บทที่ 50 - ห้องลับและแผนการในอนาคต

หยางมี่เชื่อคำพูดของเซียวหลิงอย่างสนิทใจ เมื่อได้ยินดังนั้นก็วางใจลง จากเดิมที่ไม่ค่อยใส่ใจกับ ‘เซียนเจี้ยน 3’ เท่าไหร่ เธอก็เปลี่ยนท่าทีทันที และเริ่มตั้งใจกับมันอย่างจริงจัง

หยางมี่รีบถาม “บทละครที่จะทำให้ฉันดังเปรี้ยงปร้างที่นายว่าจะให้ คือเรื่องอะไร?”

เซียวหลิงไม่ปิดบัง เขาพิมพ์บทละครเรื่อง ‘วัง’ ออกมาหลายชุด

ตอนแรกพวกเธอยังตื่นเต้นกันอยู่ แต่พออ่านไปเรื่อยๆ ก็พากันเงียบกริบ

เดี๋ยวนะ...ละครแบบนี้จะมีคนดูเหรอ? คนปกติที่ไหนจะชอบดูละครแบบนี้? ไม่มีรสนิยมกันเลยหรือไง?

จงลี่เฟินกระแอมหนึ่งครั้ง “เอ่อ... พล็อตเรื่องค่อนข้างแปลกใหม่นะ แนวทะลุมิติแบบนี้ไม่ค่อยมีในตลาด” เห็นได้ชัดว่าจงลี่เฟินก็ช่วยเซียวหลิงได้ไม่มากนัก เธอพยายามเต็มที่แล้ว

เขียน ‘แสบซ่าส์ตะลุยทาง’ ได้ เขียน ‘Detective Chinatown’ ได้ แล้วทำไมถึงเขียนเรื่อง ‘วัง’ ออกมาได้ล่ะ? ใช้ก้นเขียนหรือไง?

ตอนแรกจั่วเสี่ยวชิงกับเจิงหลียังแอบอิจฉาหยางมี่อยู่บ้าง เพราะนี่คือบทที่เซียวหลิงเขียนให้เธอโดยเฉพาะ แต่ตอนนี้... พูดได้คำเดียวว่ายากจะประเมิน

“พวกเธอทำหน้าอะไรกัน? ละครเรื่องนี้ดังแน่ รอฉายแล้วพวกเธอจะรู้เอง” เซียวหลิงไม่ได้อธิบายอะไรมาก เพราะมันอธิบายยาก เลยไม่พูดดีกว่า

“พี่ลี่เซ็นสัญญาแล้วเหรอ?” เซียวหลิงหันไปมองซุนลี่

“อื้ม” ซุนลี่ยิ้มหวาน “ต่อไปนี้ฉันก็ฝากตัวกับนายแล้วนะ นายต้องดูแลฉันดีๆ ล่ะ”

“จะบ้าเหรอ ต้องดูแลอย่างดีที่สุดเลยต่างหาก” เซียวหลิงมองสำรวจซุนลี่ วันนี้เธอแต่งตัวได้มีเสน่ห์มาก ไม่ปรนเปรอเธอแล้วจะไปปรนเปรอใคร?

สายตาของเซียวหลิงร้อนแรงขึ้นเล็กน้อย ซุนลี่ถูกมองจนเขิน หน้าแดงระเรื่อ แล้วถลึงตาใส่เขาหนึ่งที แต่ก็ไม่ได้โกรธ

เซียวหลิงรู้สึกว่ามีหวัง เพราะเขารู้ว่าถ้าพี่สาวไม่ชอบใจ ถนนสายนี้ก็จะตีบตัน เดินเข้าไปในใจของพี่สาวไม่ได้

คุยธุระเสร็จ ทุกคนก็แยกย้ายกันไปทำงาน เซียวหลิงเซ็นสัญญายกเลิกกับหัวอี้ก่อน ส่วนเรื่องที่เหลือก็ให้บริษัทจัดการ จากนั้นก็เดินตามหยางมี่ไปยังห้องทำงานของเธอ

“เล็กขนาดนี้เลยเหรอ?” เซียวหลิงขมวดคิ้ว ห้องทำงานเล็กๆ แบบนี้ ไม่สมกับฐานะของเธอเลย อย่างน้อยก็ควรจะวางโซฟายาวได้สักตัวสิ ไม่อย่างนั้นเขาจะไปนอนที่ไหน? โต๊ะทำงานก็พอได้ แต่ถ้าทำบ่อยๆ เอกสารเปียกหมดจะทำยังไง?

