให้เข้าใจโซลโซไซตี้ลึกซึ้งขึ้น หัวหน้าหน่วยก็ไม่ได้เย็นชาไปเสียทุกคน

ไอเซ็นที่อ่อนโยนและสง่างาม, ฮินาโมริ โมโมะที่น่ารักและเชื่อฟัง

คืนหนึ่งผ่านไป เช้าตรู่มาถึง ไอเซ็นทิ้งฮินาโมริ โมโมะที่หลับใหลอยู่ไว้ แล้วก็ออกจากห้องไปก่อน โดยมีคนหนึ่งตามหลังเขาไป

ไม่นาน… เธอก็เริ่มเตรียมงาน แต่เมื่อย่างเท้าเข้าไปในสวนกลาง ก็ต้องตกใจเมื่อพบว่าไอเซ็นถูกตรึงอยู่บนกำแพงสูง!

“!”

เมื่อเห็นหัวหน้าหน่วยที่รักเสียชีวิตอย่างไม่คาดคิด ฮินาโมริก็ร้องไห้ไม่หยุด ส่วนยมทูตคนอื่นๆ ที่เห็นเหตุการณ์ ก็ต่างก็ตกตะลึง

ตอนนี้ ก็จบลงที่ตรงนี้… ผู้ชมต่างก็วิ่งไปที่โลกออนไลน์ เพื่อแสดงความตกใจของตัวเอง

“ไม่จริงน่า ฉันเพิ่งจะชอบหัวหน้าหน่วยคนนี้…”

“ตอนที่หัวหน้าหน่วยไอเซ็นปลอบโยนฮินาโมริอบอุ่นมากเลยนะ หัวหน้าหน่วยที่อบอุ่นขนาดนี้ก็ตายแบบนี้เลยเหรอ? ผู้กำกับเซียวคุณไม่มีหัวใจเลยนะ!”

“ดูออกเลยว่า ผู้กำกับเซียวไม่ชอบแสดงจริงๆ เขียนบทเอง กำกับเอง แสดงเอง ฆ่าตัวเอง มีความจำเป็นต้องรีบเลิกงานขนาดนี้เลยเหรอ?”

“หัวหน้าหน่วยไอเซ็น (ร้องไห้)!...”

[จบตอน]