บทที่ 90 - การพิชิตใจสาวน้อยและความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน

“ผู้กำกับเซียว เจ็บ~”

“เดี๋ยวก็ดีขึ้นแล้ว เชื่อฉันสิ”

“อืม”

เซียวหลิงเป็นนักปฏิบัติการจีบสาว ในเรื่องนี้เขาไม่เคยปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป หลังจากทานของว่างยามดึกเสร็จและกลับถึงโรงแรม เขาก็จัดการถงลี่ย่าไปหนึ่งรอบอย่างหนักหน่วงจนเธอหลับสนิทไป จากนั้นก็รีบอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ จัดแต่งทรงผมและฉีดน้ำหอมจนเรียบร้อย ก่อนจะถือไวน์แดงขวดหนึ่งไปเคาะประตูห้องของหลี่ชิ่น

จากนั้นก็เป็นไปตามสเต็ป...ดนตรี, ไวน์แดง, คำหวาน, จูบ ทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติ...

ให้ตายเถอะ!

หลังจากเสร็จเรื่องแล้ว เซียวหลิงก็จุดบุหรี่ขึ้นมาสูบหนึ่งมวน พิงหัวเตียงอย่างมีความสุขเหมือนได้ขึ้นสวรรค์

“เปิดเผยแล้วจะทำไม? ถ้าฉันขนาดเธอเป็นแฟนฉันยังไม่กล้าเปิดเผย แล้วฉันจะยังเป็นผู้ชายอะไรได้อีก?”

คำพูดที่ดูเผด็จการเล็กน้อย แต่กลับมัดใจหลี่ชิ่นได้อยู่หมัด เธอจ้องมองเขาด้วยสายตาเคลิบเคลิ้ม ผู้ชายแบบนี้ จะเป็นคนเจ้าชู้ได้อย่างไร? ไม่มีทาง เขาคือผู้ชายที่ดีที่สุด!

หลังจากประทับใจแล้ว หลี่ชิ่นก็ทำหน้าเศร้า “ฉันมีสัญญากับบริษัท ห้ามมีความรัก ดังนั้นฉันไม่สามารถเปิดเผยความสัมพันธ์กับนายได้”

“แล้วจะทำไมล่ะ? อย่างมากเธอก็ยกเลิกสัญญาไปสิ ค่าปรับฉันจ่ายให้”

“ไม่ได้!”

หลี่ชิ่นเต็มไปด้วยความประทับใจ “ฉันรู้ความตั้งใจของนายแล้ว แต่อาชีพของนายตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงขาขึ้น จะมีอุปสรรคไม่ได้”

“แล้วฉันตอนนี้ก็มีข่าวลือไม่ได้ ไม่อย่างนั้นอาชีพของฉันจะได้รับผลกระทบ”

“นาย... จะไม่โกรธใช่ไหม?”

หลี่ชิ่นมองเซียวหลิงอย่างระมัดระวัง ทำท่าเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่กลัวว่าเขาจะโกรธ

เซียวหลิงแอบหัวเราะในใจ ถ้าไม่ใช่เพราะรู้ว่าเธอมีสัญญาจำกัดอยู่ เขาจะพูดแบบนั้นได้อย่างไร จัดการอยู่หมัด! เขาทำหน้าเหมือน “ฉันจนปัญญาจริงๆ” แล้วแกล้งพูดว่า “เธอก็พูดแบบนี้แล้ว ฉันจะไปทำอะไรได้?”

“อย่างมากต่อไปก็รักษาระยะห่างกับเธอในที่สาธารณะ ไม่บอกใครเรื่องความสัมพันธ์ของเรา เป็นความรักใต้ดินก็ได้”

“รอให้เธอมีที่ยืนในวงการอย่างมั่นคงแล้ว ฉันค่อยเปิดเผยความสัมพันธ์ของเรา”

“อืม” หลี่ชิ่นเต็มไปด้วยความหวานชื่น “ขอบคุณนะหลิง นายดีกับฉันจริงๆ”

ดูสิ ยังต้องมาขอบคุณฉันอีกนะ

เซียวหลิงกระแอมหนึ่งครั้ง “นี่มันมีอะไรต้องขอบคุณ? ใครใช้ให้เธอเป็นผู้หญิงที่ฉันรักที่สุดล่ะ อีกอย่าง เธอไม่เหนื่อยเหรอ?”

หลี่ชิ่นหน้าแดงระเรื่อ ค้อนให้เซียวหลิงหนึ่งที จากนั้นก็มุดเข้าไปในผ้าห่ม

เซียวหลิงพิงหัวเตียง สูดหายใจเข้าลึกๆ ใสซื่อแต่ก็พยายาม เด็ดจริงๆ!