หยางมี่ปิดประตูห้องทำงาน แล้วเดินไปที่ตู้พร้อมรอยยิ้มโดยไม่พูดอะไร จากนั้นก็ผลักประตูห้องลับที่ซ่อนอยู่ในตู้ออก

ห้องนอนปรากฏขึ้นตรงหน้าเซียวหลิงทันที เตียงใหญ่ นุ่ม และกว้างขวาง ยังมีห้องน้ำในตัว ตู้เสื้อผ้า และอื่นๆ อีกครบครัน

“ชอบไหม~?” หยางมี่ยักคิ้วถามอย่างภาคภูมิใจ นี่เธอสร้างขึ้นเพื่อเขาโดยเฉพาะเลยนะ

“ชอบ” เซียวหลิงดึงเธอเข้ามากอด “ของขวัญจากพระสนม ข้าจะตอบแทนให้อย่างงาม!”

เซียวหลิงอุ้มหยางมี่ไปที่เตียง เพื่อทดสอบความนุ่มและความยืดหยุ่นของมัน

หนึ่งชั่วโมงกว่าผ่านไป หยางมี่นอนซบอยู่ในอ้อมแขนของเซียวหลิงอย่างมีความสุข รอยยิ้มบนใบหน้าไม่อาจเก็บงำไว้ได้

“บ้าจริง จู่ๆ ก็ปล่อยเข้ามา ไม่กลัวฉันท้องเหรอ?”

ทำไมต้องกลัว? เซียวหลิงมองเธอด้วยสายตาเปี่ยมรัก “เธอคือผู้หญิงของฉัน แม่ของลูกฉันในอนาคต ถ้าเธอไม่ท้องแล้วใครจะท้อง?”

ในเมื่อจะทดลอง ก็จะทดลองแค่กับเจิงหลีคนเดียวไม่ได้ ต้า มี่มี่ก็ต้องจัดเต็มด้วยเหมือนกัน

หยางมี่ไหนเลยจะรู้ความคิดที่แท้จริงของเขา คิดว่าเขาเปลี่ยนใจกลับตัวแล้ว ในใจพลันยินดี อยากจะรีบท้องลูกของเขาให้ได้ จะได้ผูกมัดเขาไว้กับเธอ

อย่าถามเลย แค่เธอท้องลูกของเขาได้ ตระกูลเซียวแค่ปล่อยทรัพย์สินเล็กๆ น้อยๆ ให้เธอ ก็สามารถทำให้เธอกลายเป็นยักษ์ใหญ่ในวงการได้แล้ว นี่แหละคือหนทางสู่ความสำเร็จ

อีกอย่าง เธอก็ชอบเซียวหลิงจริงๆ อยากมีลูกให้เขา เพียงแต่ก่อนหน้านี้เขายังไม่ยอมหยุด เธอพยายามเกลี้ยกล่อมมานับครั้งไม่ถ้วน ไม่คิดว่าวันนี้จะได้รับของขวัญที่ไม่คาดฝัน

หยางมี่รู้สึกว่าห้องลับนี้คงจะถูกใจเขามาก เธอตัดสินใจว่าจะต้องสร้างความประหลาดใจให้เขาบ่อยๆ ในอนาคต

“ยังไม่ได้บอกนายเลย” หยางมี่ลุกขึ้นนั่งเล็กน้อย ผ้าห่มเลื่อนหลุดลง เผยให้เห็นเรือนร่างที่งดงามสมส่วน “หุ้นบริษัท โจวกงจื่อถือ 10% ฉันถือ 20% ที่เหลือ 70% เป็นของนาย”

“ให้ฉันเยอะขนาดนี้ทำไม?” เซียวหลิงขมวดคิ้วเล็กน้อย “ทำไมพี่ซวิ่นได้น้อยจัง?”

