บทที่ 24 - ซ่อมคอมเป็น รูปจะหลุดได้ยังไง ปิดกล้อง!
บทที่ 24 - ซ่อมคอมเป็น รูปจะหลุดได้ยังไง ปิดกล้อง!
หลังจากถ่ายทำฉากสุดท้ายเสร็จสิ้น
"ผมขอประกาศ... ภาพยนตร์เรื่อง ‘แสบซ่าส์ตะลุยทาง’ ปิดกล้องอย่างเป็นทางการ!!"
"คืนนี้มีงานเลี้ยงปิดกล้อง ทุกคนมีโบนัส!!"
เซียวหลิงตะโกนอย่างมีความสุข ร่างกายทั้งร่างก็ผ่อนคลายลง... ในที่สุดก็ถ่ายทำเสร็จแล้ว
ทุกคนในกองถ่ายโห่ร้องด้วยความดีใจ
"ฝ่ายฉาก ฝ่ายอุปกรณ์ประกอบฉาก เก็บของให้เรียบร้อย"
ซุนเฉียงเดินเข้ามา ส่งสายตาให้เซียวหลิงเป็นนัยว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้ว แสดงว่าบัญชีทำเสร็จแล้ว
"ผู้กำกับเซียวเหนื่อยหน่อยนะครับ"
"โปรดิวเซอร์ซุนก็เหนื่อยหน่อยนะครับ"
ทั้งสองคนมองหน้ากัน แล้วหัวเราะออกมาพร้อมกัน
ที่งานเลี้ยงปิดกล้อง
เซียวหลิงไปถอนเงินสดมาสี่แสนหยวนเพื่อแจกโบนัส ส่วนตัวเองหักไว้แค่สี่แสน
คนทำงานเหนื่อยสายตัวแทบขาด ก้มหัวให้คนอื่น ก็เพื่อเงินก้อนนี้ไม่ใช่เหรอ
แต่ละคนตื่นเต้นจนโห่ร้องไม่หยุด ชมเซียวหลิงจนลอยขึ้นฟ้า
ชนแก้วกันคนแล้วคนเล่า
"พี่ซุนครับ หนังถ่ายทำเสร็จแล้ว ผมจะรีบตัดต่อให้เสร็จโดยเร็วที่สุด เรื่องการจัดฉายช่วงตรุษจีนกับการโปรโมท รบกวนพี่ด้วยนะครับ"
ซุนเฉียงตบอก "วางใจเถอะ เรื่องนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผม รอคุณตัดต่อเสร็จ ผมจะส่งให้ท่านประธานหวังใหญ่ดูให้แน่นอน"
"เยี่ยม!"
"เยี่ยมเหรอ" ซุนเฉียงโบกมือ "เยี่ยมไม่เยี่ยมค่อยว่ากันทีหลัง ก็แค่เรื่องหนังเข้าฉาย จัดการได้สบายมาก!"
เพราะมีคนมาชนแก้วเยอะเกินไป
ไม่น่าแปลกใจเลยที่เซียวหลิงจะเมาจนไม่รู้เรื่อง...
เช้าวันรุ่งขึ้น
เซียวหลิงตื่นขึ้นมาบนเตียงของพี่สาวคนสวยจั่วเสี่ยวชิง เขามองดูคนสวยในอ้อมแขนที่แทบจะไม่เป็นผู้เป็นคน
เซียวหลิงรู้ได้ทันทีว่า เมื่อคืนหลังจากที่เขาเมาแล้ว จะต้องกล้าหาญเป็นพิเศษอย่างแน่นอน
ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกวางใจ
ไม่ว่าจะเป็นพี่สาวคนสวยที่ลงมือก่อน หรือจะเป็นเขาที่ข่มขืน... ก็ไม่สำคัญ
สนุกก็พอแล้ว
"ตื่นแล้วเหรอ ซี้ด—"
จั่วเสี่ยวชิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ผิวขาวเนียนของเธอมีรอยช้ำจางๆ ให้เห็น
เธออดที่จะกลอกตาใส่เซียวหลิงไม่ได้ แต่จะโทษเขาก็ไม่ได้ เพราะอย่างไรเสียเธอก็เป็นคนขอให้เขาทำแรงๆ เอง
"เอ่อ... เสื้อผ้าผมล่ะ" เซียวหลิงมองไปรอบๆ
"ทิ้งไปแล้ว เมื่อคืนคุณอ้วกใส่ทั้งตัว สกปรกจะตาย"
"แล้วผมจะใส่อะไรกลับล่ะ"
"รอเดี๋ยวนะ"
จั่วเสี่ยวชิงส่งสายตาเจ้าเล่ห์แล้วก็ลุกออกจากผ้าห่มไปทั้งอย่างนั้น ไม่ได้หันหลังให้ใครเลย แผ่นหลังของเธอช่างยั่วยวนจริงๆ
"นี่เสื้อผ้ากางเกงที่ฉันซื้อให้คุณ ลองใส่ดูสิว่าพอดีไหม"
เซียวหลิงรับถุงมาดู... ให้ตายสิ แม้แต่กางเกงในก็เตรียมไว้ให้แล้ว
แถมยังเป็นไซส์ใหญ่พิเศษอีกด้วย... พี่สาวคนสวยช่างเข้าใจเขาจริงๆ
เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ตั้งแต่หัวจรดเท้า เซียวหลิงยืนอยู่หน้ากระจกแล้วพยักหน้า... อืม หล่อ!