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว อีกหนึ่งเดือนผ่านไป เซียวหลิงในกองถ่าย ‘Detective Chinatown’ วนเวียนอยู่ระหว่างถงลี่ย่ากับหลี่ชิ่น จัดการได้อย่างอยู่หมัด ปัจจุบันนี้ ความสัมพันธ์ก็ยังคงมั่นคงอยู่

หลี่ชิ่นไม่มีเล่ห์เหลี่ยมอะไร โดยพื้นฐานแล้วก็คือเซียวหลิงพูดอะไรเธอก็เชื่ออย่างนั้น ผู้หญิงที่ตกหลุมรักมักจะไม่มีเหตุผล ส่วนถงลี่ย่าเป็นผู้หญิงที่เคยถูกเซียวหลิงทำร้ายมาแล้วครั้งหนึ่ง ทำให้มีปมในใจ ดังนั้นนานๆ ทีเธอก็จะลองหยั่งเชิงเซียวหลิงบ้าง แต่เซียวหลิงก็อ่านความคิดของเธอออก ทุกครั้งจึงผ่านไปได้อย่างสมบูรณ์แบบ ทำให้ตอนนี้ความรู้สึกผิดในใจของถงลี่ย่าสะสมไปถึงระดับหนึ่งแล้ว และความเชื่อใจที่มีต่อเซียวหลิงก็ถึงจุดสูงสุดที่ไม่เคยมีมาก่อน ดังนั้นถึงแม้เซียวหลิงจะสอนบทให้หลี่ชิ่นและนักแสดงหญิงคนอื่นๆ ในกองถ่าย เธอก็ไม่ได้รู้สึกอะไร เธอยังสามารถยิ้มมองได้ ไม่ถือเป็นเรื่องใหญ่ พูดถึงที่สุดแล้ว เธอก็ยังคงใจดีเกินไป

ขณะเดียวกันความคืบหน้าทางฝั่ง ‘ตำนานเจินหวน’ เซียวหลิงก็ไม่ได้ทอดทิ้ง สามล้อของเจิงหลี, จั่วเสี่ยวชิง และฉินหลานก็ยังคงขับอยู่เป็นประจำ หลานอิ๋งอิ๋ง, เร่ออีจา และแฟนเก่าคนอื่นๆ ก็เริ่มจะกลับมารื้อฟื้นความหลังกันแล้ว แน่นอนว่าความรู้สึกก็ไม่เหมือนเดิม พวกเธอไม่เหมือนถงลี่ย่าที่ใจดี และไม่เหมือนหยางมี่ที่ใจกว้าง ยิ่งไม่เหมือนเจิงหลี, ฉินหลานพวกเธอที่ใส่ใจ พวกเธอที่เคยถูกทำร้ายมาแล้วครั้งหนึ่ง ยากที่จะเชื่อใจเซียวหลิงในเรื่องความรู้สึกอีกครั้ง การกลับมารื้อฟื้นความหลังก็แค่เพราะชีวิตในกองถ่ายน่าเบื่อเกินไป และปัญหาทางเพศต้องการการแก้ไข ขณะเดียวกันเทคนิคและร่างกายของเซียวหลิง ก็ทำให้พวกเธอพอใจมาก ก็ถือว่าเป็นเครื่องมือที่ดีอย่างหนึ่ง มีความสุขก็พอแล้ว ในเมื่อสิ่งที่ควรจะสำรวจก็ถูกเขาสํารวจไปหมดแล้ว ก็ไม่ต่างกันหรอกว่าจะครั้งสองครั้ง

ถานซงอวิ้น, เหมาเสี่ยวถง, ถังอี้ซิน และเด็กสาวคนอื่นๆ โดยพื้นฐานแล้วสิ่งที่ควรจะจูบก็จูบไปหมดแล้ว สิ่งที่ควรจะลูบไล้ก็ลูบไล้ไปเกือบหมดแล้ว ความคืบหน้าเหมือนกับหลี่ชิ่นเมื่อก่อน คือติดอยู่ที่ไม่มีโอกาสที่เหมาะสม ดังนั้นจึงยังไม่ได้จัดการ

ขณะเดียวกันทางฝั่ง ‘ตำนานหรูอี้’ เซียวหลิงก็กำลังเร่งความคืบหน้าอยู่ โจวกงจื่อไม่ต้องพูดถึง เธอไม่คิดจะผ่าน เซียวหลิงก็ไม่ได้บังคับ นอกจากนี้แฟนเก่าก็มีไม่น้อย ทั้งเฉินเสี่ยวอวิ๋น, จางเจียหนิง, ถงเหยา, หลี่ฉุน และคนอื่นๆ

จางเจียหนิงมีความคืบหน้าเร็วที่สุด เซียวหลิงแค่จีบเล็กน้อย เธอก็มีปฏิกิริยาแล้ว เห็นได้ชัดว่ายังคงมีเยื่อใยต่อเซียวหลิงอยู่ แต่ลุงของเธอที่แสดงเป็นนายแพทย์เวินในกองถ่าย ‘ตำนานเจินหวน’ ก็คอยระวังเซียวหลิงมาก ทำเอาเซียวหลิงไม่มีโอกาสลงมือเลย