“พี่ซวิ่นไม่อยากเอาเปรียบฉัน เธอลงเงินไปสิบล้าน บอกว่าขอแค่ 5% อีก 5% ฉันต้องยัดเยียดให้เธอ”

เซียวหลิงพยักหน้า หยางมี่ลงเงินสามร้อยล้าน โจวกงจื่อลงสิบล้าน บวกกับเส้นสายของเธออีก ถือ 10% ก็สมเหตุสมผล ถ้ามากกว่านี้โจวกงจื่อก็คงไม่เอา เซียวหลิงรู้จักเธอดี ตัวเล็กๆ ผอมๆ แต่กระดูกแข็ง ไม่ใช่ของตัวเองก็ไม่เอา

“ฉันกับพี่ซวิ่นเหมือนกัน เอา 10% พอเป็นพิธี ที่เหลือ 70% เธอเอาไป 10% ไว้เป็นแรงจูงใจให้พนักงาน” เซียวหลิงพูดอย่างตรงไปตรงมา “อย่างจงลี่เฟิน พี่ลี่ ถ้าพวกเขาทำผลงานดี ต่อไปก็ให้หุ้นเป็นรางวัล”

ทั้งสามคนเป็นคนของหยางมี่ เซียวหลิงก็ไม่อยากเอาเปรียบเธอ กินข้าวนิ่มๆ ไม่เป็นไร แต่เรื่องเอาเปรียบแบบนี้ เขาทำไม่ลง

อีกอย่างเขาเปิดบริษัทนี้ก็ไม่ใช่เพื่อเงิน เขามีเงินเยอะแยะ ถ้าเพื่อเงินจริงๆ เขาคงไปขอแม่แล้ว เหนื่อยขนาดนี้จะหาเงินได้สักเท่าไหร่? ต่อให้เขาจะหาเงินเอง ก็แค่ทำหนังก็พอ

บริษัทนี้หลักๆ แล้วเป็นเพราะหยางมี่อยากทำ เซียวหลิงเลยถือโอกาสนี้เข้ามาลงทุน แล้วถ้ามีโครงการอะไร ก็จะได้ดูแลผู้หญิงของตัวเองกับแฟนเก่าได้สะดวก

“ของฉันกับของนายก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ? ทำไมนายต้องแบ่งแยกชัดเจนขนาดนี้ด้วย?” หยางมี่ไม่พอใจ

จริงๆ แล้วในใจเธอรู้สึกผิดอยู่ไม่น้อย เธอรู้ดีว่าเงินสามร้อยล้านนั้นมาจากไหน แม้จะเป็นคุณป้าที่ให้เธอมา แต่พูดถึงที่สุดแล้วก็ยังเป็นเงินของเซียวหลิง

เซียวหลิงยิ้มพลางตบก้นเธอเบาๆ “เธอก็บอกเองว่าไม่ต้องแบ่งแยกชัดเจน งั้นเธอถือไว้ก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ? เรื่องบริษัทเธอใส่ใจหน่อยนะ ฉันเชื่อใจเธอ”

สำหรับต้า มี่มี่ เขาวางใจได้เสมอ เชื่อฟัง เข้าใจเรื่องราว เก่งหลายอย่าง มักจะสร้างความประหลาดใจให้เขาเสมอ ทุ่มเทให้เขาหมดหัวใจ และไม่เคยว่าอะไรที่เขาเจ้าชู้

“นายก็แค่ไม่อยากจัดการเรื่องต่างๆ โยนให้ฉันหมดเลย”

“คนเก่งก็ต้องทำงานหนักหน่อยสิ ใครใช้ให้ต้า มี่มี่ของฉันเก่งกาจสามารถขนาดนี้ล่ะ?”