"อืม ดูดีนะ สายตาฉันนี่มันดีจริงๆ"
เซียวหลิงยื่นมือไปโอบเอวของเธอ "พี่สาวหมายถึงเสื้อผ้า หรือว่าผมล่ะ"
"แกล้งกันเหรอ!"
จั่วเสี่ยวชิงยื่นมือไปตบหน้าอกของเขา ท่าทางที่เหมือนจะปฏิเสธแต่ก็ยอมรับนี้ กระตุ้นไฟในตัวเซียวหลิงขึ้นมาทันที
"อย่าเล่นน่า...คุณ... อื้อ!"
...
ที่ล็อบบี้โรงแรม ทุกคนมารวมตัวกันพร้อมแล้ว... เดินทางกลับปักกิ่ง!
อยู่ในกองถ่ายติดต่อกันมาสองเดือนกว่า คนมีงานก็ไปทำงานต่อ คนไม่มีงานก็กลับบ้านไปเยี่ยมครอบครัว
จั่วเสี่ยวชิงกับเจิงหลีที่ลงจากเครื่องบินก็แยกย้ายกันไป
ทิ้งไว้เพียงรูปถ่ายบางส่วนให้เซียวหลิงได้คิดถึง พร้อมกับคำเตือนว่าถ้ารูปหลุดออกไป
พวกเธอจะตายไปพร้อมกับเขา
เซียวหลิงไม่แยแส เขามีความต้องการครอบครองสูงขนาดนี้ จะปล่อยให้รูปหลุดออกไปได้ยังไง
คิดว่าเขาซ่อมคอมไม่เป็นเหมือนเฉินกวานซีหรือไง
อีกอย่าง ถึงจะหลุดออกไปโดยไม่ตั้งใจ สำนักข่าวไหนจะกล้าตีพิมพ์
เขาก็เป็นเด็กที่ร้องไห้เป็นนะ สองผู้เฒ่าที่บ้านคอยดูแลอยู่
เซียวหลิงซ่อนกล้องกับฟิล์มไว้เรียบร้อยแล้ว ถึงได้วางใจ
พูดน่ะมันง่าย แต่จะทำยังไงมันก็อีกเรื่องหนึ่ง เขาต้องระวังตัวให้ดี!
หลังจากกลับมาถึงปักกิ่งแล้ว เซียวหลิงก็ยังคงพักอยู่ที่บ้านของโจวซวิ่น
จากนั้นก็มุดหัวเข้าไปในห้องตัดต่อ เริ่มทำงานอย่างลืมกินลืมนอน
เวลาผ่านไปราวกับสายน้ำ... สองสัปดาห์ผ่านไป
เซียวหลิงที่ใช้ชีวิตอย่างนักบวชมาสองสัปดาห์...
ตัดต่อเสร็จแล้ว!