อีกสองสามคน อย่างเฉินเสี่ยวอวิ๋นกับหลี่ฉุน เกลียดก็เกลียดจริง แต่ก็เคยรักจริง แถมเซียวหลิงทุกครั้งที่ซื้อของขวัญก็ไม่เคยลืมพวกเธอ และทุกครั้งก็ยังมีการ์ดคำหวานเล็กๆ น้อยๆ แนบมาด้วย ทำเอาพวกเธออยากจะลืมก็ลืมไม่ลง ครั้งนี้ยิ่งเป็นเซียวหลิงที่ช่วยปูทางให้ ถึงได้มีโอกาสแสดงในโครงการใหญ่อย่าง ‘ตำนานหรูอี้’ ดังนั้นเฉินเสี่ยวอวิ๋นกับหลี่ฉุนก็เลยปล่อยเลยตามเลย ในเมื่อตัวเองก็คิดถึงอยู่บ้าง ก็เลยยอมให้ไป ความโกรธในใจหลังจากที่ได้กลับมารื้อฟื้นความหลังอีกครั้ง ก็ถูกชะล้างไปไม่น้อย ปมในใจก็คลายลง ในเมื่อเป็นคนรักกันไม่ได้ งั้นก็ให้เขาเป็นเครื่องมือ ไม่ขาดทุนอยู่แล้ว อย่างน้อยอาชีพกับความรัก ก็ต้องคว้าไว้อย่างหนึ่งใช่ไหม?

ดังนั้นหลี่ฉุนกับเฉินเสี่ยวอวิ๋นก็ตัดสินใจเลือกเหมือนกับหลี่หมิ่นและฟ่านหลินหลินสองคน

เซียวหลิงเจ็บปวดใจมาก ความรักที่ดีงาม สุดท้ายก็กลายเป็นธุรกิจ ดังนั้นแรงก็ยิ่งมากขึ้น ในเมื่อพูดกันเปิดอกแล้ว เซียวหลิงก็เลยไม่แกล้งทำแล้ว เปิดฮาเร็มกับทั้งสองคนเลย ขี่จักรยาน แน่นอนว่าค่าตอบแทนคือสัญญาว่าจะให้ทรัพยากร ทั้งทรัพยากรด้านการแสดงและพรีเซนเตอร์ เป็นต้น ซึ่งสำหรับเซียวหลิงแล้ว ไม่ใช่เรื่องยากเลยสักนิด

“นายก็ยังคงเหมือนเดิม ได้คืบจะเอาศอก ไม่ปล่อยโอกาสเลยสักนิด” เฉินเสี่ยวอวิ๋นกลอกตาพูด

หลี่ฉุนพูดเยาะเย้ย “ดูเหมือนว่านายจะทำแบบนี้กับทุกคน ในใจฉันก็รู้สึกสมดุลขึ้นมาทันที”

เซียวหลิงหัวเราะแห้งๆ “นั่นมันแน่นอน ความรักที่ฉันมีให้พวกเธอก็เหมือนกันหมด พวกเธอน่าจะรู้สึกได้ดี”

เฉินเสี่ยวอวิ๋นกับหลี่ฉุนกลอกตาจนตาแทบจะหลุด ไม่สนใจเขา

ตู๊ด...

โทรศัพท์ดังขึ้น

เซียวหลิงส่งสัญญาณให้หลี่ฉุนหยิบโทรศัพท์มาให้ หลี่ฉุนหยิบโทรศัพท์มา รับสายแล้วก็เอามาไว้ข้างหูเซียวหลิง

ปลายสาย มีเสียงตะโกนของโจวกงจื่อดังมา “ไหนบอกว่าจะกินของว่างยามดึก พวกเรามาถึงกันหมดแล้ว นายอยู่ไหน?!”

“อ๊า!”

เซียวหลิงเหลือบมองเฉินเสี่ยวอวิ๋น ก็เป็นผู้ใหญ่กันแล้ว จะร้องเสียงดังขนาดนี้ได้ยังไง? ไม่เห็นเหรอว่าคนอื่นกำลังคุยโทรศัพท์อยู่? ไม่มีจิตสำนึกสาธารณะเลยสักนิด แต่เสียงก็ถูกโจวกงจื่อได้ยินไปแล้ว เธอชินแล้ว ให้ตายเถอะ!

“เซียวหลิง แกตายแน่!!!”

ตู๊ด...

เซียวหลิงรีบวางสาย ข้างหลังต้องมีแต่คำสบถที่ต้องเซ็นเซอร์แน่นอน เด็กๆ ฟังไม่ได้ มองดูอีกที โทรศัพท์ดีๆ ก็สกปรกไปหมดแล้ว แทบจะใช้ไม่ได้แล้ว

หลี่ฉุนทำหน้าจนปัญญา “เกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ? เป็นนายที่ให้ฉันเอามาให้เองนะ!”

เซียวหลิงไม่ฟังคำอธิบายของเธอ คนที่กำลังโกรธจะไปฟังคำอธิบายได้อย่างไร? ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นน้ำท่วมขนาดนี้! ต้องจัดการให้หนัก...

[จบตอน]