หยางมี่ยิ้มกว้างจนแก้มปริ ถูกเขาชมไม่กี่คำก็เคลิ้มแล้ว เหมือนโดนเขาวางยาเสน่ห์

“เออ ใช่ ที่เป่ยอิ่งมีนักศึกษาใหม่คนหนึ่งชื่อเร่อปา เป็นเด็กที่มีแววดี อย่าลืมให้บริษัทไปเซ็นสัญญากับเธอล่ะ”

ต้า มี่มี่กับเร่อปา สองพี่น้องคู่นี้ เซียวหลิงถือว่าจัดให้ครบแล้ว วันหลังจะได้มาที่ห้องลับนี้ด้วยกัน เขาจะได้ ‘รัก’ พวกเธออย่างเต็มที่

“ไปเจอแม่สาวน้อยคนไหนมาอีกแล้วล่ะ?” หยางมี่สงสัยอย่างมีเหตุผล “นายแอบไปล่าเหยื่อตอนสอบศิลปะอีกแล้วใช่ไหม?”

“เจอโดยบังเอิญที่จงซี่น่ะ ที่จงซี่เธอคงไม่มีหวังแล้ว ฉันเลยแนะนำให้เธอไปเป่ยอิ่ง” เซียวหลิงจะยอมรับได้อย่างไร “เธอทำหน้าอะไรน่ะ? ฉันเป็นคนแบบนั้นเหรอ? ก็แค่เห็นว่าเธอมีความสามารถ เลยช่วยหน่อย”

“เป็นหรือไม่เป็น นายรู้ดีแก่ใจ” หยางมี่ขี้เกียจจะว่าเขา เธอรู้ดีว่านิสัยเขาเป็นยังไง ยิ่งว่าก็ยิ่งผลักเขาออกไปไกล สู้ไม่ว่าอะไรเลยจะดีกว่า

“สวยมากเหรอ?”

“อื้ม อนาคตเป็นซูเปอร์สตาร์ได้เลย ถ้าปั้นดีๆ ก็คือเครื่องจักรทำเงินดีๆ นี่เอง” เซียวหลิงพูดตามความเป็นจริง ศักยภาพของเร่อปานั้นสูงมากจริงๆ

บริษัทจะพึ่งพาแต่คนเก่าๆ ไม่ได้ ต้องผลักดันคนใหม่ๆ ออกมาด้วย ถึงจะพัฒนาไปได้ดีขึ้น เร่อปาเป็นตัวเลือกที่ดีมาก

“ซูเปอร์สตาร์?” หยางมี่ตาเป็นประกาย สนใจขึ้นมาทันที

เธอลุกขึ้นแต่งตัวทันที หน้าอกที่สั่นไหวไปมาทำให้เซียวหลิงได้ชมวิวอย่างเต็มตา

“เธอจะไปไหน?”

“ฉันจะไปเป่ยอิ่ง ไปดูตัวหน่อย”

“เขาเป็นนักเรียนที่มาสอบศิลปะ ไม่ได้พักอยู่ที่เป่ยอิ่ง ตอนนี้คงไปแล้ว เธอจะไปหาที่ไหน?” เซียวหลิงเขียนที่อยู่โรงแรมและเบอร์โทรศัพท์ของเร่อปาให้หยางมี่

“ไปเถอะ ไปไล่ตามความฝันในการเป็นนักลงทุนของเธอซะ”

“ขอบคุณค่ะสามี!” หยางมี่หอมแก้มเซียวหลิงฟอดใหญ่ แล้วรีบวิ่งออกไป รวดเร็วปานสายฟ้าแลบ

เซียวหลิงก็แต่งตัวเสร็จพอดี หนิงฮ่าวก็โทรเข้ามา

“ศิษย์น้อง คืนนี้ที่ ‘บุปผาเหนือนที’ มาสนุกด้วยกันไหม?”

[จบตอน]