ห้องฉายภาพยนตร์ของหัวอี้
หวังจงจวิน, หลัวเหวินเซิง และเซียวหลิงสามคนนั่งอยู่ด้วยกัน ดูหนังตัวอย่างเรื่อง ‘แสบซ่าส์ตะลุยทาง’
หวังจงจวินหันไปมองเซียวหลิงอยู่นาน
"ฉันยอมรับว่าก่อนหน้านี้ดูถูกนายไปหน่อย หนังเรื่องนี้ทำให้ฉันประหลาดใจมาก ถ้าไม่ใช่เพราะบริษัทมีโปรดิวเซอร์คอยตามนายอยู่ ฉันก็ไม่เชื่อหรอกว่าเป็นนายที่ถ่ายทำออกมา"
"หนุ่มน้อยอัจฉริยะ... สมกับที่เป็นศิษย์ของท่านผู้เฒ่าหลัว ศิษย์ดีเพราะมีครูดี"
หวังจงจวินยอมรับว่าตัวเองดูคนผิดไป เด็กคนนี้ไม่ใช่พวกขยะที่อาศัยเส้นสาย แต่มีความสามารถจริงๆ
จากประสบการณ์หลายปีของเขา หนังเรื่องนี้มีโอกาสดังสูงมาก
สุดท้ายแล้ว ไม่เพียงแต่จะไม่ได้ใช้บุญคุณของท่านผู้เฒ่าหลัว แต่อาจจะทำให้หัวอี้ทำกำไรได้ไม่น้อย
ธุรกิจครั้งนี้ ไม่รู้ว่าจะพูดว่าได้กำไรหรือขาดทุนดี
หลัวเหวินเซิงลูบคาง ยิ้ม "ท่านประธานหวัง น้องเซียวยังมีข้อบกพร่องอีกมาก ต่อไปก็ขอให้ท่านช่วยชี้แนะด้วย"
หวังจงจวินเข้าใจแล้วยิ้ม "ท่านผู้เฒ่าหลัววางใจเถอะครับ เรื่องการโปรโมทกับการจัดฉายผมจะจัดการให้เรียบร้อย รับรองว่าจะไม่ทำให้ผิดหวัง เพราะอย่างไรเสียก็ไม่มีใครไม่ชอบเงิน"
เซียวหลิงยิ้ม "ขอบคุณท่านประธานหวังมากครับ"
หลัวเหวินเซิงตบไหล่เซียวหลิง "อาจารย์ก็ส่งแกได้แค่นี้แหละ ต่อไปก็ต้องพึ่งตัวเองแล้วนะ"
เซียวหลิงน้ำตาคลอ "ได้ครับท่านอาจารย์ งั้นเหล้าดีๆ สองขวดที่ผมเพิ่งซื้อมาผมก็เอากลับไปเองแล้วกัน!"
"...เอามาให้ฉัน!"
...
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในไม่ช้าก็มาถึงวันตรุษจีน หัวอี้จัดงานเปิดตัวอย่างยิ่งใหญ่
โปรเจกต์ของหัวอี้ตอนนี้ส่วนใหญ่ก็พึ่งพาเฝิงเสี่ยวกังคนเดียว จึงต้องการผู้กำกับคนอื่นมาช่วยเสริมทัพอย่างเร่งด่วน
การจัดงานใหญ่ขนาดนี้ ก็เพื่อเป็นการปูทางให้เซียวหลิง และเพื่อวางรากฐานสำหรับความร่วมมือในอนาคต
ถ้าครั้งนี้เซียวหลิงประสบความสำเร็จขึ้นมาจริงๆ อนาคตก็จะมีคนมาลงทุนทำหนังกับเขาอีกเพียบ
นอกจากนี้ หัวอี้กำลังเตรียมจะเข้าตลาดหลักทรัพย์ โอกาสในการโปรโมทและสร้างกระแสให้บริษัท สองพี่น้องหวังย่อมไม่ปล่อยให้หลุดลอยไป
อิทธิพลของหัวอี้ก็ยังคงแข็งแกร่ง นักข่าวสื่อมวลชนมากันหลายสิบสำนัก
ศิลปินของหัวอี้ก็มากันพร้อมหน้า
สองนางเอกเบอร์หนึ่งคนใหม่ที่กำลังผลักดันอย่างฟ่านปิงปิงกับหลี่ปิงปิงปรากฏตัวก่อนใครเพื่อน ชุดราตรีสั่งตัดพิเศษแนบชิดกับเรือนร่างที่งดงาม
คนหนึ่งดูเย้ายวน อีกคนหนึ่งดูเจนจัด
แสงแฟลชจากข้างล่างสาดส่องไม่หยุด เสียงกรี๊ดของแฟนคลับดังกึกก้อง
หลังจากทั้งสองคนเดินเข้าไปพร้อมกับสองพี่น้องหวังแล้ว ข้างหลังก็เป็นเฝิงเสี่ยวกังกับภรรยาสวีฝาน และเฉินกั๋วฟู่, หวังจินหัว และผู้ยิ่งใหญ่ของหัวอี้อีกหลายคน
จางกั๋วลี่, ลู่อี้, เนี่ยหยวน, หูจิ้ง, หลี่เฉิน, จางฮั่นอวี่, เป่าเจี้ยนเฟิง, หลี่ไหน่เหวิน, อวี๋เจิ้น, เหมาจวิ้นเจี๋ย...
ตามมาด้วยแผนกประชาสัมพันธ์ของหัวอี้ และสมาชิกแก๊งเท็ดดี้: ฮั่วซือเยี่ยน, ฉินหลาน, หยางมี่, หลี่เสี่ยวลู่, กานเวย, อิ้งไฉ่เอ๋อร์, หลิวอวิ๋น และคนอื่นๆ
แต่ละคนทุ่มเทกับเสื้อผ้าอย่างเต็มที่ ส่วนไหนที่โชว์ได้ก็ไม่มีใครขี้เหนียวเลย มีแม้กระทั่งชุดซีทรู
เรียกได้ว่ารวมดาวไว้คับคั่ง
จัดเต็มจริงๆ
[จบตอน]